dysfunkcja wątroby
Dysfunkcja wątroby to stan nieprawidłowego funkcjonowania tego kluczowego narządu, odpowiedzialnego za ponad 500 procesów metabolicznych w organizmie. Może przebiegać w formie ostrej lub przewlekłej, a jej nasilenie waha się od łagodnych zaburzeń do niewydolności wątroby zagrażającej życiu.
Przyczyny dysfunkcji wątroby są liczne i obejmują m.in. zakażenia wirusowe (HBV, HCV, HAV), toksyny (w tym alkohol, niektóre leki i substancje chemiczne), choroby autoimmunologiczne, zaburzenia metaboliczne oraz stłuszczenie wątroby. Klinicznie może manifestować się żółtaczką, zmęczeniem, świądem skóry, wodobrzuszem, encefalopatią wątrobową oraz zaburzeniami krzepnięcia.
Diagnostyka obejmuje ocenę parametrów biochemicznych (ALT, AST, GGTP, fosfataza alkaliczna, bilirubina, albuminy), badania obrazowe (USG, TK, MRI, elastografia), a w niektórych przypadkach biopsję wątroby. Leczenie zależy od etiologii i stopnia nasilenia dysfunkcji – od modyfikacji stylu życia i farmakoterapii po leczenie endoskopowe powikłań nadciśnienia wrotnego, a w skrajnych przypadkach przeszczepienie wątroby.
Monitorowanie pacjentów z dysfunkcją wątroby wymaga regularnej oceny parametrów laboratoryjnych, badań obrazowych oraz oceny ryzyka powikłań, takich jak krwawienie z żylaków przełyku, encefalopatia wątrobowa czy rozwój raka wątrobowokomórkowego. Wczesne wykrycie i odpowiednie leczenie dysfunkcji wątroby może znacząco poprawić rokowanie pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ambrisentan AOP 10 mg
Ambrisentan AOP, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia płucnego, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ambrisentan, soję (zawartość lecytyny sojowej E322), laktozę (47,5 mg w tabletce 5 mg i 95 mg w tabletce 10 mg), barwnik aluminiowy czerwień Allura (E129) oraz inne substancje pomocnicze. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenności. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, w tym z marskością, oraz przy aminotransferazach AspAT i/lub AlAT przekraczających 3-krotnie górną granicę normy. Ambrisentan jest także przeciwwskazany u chorych z idiopatycznym zwłóknieniem płuc, gdzie może zwiększać ryzyko powikłań oddechowych.
ambrisentan, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferazy wątrobowe, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dysfunkcja wątroby, działanie teratogenne, idiopatyczne zwłóknienie płuc, lecytyna sojowa, marskość wątroby, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, powikłanie oddechowe, reakcja alergiczna, wrodzony niedobór laktazy, wtórne nadciśnienie płucne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bewim 10 mg
Lek Bewim (prasugrel) w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym zawiera 246,5 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność czynnego patologicznego krwawienia, ze względu na ryzyko nasilenia krwawień wynikające z silnego działania przeciwpłytkowego prasugrelu. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z udarem mózgu lub przemijającym napadem niedokrwiennym (TIA) w wywiadzie, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych i nawrotów incydentów niedokrwiennych.
Bewim, ciężka niewydolność wątroby, dysfunkcja wątroby, działanie przeciwpłytkowe, incydent naczyniowo-mózgowy, incydent niedokrwienny, inhibitor agregacji płytek, klasyfikacja Child-Pugh, laktoza, lek przeciwpłytkowy, nadwrażliwość, nietolerancja, patologiczne krwawienie, powikłanie krwotoczne, prasugrel, przeciwwskazanie, przemijający napad niedokrwienny, ryzyko krwawienia, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, TIA, udar mózgu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Solian
Amisulpryd, stosowany w terapii neuroleptycznej, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby, złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS) oraz wydłużenia odstępu QT w EKG, co może prowadzić do torsade de pointes. Objawy dysfunkcji wątroby, takie jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty, ból brzucha i żółtaczka, wymagają natychmiastowej diagnostyki. W przypadku NMS, charakteryzującego się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami autonomicznymi i wzrostem kinazy kreatynowej, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Amisulpryd może nasilać objawy choroby Parkinsona i powinien być stosowany u tych pacjentów tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności. Ponadto, lek może powodować hiperglikemię, obniżać próg drgawkowy oraz indukować leukopenię, neutropenię i agranulocytozę, co wymaga regularnej kontroli hematologicznej i glikemii, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub padaczką w wywiadzie.
agranulocytoza, akatyzja, bradykardia, brak laktazy, choroba Parkinsona, ciężkie uszkodzenie wątroby, dysfunkcja wątroby, dyskineza, dyskrazja krwi, dystonia, działanie antydopaminergiczne, epizod naczyniowo-mózgowy, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertermia, hipokaliemia, komorowe zaburzenia rytmu serca, łagodny guz przysadki, leukopenia, nawrót objawów psychotycznych, neutropenia, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obniżenie progu drgawkowego, ostry objaw odstawienia, otępienie, padaczka, prolactinoma, prolaktyna, rabdomioliza, rak piersi, ruchy mimowolne, torsade de pointes, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wrodzone wydłużenie odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności autonomicznego układu nerwowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z owocni pomarańczy – Przeciwwskazania stosowania
Olejek eteryczny z owocni pomarańczy (Citrus aurantium L.), obecny m.in. w preparacie Melisana Klosterfrau, wykazuje szereg przeciwwskazań klinicznych wynikających zarówno z właściwości samego olejku, jak i formy farmaceutycznej, w której jest stosowany. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na olejek lub inne składniki preparatu, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na olejki cytrusowe. Preparaty te są niewskazane u osób z owrzodzeniami błony śluzowej przewodu pokarmowego ze względu na potencjalne działanie drażniące olejku. Dodatkowo, ze względu na wysoką zawartość etanolu (66,8% obj.) w roztworze alkoholowym, przeciwwskazania obejmują choroby wątroby, chorobę alkoholową, urazy mózgu, padaczkę, a także okres ciąży, laktacji i stosowanie u dzieci, ze względu na ryzyko toksycznego działania alkoholu i możliwe interakcje farmakokinetyczne.
choroba alkoholowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dysfunkcja wątroby, działanie teratogenne, epilepsja, laktacja, nadwrażliwość, nieswoiste zapalenie jelit, olejek cytrusowy, olejek eteryczny z owocni pomarańczy, owrzodzenie błony śluzowej, padaczka, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, uraz mózgu, uszkodzenie błony śluzowej, uszkodzenie powłoki skórnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zabieg neurochirurgiczny, zaburzenie drgawkowe, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie skórne - Leksykon substancji czynnych
Glikopironium – Dawkowanie i sposób podawania
Glikopironium w postaci kremu Axhidrox (2,2 mg glikopironium na dozę) jest wskazany do miejscowego leczenia pierwotnej nadpotliwości pach. Zalecane dawkowanie to dwie dozy (540 mg kremu, co odpowiada 4,4 mg glikopironium) na każdy dół pachowy raz dziennie przez pierwsze 4 tygodnie (faza inicjująca), a następnie redukcja do 2 aplikacji tygodniowo w fazie podtrzymującej, dostosowując częstotliwość do efektu terapeutycznego. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego w obrębie pach, a prawidłowa technika aplikacji obejmuje dwukrotne naciśnięcie pompki, równomierne rozprowadzenie kremu oraz natychmiastowe umycie rąk i wieczka pompki, aby uniknąć niezamierzonego kontaktu z substancją czynną. Monitorowanie terapii zaleca się poprzez dokumentowanie aplikacji w tabeli dołączonej do opakowania.
aplikacja miejscowa, Axhidrox, dializa, dysfunkcja wątroby, efekty uboczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja systemowa, faza podtrzymująca, glikopironiowy bromek, glikopironium, hyperhidrosis, pierwotna nadpotliwość pach, pompka dozująca, schyłkowa niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pelafen MED 20 mg
Lek Pelafen MED zawiera 20 mg suchego wyciągu z korzenia pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt.) i może wywoływać działania niepożądane, które występują z bardzo rzadką częstością (<1/10 000). Do najczęstszych należą łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty oraz utrudnione połykanie. Ponadto mogą pojawić się łagodne krwawienia z dziąseł i nosa oraz reakcje alergiczne manifestujące się wysypką, świądem lub obrzękiem. Częstość występowania hepatotoksyczności nie jest znana, jednak objawy takie jak podwyższenie enzymów wątrobowych, żółtaczka czy ból brzucha wymagają natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego.
biegunka, ból nadbrzusza, dysfagia, dysfunkcja wątroby, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, epistaxis, hepatotoksyczność, krwawienie, krwawienie dziąseł, krwawienie z nosa, motoryka przewodu pokarmowego, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, reakcja alergiczna, świąd, układ immunologiczny, uszkodzenie komórek wątrobowych, uszkodzenie wątroby, wyciąg z korzenia pelargonii, wymioty, wysypka, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wątroby i dróg żółciowych, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Olicard 40 retard 40 mg
Monoazotan izosorbidu (ISMN) z preparatu Olicard 40 retard charakteryzuje się wysoką dostępnością biologiczną (90-100%) dzięki braku efektu pierwszego przejścia wątrobowego oraz szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po około 5 godzinach, z opóźnieniem do 6 godzin przy jednoczesnym spożyciu posiłku. Substancja wykazuje dużą objętość dystrybucyjną i niskie (<5%) wiązanie z białkami osocza, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Monoazotan izosorbidu jest niemal całkowicie metabolizowany w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, a jego okres półtrwania wynosi około 5 godzin, co determinuje schemat dawkowania. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem około 98% metabolitów i jedynie 2% substancji w formie niezmienionej.
biotransformacja, dostępność biologiczna, dysfunkcja wątroby, efekt pierwszego przejścia, formulacja o przedłużonym uwalnianiu, frakcja wolnego leku, marskość wątroby, monoazotan izosorbidu, niewydolność nerek, nitrat, objętość dystrybucyjna, okres półtrwania, Olicard, parametry farmakokinetyczne, schemat dawkowania, stężenie w osoczu, tolerancja farmakodynamiczna, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Myleran
Busulfan, substancja aktywna Myleranu, jest lekiem cytotoksycznym wymagającym stosowania pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w terapii cytostatykami. Kluczowe jest systematyczne monitorowanie morfologii krwi w trakcie leczenia, aby zapobiec mielosupresji i aplazji szpiku. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu busulfanu z itrakonazolem lub metronidazolem, zwłaszcza w dużych dawkach stosowanych przed przeszczepem komórek macierzystych, ze względu na ryzyko zwiększonej toksyczności. W przypadku objawów toksyczności pulmonologicznej leczenie należy przerwać, a u pacjentów wymagających znieczulenia ogólnego utrzymywać stężenie tlenu na najniższym bezpiecznym poziomie. Busulfan jest metabolizowany głównie w wątrobie, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza ciężkimi, konieczna jest szczególna ostrożność. U chorych z przewlekłą białaczką szpikową wskazane jest zapobieganie hiperurykemii poprzez odpowiednie nawodnienie i stosowanie allopurynolu.
aberracja chromosomalna, allopurynol, aplazja szpiku kostnego, badanie krwi, benzodiazepina, brak laktazy, busulfan, choroba zarostowa żył wątrobowych, cyklofosfamid, czerwienica prawdziwa, dysfunkcja wątroby, dysplazja nabłonka, fenytoina, genotoksyczność, hiperurykemia, immunosupresja, itrakonazol, lek cytotoksyczny, lek przeciwdrgawkowy, metronidazol, mielosupresja, morfologia krwi, nadpłytkowość samoistna, nefropatia moczanowa, nietolerancja galaktozy, oogeneza, ostra białaczka, przeszczep komórek macierzystych, przewlekła białaczka szpikowa, radioterapia, spermatogeneza, stan przedrakowy, toksyczność busulfanu, transformacja blastyczna, zespół zamknięcia żył wątrobowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, związek alkilujący - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmix Plus 80 mg + 12,5 mg
Telmix Plus, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (90,36-193,22 mg/dawka) i mannitol (170,34-340,68 mg/dawka). Nie należy go stosować u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, a także u pacjentów z zastojem żółci, niedrożnością dróg żółciowych, ciężką niewydolnością wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Przeciwwskazaniem jest także oporna na leczenie hipokaliemia i hiperkalcemia, a także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipotonii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny, dysfunkcja wątroby, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia, hydrochlorotiazyd, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, mannitol, nadwrażliwość, niedrożność dróg żółciowych, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, przesączanie kłębuszkowe, sulfonamidy, trymestr ciąży, zaburzenia elektrolitowe, zastój żółci - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvastatin Medical Valley 80 mg
Atorvastatin Medical Valley jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na atorwastatynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w tabletkach wynosi odpowiednio: 48,23 mg (10 mg), 96,45 mg (20 mg), 192,9 mg (40 mg) oraz 385,8 mg (80 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby, w tym ostry lub przewlekły proces zapalny miąższu, oraz trwale podwyższona aktywność aminotransferaz przekraczająca 3-krotnie górną granicę normy (GGN). Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie badań biochemicznych oceniających funkcję wątroby, a w przypadku nieprawidłowości należy odstąpić od leczenia atorwastatyną. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenne i przenikanie leku do mleka matki.
antykoncepcja, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, badania funkcji wątroby, czynna choroba wątroby, dysfunkcja wątroby, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, hepatotoksyczność statyn, laktacja, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, nadwrażliwość na substancję czynną, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, racjonalna farmakoterapia, rozpad mięśni prążkowanych, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia przeciwwirusowa, teratogenność, uszkodzenie hepatocytów, WZW typu C - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hiconcil combi (400 mg + 57 mg)/5 ml
Produkt leczniczy Hiconcil combi (400 mg amoksycyliny + 57 mg kwasu klawulanowego na 5 ml zawiesiny) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym penicyliny. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także historia ciężkiej reakcji anafilaktycznej na inne antybiotyki beta-laktamowe, takie jak cefalosporyny, karbapenemy czy monobaktamy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z wcześniejszymi epizodami żółtaczki lub zaburzeń czynności wątroby wywołanych przez amoksycylinę lub kwas klawulanowy, ze względu na ryzyko nawrotu hepatotoksyczności. W 5 ml zawiesiny znajduje się 12,5 mg aspartamu (E 951) oraz 12,307 mg potasu, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią oraz zaburzeniami gospodarki potasowej.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, aspartam, cefalosporyna, dysfunkcja wątroby, fenyloketonuria, hepatotoksyczność, karbapenem, monitorowanie funkcji wątroby, monobaktam, nadwrażliwość, penicylina, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, terapia antybiotykowa, uszkodzenie wątroby, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki potasowej, zawiesina doustna, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elenium 25 mg
Chlordiazepoksyd, substancja czynna leku Elenium, jest benzodiazepiną dostępną w tabletkach drażowanych o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 25 mg. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na chlordiazepoksyd, inne benzodiazepiny lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (od 39,5 mg do 59,6 mg w zależności od dawki), sacharozę (18,25 mg) oraz lak żółcieni pomarańczowej (E 110) w dawce 25 mg. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością oddechową, depresją ośrodka oddechowego, zespołem bezdechu sennego, ciężką niewydolnością wątroby, miastenią, zespołami natręctw, fobiami oraz przewlekłymi psychozami ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań, takich jak encefalopatia wątrobowa czy przełom miasteniczny.
benzodiazepina, bezdech senny, chlordiazepoksyd, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, dysfunkcja wątroby, encefalopatia wątrobowa, fobia, hipoksemia, laktoza jednowodna, miastenia, nadwrażliwość na chlordiazepoksyd, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, ostra niewydolność oddechowa, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, przełom miasteniczny, psychoza przewlekła, reakcja alergiczna, sacharoza, tabletka drażowana, zatrzymanie oddechu, zespół natręctw, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa