Adabonib
Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3,5 mg
Produkt leczniczy zawiera bortezomib w postaci estru kwasu boronowego z mannitolem, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Stosowany jest w leczeniu różnych form szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza u dorosłych pacjentów. Może być stosowany zarówno jako monoterapia, jak i w skojarzeniu z innymi lekami, w zależności od kwalifikacji pacjenta do terapii i przeszczepienia komórek macierzystych. Lek jest przeznaczony dla pacjentów z progresją choroby lub jako część terapii indukcyjnej oraz u osób niekwalifikujących się do intensywnej chemioterapii.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Adabonib, zawierający bortezomib w dawce 3,5 mg (w postaci estru kwasu boronowego z mannitolem), wykazuje złożony profil bezpieczeństwa, który wymaga szczegółowego monitorowania. Na podstawie danych od 5476 pacjentów (3996 ze szpiczakiem mnogim i 240 z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL) leczonych schematem VcR-CAP) najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są: trombocytopenia, niedokrwistość, neutropenia, leukopenia, limfopenia, obwodowa neuropatia czuciowa, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty, zmęczenie, gorączka, wysypka, ból mięśni, duszność oraz zmniejszenie apetytu. Ciężkie, choć niezbyt częste działania obejmują niewydolność serca, zespół rozpadu guza, nadciśnienie płucne, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii oraz ostre rozlane naciekowe choroby płuc. W schemacie VcR-CAP u pacjentów z MCL zaobserwowano o ≥5% wyższą częstość hematologicznych działań niepożądanych oraz częstsze występowanie obwodowej neuropatii czuciowej, nadciśnienia, gorączki, zapalenia płuc i zapalenia jamy ustnej, a także rzadkie przypadki zakażenia WZW B (<1%) i niedokrwienia mięśnia sercowego (1,3%).
Profil bezpieczeństwa bortezomibu wymaga szczególnej uwagi na zaburzenia hematologiczne, neurologiczne (w tym rzadką neuropatię autonomiczną), żołądkowo-jelitowe oraz infekcje, zwłaszcza półpasiec i zapalenie płuc. Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, choć niezbyt częsty, stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji i odstawienia leku. Zespół rozpadu guza wymaga ścisłego monitorowania u pacjentów z dużą masą guza. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie postępowanie terapeutyczne są kluczowe dla minimalizacji ryzyka i poprawy bezpieczeństwa terapii. U pacjentów z MCL stosujących schemat VcR-CAP należy uwzględnić zwiększone ryzyko hematologicznych działań niepożądanych oraz powikłań neurologicznych i infekcyjnych w porównaniu do pacjentów ze szpiczakiem mnogim.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Adabonib 3,5 mg
bortezomib, chłoniak z komórek płaszcza, leukopenia, limfopenia, nadciśnienie płucne, neuropatia autonomiczna, neuropatia czuciowa obwodowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewydolność serca, opryszczka zwykła, opryszczkowe zapalenie opon mózgowych, ostra rozlana naciekowa choroba płuc, parestezja, półpasiec, posocznica, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wstrząs septyczny, WZW B, zakażenie grzybicze, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii -
Profil bezpieczeństwa leku
Bortezomib jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na potencjalne poważne działania niepożądane u niemowląt, mimo braku danych o przenikaniu leku do mleka. W trakcie terapii należy przerwać karmienie piersią. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, powodując objawy takie jak zmęczenie, zawroty głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne oraz niewyraźne widzenie, co wymaga od pacjentów zachowania ostrożności. Brak jest danych dotyczących interakcji bortezomibu z alkoholem, dlatego nie formułuje się specjalnych zaleceń w tym zakresie.
U pacjentów seniorów powyżej 65. roku życia nie ma konieczności rutynowego dostosowywania dawki, jednak u osób ≥75 lat tolerancja leczenia jest gorsza, co wymaga monitorowania. W przypadku zaburzeń czynności nerek bortezomib można stosować bez modyfikacji dawki przy łagodnych i umiarkowanych dysfunkcjach; u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami zaleca się podawanie po dializie. W zaburzeniach czynności wątroby łagodnych nie jest konieczna zmiana dawki, natomiast przy umiarkowanych i ciężkich dysfunkcjach należy rozpocząć terapię od zmniejszonej dawki i uważnie monitorować toksyczność, gdyż całkowite narażenie na lek jest zwiększone.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Adabonib 3,5 mg
-
Przeciwwskazania
Leczenie bortezomibem (Adabonib, 3,5 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) wymaga wykluczenia przeciwwskazań takich jak nadwrażliwość na bortezomib, boron oraz substancje pomocnicze. Szczególnie istotne jest wykluczenie ostrych rozlanych naciekowych chorób płuc oraz ostrej naciekowej choroby osierdzia, ze względu na ryzyko ciężkich powikłań, w tym niewydolności oddechowej i tamponady serca. Preparat może być podawany podskórnie (2,5 mg/ml) lub dożylnie (1 mg/ml), co wpływa na profil bezpieczeństwa i ryzyko działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie ocenić stan kliniczny pacjenta, zwłaszcza u osób z historią reakcji alergicznych na leki lub związki boru.
W przypadku terapii skojarzonej z innymi lekami, konieczna jest szczegółowa analiza przeciwwskazań i potencjalnych interakcji, uwzględniając charakterystyki wszystkich stosowanych preparatów. Stosowanie Adabonibu jest przeciwwskazane u pacjentów z ostrą rozlaną naciekową chorobą płuc oraz ostrą naciekową chorobą osierdzia, a u pacjentów z innymi schorzeniami układu oddechowego i sercowego wymagana jest szczególna ostrożność. W razie wątpliwości co do bezpieczeństwa terapii, zaleca się konsultację z hematologiem lub onkologiem klinicznym oraz rozważenie alternatywnych opcji terapeutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Adabonib 3,5 mg
bortezomib, droga dożylna, droga podskórna, hematolog, interakcje lekowe, nadwrażliwość na bortezomib, niewydolność oddechowa, onkolog kliniczny, ostra rozlana naciekowa choroba płuc, przeciwwskazania do terapii, reakcja alergiczna, tamponada serca, terapia skojarzona, zaburzenia hemodynamiczne, związki boru -
Przedawkowanie
Przedawkowanie bortezomibu, substancji czynnej preparatu Adabonib 3,5 mg, wiąże się z poważnymi powikłaniami klinicznymi, w tym objawowym niedociśnieniem tętniczym oraz małopłytkowością, które występują przy dawkach przekraczających dwukrotnie zalecaną. Objawowe niedociśnienie tętnicze manifestuje się nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego z towarzyszącymi zawrotami głowy, omdleniami i zaburzeniami świadomości. Małopłytkowość zwiększa ryzyko krwawień, a w najcięższych przypadkach przedawkowanie może prowadzić do zgonu. Nie istnieje specyficzne antidotum na bortezomib, co podkreśla konieczność intensywnego monitorowania stanu pacjenta i szybkiego wdrożenia leczenia podtrzymującego.
Postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania Adabonibu obejmuje ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, w tym funkcji układu krążenia, oddechowego oraz stanu neurologicznego. Leczenie podtrzymujące ciśnienie tętnicze polega na dożylnym uzupełnieniu wolemii, stosowaniu leków presyjnych oraz inotropowych poprawiających kurczliwość mięśnia sercowego. Istotne jest także utrzymanie prawidłowej temperatury ciała, aby zapobiec nasileniu objawów. W celu uniknięcia przedawkowania należy ściśle przestrzegać zaleceń dawkowania, zwracając uwagę na różnice w stężeniu bortezomibu w roztworach do wstrzykiwań podskórnych (2,5 mg/ml) i dożylnych (1 mg/ml), a także na modyfikacje dawkowania u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Adabonib 3,5 mg
bortezomib, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, farmakologia bezpieczeństwa, hipertermia, hipotermia, lek inotropowy, małopłytkowość, mięsień sercowy, niedociśnienie tętnicze, parametry życiowe, płyn dożylny, płytka krwi, produkt presyjny, układ sercowo-naczyniowy, wolemia, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie świadomości -
Skład i postać leku
Adabonib to preparat zawierający 3,5 mg bortezomibu w formie estru kwasu boronowego z mannitolem, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Po rozpuszczeniu w 9 mg/ml (0,9%) roztworze chlorku sodu stężenie bortezomibu różni się w zależności od drogi podania: 1 ml roztworu do podania podskórnego zawiera 2,5 mg substancji czynnej, natomiast dożylnego 1 mg/ml. Roztwory powinny być przezroczyste, bezbarwne, o pH 4-7, a ich stabilność chemiczna i fizyczna wynosi do 8 godzin w temperaturze 25°C, pod warunkiem ochrony przed światłem. Podanie dooponowe jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zgonu. Produkt nie zawiera konserwantów, dlatego wymaga aseptycznych warunków przygotowania i stosowania jednorazowego.
Fiolka Adabonib o pojemności 20 ml wykonana jest ze szkła typu I, zabezpieczona korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem. Przygotowanie roztworu wymaga użycia odpowiedniej strzykawki bez zdejmowania korka, a proces rozpuszczania trwa poniżej 2 minut. Ze względu na cytotoksyczne właściwości bortezomibu, personel medyczny powinien stosować rękawiczki i odzież ochronną podczas przygotowywania i podawania leku. Niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt nie powinien być mieszany z innymi lekami poza 0,9% roztworem chlorku sodu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Adabonib 3,5 mg
bortezomib, droga dożylna, droga podskórna, ekspozycja na światło, ester kwasu boronowego, mannitol, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie podskórne, proszek do sporządzania roztworu, proszek liofilizowany, przechowywanie leku, roztwór chlorku sodu, substancja konserwująca, technika aseptyczna, właściwości cytotoksyczne, wytrącenie precypitatu -
Specjalne ostrzeżenia
Adabonib, zawierający bortezomib – inhibitor proteasomu, jest stosowany w leczeniu nowotworów hematologicznych, takich jak szpiczak mnogi i chłoniak z komórek płaszcza (MCL). Lek podaje się dożylnie lub podskórnie, z wyraźnym zakazem podawania dooponowego ze względu na ryzyko zgonu. Najczęstsze działania niepożądane obejmują toksyczność hematologiczną (małopłytkowość, neutropenię, niedokrwistość), z najniższą liczbą płytek krwi obserwowaną w dniu 11. cyklu, zwykle powracającą do normy w kolejnym cyklu. W badaniu LYM-3002 częstość trombocytopenii stopnia ≥3 wynosiła 56,7% w grupie VcR-CAP (bortezomib z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem) vs. 5,8% w grupie R-CHOP, przy czym liczba płytek <25 000/μl wymagała wstrzymania leczenia. Należy regularnie monitorować morfologię krwi i rozważyć przetoczenie płytek oraz stosowanie czynników stymulujących kolonie granulocytów w przypadku neutropenii. Profilaktyka przeciwwirusowa jest zalecana ze względu na zwiększone ryzyko reaktywacji wirusa półpaśca i HBV, zwłaszcza przy skojarzeniu z rytuksymabem.
Neuropatia obwodowa, głównie czuciowa, jest bardzo częstym powikłaniem, z nasileniem największym w piątym cyklu leczenia; podskórne podanie bortezomibu wiąże się z niższą częstością neuropatii stopnia ≥2 (24% vs. 41% przy podaniu dożylnym). Należy monitorować objawy neuropatii i w razie potrzeby modyfikować dawkę lub drogę podania. Inne istotne działania niepożądane to hipotonia ortostatyczna, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES), ostre choroby płuc (w tym ARDS), niewydolność serca oraz potencjalne reakcje immunologiczne. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest zmniejszenie dawki z uwagi na zwiększone narażenie na bortezomib. Ze względu na ryzyko zespołu rozpadu guza, szczególnie u pacjentów z dużą masą nowotworu, wymagana jest ścisła kontrola kliniczna. Interakcje z inhibitorami CYP3A4 i CYP2C19 oraz konieczność stosowania antykoncepcji przy jednoczesnym podawaniu talidomidu podkreślają potrzebę kompleksowego monitorowania terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Adabonib
ból neuropatyczny, bortezomib, chłoniak z komórek płaszcza, choroba posurowicza, czynniki stymulujące kolonie, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperbilirubinemia, hiperestezja, hipoestezja, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteasomu, małopłytkowość, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, neutropenia i niedokrwistość, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nowotwór hematologiczny, nowotworowa komórka plazmatyczna, ostra białaczka szpikowa, parestezja, podanie dożylne i podskórne, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, profilaktyka przeciwwirusowa, proliferacyjne kłębuszkowe zapalenie nerek, reaktywacja wirusa półpaśca, reaktywacja wirusa WZW typu B, śródmiąższowe zapalenie płuc, substrat CYP3A4, szpiczak mnogi, toksyczność hematologiczna, toksyczność przewodu pokarmowego, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zakażenie wirusem Johna Cunninghama, zakażenie wirusem półpaśca, zapalenie wątroby, zapalenie wielostawowe, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii -
Właściwości farmakokinetyczne
Bortezomib, substancja czynna leku Adabonib, wykazuje złożony profil farmakokinetyczny z różnicami w biodostępności zależnymi od drogi podania. Po dożylnym podaniu dawki 1,0 mg/m² lub 1,3 mg/m² maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) wynoszą odpowiednio 57-112 ng/ml, natomiast po podaniu podskórnym Cmax jest znacząco niższe (20,4 ng/ml), choć całkowita ekspozycja (AUClast) jest równoważna (wskaźnik 0,99; 90% CI: 80,18%-122,80%). Bortezomib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (1659-3294 l) oraz wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (82,9%), niezależnym od stężenia. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez enzymy CYP3A4, CYP2C19 i CYP1A2, z deboronacją prowadzącą do nieaktywnych metabolitów. Okres półtrwania po wielokrotnych dawkach wynosi od 40 do 193 godzin, a klirens całkowity zmniejsza się znacząco po pierwszej dawce (z 102-112 l/h do 15-32 l/h), co sugeruje nasycenie szlaków metabolicznych lub zmiany dystrybucji.
Farmakokinetyka bortezomibu ulega modyfikacjom w przypadku zaburzeń czynności wątroby – umiarkowane i ciężkie dysfunkcje powodują wzrost znormalizowanego do dawki AUC o około 60%, co wymaga redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Natomiast zaburzenia czynności nerek, nawet ciężkiego stopnia (CrCL < 20 ml/min/1,73 m²) oraz dializa nie wpływają istotnie na parametry farmakokinetyczne, nie wymagając modyfikacji dawkowania. U dzieci i młodzieży (2-16 lat) z ostrą białaczką limfoblastyczną lub mieloblastyczną, klirens skorygowany do powierzchni ciała wynosi 7,79 l/h/m², objętość dystrybucji 834 l/m², a okres półtrwania eliminacji około 100 godzin, co jest zbliżone do wartości u dorosłych, wskazując na podobny profil farmakokinetyczny w obu grupach wiekowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Adabonib 3,5 mg
analiza farmakokinetyczna, biodostępność systemowa, CYP1A2, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, deboronacja, enzym wątrobowy, ester kwasu boronowego z mannitolem, faza eliminacji, guz lity, inhibitor proteasomu, klirens całkowity, klirens kreatyniny, mikrosom wątrobowy, objętość dystrybucji, objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym, okres półtrwania, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka mieloblastyczna, powierzchnia ciała, profil eliminacji, stężenie maksymalne w osoczu, szpiczak mnogi, wiązanie z białkami osocza, współczynnik zmienności, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Adabonib, zawierający bortezomib, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez kobiety i mężczyzn w wieku rozrodczym podczas terapii oraz przez 3 miesiące po jej zakończeniu. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania bortezomibu w ciąży, a badania na zwierzętach nie wykazały teratogenności przy maksymalnych dawkach, jednak nie oceniono wpływu na poród i rozwój pourodzeniowy. Decyzja o kontynuacji leczenia w ciąży powinna być indywidualna, po ocenie korzyści i ryzyka. W przypadku terapii skojarzonej z talidomidem, który jest silnie teratogenny, obowiązuje ścisłe przestrzeganie „Programu Zapobiegania Ciąży”. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas leczenia z powodu ryzyka działań niepożądanych u niemowląt, a pacjentki powinny być poinformowane o konieczności przerwania karmienia i alternatywnych metod żywienia dziecka.
Brak jest danych dotyczących wpływu bortezomibu na płodność u obu płci, co wymaga rozważenia konsultacji w zakresie zachowania płodności przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza przy planowanej długotrwałej terapii. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentem dostępne metody antykoncepcji oraz ryzyko związane z leczeniem, a także zapoznać się z wytycznymi dotyczącymi stosowania talidomidu zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Kompleksowa edukacja pacjentek i pacjentów jest kluczowa dla minimalizacji ryzyka teratogenności i zapewnienia bezpieczeństwa terapii bortezomibem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Adabonib 3,5 mg
Adabonib, antykoncepcja, bortezomib, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, mleko kobiece, płodność, Program Zapobiegania Ciąży, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, talidomid, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zachowanie płodności, zdolność rozrodcza -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Adabonib (bortezomib) wykazuje umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, głównie z powodu często występujących działań niepożądanych takich jak zmęczenie (bardzo często), zawroty głowy (często), niewyraźne widzenie (często), omdlenia, niedociśnienie związane z pozycją ciała oraz niedociśnienie ortostatyczne (niezbyt często). Objawy te mogą znacząco obniżyć koncentrację, wydłużyć czas reakcji, zaburzyć równowagę i percepcję wzrokową, a w przypadku omdleń i niedociśnienia – prowadzić do nagłej utraty świadomości, co stanowi poważne zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów. W związku z tym, u pacjentów leczonych bortezomibem zaleca się bezwzględne unikanie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia wymienionych objawów.
Lekarze przepisujący Adabonib powinni szczegółowo informować pacjentów o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów, uwzględniając szczególne grupy ryzyka, takie jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci z chorobami neurologicznymi, stosujący leki sedatywne, z zaburzeniami widzenia oraz wykonujący zawody wymagające wysokiej sprawności psychomotorycznej. Informacje te powinny być przekazywane zarówno ustnie, jak i pisemnie, a zalecenia dotyczące unikania prowadzenia pojazdów muszą być dokumentowane w historii choroby. Konieczne jest monitorowanie objawów podczas wizyt kontrolnych i indywidualne dostosowywanie zaleceń, z uwzględnieniem aspektów prawnych oraz konsekwencji prowadzenia pojazdów pod wpływem leku upośledzającego sprawność psychofizyczną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Adabonib 3,5 mg
bortezomib, funkcja poznawcza, lek sedatywny, narząd wzroku, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, percepcja wzrokowa, roztwór do wstrzykiwań, schorzenie neurologiczne, sprawność psychomotoryczna, utrata świadomości, zaburzenie koordynacji, zaburzenie równowagi, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zmęczenie