węgiel aktywowany
Węgiel aktywowany (carbo activatus) to postać węgla o niezwykle rozbudowanej powierzchni wewnętrznej, uzyskiwana poprzez specjalny proces obróbki termicznej materiałów organicznych, takich jak drewno, torf czy łupiny orzechów kokosowych. Jego charakterystyczną cechą jest silnie rozwinięta struktura porowata, która zapewnia ogromną powierzchnię aktywną (nawet do 1500 m² na gram), dzięki czemu wykazuje wysokie zdolności adsorpcyjne.
W medycynie węgiel aktywowany jest powszechnie stosowany jako adsorbent w przypadkach ostrych zatruć doustnych różnymi substancjami chemicznymi, lekami czy toksynami. Mechanizm działania polega na wiązaniu substancji toksycznych w przewodzie pokarmowym, co zapobiega ich wchłanianiu do krwiobiegu. Najwyższą skuteczność wykazuje, gdy zostanie podany w ciągu pierwszej godziny od ekspozycji na truciznę, choć może być stosowany również później.
Dawkowanie węgla aktywowanego u dorosłych w przypadku zatruć wynosi zazwyczaj 50-100 g jako dawka początkowa, a u dzieci 1-2 g/kg masy ciała. Należy pamiętać, że węgiel aktywowany nie jest skuteczny w przypadku zatruć alkoholami (etanol, metanol, glikol etylenowy), kwasami, zasadami, metalami ciężkimi czy cyjankami. Wśród przeciwwskazań do jego stosowania wymienia się niedrożność przewodu pokarmowego oraz zatrucia substancjami żrącymi, gdyż może utrudniać ocenę endoskopową uszkodzeń.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Invisipatch 25 mg/16 h
Przedawkowanie nikotyny w terapii transdermalnej z użyciem Nicorette Invisipatch stanowi istotne ryzyko, zwłaszcza u pacjentów z niską tolerancją na nikotynę lub stosujących jednocześnie inne źródła nikotyny. Toksyczność jest zależna od drogi podania i dawki; najmniejsza śmiertelna dawka doustna wynosi 40-60 mg u dzieci oraz 0,8-1,0 mg/kg masy ciała u dorosłych. Objawy przedawkowania obejmują wczesne symptomy takie jak nudności, wymioty, nadmierne pocenie się, ból głowy i zawroty głowy, a przy dawkach przekraczających 40 mg u dzieci i 0,8 mg/kg u dorosłych mogą wystąpić ciężkie objawy, w tym niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, trudności w oddychaniu, zapaść krążeniowa oraz uogólnione drgawki.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężkie zatrucie, drgawki uogólnione, duszność, nadmierne pocenie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, nudności, ostre zatrucie nikotyną, plaster leczniczy, plaster nikotynowy, przedawkowanie nikotyny, system transdermalny, toksyczność nikotyny, tolerancja lekowa, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia słuchu, zapaść krążeniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzin 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Olanzin, stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się szerokim spektrum objawów neurologicznych, kardiologicznych i oddechowych. Objawy bardzo częste (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Inne istotne klinicznie objawy (<10%) obejmują delirium, drgawki, śpiączkę, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca (<2%). Zgony odnotowano już po dawce jednorazowej nieprzekraczającej 450 mg, jednakże opisywane są również przypadki przeżycia po dawkach do 2 g, co wskazuje na dużą zmienność indywidualnej odpowiedzi na toksyczne dawki olanzapiny.
arytmia, aspiracja treści pokarmowej, beta-agonista, biodostępność olanzapiny, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, hipertermia, leki sympatykomimetyczne, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, stan splątania, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia motoryczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Duloksetyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie duloksetyny, zwłaszcza w dawkach powyżej 1000 mg, stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestujące się objawami takimi jak śpiączka, zespół serotoninowy, drgawki oraz zaburzenia rytmu serca. Dawki do 300 mg wywołują objawy łagodne (senność, nudności, tachykardia), natomiast dawki 300-600 mg powodują umiarkowane nasilenie objawów, w tym liczne wymioty i zmiany świadomości. Dawki 600-1000 mg wiążą się z ciężkimi objawami, w tym zespołem serotoninowym i pojedynczymi drgawkami. Największa zgłoszona dawka przedawkowania wynosiła 5400 mg, a zgony odnotowano zarówno po monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami serotoninergicznymi. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie duloksetyny z inhibitorami MAO, SSRI, SNRI, opioidami czy tryptanami, co znacząco zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego.
benzodiazepina, cyproheptadyna, dawka terapeutyczna, hemoperfuzja, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, monitorowanie EKG, monoterapia, napad drgawkowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, płukanie żołądka, próg drgawkowy, przedawkowanie duloksetyny, saturacja, sztywność mięśniowa, tachykardia, transfuzja wymienna, triada objawów, układ serotoninergiczny, węgiel aktywowany, wymuszona diureza, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neuromięśniowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Egiramlon 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Egiramlon, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego. Ramipryl wywołuje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, skutkujące wyraźną hipotensją, bradykardią (<60 uderzeń/min), zaburzeniami elektrolitowymi, niewydolnością nerek oraz zaburzeniami rytmu serca i neurologicznymi (w tym śpiączką i drgawkami). Amlodypina powoduje znaczne i długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, odruchową tachykardię oraz ryzyko niekardiogennego obrzęku płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu i wymaga intensywnego wspomagania oddechu.
agonista receptorów α₁-adrenergicznych, angiotensyna II, antagonista wapnia, bradykardia, detoksyfikacja, drgawki mózgowe, filtracja kłębuszkowa, glukonian wapnia, gospodarka potasowa, gospodarka sodowa, hemodializa, hipotensja, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek obkurczający naczynia, monitoring układu krążenia, niedowład, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, objętość płynów krążących, obniżenie ciśnienia tętniczego, porażenna niedrożność jelit, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, stabilność hemodynamiczna, stężenie kreatyniny, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Simvagen 20 20 mg
Przedawkowanie symwastatyny, substancji czynnej preparatów Simvagen 20 i Simvagen 40, choć rzadkie, wymaga profesjonalnego podejścia medycznego. Maksymalna odnotowana dawka przedawkowania wynosiła 3,6 g, co stanowi wielokrotność standardowej dawki terapeutycznej (20 mg lub 40 mg na tabletkę). Pomimo braku specyficznego antidota, przypadki te zakończyły się pełnym powrotem do zdrowia bez powikłań, co sugeruje stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa jednorazowego przedawkowania. Kluczowe jest monitorowanie potencjalnych objawów takich jak miopatia (bóle mięśniowe, osłabienie siły mięśniowej), rabdomioliza (z ryzykiem ostrego uszkodzenia nerek), hepatotoksyczność (podwyższone enzymy wątrobowe: AlAT, AspAT), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zaburzenia metaboliczne, w tym parametry lipidowe.
ból mięśniowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diagnostyka laboratoryjna, enzym wątrobowy, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, mioglobina, miopatia, nudności i wymioty, ostre uszkodzenie nerek, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie symwastatyny, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, substancja czynna, symwastatyna, technika nerkozastępcza, węgiel aktywowany, zaburzenie gospodarki lipidowej, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mozarin Swift 15 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Mozarin Swift, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, choć przypadki ciężkich objawów i zgonów po monoterapii są rzadkie. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia, pobudzenie, rzadko zespół serotoninowy, drgawki i śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia. Nawet dawki escytalopramu w zakresie 400-800 mg przyjęte samodzielnie nie wywoływały ciężkich objawów, jednak ryzyko powikłań nie jest wykluczone.
antidotum, bradyarytmia, drgawki, drżenie kończyn, gospodarka elektrolitowa, hiperrefleksja, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość serca, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychomotoryczne, przedawkowanie escytalopramu, śpiączka, substancja czynna, sztywność mięśniowa, tachykardia, torsade de pointes, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aripiprazole Aurovitas 30 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, głównie ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego. U dorosłych odnotowano przypadki przyjęcia dawek do 1260 mg, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, bez zgłoszonych zgonów. Dominujące objawy to letarg, senność, tachykardia (>100 uderzeń/min), nadciśnienie tętnicze oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). U dzieci, przy dawkach do 195 mg, obserwowano senność, przejściową utratę świadomości oraz objawy pozapiramidowe, takie jak drżenie, sztywność mięśniowa, dyskineza i dystonia. W obu grupach wiekowych brak jest doniesień o zgonach wywołanych samym przedawkowaniem arypiprazolu.
białko osocza, biegunka, dawka terapeutyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie, dyskineza, dystonia, funkcja poznawcza, hemodializa, letarg, nadciśnienie tętnicze, nudność, objaw pozapiramidowy, parametr farmakokinetyczny, przedawkowanie arypiprazolu, senność, stężenie leku we krwi, sztywność mięśniowa, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapis EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Norvasc 5 mg
Przedawkowanie amlodypiny, leku z grupy blokerów kanałów wapniowych stosowanego w dawkach 5 mg lub 10 mg, prowadzi do nasilonego rozszerzenia naczyń obwodowych i gwałtownego spadku ciśnienia tętniczego, co może wywołać odruchową tachykardię. Klinicznie dominują objawy ciężkiej, długotrwałej hipotensji, która w skrajnych przypadkach może skutkować wstrząsem kardiogennym i zgonem. Istotnym, choć rzadszym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się z opóźnieniem do 24-48 godzin po przedawkowaniu, często wymagający wspomagania oddychania. Czynniki predysponujące do tego powikłania to m.in. nadmierne podawanie płynów podczas wczesnej resuscytacji.
amlodypina, bloker kanałów wapniowych, dializa, glukonian wapnia, hipoperfuzja narządów, hipotensja, lek wazokonstrykcyjny, łożysko naczyniowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, Norvasc, odruchowa tachykardia, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wspomaganie oddychania, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vesoligo 10 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej preparatu Vesoligo, może prowadzić do nasilonych działań cholinolitycznych, zarówno ośrodkowych, jak i obwodowych. W literaturze opisano przypadek przyjęcia 280 mg leku w ciągu 5 godzin, skutkujący zmianami stanu psychicznego, jednak bez konieczności hospitalizacji. Objawy przedawkowania obejmują omamy, nadmierne pobudzenie, drgawki, zaburzenia oddechowe i rytmu serca (tachykardia), zatrzymanie moczu, mydriazę oraz zaburzenia świadomości i dezorientację. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z predyspozycją do wydłużenia odstępu QT w EKG, zwłaszcza przy hipokaliemii, bradykardii, stosowaniu innych leków wydłużających QT oraz współistniejących chorobach sercowo-naczyniowych, takich jak niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu czy zastoinowa niewydolność serca.
agonista receptora muskarynowego, benzodiazepina, bradykardia, cewnikowanie pęcherza moczowego, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, inhibitor acetylocholinesterazy, karbachol, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, omamy, pilokarpina, płukanie żołądka, receptor muskarynowy, solifenacyna bursztynianu, sztuczna wentylacja, tachykardia, Vesoligo, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nimotop S 0,2 mg/ml
Przedawkowanie nimodypiny (Nimotop S, 0,2 mg/ml, roztwór do infuzji) prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie hipotensji spowodowanej silnym działaniem wazodylatacyjnym i blokadą kanałów wapniowych typu L. Objawy obejmują znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardię jako reakcję kompensacyjną, bradykardię wynikającą z wpływu na układ przewodzący serca, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i nudności, szczególnie po podaniu doustnym. W przypadku przedawkowania dożylnego konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku oraz wdrożenie leczenia objawowego, w tym dożylne podanie amin presyjnych (dopamina, noradrenalina) w celu stabilizacji ciśnienia tętniczego. Monitorowanie parametrów życiowych, w tym EKG, jest kluczowe dla wykrycia i leczenia zaburzeń rytmu serca.
amina presyjna, antidotum, atropina, bradykardia, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, ciśnienie tętnicze krwi, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dopamina, działanie wazodylatacyjne, EKG, hipotensja, kanał wapniowy typu L, lek presyjny, metoklopramid, naczynie obwodowe, nimodypina, Nimotop S, noradrenalina, objawy dyspeptyczne, objętość krążąca, ondansetron, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, stymulacja serca, tachykardia, układ przewodzący serca, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, węzeł zatokowy, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Escitalopram Bluefish 20 mg
Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów toksycznych, może manifestować się różnorodnymi symptomami obejmującymi ośrodkowy układ nerwowy, układ pokarmowy, sercowo-naczyniowy oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej. Objawy neurologiczne wahają się od zawrotów głowy i drżeń przy dawkach powyżej 20 mg, przez rzadkie przypadki zespołu serotoninowego przy dawkach >100 mg, aż po drgawki i śpiączkę przy bardzo wysokich dawkach (>400 mg). W układzie pokarmowym dominują nudności i wymioty, natomiast w układzie sercowo-naczyniowym obserwuje się niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT oraz niemiarowość, szczególnie przy dawkach przekraczających 100-200 mg. Ciężkie przedawkowania (>400 mg) mogą prowadzić do hipokaliemii i hiponatremii, co dodatkowo zwiększa ryzyko powikłań kardiologicznych i neurologicznych.
badanie EKG, bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, drżenie, halucynacje, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie czynności życiowych, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość serca, nudności i wymioty, płukanie żołądka, śpiączka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Binatta 50 mg
Przedawkowanie tapentadolu, agonisty receptorów opioidowych μ, zawartego w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu Binatta (dawki: 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 250 mg), prowadzi do objawów typowych dla opioidów, takich jak zwężenie źrenic (pinpoint pupils), uporczywe wymioty, zapaść krążeniowa (hipotensja, bradykardia), zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki oraz depresja oddechowa, która stanowi kluczowe zagrożenie życia. Nasilenie objawów koreluje z dawką i indywidualną wrażliwością pacjenta, a dynamika zatrucia jest modyfikowana przez formę o przedłużonym uwalnianiu leku. Depresja ośrodka oddechowego w pniu mózgu wymaga szczególnej uwagi, gdyż może prowadzić do całkowitego zatrzymania oddechu.
antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, depresja oddechowa, hipotensja, intubacja dotchawicza, jądro Edingera-Westphala, lek wazopresyjny, nalokson, napad drgawkowy, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodek oddechowy, płukanie żołądka, receptor opioidowy μ, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, węgiel aktywowany, wentylacja wspomagana, zaburzenie perfuzji obwodowej, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Setaloft 100 mg 100 mg
Przedawkowanie sertraliny, substancji czynnej leku Setaloft, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, z ryzykiem wystąpienia objawów takich jak senność, nudności, wymioty, tachykardia (>100 uderzeń/min), drżenia mięśniowe, pobudzenie psychoruchowe, zawroty głowy, a w ciężkich przypadkach śpiączka. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QTc oraz częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do migotania komór i nagłego zgonu. Przedawkowanie sertraliny w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami i alkoholem zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, stanowiącego bezpośrednie zagrożenie życia.
dializa, drżenie, działania niepożądane, elektrokardiografia, hemoperfuzja, monoterapia, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie sertraliny, sertralina, Setaloft, śpiączka, środek przeczyszczający, tachykardia, torsade de pointes, transfuzja wymienna, układ serotoninergiczny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aribit 5 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, zarówno u dorosłych (do 1260 mg), jak i u dzieci (do 195 mg), manifestuje się szeregiem objawów klinicznych, takich jak letarg, senność, tachykardia (>100/min), nudności, wymioty, biegunka oraz u dzieci dodatkowo przejściowa utrata świadomości i objawy pozapiramidowe (dystonie, akatyzja, parkinsonizm, dyskinezy). Mimo wysokich dawek, nie odnotowano przypadków śmiertelnych. Kluczowe jest rozpoznanie tych symptomów w celu szybkiego wdrożenia odpowiedniego leczenia, które obejmuje utrzymanie drożności dróg oddechowych, dotlenienie, ewentualną wentylację mechaniczną oraz leczenie objawowe. Monitorowanie funkcji układu krążenia, w tym ciągły zapis EKG, jest niezbędne ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca.
akatyzja, drożność dróg oddechowych, dyskineza, dystonia, hemodializa, interakcja lekowa, interwencja medyczna, intubacja pacjenta, letarg, nadciśnienie tętnicze, objawy podmiotowe i przedmiotowe, objawy pozapiramidowe, objawy przedawkowania, parkinsonizm, pole pod krzywą stężenia leku, populacja pediatryczna, przedawkowanie arypiprazolu, stężenie leku w osoczu, tachykardia, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia rytmu serca, zapis EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroMirta ORO 45 mg
Przedawkowanie mirtazapiny, substancji czynnej preparatu AuroMirta ORO (dostępnego w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej), może prowadzić do depresji ośrodkowego układu nerwowego objawiającej się dezorientacją i przedłużoną sedacją, tachykardii oraz łagodnych zaburzeń ciśnienia tętniczego (zarówno nadciśnienia, jak i niedociśnienia). Objawy te mają zazwyczaj charakter łagodny, jednak w przypadku znacznego przekroczenia dawek terapeutycznych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków, istnieje ryzyko poważnych powikłań kardiologicznych, takich jak wydłużenie odstępu QT oraz torsade de pointes, które mogą prowadzić do nagłej śmierci sercowej.
AuroMirta ORO, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, migotanie komór, mirtazapina, monitorowanie elektrokardiograficzne, nadciśnienie, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie, płukanie żołądka, sedacja przedłużona, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tachyarytmia komorowa, tachykardia, torsade de pointes, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranolteril 1 mg
Przedawkowanie winianu tolterodyny, stosowanego w leku Ranolteril, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń akomodacji oka (np. rozmazane widzenie) oraz zatrzymania moczu, obserwowanych przy dawce 12,8 mg. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie wykonać płukanie żołądka i podać węgiel aktywowany w celu ograniczenia wchłaniania substancji. Leczenie objawowe powinno być dostosowane do manifestacji klinicznych: fizostygmina w ciężkich ośrodkowych działaniach przeciwcholinergicznych, benzodiazepiny przy drgawkach, sztuczna wentylacja w niewydolności oddechowej, beta-adrenolityki w tachykardii oraz cewnikowanie pęcherza moczowego przy zatrzymaniu moczu. W przypadku rozszerzenia źrenic zaleca się stosowanie pilokarpiny w kroplach i przebywanie w zaciemnionym pomieszczeniu.
benzodiazepiny, beta-adrenolityk, cewnikowanie pęcherza moczowego, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, mikcja, mydriaza, niewydolność oddechowa, omamy, pilokarpina, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, sztuczna wentylacja, tachykardia, trudności z oddawaniem moczu, węgiel aktywowany, winian tolterodyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia akomodacji oka, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sobycombi 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Sobycombi, zawierającego bisoprolol i amlodypinę, może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, ostra niewydolność serca oraz tachykardia odruchowa. W przypadku bisoprololu, dawki nawet do 2000 mg u pacjentów z nadciśnieniem i chorobą wieńcową wywołują bradykardię i niedociśnienie, z dużą zmiennością indywidualnej wrażliwości, szczególnie u chorych z niewydolnością serca. Amlodypina natomiast może powodować znaczne i długotrwałe niedociśnienie, wstrząs oraz rzadki, ale groźny niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający wsparcia oddechowego. Objawy takie jak skurcz oskrzeli i hipoglikemia również mogą wystąpić, głównie w związku z bisoprololem.
aminofilina, amlodypina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol i amlodypina, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, choroba wieńcowa, dializa, dializoterapia, glukonian wapnia, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność serca, płukanie żołądka, przedawkowanie bisoprololu, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Palexia 100 mg
Przedawkowanie tapentadolu prowadzi do nadmiernej stymulacji receptorów opioidowych μ, co manifestuje się charakterystycznymi objawami takimi jak mioza, wymioty, zapaść krążeniowa, zaburzenia świadomości (od senności po śpiączkę), drgawki oraz depresja oddechowa, która może skutkować zatrzymaniem oddychania. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują aktywację receptorów opioidowych μ, stymulację ośrodka wymiotnego, rozszerzenie naczyń obwodowych i hamowanie ośrodka oddechowego w pniu mózgu. Objawy te stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agonista receptora opioidowego μ, antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, dekontaminacja, depresja oddechowa, hamowanie OUN, hipotensja, leczenie przedawkowania, mioza opioidowa, nalokson, napad drgawkowy, ośrodek oddechowy, Palexia, płukanie żołądka, przedawkowanie tapentadolu, swoiste antidotum, tapentadol, węgiel aktywowany, wentylacja wspomagana, zaburzenie perfuzji tkanek, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zatrucie opioidami, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Alprazolam – Przedawkowanie
Alprazolam, jako benzodiazepina, wywiera depresyjny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, a jego przedawkowanie manifestuje się spektrum objawów od łagodnej senności i splątania, przez umiarkowane ataksje, hipotonię, depresję oddechową, aż po ciężką śpiączkę i zgon, zwłaszcza przy dawkach 25-50 mg w połączeniu z alkoholem (2‰ we krwi). U dzieci dawki 0,3 mg/kg (8 lat) oraz 10 mg (13 lat) powodują umiarkowane zatrucia. Współistnienie innych depresyjnych substancji OUN, takich jak opioidy czy barbiturany, znacząco zwiększa ryzyko ciężkich powikłań. Diagnostyka i terapia muszą uwzględniać współistniejące choroby, szczególnie układu oddechowego, wątroby, nerek oraz wiek pacjenta.
ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, depresja oddechowa, depresja OUN, dysfagia, dyzartria, flumazenil, hemodializa, hipotermia, hipotonia, lek benzodiazepinowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, niedociśnienie tętnicze, obniżenie progu drgawkowego, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie alprazolamu, reakcja paradoksalna, śpiączka, splątanie psychiczne, środek przeczyszczający osmotyczny, tachykardia, toksyczność alprazolamu, węgiel aktywowany, wydłużenie odcinka QRS, wydłużenie odcinka QT, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Uroflow 1 1 mg
Przedawkowanie tolterodyny prowadzi do nasilenia działań antycholinergicznych, manifestujących się zarówno objawami ośrodkowymi, jak i obwodowymi. W badaniach klinicznych dawka pojedyncza do 12,8 mg wywoływała zaburzenia akomodacji i trudności w oddawaniu moczu. Długotrwałe stosowanie dawki 8 mg/dobę (dwukrotność zalecanej dawki natychmiastowego uwalniania) skutkowało wydłużeniem odstępu QT, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. Objawy przedawkowania obejmują m.in. omamy, drgawki, tachykardię, zatrzymanie moczu, mydriazę oraz niewydolność oddechową, wymagającą specjalistycznego postępowania terapeutycznego dostosowanego do konkretnego objawu.
benzodiazepina, beta-adrenolityk, cewnikowanie pęcherza moczowego, dysuria, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, lek o przedłużonym uwalnianiu, mydriaza, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, światłowstręt, tolterodyna wodorowinian, trudność w oddawaniu moczu, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Accordeon 80 mg
Przedawkowanie oksykodonu, zwłaszcza w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (np. Accordeon), stanowi poważne zagrożenie życia z uwagi na stopniowe uwalnianie substancji czynnej przez okres do 12 godzin. Klinicznie manifestuje się zwężeniem źrenic (miozą), depresją oddechową, niedociśnieniem, omamami oraz w ciężkich przypadkach niewydolnością krążenia, śpiączką, bradykardią, obrzękiem płuc i toksyczną leukoencefalopatią. Współistniejące spożycie alkoholu lub leków psychotropowych nasila objawy i przyspiesza rozwój stanu zagrożenia życia. Wartości dawkowania naloksonu, antagonisty receptorów opioidowych, obejmują dożylne podanie 0,4-2 mg u dorosłych lub 0,01 mg/kg u dzieci, z możliwością powtarzania dawek co 2-3 minuty oraz infuzji ciągłej w dawce 60% dawki początkowej na godzinę. Przy ciężkich zatruciach dawki naloksonu mogą sięgać nawet 4 mg.
antagonista opioidów, bradykardia, depresja oddechowa, hipotonia, infuzja ciągła, lek psychotropowy, mioza, nalokson, niedociśnienie, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, omamy, opróżnienie żołądka, ostry zespół odstawienny, pompa infuzyjna dożylna, przedawkowanie oksykodonu, receptor opioidowy, saturacja tlenem, senność, śpiączka, stupor, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczna leukoencefalopatia, układ parasympatyczny, węgiel aktywowany, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Przedawkowanie
Przedawkowanie cytalopramu stanowi poważne zagrożenie dla życia, z ryzykiem wystąpienia ciężkich zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes, wydłużenia odstępu QT, poszerzenia zespołu QRS oraz zatrzymania czynności serca. Dawka śmiertelna nie jest precyzyjnie określona, jednak opisano przeżycia po dawkach przekraczających 2 g. Objawy kliniczne obejmują szeroki zakres: od zaburzeń neurologicznych (drgawki, śpiączka, zespół serotoninowy) przez kardiologiczne (tachykardia, bradykardia, blok lewej odnogi pęczka Hisa) po objawy ze strony układu krążenia (niedociśnienie tętnicze, sinica) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty). W ciężkich przypadkach obserwuje się również gorączkę, hiperwentylację i rzadko rabdomiolizę z podwyższoną aktywnością kinazy kreatynowej.
blok lewej odnogi pęczka przedsionkowo-komorowego, bradyarytmia, bradykardia, diazepam, drgawki, drżenie, hipotensja, inhibitor MAO, kinaza kreatynowa, migotanie komór, mioglobinuria, monitorowanie EKG, nadciśnienie tętnicze, nagłe zatrzymanie krążenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wielonarządowa, nudność, osłupienie, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie cytalopramu, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, sinica, SSRI, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diovemin 1000 mg
Produkt leczniczy Diovemin zawiera 1000 mg zmikronizowanej diosminy w jednej tabletce, która jest główną substancją czynną preparatu. Do tej pory nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania tego leku w praktyce klinicznej, co uniemożliwia szczegółowe określenie objawów toksyczności związanych z nadmiernym spożyciem. Tabletki mają postać podłużnych, obustronnie wypukłych, beżowych tabletek z linią podziału, która służy jedynie ułatwieniu połknięcia, a nie precyzyjnemu dzieleniu dawki. Brak danych klinicznych dotyczących przedawkowania nie pozwala na opracowanie specyficznych wytycznych terapeutycznych w takich sytuacjach.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sumilar Duo 5 mg + 10 mg
Przedawkowanie Sumilar Duo, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), prowadzi do znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych i ciężkiego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować niewydolnością wielonarządową i wstrząsem. Objawy kliniczne obejmują bradykardię, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza sodu i potasu), niewydolność nerek oraz odruchową tachykardię. Niedociśnienie może być długotrwałe i trudne do opanowania, a w skrajnych przypadkach prowadzić do zgonu. Ramipryl może dodatkowo powodować spadek filtracji kłębuszkowej, natomiast amlodypina, ze względu na ograniczone dane kliniczne, wiąże się z ryzykiem odruchowej tachykardii i przedłużonego niedociśnienia ogólnoustrojowego.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, angiotensyna II, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, dysfagia, filtracja kłębuszkowa, glukonian wapnia, hemodializa, inhibitor ACE, leczenie hemodynamiczne, leczenie nerkozastępcze, lek wazopresyjny, monitorowanie hemodynamiczne, napięcie naczyniowe, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, odruchowa tachykardia, płukanie żołądka, ramipryl i amlodypina, rozszerzenie naczyń obwodowych, stan wstrząsowy, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diazepam Grindeks 10 mg/2 ml
Przedawkowanie diazepamu (10 mg/2 ml, roztwór do wstrzykiwań) prowadzi do nasilonej depresji ośrodkowego układu nerwowego, manifestującej się objawami od senności, ataksji, zaburzeń mowy i oczopląsu, aż po ciężkie stany takie jak bezdech, depresja krążeniowa i śpiączka. Szczególnie narażone na ciężkie powikłania są osoby starsze, pacjenci z chorobami układu oddechowego oraz osoby stosujące jednocześnie inne leki depresyjne OUN lub alkohol. Warto podkreślić, że śpiączka może trwać kilka godzin lub mieć charakter cykliczny, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.
antagonista receptora benzodiazepinowego, arefleksja, ataksja, benzodiazepina, bezdech, depresja krążeniowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresyjne działanie benzodiazepiny, diazepam, flumazenil, hipotensja, intubacja, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, śpiączka, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, zaburzenia koordynacji ruchowej, zachłystowe zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Betahistyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie betahistyny może prowadzić do szerokiego spektrum objawów, zależnych od dawki i współistniejącego stosowania innych leków. Dawki do 640 mg zwykle wywołują łagodne do umiarkowanych objawów, takich jak nudności, senność, bóle brzucha, wymioty i dyspepsja. Przy dawkach powyżej 640 mg, zwłaszcza w przypadku zamierzonego przedawkowania i kojarzenia z innymi substancjami, mogą wystąpić poważne objawy, w tym drgawki (zaobserwowane przy dawce 728 mg), zaburzenia rytmu serca, tachykardia, ataksja, a także powikłania ze strony układu oddechowego, takie jak skurcz oskrzeli i obrzęk górnych dróg oddechowych (obrzęk Quinckego). Objawy te mogą przypominać nadmiar histaminy, manifestując się bólem głowy, zaczerwienieniem twarzy, zawrotami głowy, hipotensją i obrzękiem błon śluzowych.
antidotum, ataksja, częstoskurcz, drgawki, dyspepsja, hipotensja, leczenie objawowe, objawy przedawkowania, obrzęk górnych dróg oddechowych, obrzęk płuc, obrzęk Quinckego, płukanie żołądka, powikłanie płucne, powikłanie sercowe, przedawkowanie betahistyny, skurcz oskrzeli, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Perazin 50 mg 50 mg
Przedawkowanie perazyny (dimaleinianu perazyny) w dawkach rzędu kilku do kilkunastu gramów, niezależnie od formy dawkowania (tabletki 50 mg lub 200 mg), prowadzi do poważnych zaburzeń neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Klinicznie obserwuje się dyzartrię, ataksję, zaburzenia widzenia, drżenia mięśniowe, stan splątania, a także krytyczne stany takie jak zatrzymanie akcji serca, duszność, bezdech oraz zaburzenia termoregulacji (hipertermia lub hipotermia). Te objawy stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej oraz hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii.
ataksja, bezdech, bradykardia, bromokryptyna, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, częstość oddechów, dimaleinian perazyny, dopamina, drżenie mięśniowe, duszność, dyzartria, fascykulacja mięśniowa, fenytoina, hipertermia, hipoksemia, hipotensja, hipotermia, izoproterenol, kardiowersja, komorowe zaburzenie rytmu, lek antyarytmiczny, lidokaina, monitorowanie parametrów, nagłe zatrzymanie krążenia, napięcie mięśniowe, niezborność ruchowa, oczyszczanie przewodu pokarmowego, parametr życiowy, płukanie żołądka, płyn izotoniczny, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, saturacja, siarczan magnezu, stan splątania, stan zagrożenia życia, tremor, węgiel aktywowany, zaburzenie akomodacji, zaburzenie koordynacji ruchów, zaburzenie mowy, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie świadomości, zaburzenie termoregulacji, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tractiva 30 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Tractiva, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, takich jak letarg, senność, tachykardia (>100 uderzeń/min), wzrost ciśnienia tętniczego, nudności, wymioty oraz biegunka u dorosłych, przy dawkach sięgających do 1260 mg. U pacjentów pediatrycznych, przy dawkach do 195 mg, obserwuje się senność, przejściową utratę świadomości oraz objawy pozapiramidowe (drżenie, sztywność, dystonia, akatyzja, dyskineza). Przypadki przedawkowania, zarówno przypadkowego, jak i zamierzonego, nie zakończyły się zgonem, jednak wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i monitorowania stanu pacjenta.
akatyzja, arypiprazol, badanie farmakokinetyczne, biegunka, dystonia, elektrokardiogram, hemodializa, hipersomnia, letarg, nadciśnienie tętnicze, nudności i wymioty, objawy pozapiramidowe, przedawkowanie arypiprazolu, senność, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia ruchowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin STADA 50 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, choć rzadko wiąże się z poważnymi objawami toksyczności, wymaga szczególnej uwagi w praktyce klinicznej. Dane z badań klinicznych wskazują, że dawki do 800 mg jednorazowo oraz do 600 mg/dobę przez 10 dni lub 400 mg/dobę przez 28 dni nie powodują istotnych klinicznie działań niepożądanych zależnych od dawki. Jedynym obserwowanym efektem było minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc przy dawce 800 mg. Brak jest jednak danych dotyczących skutków przedawkowania powyżej 800 mg, co ogranicza pełne zrozumienie potencjalnych zagrożeń w takich sytuacjach.
badanie elektrokardiograficzne, badanie kliniczne, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, elektrokardiografia, hemodializa, leczenie objawowe, odstęp QTc, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, sitagliptyna, sytagliptyna, węgiel aktywowany, wydłużenie QTc, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coaxil 12,5 mg
Lek Coaxil (tianeptyna sodowa) w dawce 12,5 mg, stosowany w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, zaparcia, ból brzucha oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Ze strony układu nerwowego często występują senność, ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, omdlenia i drżenia. Częstość występowania innych działań niepożądanych obejmuje m.in. jadłowstręt, tachykardię, uderzenia gorąca, duszność, bóle mięśniowe i osłabienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, które mogą pojawić się podczas terapii lub po jej zakończeniu, a także na możliwość nadużywania i uzależnienia, zwłaszcza u pacjentów poniżej 50. roku życia z historią uzależnień. Rzadko, ale możliwe są zaburzenia pozapiramidowe, dyskinezy oraz poważne reakcje skórne i zapalenie wątroby.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból lędźwiowy, ból mięśniowy, ból w klatce piersiowej, ból żołądka, drgawki, duszność, dyskineza, hiponatremia, jadłowstręt, koszmary senne, myśli samobójcze, niewydolność oddechowa, nudności, omamy, osłabienie, płukanie żołądka, pokrzywka, przedawkowanie leku, senność, skurcze dodatkowe, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tianeptyna sodowa, trądzik, uderzenia gorąca, uzależnienie od leku, węgiel aktywowany, wymioty, wysypka grudkowo-plamista, wzdęcia, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie pęcherzowe skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Tamsulosyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie tamsulosyny, selektywnego antagonisty receptorów α1-adrenergicznych stosowanego w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, z udokumentowanym spadkiem ciśnienia skurczowego do około 70 mmHg przy dawce 5 mg. Objawy kliniczne obejmują również zawroty głowy, złe samopoczucie, wymioty oraz biegunkę. W przypadku przedawkowania dawką 12 mg opisano ciężki ból głowy. Postępowanie terapeutyczne obejmuje ułożenie pacjenta w pozycji leżącej, płynoterapię, podanie leków wazopresyjnych oraz monitorowanie funkcji nerek. Dializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie tamsulosyny z białkami osocza. W celu ograniczenia wchłaniania stosuje się prowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz osmotycznych środków przeczyszczających.
antagonista receptorów alfa1-adrenergicznych, arytmia, bradykardia, bursztynian solifenacyny, chlorowodorek tamsulosyny, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, dutasteryd, działanie antycholinergiczne, działanie hipotensyjne, hipokaliemia, hipotonia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, objawy antycholinergiczne ośrodkowe, osmotyczny środek przeczyszczający, płukanie żołądka, płynoterapia, pobudzenie, siarczan sodu, solifenacyna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Iberogast Balance –
Iberogast Balance to złożony preparat roślinny w formie kropli doustnych, zawierający wyciągi z ziela ubiorka gorzkiego (0,15 mL/mL), kwiatu rumianku (0,30 mL/mL), owocu kminku (0,20 mL/mL), liścia melisy (0,15 mL/mL), liścia mięty pieprzowej (0,10 mL/mL) oraz korzenia lukrecji (0,10 mL/mL). Produkt zawiera etanol w stężeniu około 31% (V/V), co teoretycznie mogłoby stanowić ryzyko toksyczności przy znacznym przedawkowaniu, zwłaszcza u pacjentów z grup wrażliwych (dzieci, osoby z chorobami wątroby, uzależnieni od alkoholu). Jednakże, na podstawie dostępnych danych klinicznych i literatury medycznej, nie odnotowano dotychczas przypadków przedawkowania Iberogast Balance, co wskazuje na wysoki profil bezpieczeństwa i niskie ryzyko poważnych działań niepożądanych przy przypadkowym przekroczeniu zalecanej dawki.
choroba wątroby, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie niepożądane, etanol, Iberogast, interakcja lekowa, kminek, korzeń lukrecji, krople doustne, melisa, mięta pieprzowa, nudności, płukanie żołądka, rumianek, toksyczność, ubiorek gorzki, uzależnienie od alkoholu, węgiel aktywowany, wyciąg roślinny, wyciąg ziołowy, wymioty, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – KETREL XR 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu KETREL XR (dawki 200 mg, 300 mg, 400 mg) stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji. Objawy przedawkowania obejmują nadmierną sedację, tachykardię (>100 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, działanie przeciwcholinergiczne, wydłużenie odstępu QT, drgawki, rabdomiolizę, depresję oddechową, zatrzymanie moczu, splątanie, majaczenie oraz śpiączkę. Charakterystyczne dla formy o przedłużonym uwalnianiu jest opóźnione wystąpienie maksymalnej sedacji i tachykardii oraz dłuższy czas powrotu do stanu wyjściowego. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Dodatkowo może dochodzić do tworzenia bezoarów w żołądku, co komplikuje eliminację leku.
bezoar, choroba układu sercowo-naczyniowego, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, kwetiapina o przedłużonym uwalnianiu, lek sympatykomimetyczny, mioglobinuria, niedociśnienie, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, poszerzenie QRS, rabdomioliza, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor α-adrenergiczny, sedacja, śpiączka, stan padaczkowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, torsade de pointes, uspokojenie polekowe, węgiel aktywowany, wydłużenie QT, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlodipine Bluefish 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny, substancji czynnej leku Amlodipine Bluefish 10 mg, prowadzi do patologicznej wazodylatacji naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym i utrzymującym się niedociśnieniem układowym. Mechanizm ten wynika z farmakodynamicznej blokady kanałów wapniowych w mięśniach gładkich naczyń, co może wywołać odruchową tachykardię jako reakcję kompensacyjną. Najpoważniejszym powikłaniem jest wstrząs naczyniowy, stan zagrożenia życia charakteryzujący się głęboką hipoperfuzją tkanek i potencjalnym zgonem. Objawy przedawkowania obejmują nasilone rozszerzenie naczyń, tachykardię proporcjonalną do stopnia wazodylatacji oraz oporne na leczenie niedociśnienie, które wymaga pilnej interwencji.
antagonista kanałów wapniowych, białka osocza, blokada kanałów wapniowych, dializoterapia, działanie farmakodynamiczne, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja tkanek, kurczliwość mięśnia sercowego, lek wazopresyjny, mięśnie gładkie naczyń, napięcie ścian naczyń, niedociśnienie układowe, objętość wyrzutowa serca, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia odruchowa, wazodylatacja, węgiel aktywowany, wstrząs naczyniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solifenacin Stada 5 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, nawet do dawki 280 mg (56-krotność dawki terapeutycznej 5 mg), może wywołać poważne działania cholinolityczne, w tym zaburzenia OUN (omamy, pobudzenie psychoruchowe), drgawki, tachykardię z możliwym wydłużeniem odstępu QT, niewydolność oddechową, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic. Szczególnie narażeni na powikłania są pacjenci z ryzykiem wydłużenia odstępu QT, hipokaliemią, bradykardią, chorobami serca (niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu, zastoinowa niewydolność serca) oraz przyjmujący leki wydłużające QT. Objawy wymagają natychmiastowej interwencji, a hospitalizacja może być konieczna w przypadku ciężkich manifestacji klinicznych.
benzodiazepina, betabloker, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza moczowego, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, karbachol, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Kandesartan – Przedawkowanie
Kandesartan cyleksetyl, jako selektywny antagonista receptora AT1 angiotensyny II, w przypadku przedawkowania prowadzi do objawowego niedociśnienia tętniczego, zawrotów głowy, odruchowej tachykardii oraz zaburzeń świadomości, wynikających z hipoperfuzji narządów. Opisywane dawki przedawkowania sięgały nawet 672 mg, znacznie przekraczając maksymalną dawkę terapeutyczną, jednak przebieg kliniczny był zazwyczaj łagodny, bez trwałych następstw. W preparatach złożonych z amlodypiną i/lub hydrochlorotiazydem obraz kliniczny jest bardziej złożony i może obejmować nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, niekardiogenny obrzęk płuc (z opóźnieniem 24-48 h), zaburzenia wodno-elektrolitowe (hiponatremia, hipokaliemia, hipomagnezemia), kurcze mięśni oraz groźne komorowe zaburzenia rytmu serca, co wymaga szczególnej uwagi diagnostycznej i terapeutycznej.
amlodypina, antagonista receptora AT1, antagonista wapnia, bloker receptora angiotensyny II, dysfagia, glukonian wapnia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, kanały wapniowe, kandesartan cyleksetyl, komorowe zaburzenia rytmu serca, kurcze mięśni, lek hipotensyjny, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność serca, perfuzja narządów, równowaga kwasowo-zasadowa, sól fizjologiczna, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Soloxelam 2,5 mg
Przedawkowanie midazolamu w formie roztworu doustnego (Soloxelam) prowadzi do nasilonego hamowania ośrodkowego układu nerwowego (OUN), z objawami od senności i splątania umysłowego po śpiączkę i zatrzymanie oddechu. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością oddechową, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności wątroby, zaawansowanym wiekiem oraz stosujący jednocześnie inne depresanty OUN lub alkohol. Przedawkowanie może manifestować się ataksją, niedociśnieniem tętniczym i głębokim zahamowaniem oddychania, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Stopień nasilenia objawów koreluje z dawką i indywidualną wrażliwością pacjenta, a krytyczne przypadki mogą prowadzić do zgonu.
antagonista benzodiazepin, ataksja, benzodiazepin, depresant OUN, flumazenil, letarg, midazolam, midazolam roztwór do jamy ustnej, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, Soloxelam, śpiączka, splątanie umysłowe, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności oddechowej, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tadomon 25 mg
Przedawkowanie tapentadolu, substancji czynnej leku Tadomon dostępnego w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 25 mg do 250 mg, stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują zwężenie źrenic, wymioty, zapaść krążeniową, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki oraz depresję oddechową, która może prowadzić do całkowitego zatrzymania oddechu. Depresja oddechowa jest kluczowym i najgroźniejszym objawem, wymagającym natychmiastowej interwencji. Przebieg zatrucia jest progresywny i zależy od dawki przyjętej substancji, a dane kliniczne dotyczące przedawkowania u ludzi są ograniczone, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu tapentadolu.
antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, depresja oddechowa, drgawka, nalokson, napad drgawkowy, neurotoksyczność, niedotlenienie, niewydolność krążenia, opioidowy lek przeciwbólowy, płukanie żołądka, receptor opioidowy μ, śpiączka, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, węgiel aktywowany, wentylacja kontrolowana, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, źrenice szpilkowate, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Chlorchinaldin H (30 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Chlorchinaldin H w postaci maści zawiera chlorochinaldol (30 mg/g) oraz octan hydrokortyzonu (10 mg/g). Przedawkowanie może nastąpić przez nadmierne stosowanie, aplikację na uszkodzoną skórę lub długotrwałe użycie, co prowadzi do zwiększonego wchłaniania substancji czynnych do krwiobiegu. Objawy przedawkowania chlorochinaldolu obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), uszkodzenie nerwu wzrokowego (zaburzenia widzenia, pogorszenie ostrości wzroku, możliwa utrata widzenia) oraz zapalenie wielonerwowe (osłabienie mięśni, mrowienie, drętwienie kończyn, zaburzenia czucia). Octan hydrokortyzonu może powodować zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, supresję endogennej produkcji kortyzolu oraz objawy zespołu Cushinga, takie jak księżycowata twarz, otyłość centralna, rozstępy, nadciśnienie, hiperglikemia i osteoporoza.
biegunka, ból brzucha, chlorochinaldol, drętwienie kończyn, działanie ogólnoustrojowe, hiperglikemia, księżycowata twarz, nadciśnienie, niewydolność kory nadnerczy, nudności i wymioty, octan hydrokortyzonu, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osłabienie mięśni, osteoporoza, ostrość wzroku, otyłość centralna, płukanie żołądka, rozstępy skórne, supresja kortyzolu, uszkodzenie nerwu wzrokowego, uszkodzenie skóry, utrata widzenia, węgiel aktywowany, zaburzenia czucia, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wielonerwowe, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polvertic 8 mg
Przedawkowanie betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej preparatu Polvertic, może prowadzić do objawów o różnym nasileniu, zależnych od dawki oraz interakcji z innymi lekami. Dawki ≥ 640 mg wywołują objawy łagodne do umiarkowanych, takie jak nudności, senność i bóle brzucha, które zazwyczaj ustępują samoistnie lub po leczeniu objawowym. Ciężkie powikłania, w tym drgawki, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc oraz zaburzenia rytmu serca i niewydolność krążenia, występują rzadziej i są związane głównie z intencjonalnym przedawkowaniem lub współistniejącym stosowaniem innych leków.
antidotum, benzodiazepiny, betahistyna dichlorowodorek, ból brzucha, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, interakcje lekowe, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, nudności, obraz kliniczny, obrzęk płuc, płukanie żołądka, Polvertic, postępowanie w zatruciach, powikłania płucne, powikłania sercowe, przedawkowanie betahistyny, senność, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca