Przedawkowanie
KETREL XR 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu KETREL XR (dawki 200 mg, 300 mg, 400 mg) stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji. Objawy przedawkowania obejmują nadmierną sedację, tachykardię (>100 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, działanie przeciwcholinergiczne, wydłużenie odstępu QT, drgawki, rabdomiolizę, depresję oddechową, zatrzymanie moczu, splątanie, majaczenie oraz śpiączkę. Charakterystyczne dla formy o przedłużonym uwalnianiu jest opóźnione wystąpienie maksymalnej sedacji i tachykardii oraz dłuższy czas powrotu do stanu wyjściowego. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Dodatkowo może dochodzić do tworzenia bezoarów w żołądku, co komplikuje eliminację leku.
- choroba dwubiegunowa
- ciężki epizod depresyjny w dużych zaburzeniach depresyjnych
- epizod ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej
- epizod maniakalny o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej
- schizofrenia
- zapobieganie nawrotom epizodu depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej
- zapobieganie nawrotom epizodu maniakalnego w przebiegu choroby dwubiegunowej
Przedawkowanie leku KETREL XR
Przedawkowanie kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu KETREL XR (dostępnych w dawkach 200 mg, 300 mg i 400 mg) stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania wynikają głównie z nasilenia działań farmakologicznych substancji czynnej i mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zgonu. 1
Objawy kliniczne przedawkowania
Przedawkowanie kwetiapiny o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się pewnymi specyficznymi cechami, które różnią się od przedawkowania postaci o natychmiastowym uwalnianiu. Maksymalna sedacja i maksymalne przyspieszenie czynności serca występują z opóźnieniem, a powrót do stanu początkowego jest dłuższy niż w przypadku form o natychmiastowym uwalnianiu. 2
Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z istniejącymi wcześniej poważnymi chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których może występować zwiększone ryzyko objawów przedawkowania. 3
| Objaw przedawkowania | Opis kliniczny | Mechanizm | Nasilenie |
|---|---|---|---|
| Senność i uspokojenie polekowe | Nadmierna sedacja, trudność w wybudzeniu, obniżony poziom świadomości | Blokada receptorów histaminowych H₁ | Nasilony efekt terapeutyczny |
| Tachykardia | Przyspieszenie czynności serca powyżej 100 uderzeń/min | Efekt antycholinergiczny | Może być znacznie nasilona |
| Niedociśnienie | Spadek ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, omdlenia | Blokada receptorów α-adrenergicznych | Potencjalnie oporne na leczenie |
| Działanie przeciwcholinergiczne | Suchość w ustach, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zmniejszenie perystaltyki jelit | Blokada receptorów muskarynowych | Może prowadzić do zespołu antycholinergicznego |
| Wydłużenie odstępu QT | Zaburzenia rytmu serca, torsade de pointes | Wpływ na kanały jonowe w mięśniu sercowym | Zagrażające życiu |
| Drgawki, stan padaczkowy | Napady drgawkowe, długotrwała aktywność drgawkowa | Obniżenie progu drgawkowego | Zagrażające życiu |
| Rabdomioliza | Rozpad mięśni prążkowanych, mioglobinuria | Bezpośredni toksyczny wpływ na komórki mięśniowe | Może prowadzić do ostrej niewydolności nerek |
| Depresja oddechowa | Spłycenie oddechu, zmniejszenie częstości oddechów | Działanie depresyjne na ośrodek oddechowy | Zagrażające życiu |
| Zatrzymanie moczu | Niemożność oddania moczu, przepełnienie pęcherza | Działanie antycholinergiczne | Wymaga interwencji |
| Splątanie, majaczenie, pobudzenie | Zaburzenia świadomości, dezorientacja, pobudzenie psychoruchowe | Działanie na ośrodkowy układ nerwowy | Może wymagać leczenia |
| Śpiączka | Głęboka utrata przytomności, brak reakcji na bodźce | Skrajne zahamowanie funkcji OUN | Zagrażające życiu |
| Tworzenie bezoarów | Tworzenie zbitych mas leku w żołądku o lepkiej konsystencji przypominającej gumę | Specyficzne dla postaci o przedłużonym uwalnianiu | Wymaga specjalistycznego postępowania |
Postępowanie w przedawkowaniu
Leczenie przedawkowania kwetiapiny jest objawowe i podtrzymujące, ponieważ nie istnieje swoiste antidotum dla tego leku. 4 Kompleksowe postępowanie medyczne powinno obejmować następujące działania:
- Zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych – zapewnienie drożności dróg oddechowych, odpowiedniego natlenowania i wentylacji oraz monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego, szczególnie w ciężkich przypadkach zatrucia. 5
- Eliminacja niewchłoniętego leku – należy rozważyć płukanie żołądka, szczególnie w ciągu pierwszej godziny od przyjęcia toksycznej dawki. Zalecane jest również podanie węgla aktywowanego. 6
- Leczenie niedociśnienia – w przypadku opornego na leczenie niedociśnienia spowodowanego przedawkowaniem kwetiapiny należy stosować odpowiednie metody terapeutyczne, przede wszystkim dożylne podawanie płynów i/lub leków sympatykomimetycznych. Istotne jest, aby unikać podawania epinefryny i dopaminy, ponieważ mogą one nasilić niedociśnienie z powodu blokady receptorów alfa-adrenergicznych przez kwetiapinę przy jednoczesnym pobudzeniu receptorów beta-adrenergicznych. 7
- Postępowanie w przypadku zespołu antycholinergicznego – pacjenci z zespołem majaczeniowym, pobudzeniem i ewidentnym zespołem antycholinergicznym mogą być leczeni fizostygminą w dawce 1-2 mg pod stałą kontrolą EKG. Jednak fizostygmina nie jest zalecana jako leczenie standardowe ze względu na potencjalny negatywny wpływ na przewodnictwo w sercu. Nie należy jej stosować w przypadku zaburzeń rytmu, bloku serca lub poszerzenia zespołu QRS. 8
- Postępowanie w przypadku bezoarów – po przedawkowaniu kwetiapiny o przedłużonym uwalnianiu może dojść do tworzenia się bezoarów w żołądku. W takiej sytuacji zaleca się przeprowadzenie odpowiedniej diagnostyki obrazowej. Rutynowe płukanie żołądka może nie być skuteczne w usuwaniu bezoarów ze względu na lepką konsystencję masy przypominającej gumę. W niektórych przypadkach konieczne może być endoskopowe usunięcie bezoarów. 9
Monitorowanie i obserwacja
Pacjent po przedawkowaniu KETREL XR wymaga ścisłego nadzoru medycznego z ciągłym monitorowaniem parametrów życiowych aż do całkowitego powrotu do zdrowia. 10 Monitoring powinien obejmować funkcje życiowe, EKG, równowagę wodno-elektrolitową oraz stan neurologiczny pacjenta. Należy pamiętać, że w przypadku postaci o przedłużonym uwalnianiu objawy mogą być opóźnione i utrzymywać się dłużej niż w przypadku postaci o natychmiastowym uwalnianiu.
W przypadku podejrzenia przedawkowania KETREL XR należy zawsze rozważyć możliwość zażycia przez pacjenta kilku leków jednocześnie, co może modyfikować obraz kliniczny oraz wpływać na skuteczność działań terapeutycznych. 11
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania