Ambrisentan AOP – Tabletki powlekane

Ambrisentan AOP
Tabletki powlekane, 5 mg

Produkt zawiera ambrisentan w dawkach 5 mg lub 10 mg wraz z substancjami pomocniczymi, takimi jak laktoza jednowodna, lecytyna sojowa oraz barwnik czerwień Allura. Stosowany jest w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 8 do 18 roku życia, sklasyfikowanych w klasie czynnościowej II i III według WHO. Wykazano jego skuteczność w różnych typach PAH, w tym idiopatycznym, rodzinnym oraz związanym z chorobami tkanki łącznej lub wadami wrodzonymi. Może być stosowany zarówno samodzielnie, jak i w terapii skojarzonej.

Pobierz ChPL PDF Ambrisentan AOP – Tabletki powlekane – 5 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH) ambrisentanem powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem specjalisty. Monoterapia rozpoczyna się od dawki 5 mg doustnie raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji. W terapii skojarzonej z tadalafilem stosuje się dawkę ambrisentanu 10 mg raz na dobę, rozpoczynając od 5 mg przez 8 tygodni, a tadalafilu od 20 mg z możliwością zwiększenia do 40 mg po 4 tygodniach. U pacjentów stosujących cyklosporynę A dawka ambrisentanu powinna być ograniczona do 5 mg/dobę, z koniecznością ścisłego monitorowania. U dzieci i młodzieży (8–18 lat) dawkowanie jest dostosowane do masy ciała: ≥50 kg – 5 mg z możliwością zwiększenia do 10 mg, 35–<50 kg – 5 mg bez zwiększania dawki, 20–<35 kg – 2,5 mg z możliwością zwiększenia do 7,5 mg. U pacjentów z cyklosporyną A dawki są odpowiednio zmniejszone (5 mg lub 2,5 mg). Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 8 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku (>65 lat) oraz z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają modyfikacji dawki, jednak u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) leczenie należy rozpoczynać ostrożnie, a zwiększanie dawki do 10 mg wymaga szczególnej uwagi. Ambrisentan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz przy istotnym klinicznie wzroście aminotransferaz (>3 x GGN). Lek podaje się doustnie, tabletki należy przyjmować w całości, niezależnie od posiłków, bez dzielenia czy kruszenia. Nagłe odstawienie ambrisentanu nie powoduje pogorszenia PAH, jednak zaleca się stopniowe odstawianie. Szczegółowe schematy dawkowania i monitorowania są kluczowe dla optymalizacji terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Ambrisentan AOP 5 mg

aktywność aminotransferaz, aminotransferazy wątrobowe, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyklosporyna A, ekspozycja na lek, glukuronidacja, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, metabolizm ambrisentanu, monoterapia ambrisentanem, tętnicze nadciśnienie płucne, wydalanie z żółcią, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Działania niepożądane
Ambrisentan, antagonista receptora endoteliny stosowany w terapii tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami takimi jak obrzęki obwodowe (37%) i ból głowy (28%), nasilającymi się przy dawce 10 mg, zwłaszcza u pacjentów ≥65 lat. Kluczowe powikłania obejmują niedokrwistość (około 10% pacjentów), manifestującą się obniżeniem hemoglobiny średnio o 0,83 g/dl w ciągu pierwszych 4 tygodni leczenia, oraz hepatotoksyczność, z podwyższeniem enzymów wątrobowych u 2% chorych i ryzykiem autoimmunologicznego zapalenia wątroby. Niedokrwistość może wymagać transfuzji, a jej częstość i nasilenie korelują z wyższą dawką leku. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (8-18 lat) jest zbliżony do dorosłych, z dominującymi bólami głowy i przekrwieniem błony śluzowej nosa.

Monitorowanie terapii ambrisentanem powinno obejmować regularną ocenę morfologii krwi, szczególnie hemoglobiny i hematokrytu, oraz funkcji wątroby poprzez pomiar aktywności aminotransferaz, zwłaszcza w pierwszych miesiącach leczenia. Należy zwracać uwagę na objawy obrzęków obwodowych, które mogą być bardziej nasilone u osób starszych i pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, a także na potencjalne reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy zagrażający życiu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest obowiązkowe i powinno być kierowane do odpowiednich organów nadzoru farmakowigilacyjnego, co umożliwia ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka stosowania ambrisentanu. Kompleksowa tabela działań niepożądanych klasyfikuje je według częstości i układów narządowych, podkreślając konieczność wielospecjalistycznego nadzoru nad pacjentem leczonym tym lekiem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Ambrisentan AOP 5 mg

aminotransferazy wątrobowe, antagonista receptora endoteliny, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, biegunka, duszność, enzymy wątrobowe, hematokryt, hemoglobina, hepatotoksyczność, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migrena, morfologia krwi, niedociśnienie, niedokrwistość, niewydolność serca, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, przekrwienie błony śluzowej, przetoczenie komórek krwi, szumy uszne, tętnicze nadciśnienie płucne, uszkodzenie wątroby, wymioty, zapalenie nosa i gardła, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie płynów, zawroty głowy
Interakcje leku
Ambrisentan wykazuje niski potencjał do interakcji lekowych, nie wpływając istotnie na enzymy metabolizujące leki fazy I i II, w tym CYP3A4, co potwierdzono w badaniach in vitro i klinicznych. Wyjątkiem jest jednoczesne stosowanie z cyklosporyną A, które powoduje dwukrotne zwiększenie ekspozycji na ambrisentan, wymagając ograniczenia dawki do 5 mg raz na dobę. Ryfampicyna powoduje przemijające, około dwukrotne zwiększenie ekspozycji na ambrisentan po początkowych dawkach, jednak efekt ten zanika po 8 dniach terapii. Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych stwierdzono także z inhibitorami fosfodiesterazy (syldenafil, tadalafil), doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (etynyloestradiol, noretyndron), warfaryną, ketokonazolem oraz digoksyną. W przypadku prostanoidów i stymulatorów rozpuszczalnej cyklazy guanylowej brak jest danych klinicznych, dlatego zaleca się ostrożność i monitorowanie pacjentów.

Ambrisentan jest substratem P-glikoproteiny, jednak nie hamuje istotnie aktywności transporterów takich jak P-gp, BCRP, MRP2, BSEP czy OATP. Spożycie alkoholu podczas terapii ambrisentanem może nasilać działanie hipotensyjne, wpływać na metabolizm wątrobowy oraz zwiększać ryzyko hepatotoksyczności, dlatego zaleca się unikanie lub ograniczenie alkoholu. Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych, brak danych dla dzieci i młodzieży. W tabeli podsumowano kluczowe interakcje, ich mechanizmy, skutki kliniczne oraz zalecenia dotyczące modyfikacji dawkowania i monitorowania, co jest istotne dla bezpiecznego stosowania ambrisentanu w terapii nadciśnienia płucnego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Ambrisentan AOP 5 mg

ambrisentan, cyklosporyna A, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipotensyjne, enzymy fazy I i II, etynyloestradiol, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hipotonia objawowa, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor OATP, ketokonazol, nadciśnienie płucne, noretyndron, polipeptyd kotransportujący taurocholan, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pompa eksportu soli kwasów żółciowych, prostanoid, proteina oporności na nowotwór piersi, ryfampicyna, stymulator rozpuszczalnej cyklazy guanylowej, syldenafil, tadalafil, urydyno-difosfo-glukonylotransferaza, warfaryna, wskaźnik INR
Profil bezpieczeństwa leku
Ambrisentan jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka matki oraz potencjalne ryzyko dla niemowląt. W przypadku pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny, zaleca się ostrożność z uwagi na możliwe działania niepożądane takie jak niedociśnienie, zawroty głowy, astenia czy zmęczenie, które mogą wpływać na zdolności psychomotoryczne. Brak jest danych dotyczących interakcji ambrisentanu z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka. U seniorów (≥65 lat) nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak obserwuje się częstsze i bardziej nasilone obrzęki obwodowe, co wymaga monitorowania pacjentów.

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak doświadczenie w stosowaniu ambrisentanu u osób z klirensem kreatyniny <30 ml/min jest ograniczone, dlatego leczenie należy rozpoczynać ostrożnie i uważnie monitorować podczas titracji. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ambrisentan jest przeciwwskazany przy ciężkich dysfunkcjach lub istotnym klinicznie wzroście aminotransferaz (>3x GGN). W łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach wątroby konieczna jest ostrożność, regularne monitorowanie funkcji wątrobowych oraz przerwanie terapii w przypadku objawów uszkodzenia wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Ambrisentan AOP 5 mg
Przeciwwskazania
Ambrisentan jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym lecytynę sojową (E322), co wyklucza stosowanie u osób z alergią na soję. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na działanie teratogenne oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Ponadto, ambrisentan nie powinien być stosowany u kobiet karmiących piersią. Przeciwwskazaniem są także ciężkie zaburzenia czynności wątroby, w tym marskość, oraz podwyższone wartości aminotransferaz AspAT i/lub AlAT przekraczające 3-krotnie górną granicę normy (>3 x GGN). U pacjentów z idiopatycznym zwłóknieniem płuc lek może nasilać progresję choroby i jest również przeciwwskazany. Tabletki zawierają laktozę (47,5 mg w dawce 5 mg i 95 mg w dawce 10 mg), lecytynę sojową (0,14 mg i 0,21 mg) oraz barwnik czerwień Allura (E129) (0,02 mg i 0,41 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy lub alergiami.

Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie ciąży oraz wdrożenie skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym, a także wykonanie testów wątrobowych w celu oceny aktywności enzymów AspAT i AlAT. Leczenie należy odroczyć u pacjentów z podejrzeniem lub niezdiagnozowanym wzrostem enzymów wątrobowych oraz u osób z objawami sugerującymi uszkodzenie wątroby (np. żółtaczka, ból w prawym podżebrzu, świąd). W trakcie terapii ambrisentanem wskazane jest regularne monitorowanie czynności wątroby, a w przypadku istotnego wzrostu aminotransferaz lub objawów klinicznych uszkodzenia wątroby, leczenie należy przerwać. Kobiety planujące ciążę powinny odstawić lek z odpowiednim wyprzedzeniem i rozważyć alternatywne metody leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować także w kontekście szczepień, planując odpowiednie odstępy czasowe między szczepieniem a terapią ambrisentanem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Ambrisentan AOP 5 mg

ambrisentan, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferazy wątrobowe, czerwień Allura, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, idiopatyczne zwłóknienie płuc, laktoza, lecytyna sojowa, marskość wątroby, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na składniki leku, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja alergiczna, substancja czynna, wady rozwojowe płodu, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Przedawkowanie
Przedawkowanie ambrisentanu, stosowanego w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH), może prowadzić do poważnych powikłań, przede wszystkim hipotonii, która zagraża niedokrwieniem narządów i wstrząsem. Doświadczenia kliniczne z dawkami przekraczającymi 10 mg/dobę są ograniczone, jednak badania na zdrowych ochotnikach wykazały, że pojedyncze dawki 50-100 mg (5-10-krotnie wyższe niż maksymalna zalecana dawka terapeutyczna) wywołują objawy takie jak ból głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy, nudności oraz obrzęk błony śluzowej nosa. W przypadku przedawkowania konieczne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych, ze szczególnym uwzględnieniem ciśnienia tętniczego krwi.

Brak swoistej odtrutki dla ambrisentanu wymusza leczenie objawowe i podtrzymujące, a w przypadku znacznej hipotonii – aktywne wspomaganie układu sercowo-naczyniowego. Ambrisentan dostępny jest w dawkach 5 mg i 10 mg (tabletki powlekane), a także w innych preparatach zawierających dawki 2,5 mg i 7,5 mg. W praktyce klinicznej należy zachować szczególną ostrożność, unikając przekraczania zalecanej dawki 10 mg/dobę, aby minimalizować ryzyko powikłań związanych z przedawkowaniem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Ambrisentan AOP 5 mg

ambrisentan, ból głowy, hipotonia, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk błony śluzowej nosa, odtrutka, parametry hemodynamiczne, produkt leczniczy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, spadek ciśnienia tętniczego, tabletka powlekana, tętnicze nadciśnienie płucne, uderzenia gorąca, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, zawroty głowy
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące ambrisentanu wskazują na jego profil bezpieczeństwa obejmujący toksykologię, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój płodu. Pojedyncza duża dawka może powodować niedociśnienie tętnicze z powodu działania antagonistycznego na receptor endoteliny. Ambrisentan nie wykazuje hepatotoksyczności ani inhibicji transportu kwasów żółciowych. Długotrwałe podawanie u zwierząt wywoływało zmiany zapalne i przerost małżowin nosowych u szczurów przy ekspozycji przekraczającej 3-krotnie AUC kliniczne, natomiast u psów i myszy zmiany te nie występowały. W badaniach genotoksyczności wykazano działanie klastogenne in vitro przy wysokich stężeniach, jednak testy in vivo i mutagenności bakteryjnej były negatywne. Badania karcynogenności trwające 2 lata nie wykazały właściwości rakotwórczych, z wyjątkiem niewielkiego wzrostu gruczolakowłókniaków sutka u samców szczurów przy dawce 6-krotnie przekraczającej ekspozycję kliniczną (AUC).
Wpływ ambrisentanu na płodność i rozwój jest zróżnicowany: u samców szczurów i myszy obserwowano zanik kanalików nasiennych bez marginesu bezpieczeństwa, natomiast u psów przy dawkach 35-krotnie wyższych niż kliniczne nie stwierdzono zmian w jądrach. Ruchliwość plemników nie ulegała zmianie, choć przy dawce 300 mg/kg mc./dobę odnotowano niewielkie (<10%) zmniejszenie odsetka morfologicznie prawidłowych plemników. Ambrisentan wykazuje działanie teratogenne u szczurów i królików, powodując wady rozwojowe m.in. żuchwy, języka, podniebienia, przegrody międzykomorowej i pnia naczyniowego. Podawanie samicom w okresie późnej ciąży i laktacji skutkowało niepożądanymi zachowaniami, zmniejszonym przeżyciem noworodków oraz upośledzeniem rozrodczości potomstwa. U młodych szczurów stwierdzono zmniejszenie masy mózgu (3-8%) przy ekspozycji 1,8-7-krotnie wyższej niż u pacjentów pediatrycznych, bez zmian neurobehawioralnych. Znaczenie kliniczne tych obserwacji wymaga dalszej oceny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambrisentan AOP 5 mg

antagonista receptora endoteliny, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, gruczolakowłókniak sutka, gryzoń, hepatotoksyczność, niedociśnienie, obniżenie ciśnienia tętniczego, rozszerzenie naczynia krwionośnego, wada pnia naczyniowego, wada przegrody międzykomorowej
Skład i postać leku
Ambrisentan AOP jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg substancji czynnej ambrisentanu. Tabletki 5 mg zawierają około 47,5 mg laktozy jednowodnej, 0,14 mg lecytyny sojowej (E322) oraz 0,02 mg barwnika czerwień Allura (E129), natomiast tabletki 10 mg zawierają odpowiednio około 95 mg laktozy jednowodnej, 0,21 mg lecytyny sojowej i 0,41 mg barwnika. Rdzeń tabletek składa się z laktozy jednowodnej, celulozy mikrokrystalicznej, kroskarmelozy sodowej oraz magnezu stearynianu, natomiast otoczka zawiera alkohol poliwinylowy, talk, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 3350, lecytynę sojową i czerwień Allura AC (E129). Tabletki 5 mg są jasnoróżowe, kwadratowe o wymiarach około 5,9 mm, a tabletki 10 mg różowe, podłużne o wymiarach około 11,1 mm na 5,6 mm.

Lek przeznaczony jest do podawania doustnego i dostarczany w blistrach jednodawkowych (30 tabletek), wykonanych z folii PVC/PVDC/Aluminium lub PVC/PE/PVDC/Aluminium. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania, jednak zaleca się przechowywanie w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Okres ważności produktu wynosi 5 lat od daty produkcji. Nie odnotowano niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących utylizacji niewykorzystanego leku. Znajomość składu pomocniczego jest istotna ze względu na potencjalne reakcje alergiczne lub nietolerancje, zwłaszcza w przypadku obecności laktozy i barwników.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Ambrisentan AOP 5 mg

alkohol poliwinylowy, ambrisentan, blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień Allura, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, plastyfikator, podanie doustne, rdzeń tabletki, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek
Specjalne ostrzeżenia
Ambrisentan AOP, stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH), wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym uszkodzenia wątroby oraz niedokrwistości. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest oznaczenie aktywności aminotransferaz AlAT i AspAT, a leczenie nie powinno być inicjowane przy wartościach przekraczających 3-krotną górną granicę normy. Monitorowanie enzymów wątrobowych powinno odbywać się co miesiąc, a w przypadku klinicznie istotnego wzrostu lub objawów uszkodzenia wątroby (np. żółtaczka) leczenie należy przerwać. Ambrisentan może powodować spadek hemoglobiny o 0,9–1,2 g/dl w ciągu pierwszych 4 tygodni terapii, co wymaga regularnej kontroli hematologicznej i ewentualnej modyfikacji dawki. Obrzęki obwodowe, szczególnie u pacjentów ≥65 lat, występują często i mogą wymagać leczenia moczopędnego lub hospitalizacji, zwłaszcza w terapii skojarzonej z tadalafilem, gdzie ich częstość sięga 45%.

Ze względu na teratogenne działanie ambrisentanu, u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest uzyskanie ujemnego wyniku testu ciążowego przed rozpoczęciem leczenia oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji, z comiesięcznym monitorowaniem ciąży podczas terapii. U pacjentów z chorobą żylno-okluzyjną płuc istnieje ryzyko rozwoju obrzęku płuc podczas stosowania leków rozszerzających naczynia, w tym ambrisentanu. Produkt zawiera laktozę (47,5 mg w tabletce 5 mg, 95 mg w 10 mg), lecytynę sojową (0,14–0,21 mg) oraz barwnik aluminiowy czerwień Allura AC (E129) (0,02–0,41 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy, nadwrażliwością na soję lub alergią na barwniki. Tabletki zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, co klasyfikuje je jako produkt „wolny od sodu”.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Ambrisentan AOP

aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, antagonista receptora endoteliny, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba żylno-okluzyjna płuc, czerwień Allura, hemoglobina i hematokryt, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza, lecytyna sojowa, lek moczopędny, niedokrwistość, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, przetoczenie krwi, ryfampicyna, tętnicze nadciśnienie płucne, zatrzymanie płynów, żółtaczka
Właściwości farmakodynamiczne
Ambrisentan jest selektywnym antagonistą receptora endoteliny A (ETA) o wysokim powinowactwie (Ki 0,016 mM) i około 4000-krotnie większej selektywności wobec ETA niż ETB, co pozwala na zachowanie funkcji receptorów ETB odpowiedzialnych za produkcję tlenku azotu i prostacykliny. W badaniach fazy 3 u pacjentów z idiopatycznym tętniczym nadciśnieniem płucnym (PAH) lub PAH związanym z chorobami tkanki łącznej, ambrisentan w dawkach 5 mg i 10 mg istotnie poprawiał wydolność wysiłkową, mierzoną zmianą odległości w 6-minutowym marszu (6MWD) o 30,6 m (5 mg) i 51,4 m (10 mg) w pierwszym badaniu oraz 59,4 m (5 mg) w drugim badaniu (wszystkie p<0,01). Leczenie wydłużało także czas do klinicznego pogorszenia PAH, zmniejszając ryzyko względne o 80% (p<0,001). Profil bezpieczeństwa był korzystny, z niską częstością hepatotoksyczności (2,3 zdarzeń na 100 pacjento-lat) i stabilnym obniżeniem ciśnienia tętniczego o około 3-4 mmHg utrzymującym się do 4 lat terapii.

W badaniu fazy 3 z udziałem 500 nieleczonych wcześniej pacjentów z PAH, terapia skojarzona ambrisentanem (5-10 mg) i tadalafilem (20-40 mg) wykazała 50% redukcję ryzyka pierwszego klinicznego niepowodzenia (HR 0,502; 95% CI: 0,348-0,724; p=0,0002) w porównaniu do monoterapii, głównie dzięki 63% redukcji hospitalizacji z powodu zaostrzenia PAH. Terapia skojarzona poprawiła także drugorzędowe parametry, takie jak redukcja NT-proBNP o 67,2% (vs 50,4% w monoterapii, p<0,0001) oraz wzrost 6MWD o medianę 49,0 m (vs 23,8 m, p<0,0001). U pacjentów pediatrycznych (8-18 lat) ambrisentan wykazał poprawę 6MWD o średnio 40,7 m po 24 tygodniach oraz stabilizację klasy czynnościowej WHO u 95-100% pacjentów, z dobrym profilem bezpieczeństwa i długoterminową przeżywalnością powyżej 90% po 3-4 latach. Ambrisentan jest przeciwwskazany u pacjentów z idiopatycznym zwłóknieniem płuc ze względu na zwiększone ryzyko progresji choroby i zgonu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Ambrisentan AOP 5 mg

antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora endoteliny A, choroba wątroby, idiopatyczne tętnicze nadciśnienie płucne, idiopatyczne zwłóknienie płuc, inhibitor konwertazy, inhibitor PDE5, kwestionariusz SF-36, marskość wątroby, mięśniówka gładka naczyń, miocyty mięśnia sercowego, NT-proBNP, opór naczyniowy płucny, PAH związane z chorobami tkanki łącznej, podwyższone AlAT, podwyższone aminotransferazy, prawokomorowa niewydolność serca, proliferacja komórek mięśni gładkich, prostacyklina, przetrwały przewód tętniczy, receptor endoteliny A, septostomia przedsionkowa, sildenafil, skala Borga, tadalafil, test 6-minutowego marszu, tlenek azotu, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wrodzone PAH, wskaźnik sercowy
Właściwości farmakokinetyczne
Ambrisentan AOP, będący niesulfonamidowym antagonistą receptora endoteliny z grupy pochodnych kwasu propionowego, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cₘₐₓ) po około 1,5 godziny. Stan stacjonarny uzyskuje się po 4 dniach regularnego stosowania. W zakresie dawek terapeutycznych Cₘₐₓ i AUC rosną proporcjonalnie do dawki. Wysokotłuszczowy posiłek obniża Cₘₐₓ o 12%, nie wpływając na AUC, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Ambrisentan wiąże się silnie z białkami osocza (98,8%), głównie z albuminami (96,5%), a jego metabolizm odbywa się głównie przez glukuronidację (UGT1A9S, UGT2B7S, UGT1A3S) oraz utlenianie (CYP3A4, CYP3A5, CYP2C19). Metabolity, takie jak 4-hydroksymetyloambrisentan, wykazują znacznie mniejsze powinowactwo do receptora endoteliny i nie mają istotnego wpływu farmakologicznego. Okres półtrwania wynosi 13,6-16,5 godziny, a eliminacja odbywa się głównie z żółcią, z 22% dawki wydalanej z moczem (3,3% jako niezmieniony lek).

Farmakokinetyka ambrisentanu nie jest istotnie modyfikowana przez wiek czy płeć, a umiarkowane zaburzenia czynności nerek powodują niewielkie zmniejszenie klirensu (20-40%), bez konieczności dostosowania dawki. Zaburzenia czynności wątroby prowadzą do umiarkowanego zmniejszenia klirensu (ok. 30% przy bilirubinie 4,5 mg/dl), dlatego lek nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby lub istotnym podwyższeniem aminotransferaz (>3 x GGN). Wśród interakcji klinicznie istotnych należy ograniczyć dawkę ambrisentanu do 5 mg/dobę podczas jednoczesnego stosowania z cyklosporyną A (wzrost Cₘₐₓ o 48% i AUC o 121%). Ryfampicyna powoduje przemijające zwiększenie ekspozycji na ambrisentan (AUC o 121% po pierwszej dawce), co wymaga monitorowania pacjenta. Ketokonazol zwiększa AUC o 35% i Cₘₐₓ o 20%, jednak bez znaczenia klinicznego. Ambrisentan nie wpływa istotnie na metabolizm warfaryny, sildenafilu, tadalafilu, digoksyny ani doustnych środków antykoncepcyjnych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Ambrisentan AOP 5 mg

4-hydroksymetyloambrisentan, aminotransferaza wątrobowa, antagonista receptora endoteliny, cyklosporyna A, czas protrombinowy, enzym CYP3A4, farmakodynamika warfaryny, glikoproteina p, glukuronid ambrisentanu, glukuronidacja, izoenzym UGT, klirens kreatyniny, marskość wątroby, N-desmetylosildenafil, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, powinowactwo, receptor endoteliny, stan stacjonarny, stężenie maksymalne w osoczu, tętnicze nadciśnienie płucne, utlenianie, wskaźnik INR, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ambrisentan, jako antagonista receptora endoteliny (ERA), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Terapia u kobiet w wieku rozrodczym może być rozpoczęta wyłącznie po uzyskaniu ujemnego testu ciążowego oraz przy jednoczesnym stosowaniu skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia. Konieczne jest również regularne, miesięczne monitorowanie statusu ciążowego. Ambrisentan jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowany potencjał teratogenny potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania leku w ciąży dodatkowo podkreśla konieczność natychmiastowego przerwania terapii w przypadku zajścia w ciążę. Ponadto, ze względu na brak danych dotyczących przenikania ambrisentanu do mleka kobiecego, stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane, a pacjentki powinny być poinformowane o konieczności wyboru między leczeniem a karmieniem.

U mężczyzn ambrisentan może wpływać na układ rozrodczy, co potwierdzają badania przedkliniczne wykazujące zanik kanalików nasiennych u zwierząt. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnego wpływu na liczbę plemników, jednak zaobserwowano zmiany w markerach biochemicznych spermatogenezy, takie jak obniżenie stężenia inhibiny-B oraz wzrost stężenia FSH w osoczu. Potencjalny wpływ tych zmian na płodność pozostaje niejasny, jednak lekarze powinni informować pacjentów planujących ojcostwo o możliwym ryzyku pogorszenia spermatogenezy. Warto podkreślić, że długotrwałe stosowanie ambrisentanu nie wpływa na stężenie testosteronu w osoczu, co sugeruje zachowanie funkcji hormonalnej jąder w zakresie produkcji tego hormonu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ambrisentan AOP 5 mg

ambrisentan, antagonista receptora endoteliny, FSH, inhibina B, karmienie piersią, męski układ rozrodczy, metoda antykoncepcyjna, mleko kobiece, monitoring ciążowy, parametr nasienia, płodność męska, potencjał teratogenny, spermatogeneza, test ciążowy, testosteron, wada rozwojowa płodu, właściwość teratogenna, zanik kanalików nasiennych
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ambrisentan wykazuje niewielki do średniego stopnia wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co wynika z potencjalnego oddziaływania na funkcje psychomotoryczne pacjenta. Kluczowe działania niepożądane obejmują niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, astenia oraz zmęczenie, które mogą prowadzić do zaburzeń równowagi, osłabienia mięśniowego, wydłużenia czasu reakcji oraz obniżenia koncentracji. Warto podkreślić, że niedociśnienie może manifestować się uczuciem osłabienia, zaburzeniami koncentracji i omdleniami, co bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stan kliniczny pacjenta, profil działań niepożądanych oraz zdolności motoryczne i poznawcze przed udzieleniem zaleceń dotyczących aktywności wymagającej sprawności psychomotorycznej.

Podczas konsultacji lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o charakterze i nasileniu działań niepożądanych ambrisentanu oraz o konieczności monitorowania objawów wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zaleca się, aby pacjent powstrzymał się od prowadzenia pojazdów na początku terapii oraz podczas zwiększania dawki leku, a także natychmiast zaprzestał prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia objawów takich jak zawroty głowy czy osłabienie mięśni. Dokumentacja medyczna powinna zawierać zapis o przekazaniu tych informacji, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego i potencjalnych roszczeń prawnych. Zalecenia obejmują także monitorowanie ciśnienia tętniczego, unikanie nagłych zmian pozycji ciała oraz regularną ocenę siły mięśniowej i sprawności ruchowej pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ambrisentan AOP 5 mg

ambrisentan, astenia, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, koordynacja ruchowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, niedociśnienie, omdlenie, osłabienie mięśniowe, siła mięśniowa, sprawność ruchowa, zaburzenia percepcji, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna
Wskazania do stosowania
Ambrisentan AOP jest lekiem dostępnym w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg (jasnoróżowe, kwadratowe, z wytłoczeniem „5”) oraz 10 mg (różowe, podłużne, z wytłoczeniem „10”), stosowanym w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH) u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 8-18 lat, sklasyfikowanych do klasy czynnościowej II i III według WHO. Lek wykazuje skuteczność w różnych typach PAH, w tym idiopatycznym, związanym z chorobami tkanki łącznej, rodzinnym oraz po korekcji wad wrodzonych serca. Ambrisentan może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, co pozwala na indywidualizację leczenia w zależności od potrzeb pacjenta.

Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest potwierdzenie rozpoznania PAH zgodnie z aktualnymi wytycznymi oraz dokładna ocena klasy czynnościowej WHO, gdyż lek jest wskazany wyłącznie dla pacjentów z umiarkowanym (klasa II) lub znacznym (klasa III) ograniczeniem aktywności fizycznej, bez dolegliwości w spoczynku. Należy również uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna (około 47,5 mg w tabletce 5 mg i 95 mg w tabletce 10 mg), lecytyna sojowa (około 0,14 mg i 0,21 mg) oraz barwnik czerwień Allura (około 0,02 mg i 0,41 mg), które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub alergią na soję oraz ryzykiem reakcji alergicznych. W populacji pediatrycznej stosowanie leku jest ograniczone do dzieci powyżej 8. roku życia i wymaga podobnej klasyfikacji czynnościowej oraz rozważenia formy terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Ambrisentan AOP 5 mg

ambrisentan, choroba autoimmunologiczna, choroby tkanki łącznej, czerwień Allura, idiopatyczne PAH, klasa czynnościowa WHO, klasyfikacja WHO, lecytyna sojowa, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, reumatoidalne zapalenie stawów, rodzinne PAH, tabletka powlekana, tętnicze nadciśnienie płucne, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, wada wrodzona serca

Ambrisentan AOP Tabletki powlekane, 5 mg

Ambrisentan AOP
Tabletki powlekane, 5 mg