Specjalne ostrzeżenia
Ambrisentan AOP

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ambrisentan AOP wymaga wdrożenia odpowiednich środków ostrożności oraz regularnego monitorowania pacjentów w trakcie leczenia ze względu na potencjalne zagrożenia związane z jego stosowaniem. Należy pamiętać, że stosunek korzyści do ryzyka nie został jednoznacznie ustalony u pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym (PAH) w klasie czynnościowej I według WHO, z powodu niedostatecznej liczby badanych chorych z tej grupy.¹

Również w przypadku pacjentów w klasie czynnościowej IV PAH według WHO skuteczność monoterapii ambrisentanem nie została określona. W przypadku pogorszenia stanu klinicznego pacjenta należy rozważyć włączenie terapii rekomendowanej w ciężkich stadiach choroby, np. leczenie epoprostenolem.²

Czynność wątroby

Zaburzenia funkcji wątroby są często obserwowane u pacjentów z PAH. Podczas stosowania ambrisentanu opisywano przypadki reakcji wątrobowych przypominających autoimmunologiczne zapalenie wątroby, zaostrzenie istniejącego wcześniej autoimmunologicznego zapalenia wątroby oraz inne formy uszkodzenia wątroby, w tym wzrost aktywności enzymów wątrobowych potencjalnie związany z leczeniem.³

Przed rozpoczęciem terapii ambrisentanem należy obowiązkowo oznaczyć aktywność aminotransferaz wątrobowych (AlAT i AspAT). Nie wolno rozpoczynać leczenia ambrisentanem u pacjentów z wyjściowymi wartościami AlAT i/lub AspAT przekraczającymi 3-krotnie górną granicę normy (GGN).^3xGGN”>4

W trakcie leczenia konieczne jest regularne monitorowanie pacjentów pod kątem objawów uszkodzenia wątroby. Zaleca się comiesięczne oznaczanie aktywności AlAT i AspAT. W przypadku wystąpienia trwałego, niewyjaśnionego, klinicznie istotnego wzrostu aktywności tych enzymów lub gdy wzrostowi aktywności towarzyszą objawy przedmiotowe lub podmiotowe uszkodzenia wątroby (np. żółtaczka), należy przerwać leczenie ambrisentanem.⁵

U pacjentów bez klinicznych objawów uszkodzenia wątroby lub żółtaczki można rozważyć ponowne włączenie ambrisentanu po normalizacji aktywności enzymów wątrobowych. W takich przypadkach zaleca się konsultację z hepatologiem.⁶

Stężenie hemoglobiny

Leki z grupy antagonistów receptora endoteliny (ERA), w tym ambrisentan, mogą powodować obniżenie stężenia hemoglobiny i hematokrytu. Obniżenie tych parametrów obserwuje się najczęściej w pierwszych 4 tygodniach leczenia, po czym następuje stabilizacja.⁷

W długoterminowym badaniu prowadzonym na zasadzie otwartej próby, będącym rozszerzeniem głównego badania klinicznego fazy 3 oryginalnego produktu leczniczego, średnie zmniejszenie stężenia hemoglobiny wynosiło od 0,9 do 1,2 g/dl w stosunku do wartości wyjściowych i utrzymywało się przez okres 4 lat terapii ambrisentanem.⁸ Po wprowadzeniu oryginalnego produktu do obrotu raportowano przypadki niedokrwistości wymagające przetoczenia krwi.⁹

Nie zaleca się rozpoczynania leczenia ambrisentanem u pacjentów z klinicznie istotną niedokrwistością. Podczas terapii należy monitorować stężenie hemoglobiny i/lub hematokrytu po 1 miesiącu, 3 miesiącach, a następnie okresowo zgodnie z praktyką kliniczną.¹⁰ W przypadku klinicznie istotnego zmniejszenia stężenia hemoglobiny lub hematokrytu, po wykluczeniu innych przyczyn, należy rozważyć redukcję dawki lub przerwanie leczenia.¹¹

Warto zauważyć, że częstość występowania niedokrwistości jest większa podczas terapii skojarzonej ambrisentanem z tadalafilem (15%) w porównaniu do monoterapii ambrisentanem (7%) lub tadalafilem (11%).¹²

Zatrzymanie płynów

Podczas stosowania leków z grupy ERA, w tym ambrisentanu, obserwowano obrzęki obwodowe. W badaniach klinicznych obrzęki obwodowe miały najczęściej nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, chociaż mogą one występować częściej i być bardziej nasilone u pacjentów w wieku ≥65 lat.¹³ W krótkoterminowych badaniach klinicznych obrzęki obwodowe występowały częściej po zastosowaniu dawki 10 mg ambrisentanu.¹⁴

Po wprowadzeniu oryginalnego produktu do obrotu zgłaszano przypadki zatrzymania płynów, które pojawiały się w ciągu kilku tygodni od rozpoczęcia leczenia ambrisentanem. W niektórych przypadkach konieczne było zastosowanie leków moczopędnych, hospitalizacja pacjenta lub zgłaszano przypadki niewyrównanej niewydolności serca.¹⁵

Jeżeli u pacjenta występuje zatrzymanie płynów przed rozpoczęciem terapii ambrisentanem, powinno ono zostać odpowiednio leczone zgodnie z przyjętymi standardami leczenia.¹⁶

W przypadku wystąpienia klinicznie istotnego zatrzymania płynów w trakcie leczenia ambrisentanem, związanego lub niezwiązanego ze zwiększeniem masy ciała, należy ustalić jego przyczynę. Należy rozważyć, czy jest ono skutkiem stosowania ambrisentanu czy wynika z niewydolności serca, a następnie określić, czy konieczne jest wdrożenie specjalistycznego leczenia lub odstawienie ambrisentanu.¹⁷

Należy zwrócić uwagę, że częstość występowania obrzęków obwodowych jest większa podczas leczenia ambrisentanem w skojarzeniu z tadalafilem (45%) w porównaniu do monoterapii ambrisentanem (38%) lub tadalafilem (28%). Obrzęki obwodowe najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszego miesiąca od rozpoczęcia leczenia.¹⁸

Kobiety w wieku rozrodczym

Ze względu na potencjalne działanie teratogenne, leczenia produktem Ambrisentan AOP nie wolno rozpoczynać u kobiet w wieku rozrodczym bez wcześniejszego uzyskania ujemnego wyniku testu ciążowego oraz wdrożenia skutecznej metody antykoncepcji.¹⁹ W przypadku wątpliwości dotyczących wyboru odpowiedniej metody antykoncepcji dla pacjentki, należy rozważyć konsultację ginekologiczną.²⁰ Podczas terapii ambrisentanem zaleca się comiesięczne wykonywanie testów ciążowych.²¹

Choroba żylno-okluzyjna płuc

U pacjentów z chorobą żylno-okluzyjną płuc stosujących leki rozszerzające naczynia, w tym ERA, opisywano przypadki obrzęku płuc. Dlatego też, jeżeli u pacjenta leczącego się ambrisentanem rozwija się ostry obrzęk płuc, należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia u niego choroby żylno-okluzyjnej płuc.²²

Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi

Pacjenci rozpoczynający leczenie ryfampicyną podczas stosowania ambrisentanu wymagają ścisłego monitorowania.²³

Ważne informacje o substancjach pomocniczych

Tabletki Ambrisentan AOP zawierają laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.²⁴

Tabletki zawierają barwnik aluminiowy czerwień Allura AC (E129), który może wywoływać reakcje uczuleniowe.²⁵

Lek zawiera lecytynę uzyskaną z soi. Nie należy stosować ambrisentanu u pacjentów z nadwrażliwością na soję.²⁶

Tabletki produktu Ambrisentan AOP zawierają mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, więc uznaje się je za produkt „wolny od sodu”.²⁷