zawroty głowy pochodzenia obwodowego

Zawroty głowy pochodzenia obwodowego to zaburzenia wynikające z dysfunkcji obwodowej części układu przedsionkowego, obejmującej błędnik i nerw przedsionkowy. W przeciwieństwie do zawrotów pochodzenia ośrodkowego, obwodowe zawroty głowy charakteryzują się typowo nagłym początkiem, znacznym nasileniem oraz obecnością objawów wegetatywnych jak nudności i wymioty.

Najczęstszymi przyczynami zawrotów głowy pochodzenia obwodowego są łagodne napadowe położeniowe zawroty głowy (BPPV), zapalenie neuronu przedsionkowego, choroba Ménière’a oraz neuronitis vestibularis. BPPV wynika z obecności otolitów w kanałach półkolistych i objawia się krótkotrwałymi epizodami zawrotów wywoływanymi zmianą pozycji głowy.

Diagnostyka różnicowa zawrotów obwodowych opiera się na dokładnym wywiadzie, badaniu przedmiotowym z próbami posturalnymi oraz testach specyficznych jak manewr Dix-Hallpike. W obrazie klinicznym charakterystyczny jest oczopląs poziomy lub poziomo-obrotowy, który nasila się przy patrzeniu w kierunku fazy szybkiej, a zmniejsza przy fiksacji wzroku.

Leczenie zawrotów głowy pochodzenia obwodowego zależy od przyczyny. W BPPV stosuje się manewry repozycyjne (np. manewr Epleya), w ostrych zespołach przedsionkowych pomocne są leki przeciwwymiotne i uspokajające, a w przewlekłych schorzeniach jak choroba Ménière’a – leczenie farmakologiczne i rehabilitacja przedsionkowa, która przyspiesza kompensację ośrodkową.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl