interakcje farmakodynamiczne
Interakcje farmakodynamiczne to typ oddziaływań między lekami, w których jeden lek wpływa na efekt farmakologiczny drugiego leku bez zmiany jego stężenia w organizmie. Zachodzą one na poziomie mechanizmów działania leków, w obrębie ich receptorów, enzymów lub innych układów biochemicznych.
Wyróżniamy kilka typów interakcji farmakodynamicznych: synergizm (wzmocnienie efektu terapeutycznego), antagonizm (osłabienie działania leku), addycję (sumowanie się efektów) oraz potencjalizację (zwiększenie efektu jednego leku przez drugi). Interakcje te mogą zachodzić na poziomie tego samego receptora, różnych receptorów lub poprzez wpływ na te same szlaki biochemiczne.
Klinicznie istotne interakcje farmakodynamiczne obejmują m.in. jednoczesne stosowanie leków działających na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny z opioidami), łączenie leków hipotensyjnych o różnych mechanizmach działania, czy jednoczesne podawanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych z antykoagulantami. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznej farmakoterapii i unikania działań niepożądanych.
W przeciwieństwie do interakcji farmakokinetycznych, które wpływają na procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania leków, interakcje farmakodynamiczne dotyczą bezpośrednio efektu farmakologicznego. Ich przewidywanie wymaga dobrej znajomości mechanizmów działania stosowanych jednocześnie leków oraz ich profili farmakologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Noqturina 25 mcg
Desmopresyna, składnik aktywny leku Noqturina (25 µg, liofilizat doustny), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jej działanie przeciwdiuretyczne. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wywołującymi zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, SSRI, chloropromazyna, karbamazepina oraz sulfonylomoczniki (np. chloropropamid), które zwiększają ryzyko zatrzymania wody i hiponatremii. NLPZ i oksytocyna nasilają działanie przeciwdiuretyczne desmopresyny, co również podnosi ryzyko hiponatremii. Z kolei lit osłabia jej skuteczność, a loperamid może trzykrotnie zwiększać stężenie desmopresyny w osoczu, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania elektrolitów, zwłaszcza sodu.
bilans płynów, chloropromazyna, desmopresyna, działanie przeciwdiuretyczne, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, karbamazepina, leki moczopędne, liofilizat doustny, lit w farmakoterapii, loperamid, NLPZ, oksytocyna, osmolalność moczu, pasaż jelitowy, przewodnienie, SIADH, SSRI, stężenie leku w osoczu, stężenie sodu, sulfonylomocznik, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wchłanianie leku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kastel 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu substancji czynnych oraz ich interakcji. Rozuwastatyna jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na lek, czynną chorobą wątroby (w tym trwałym, niewyjaśnionym wzrostem aminotransferaz lub aktywnością enzymów przekraczającą 3-krotnie górną granicę normy), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), miopatią, a także przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny lub określonych leków przeciwwirusowych (sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir). Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ACE inhibitory, historią obrzęku naczynioruchowego, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, niedociśnieniem, niestabilnością hemodynamiczną, stosowaniem sakubitrylu/walsartanu, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji.
aliskiren, aminotransferazy, antagonista receptora angiotensyny II, choroby układu sercowo-naczyniowego, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, interakcje farmakodynamiczne, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, miopatia, nadwrażliwość na rozuwastatynę, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk naczynioruchowy, reduktaza HMG-CoA, sakubitryl walsartan, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, zaburzenia czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Betafact 250 IU 250 j.m./fiolkę
Produkt leczniczy BETAFACT, zawierający ludzki czynnik krzepnięcia IX w dawkach 250 IU, 500 IU oraz 1000 IU, nie wykazuje klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych z innymi lekami. Dostępne dane kliniczne nie potwierdzają zmiany skuteczności terapeutycznej podczas jednoczesnego stosowania z innymi produktami leczniczymi. W preparacie obecne są substancje pomocnicze, takie jak sód (2,6 mg/ml) oraz heparyna, jednak brak jest dowodów na interakcje heparyny z lekami przeciwzakrzepowymi w praktyce klinicznej. Nie prowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji u pacjentów z niewydolnością wątroby, nerek, kobiet w ciąży czy osób w podeszłym wieku, dlatego dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie na podstawie monitorowania poziomu czynnika IX.
czynnik krzepnięcia IX, hemostaza, heparyna, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, interakcje lekowe, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, płytki krwi, poziom czynnika IX, substancja pomocnicza, układ krzepnięcia, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Reina – Właściwości farmakodynamiczne
Reina, będąca pochodną hydroksyantracenową naturalnie występującą w korzeniu rzewienia (Rheum palmatum L. i/lub Rheum officinale Baillon), stanowi główną substancję czynną w preparacie leczniczym Radirex. Każda tabletka zawiera 513,5 mg korzenia rzewienia, co odpowiada 11,3-13,9 mg pochodnych hydroksyantracenowych przeliczonych na reinę. Mechanizm działania reiny opiera się na hamowaniu wchłaniania wody i elektrolitów w jelicie grubym, stymulacji perystaltyki jelit poprzez drażniące działanie na ścianę jelita oraz zwiększeniu wydzielania śluzu i wody do światła jelita, co skutkuje efektem przeczyszczającym.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie drażniące, działanie przeczyszczające, działanie terapeutyczne, interakcje farmakodynamiczne, korzeń rzewienia, perystaltyka jelit, pochodne hydroksyantracenowe, Radirex, reina, Rheum officinale, Rheum palmatum, standaryzacja zawartości, substancja aktywna biologicznie, wchłanianie wody i elektrolitów, wydzielanie śluzu, związki biologicznie czynne - Leksykon leków
Interakcje leku – Zofran Zydis 8 mg
Ondansetron, aktywny składnik leku Zofran Zydis, wykazuje korzystny profil interakcji farmakologicznych, nie indukując ani nie hamując metabolizmu innych leków. Metabolizm ondansetronu odbywa się głównie przez enzymy cytochromu P-450: CYP3A4, CYP2D6 i CYP1A2, co zapewnia kompensację w przypadku zmniejszonej aktywności jednego z nich, np. w genetycznie uwarunkowanej niewydolności CYP2D6, bez istotnego wpływu na klirens leku i dawkowanie. Należy jednak zachować szczególną ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki wydłużające odstęp QT (np. antracykliny, trastuzumab, erytromycyna, amiodaron, beta-adrenolityki), ze względu na ryzyko addytywnego wydłużenia QT i groźnych zaburzeń rytmu serca, wymagające ścisłego monitorowania kardiologicznego. Ponadto, stosowanie ondansetronu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI) może wywołać zespół serotoninowy, co wymaga uważnej obserwacji pacjenta.
amiodaron, antracykliny, apomorfina, atenolol, chemioterapia, CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P-450, daunorubicyna, doksorubicyna, EKG, erytromycyna, fenytoina, induktory CYP3A4, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, karbamazepina, ketokonazol, leki beta-adrenolityczne, leki kardiotoksyczne, liofilizat doustny, niedociśnienie tętnicze, odstęp QT, ondansetron, radioterapia, ryfampicyna, SNRI, SSRI, tramadol, trastuzumab, tymolol, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zespół serotoninowy, Zofran Zydis - Leksykon leków
Interakcje leku – Eplerenon Medical Valley 25 mg
Eplerenon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka hiperkaliemii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie eplerenonu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, inhibitorami ACE oraz antagonistami receptora angiotensyny (ARB), co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu i funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek i osób starszych. Przeciwwskazane jest stosowanie terapii trójlekowej obejmującej inhibitor ACE, ARB i eplerenon. Ponadto, stosowanie cyklosporyny, takrolimusu, trimetoprymu oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) może zwiększać ryzyko hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek, co wymaga odpowiedniej kontroli klinicznej i laboratoryjnej. Interakcje z alfa-1-adrenolitykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami, amifostyną i baklofenem mogą nasilać działanie hipotensyjne i zwiększać ryzyko niedociśnienia ortostatycznego.
alfa-1-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny, CYP3A4, digoksyna, eplerenon, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroidy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, immunosupresanty, indeks terapeutyczny, induktory CYP3A4, inhibitory CYP3A4, inhibitory konwertazy angiotensyny, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, ketokonazol, leki moczopędne oszczędzające potas, neuroleptyki, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, P-glikoproteina, suplementy potasu, toksyczność litu, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, warfaryna, zaburzenia równowagi elektrolitowej - Leksykon substancji czynnych
Dąb bezszypułkowy – Właściwości farmakodynamiczne
Dąb bezszypułkowy (Quercus petraea) jest jednym z trzech gatunków dębu wykorzystywanych w produkcie leczniczym Kora dębu, zawierającym 8–20% garbników katechinowych i hydrolizujących. Garbniki te odpowiadają za działanie ściągające, przeciwzapalne, antybakteryjne oraz hemostatyczne kory, poprzez denaturację białek tkanek, tworzenie ochronnej warstwy na błonach śluzowych i skórze, obkurczanie naczyń krwionośnych oraz hamowanie wydzielania płynów w obszarach zapalnych. Mechanizmy te umożliwiają zastosowanie kory w leczeniu stanów zapalnych skóry i błon śluzowych, łagodnych biegunek, nadmiernej potliwości stóp i dłoni oraz wspomagająco w terapii hemoroidów. Kora działa również przeciwbakteryjnie poprzez oddziaływanie na błony komórkowe bakterii, co redukuje florę bakteryjną na powierzchni leczonych tkanek.
Wskazane jest zachowanie odstępu czasowego między stosowaniem preparatów zawierających korę dębu a innymi lekami miejscowymi, ze względu na możliwość tworzenia kompleksów garbników z białkami i alkaloidami, co może obniżać wchłanianie leków. Kora dębu bezszypułkowego, stosowana jako odwar do płukania jamy ustnej i gardła, tworzy warstwę ochronną na błonach śluzowych, łagodząc stany zapalne i podrażnienia, co jest szczególnie korzystne w leczeniu zapalenia dziąseł i błony śluzowej jamy ustnej. Produkt leczniczy Kora dębu w postaci ziół do zaparzania zawiera 1 g kory dębu na 1 g produktu i opiera się na tradycyjnych oraz przedklinicznych danych potwierdzających skuteczność farmakodynamiczną kory dębu bezszypułkowego.
błona śluzowa jelit, dąb bezszypułkowy, dąb omszony, dąb szypułkowy, denaturacja białek, działanie antybakteryjne, działanie przeciwbiegunkowe, działanie ściągające, garbniki, garbniki katechinowe, hemoroidy, interakcje farmakodynamiczne, kompleks z białkami, kora dębu, krwawienie powierzchniowe, mediatory zapalenia, obkurczenie naczyń krwionośnych, stan zapalny skóry, właściwości hemostatyczne, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Gasprid 10 mg
Gasprid (cyzapryd) jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak doustne lub pozajelitowe azole (ketokonazol, itrakonazol, mikonazol, flukonazol), makrolidy (azytromycyna, erytromycyna, klarytromycyna, troleandomycyna), inhibitory proteaz HIV (rytonawir, indynawir, sankwinawir) oraz nefazodon, prowadzi do znacznego wzrostu stężenia cyzaprydu w surowicy. Skutkiem jest wydłużenie odstępu QT i ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca, w tym torsades de pointes, co czyni te połączenia przeciwwskazanymi. Ponadto, farmakodynamiczne interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, neuroleptykami, niektórymi lekami przeciwhistaminowymi oraz trój- i czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi również zwiększają ryzyko arytmii poprzez addytywne działanie na kanały jonowe kardiomiocytów.
antybiotyki makrolidowe, bezpieczeństwo terapii, biodostępność, cyzapryd, częstoskurcz komorowy, działanie proarytmiczne, działanie sedatywne, enzym CYP 3A4, inhibitory proteaz HIV, INR, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, kardiomiocyt, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwzakrzepowe, migotanie komór, neuroleptyki, pochodne azolowe, sok grejpfrutowy, torsades de pointes, wskaźnik protrombinowy, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biorphen 10 mg/ml
Fenylefryna chlorowodorek w roztworze do wstrzykiwań (Biorphen 10 mg/ml) wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężkie nadciśnienie tętnicze oraz choroba naczyń obwodowych, ze względu na ryzyko nasilenia nadciśnienia, powikłań sercowo-naczyniowych oraz zagrożenia niedokrwieniem i zakrzepicą. Równoczesne stosowanie fenylefryny z pośrednio działającymi sympatykomimetykami, alfa-sympatykomimetykami oraz nieselektywnymi inhibitorami MAO jest przeciwwskazane z powodu ryzyka przełomu nadciśnieniowego i hipertermii. Ponadto, pacjenci z ciężką nadczynnością tarczycy są narażeni na nasilenie objawów sercowo-naczyniowych, takich jak tachykardia i nadciśnienie.
alfa-sympatykomimetyki, aminy katecholowe, antagonisty receptora angiotensyny, beta-adrenolityki, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, dieta niskosodowa, działania niepożądane, fenylefryna chlorowodorek, hipertermia, inhibitory konwertazy angiotensyny, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, interakcje farmakodynamiczne, leki przeciwnadciśnieniowe, leki sympatykomimetyczne, miażdżyca naczyń wieńcowych, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, napadowe nadciśnienie tętnicze, przełom nadciśnieniowy, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica naczyniowa - Leksykon substancji czynnych
Owoc aminka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Owoc aminka (Ammi visnagae fructus), będący składnikiem produktu leczniczego Nefrol w ilości 2,47 g na 100 g preparatu, jest stosowany w formie nalewki złożonej (Tinctura compositum) z ekstraktem 1:7, przygotowywanym w 70% etanolu, a finalny produkt zawiera 61-69% (v/v) etanolu. Pomimo jego tradycyjnego zastosowania w medycynie ziołowej, brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania zarówno samego owocu aminka, jak i całego preparatu. Nie przeprowadzono badań oceniających potencjalną toksyczność ostrą i przewlekłą, działanie genotoksyczne, mutagenne, wpływ na reprodukcję i rozwój płodu, potencjalne działanie kancerogenne oraz interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Palifren Long 25 mg
Paliperydon, substancja czynna produktu Palifren Long, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Nie obserwuje się istotnych interakcji z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P-450, jednak należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków działających na ośrodkowy układ nerwowy (anksjolityki, leki nasenne, opioidy) ze względu na ryzyko nasilenia działania sedatywnego i depresyjnego na OUN. Paliperydon antagonizuje działanie lewodopy i agonistów dopaminergicznych, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobą Parkinsona. Współstosowanie z karbamazepiną (200 mg 2x/dobę) powoduje zmniejszenie Cmax i AUC paliperydonu o około 37% poprzez indukcję P-gp i zwiększenie klirensu nerkowego, co wymaga dostosowania dawki. Divalproinian sodu zwiększa biodostępność paliperydonu po podaniu doustnym o około 50%, jednak nie wpływa istotnie na farmakokinetykę po podaniu domięśniowym. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami wydłużającymi odstęp QT, lekami obniżającymi próg drgawkowy (fenotiazyny, butyrofenony, trójpierścieniowe, SSRI, tramadol, meflokina) oraz alkoholem ze względu na wysokie ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym napadów drgawkowych, zaburzeń rytmu serca i nasilenia sedacji.
agoniści dopaminergiczni, akatyzja, anksjolityki, butyrofenony, choroba Parkinsona, diwalproinian sodu, działanie ośrodkowe, enzymy CYP, fenotiazyny, glikoproteina p, hipotonia ortostatyczna, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, karbamazepina, klirens nerkowy, kwas walproinowy, leki nasenne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwmalaryczne, leki przeciwpsychotyczne, leki psychostymulujące, leki trójpierścieniowe, meflokina, metylofenidat, objawy pozapiramidowe, obniżenie progu drgawkowego, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, sedacja, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, sztywność mięśniowa, tramadol, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex Noridem 100 mg/ml
Sugammadeks wykazuje interakcje lekowe głównie poprzez mechanizmy wyparcia i wychwytu, wpływając na skuteczność własną oraz innych leków. Szczególnie istotne są interakcje z toremifenem i dożylnym kwasem fusydowym, które mogą wydłużać czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9, co wiąże się z ryzykiem nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej i koniecznością monitorowania pacjenta przez około 15 minut po podaniu innych leków w ciągu 7,5 godziny od zastosowania sugammadeksu. Sugammadeks zmniejsza także ekspozycję na progestageny o około 34% (AUC) przy dawce 4 mg/kg, co może obniżać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych, wymagając stosowania dodatkowych metod antykoncepcji przez 7 dni oraz postępowania zgodnego z zaleceniami ulotki antykoncepcyjnej. Ponadto, stosowanie leków nasilających blokadę nerwowo-mięśniową w okresie pooperacyjnym zwiększa ryzyko nawrotu blokady, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnego ponownego podania sugammadeksu.
antagonista witaminy K, aPTT, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, dabigatran, funkcja nerwowo-mięśniowa, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hormonalny produkt antykoncepcyjny, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, kompleks z sugammadeksem, kwas fusydowy, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, parametry koagulologiczne, płytka nerwowo-mięśniowa, powinowactwo wiązania, PT/INR, rokuronium, rywaroksaban, środek zwiotczający, toremifen, wekuronium, wentylacja mechaniczna - Leksykon substancji czynnych
Olejek szałwiowy – Interakcje
Olejek szałwiowy (Salvia officinalis L., aetheroleum) w stężeniu 0,2 g/100 g jest składnikiem aktywnym preparatu Salviasept, stosowanego w schorzeniach jamy ustnej i gardła. Według Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) nie zgłoszono formalnych interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych olejku szałwiowego z innymi lekami. Produkt zawiera jednak 58% (V/V) ± 10% etanolu, co może potencjalnie nasilać miejscowe działanie drażniące na błonę śluzową jamy ustnej i gardła przy jednoczesnym stosowaniu z innymi preparatami zawierającymi alkohol. Brak jest jednak bezpośrednich danych klinicznych potwierdzających tę interakcję. W preparacie obecne są także inne substancje czynne, takie jak olejek goździkowy, mentol, olejek miętowy, cineol, olejek tymiankowy, olejek majerankowy oraz wyciągi roślinne, które mogą wpływać na profil działania produktu, choć nie zgłoszono dla nich istotnych interakcji.
błona śluzowa jamy ustnej, charakterystyka produktu leczniczego, cineol, działanie miejscowo drażniące, etanol, farmakokinetyka, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, interakcje z alkoholem, lek przeciwbólowy, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwzakrzepowy, lek przeciwzapalny, liść szałwii, mentol, olejek goździkowy, olejek majerankowy, olejek miętowy, olejek szałwiowy, olejek tymiankowy, owoc kopru, schorzenia jamy ustnej i gardła, wąski indeks terapeutyczny, wyciąg z rumianku, ziele krwawnika, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku