zaburzenie spermatogenezy
Zaburzenie spermatogenezy to patologiczny proces polegający na nieprawidłowym przebiegu wytwarzania plemników w jądrach. Proces spermatogenezy obejmuje szereg złożonych przemian komórkowych, od spermatogoniów poprzez spermatocyty i spermatydy aż do dojrzałych plemników, i trwa około 74 dni.
Etiologia zaburzeń spermatogenezy jest wieloczynnikowa. Wśród głównych przyczyn wymienia się czynniki genetyczne (np. zespół Klinefeltera, mikrodelecje chromosomu Y), hormonalne (hipogonadyzm hipogonadotropowy, hiperprolaktynemia), środowiskowe (ekspozycja na wysoką temperaturę, toksyny, promieniowanie), infekcyjne (zapalenie jąder, najądrzy), anatomiczne (żylaki powrózka nasiennego, wnętrostwo) oraz immunologiczne.
Konsekwencją zaburzeń spermatogenezy jest nieprawidłowy wynik badania nasienia, objawiający się zmniejszoną liczbą plemników (oligozoospermia), nieprawidłową ruchliwością (asthenozoospermia), nieprawidłową morfologią (teratozoospermia) lub całkowitym brakiem plemników (azoospermia). Ciężkie zaburzenia spermatogenezy są częstą przyczyną męskiej niepłodności.
Diagnostyka obejmuje badanie nasienia, ocenę hormonalną (FSH, LH, testosteron, prolaktyna), badania genetyczne, USG moszny oraz w wybranych przypadkach biopsję jądra. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować terapię hormonalną, leczenie chirurgiczne (np. warikocelektomia), techniki wspomaganego rozrodu (ART) lub terapię empiryczną antyoksydantami i mikroelementami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lovastin 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lowastatyny wykazały istotne zmiany patologiczne przy stosowaniu dawek znacznie przekraczających te stosowane klinicznie u ludzi. W długoterminowych badaniach rakotwórczości na myszach podawano lowastatynę w dawce 500 mg/kg mc./dobę przez 21 miesięcy, co skutkowało zwiększoną częstością nowotworów i włókniaków wątroby u obu płci. U samic myszy zaobserwowano także wzrost częstości włókniaków płuc przy dawkach czterokrotnie wyższych niż terapeutyczne. Dodatkowo, w populacji myszy wystąpiła zwiększona częstość brodawczaka niegruczołowej części śluzówki żołądka przy dawkach równych lub dwukrotnie wyższych od ludzkich. U szczurów, którym podawano lowastatynę przez 24 miesiące w dawkach 2-7-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną, odnotowano wzrost częstości nowotworów wątroby u samców. Testy mutagenności, w tym test mikrobiologiczny z Salmonella typhimurium oraz testy in vitro i in vivo na hepatocytach i szpiku kostnym, nie wykazały działania mutagennego lowastatyny.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Omnadren 250 (30 mg + 60 mg + 60 mg + 100 mg)/ml
Omnadren 250, zawierający łącznie 250 mg czterech estrów testosteronu (propionian 30 mg, fenylopropionian 60 mg, izokapronian 60 mg, dekanonian 100 mg), jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowane teratogenne działanie na płód. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o konieczności odstawienia leku przed planowaną ciążą. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet karmiących piersią, dlatego zaleca się zaprzestanie karmienia na czas terapii i odpowiedni okres po jej zakończeniu. Dodatkowo, preparat zawiera alkohol benzylowy (50 mg/ml) i olej arachidowy, co może wpływać na bezpieczeństwo stosowania w tych grupach pacjentek.
alkohol benzylowy, amenorrhea, badanie hormonalne, dekanonian testosteronu, dysfagia, ester testosteronu, fenyloproponian testosteronu, izokapronian testosteronu, kriokonserwacja nasienia, nieregularne miesiączkowanie, olej arachidowy, oligospermia, Omnadren 250, oś podwzgórze-przysadka-jajniki, propionian testosteronu, supresja gonadotropin, wartość referencyjna, zaburzenie cyklu menstruacyjnego, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Fluorouracyl – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Fluorouracyl, stosowany zarówno systemowo (roztwory do wstrzykiwań i infuzji) jak i miejscowo (kremy, roztwory na skórę), wykazuje działanie przeciwnowotworowe poprzez hamowanie syntezy DNA, RNA i białek. Ze względu na potencjalne działanie teratogenne i genotoksyczne, jego stosowanie w ciąży jest obarczone wysokim ryzykiem wad rozwojowych płodu oraz poronień. Preparaty systemowe (np. Fluorouracil Accord, 5-Fluorouracil-Ebewe) mogą być stosowane w ciąży wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, natomiast preparaty miejscowe (Efudix, Tolak, Actikerall, Verrucutan, Verrumal) są całkowicie przeciwwskazane. Kobietom w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii i przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia miejscowymi preparatami, a mężczyznom przez 3 miesiące po terapii systemowej. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas stosowania fluorouracylu, niezależnie od drogi podania, a w przypadku konieczności leczenia należy przerwać karmienie.
działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, hamowanie syntezy DNA, karmienie piersią, konsultacja genetyczna, kriokonserwacja nasienia, mechanizm działania, nieodwracalna niepłodność, poronienie, preparat do stosowania miejscowego, roztwór do wstrzykiwań, substancja przeciwnowotworowa, terapia systemowa, toksyczność dla płodu, upośledzenie płodności, wada płodu, wchłanianie substancji czynnych, zaburzenie spermatogenezy, zaburzenie syntezy DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Esotkaleno, zawierającego prednizon, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego dla ludzi na podstawie standardowych testów farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg m.c. po jednorazowym podaniu, co stanowi ważny wskaźnik bezpieczeństwa farmakologicznego. W toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa przy dawce 33 mg/kg m.c. przez 7-14 dni, hepatotoksyczność u królików przy dawce 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie oraz histotoksyczne działanie prowadzące do martwicy mięśni u świnek morskich (0,5-5 mg/kg m.c.) i psów (4 mg/kg m.c.) po kilku tygodniach podawania. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały klinicznie istotnych efektów mutagennych ani rakotwórczych.
anomalia rozwojowa, badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie histotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prednizolon, prednizon, rozszczep wargi, teratogenność, toksyczność mięśniowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie wątroby, właściwość genotoksyczna, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calpol 6 Plus 250 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące paracetamolu w zawiesinie doustnej Calpol 6 Plus (250 mg/5 ml) wskazują na brak działania mutagennego w testach bakteryjnych, jednakże in vitro na komórkach ssaków stwierdzono efekt klastogenny przy stężeniach 3 i 10 mmol/l po 2 godzinach ekspozycji. Testy in vivo na ssakach są nieliczne i dają niejednoznaczne wyniki, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę potencjału mutagennego. W badaniach na szczurach i myszach po doustnym podawaniu paracetamolu zaobserwowano zwiększoną częstość niektórych guzów, jednak dane są niewystarczające do potwierdzenia właściwości rakotwórczych. W hodowlach zarodków szczurzych przy stężeniach ≥0,3 mmol/l przez 48 godzin odnotowano wrodzony, częściowy brak kości pokrywy czaszki, ucisk pęcherzyków ocznych oraz niekompletne wykształcenie krzywizn ciał zarodków, przy czym warunki te znacznie różnią się od ekspozycji u ludzi (stężenie 0,3 mmol/l vs. 0,15 mmol/l u ludzi, czas ekspozycji 48 h vs. 4 h eliminacji).
W badaniach na szczurach podawano doustnie paracetamol w dawce 500 mg/kg/dobę przez 70 dni, co skutkowało zanikiem jąder i zaburzeniami spermatogenezy. Brak jest jednak danych klinicznych dotyczących wpływu paracetamolu na płodność u ludzi, co ogranicza ocenę ryzyka. Ponadto nie dysponujemy konwencjonalnymi badaniami spełniającymi aktualne standardy oceny toksyczności rozrodczej i rozwojowej, co stanowi istotne ograniczenie w kompleksowej ocenie bezpieczeństwa stosowania Calpol 6 Plus. Przedkliniczne dane należy uwzględnić przy ocenie stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u kobiet w ciąży, karmiących oraz pacjentów z zaburzeniami płodności.
agenezja kości czaszki, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakoterapii, efekt klastogenny, karcynogenność, model zwierzęcy, mutagenność, paracetamol, teratogenność, test mutagenności bakteryjnej, toksyczność, wada rozwojowa oka, wpływ na płodność, zaburzenie spermatogenezy, zanik jądra, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hascovir 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Hascovir, nie wykazały właściwości mutagennych ani karcynogennych w testach in vitro i in vivo, w tym w długoterminowych badaniach na szczurach i myszach. W kontekście rozrodczości, podawanie acyklowiru w dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u szczurów i psów powodowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy, natomiast u myszy nie stwierdzono wpływu na płodność. U ludzi doustne stosowanie acyklowiru nie wpływało istotnie na parametry nasienia, takie jak liczba, morfologia i ruchliwość plemników, co jest istotne dla bezpieczeństwa terapii u mężczyzn w wieku reprodukcyjnym.
acyklowir, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, in vitro, in vivo, karcynogenność, mutagenność, parametry nasienia, płodność, płodność kobiet, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, substancja czynna, terapia przeciwwirusowa, wiek reprodukcyjny, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół niewrażliwości na androgeny – Objawy
Zespół niewrażliwości na androgeny (AIS) to dziedziczne zaburzenie rozwoju płciowego u osób z kariotypem XY, charakteryzujące się różnym stopniem niewrażliwości na androgeny. AIS dzieli się na trzy formy: całkowitą (CAIS), częściową (PAIS) i łagodną (MAIS). W CAIS zewnętrzne genitalia mają całkowicie żeński fenotyp, a objawy pojawiają się zwykle w okresie dojrzewania, obejmując pierwotny brak miesiączki, skąpe owłosienie łonowe i pachowe, prawidłowy rozwój piersi oraz obecność jąder w jamie brzusznej lub kanale pachwinowym. Typowy profil hormonalny to podwyższony testosteron i LH z brakiem odpowiedzi tkankowej. PAIS manifestuje się niejednoznacznymi genitaliami o cechach mieszanych, często diagnozowanymi przy urodzeniu, z objawami takimi jak dwudzielna moszna, przerost łechtaczki, ginekomastia, spodziectwo i częściowo niezstąpione jądra. MAIS cechuje się fenotypowo prawidłowymi męskimi genitaliami, ale z łagodnymi zaburzeniami spermatogenezy, ginekomastią i niepłodnością, często trudną do rozpoznania bez analizy genetycznej genu AR.
amenorrhea, całkowita niewrażliwość na androgeny, częściowa niewrażliwość na androgeny, ginekomastia, gonadektomia, jama brzuszna, kanał pachwinowy, mikropenis, niepłodność, niezstąpione jądro, osteoporoza, owłosienie terminalne, pierwotny brak miesiączki, poziom testosteronu, profil hormonalny, przepuklina pachwinowa, przerost łechtaczki, receptor androgenowy, spodziectwo, terapia hormonalna zastępcza, tkanka nowotworowa, wargi sromowe większe, zaburzenie neurokognitywne, zaburzenie rozwoju płciowego, zaburzenie spermatogenezy, zespół niewrażliwości na androgeny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bendamustine Glenmark 2,5 mg/ml
Bendamustyna chlorowodorek, jako lek cytotoksyczny, niesie istotne ryzyko teratogenne, genotoksyczne oraz śmiertelne dla zarodka i płodu, co wymaga bezwzględnego unikania stosowania u kobiet ciężarnych, chyba że korzyści medyczne przewyższają ryzyko. W przypadku konieczności terapii u ciężarnych, zaleca się szczegółowe poinformowanie pacjentki o zagrożeniach, monitorowanie stanu matki i rozwoju płodu oraz rozważenie konsultacji genetycznej. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przed i w trakcie leczenia, a także okresowe potwierdzanie braku ciąży przed każdym cyklem terapii. W przypadku podejrzenia ciąży podczas leczenia, pacjentka powinna niezwłocznie zgłosić ten fakt lekarzowi.
antykoncepcja, badanie niekliniczne, Bendamustine Glenmark, bendamustyna chlorowodorek, diagnostyka prenatalna, działanie teratogenne, genotoksyczność, konsultacja genetyczna, kriokonserwacja gamet, kriokonserwacja nasienia, laktacja, lek cytotoksyczny, nieodwracalna bezpłodność, przenikanie do mleka kobiecego, śmiertelność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Czosnek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania czosnku (Allium sativum L.) jako substancji aktywnej wskazuje na ograniczony zakres dostępnych informacji. Badania preparatu Alchinal, zawierającego suchy wyciąg z czosnku w dawce 0,248 g/10 ml zawiesiny, nie wykazały aktywności angiogennej, co jest korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa, eliminując ryzyko stymulacji niekontrolowanego tworzenia naczyń krwionośnych. Jednak dla preparatu Alliomint, zawierającego 300 mg cebuli czosnku na tabletkę, brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej, działania teratogennego, kancerogennego oraz genotoksyczności. Literatura wskazuje na potencjalne osłabienie spermatogenezy u szczurów, co sugeruje możliwy negatywny wpływ na funkcje rozrodcze samców. Brak jest również danych przedklinicznych dla preparatu Alliofil (200 mg czosnku/tabletka), co ogranicza pełną ocenę jego bezpieczeństwa.
aktywność angiogenna, czosnek pospolity, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, naczynie krwionośne, płodność męska, spermatogeneza, substancja aktywna, tabletka dojelitowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, wyciąg z czosnku, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rectodelt 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne prednizonu, stosowanego w postaci czopków Rectodelt (100 mg), nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy dawkach terapeutycznych. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zmiany narządowe przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne: u szczurów dawka 33 mg/kg/dobę przez 7-14 dni powodowała zmiany w komórkach wysepek Langerhansa trzustki, u królików dawki 2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie wywoływały uszkodzenie wątroby, a u świnek morskich (0,5-5 mg/kg) i psów (4 mg/kg) po kilku tygodniach podawania stwierdzono histotoksyczną martwicę mięśni. Nie wykazano genotoksyczności prednizonu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku pod względem mutagenności.
- Leksykon substancji czynnych
Prednizolon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące prednizolonu wskazują na stosunkowo niski potencjał toksyczności ostrej, z wartością LD50 u szczurów wynoszącą 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. W badaniach przewlekłych obserwowano zmiany patologiczne, takie jak uszkodzenia wysepek Langerhansa przy dawce 33 mg/kg/dobę (7-14 dni), uszkodzenie wątroby u królików przy dawkach 2-3 mg/kg/dobę (2-4 tygodnie) oraz martwicę mięśni u świnek morskich i psów przy dawkach 0,5-5 mg/kg i 4 mg/kg odpowiednio. Miejscowe stosowanie kwasu salicylowego, składnika preparatu Alpicort, może powodować podrażnienia, a toksyczność salicylanów pojawia się przy stężeniach w osoczu powyżej 30 mg/dl, podczas gdy przy prawidłowym stosowaniu stężenia nie przekraczają 5 mg/dl. Nie stwierdzono istotnych właściwości genotoksycznych, choć istnieją wstępne doniesienia o potencjalnym działaniu mutagennym prednizolonu, które wymagają dalszej oceny.
Alpicort, działanie histotoksyczne, działanie mutagenne prednizolonu, działanie teratogenne, feminizacja płodu, genotoksyczność, LD50, martwica mięśni, receptor kortykosteroidowy, rozszczep podniebienia, schorzenie sercowo-naczyniowe, toksyczność ostra prednizolonu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność salicylanów, uszkodzenie wątroby, wysepki Langerhansa, zaburzenia wzrostu wewnątrzmacicznego, zaburzenie przemiany materii, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Metotreksat – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Metotreksat wykazuje silne działanie teratogenne i jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, poza wyjątkami onkologicznymi, gdzie stosunek korzyści do ryzyka musi być dokładnie oceniony. U kobiet leczonych metotreksatem w dawkach poniżej 30 mg/tydzień odnotowano 42,5% ryzyko poronień samoistnych oraz 6,6% występowanie poważnych wad wrodzonych u żywych urodzeń, w porównaniu do 22,5% i około 4% w grupie leczonej innymi lekami. Metotreksat może powodować wady rozwojowe twarzoczaszki, układu krążenia, ośrodkowego układu nerwowego oraz kończyn, a także wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu płodu. Zaleca się monitorowanie rozwoju płodu za pomocą badań ultrasonograficznych u pacjentek, które zaszły w ciążę podczas terapii lub w ciągu 6 miesięcy po jej zakończeniu. Stosowanie metotreksatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane ze względu na przenikanie leku do mleka i ryzyko poważnych działań niepożądanych u niemowląt.
amenorrhea, antykoncepcja podczas leczenia, badanie ultrasonograficzne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, metotreksat w ciąży, obniżenie płodności, oligospermia, pierwszy trymestr ciąży, poradnia genetyczna, poronienie samoistne, przechowanie nasienia, przenikanie do mleka, śmierć płodu, stosunek korzyści do ryzyka, test ciążowy, wada rozwojowa, wada wrodzona, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie spermatogenezy, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toctino 30 mg
Dane przedkliniczne alitretynoiny, substancji czynnej preparatu Toctino, wskazują na niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 po podaniu dootrzewnowym u myszy i szczurów >4000 mg/kg po 24 godzinach oraz 1400 mg/kg po 10 dniach obserwacji, a także LD50 doustną u szczurów około 3000 mg/kg. Długoterminowe badania toksyczności u psów (do 9 miesięcy) i szczurów (do 6 miesięcy) wykazały działania niepożądane typowe dla retynoidów, zależne od dawki i odwracalne po zakończeniu terapii. Alitretynoina wykazuje działanie teratogenne, co wymaga stosowania rygorystycznych metod antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym podczas leczenia i przez 1 miesiąc po jego zakończeniu. Badania reprodukcyjne u szczurów nie wykazały wpływu na płodność samców i samic przy stężeniach zbliżonych do ludzkich, jednak odnotowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy i zmiany zwyrodnieniowe jąder u samców. Margines bezpieczeństwa dla dawek stosowanych u ludzi (30 mg) w odniesieniu do toksyczności męskich narządów płciowych u psów wynosił 1-6.
alitretynoina, AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, LD50, męskie narządy płciowe, nadmiar witaminy A, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, promieniowanie świetlne, retynoid, teratogenność, Toctino, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność zależna od dawki, zaburzenie spermatogenezy, zmiany zwyrodnieniowe jąder - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vitaminum E Hasco 300 mg
Przedawkowanie preparatu Vitaminum E Hasco, zawierającego 300 mg all-rac-α-tokoferylu octanu, przy dawkach długotrwałych 400-800 mg/dobę, może prowadzić do wieloukładowych objawów toksyczności. Klinicznie obserwuje się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia), układu nerwowego (bóle głowy, nieostre widzenie, uczucie zmęczenia, osłabienie mięśniowe) oraz skóry (wysypka, świąd, rumień). Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia endokrynologiczne, w tym dysfunkcję gruczołów płciowych (zaburzenia miesiączkowania, spermatogenezy, libido) oraz obniżenie stężenia hormonów tarczycy (T3, T4), co może skutkować objawami niedoczynności tarczycy. Pacjenci z zaburzeniami przewodu pokarmowego są bardziej narażeni na nasilenie objawów gastrycznych i potencjalne zaburzenia wchłaniania innych leków i składników odżywczych.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, czerwień koszenilowa, diplopia, niedoczynność tarczycy, nieostre widzenie, olej arachidowy, osłabienie, reakcja alergiczna, tokoferyl octan, toksyczność witaminy E, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności gruczołów płciowych, zaburzenie hormonalne, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie perystaltyki jelit, zaburzenie spermatogenezy, zaburzenie wchłaniania, zmęczenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 50 mg
Na podstawie dostępnych danych przedklinicznych dotyczących prednizonu, nie stwierdzono istotnego ryzyka toksycznego ani genotoksycznego u ludzi. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. Długotrwałe podawanie prednizolonu w dawkach 33 mg/kg m.c. u szczurów wywoływało zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa, natomiast u królików dawki 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie powodowały uszkodzenie wątroby. Martwica mięśni obserwowana była u świnek morskich (0,5-5 mg/kg m.c.) oraz psów (4 mg/kg m.c.) po kilku tygodniach terapii. Badania rozwojowe na myszach, chomikach i królikach wykazały teratogenne działanie prednizolonu, w tym rozszczep wargi i podniebienia oraz anomalie czaszki i szczęki u szczurów po podaniu parenteralnym. Ponadto, długotrwałe stosowanie dużych dawek (30 mg/dobę) prowadziło do odwracalnych zaburzeń spermatogenezy.
działanie histotoksyczne, działanie mutagenne i karcynogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, prednizolon, prednizon, rozszczep wargi i podniebienia, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie wątroby, wyspa trzustkowa Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy