działanie beta-adrenolityczne
Działanie beta-adrenolityczne (określane również jako beta-blokujące) to mechanizm farmakologiczny polegający na blokowaniu receptorów beta-adrenergicznych, które są częścią układu współczulnego. Leki o tym działaniu, zwane beta-adrenolitykami lub beta-blokerami, konkurencyjnie wiążą się z receptorami beta, uniemożliwiając ich aktywację przez katecholaminy, takie jak adrenalina i noradrenalina.
Działanie beta-adrenolityczne może być nieselektywne (blokowanie receptorów beta-1 i beta-2) lub selektywne (preferencyjne blokowanie receptorów beta-1). Receptory beta-1 znajdują się głównie w sercu, a ich blokada prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca, siły skurczu mięśnia sercowego oraz przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym. Receptory beta-2 zlokalizowane są przede wszystkim w oskrzelach i naczyniach krwionośnych, a ich blokada może powodować skurcz oskrzeli.
Leki o działaniu beta-adrenolitycznym znajdują szerokie zastosowanie w kardiologii w terapii nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, zaburzeń rytmu serca oraz niewydolności serca. Stosowane są również w leczeniu jaskry, migreny, drżenia samoistnego oraz w niektórych przypadkach lęku. Do najczęstszych działań niepożądanych związanych z blokadą receptorów beta należą bradykardia, hipotensja, zmęczenie, zaburzenia snu oraz skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Bicardef 10 mg 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bicardef 10 mg, może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i ogólnoustrojowych, w tym bradykardii, niedociśnienia tętniczego, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca, hipoglikemii oraz bloków przedsionkowo-komorowych II i III stopnia. Zgłaszane dawki przedawkowania sięgają nawet 2000 mg, co podkreśla znaczną zmienność indywidualnej reakcji pacjentów. Diagnostyka i monitoring powinny obejmować ocenę funkcji serca, układu oddechowego oraz metabolizmu glukozy, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów hemodynamicznych i rytmu serca.
aminofilina, atropina, beta-bloker, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bronchospazm, choroba niedokrwienna serca, choroba płuc, działanie beta-adrenolityczne, glukagon, hipoglikemia, lek inotropowy, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, orcyprenalina, ostra niewydolność serca, podanie dożylne glukozy, skurcz oskrzeli, środek wazopresyjny, stężenie glukozy, stymulacja serca, zapaść krążeniowa, zmienność osobnicza - Leksykon substancji czynnych
Metoprolol bursztynian – Właściwości farmakokinetyczne
Metoprolol bursztynian w preparacie Metocard ZK jest dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg), odpowiadających 25 mg, 50 mg i 100 mg metoprololu winianu. Tabletki zawierają peletki z kontrolowanym uwalnianiem, które zapewniają ciągłe uwalnianie substancji czynnej przez około 20 godzin, umożliwiając dawkowanie raz na dobę. Metoprolol charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, jednak biodostępność wynosi około 50% z powodu efektu pierwszego przejścia wątrobowego. W przypadku formy o przedłużonym uwalnianiu biodostępność jest o 20-30% niższa niż w tradycyjnych tabletkach, ale wartości AUC pozostają porównywalne, co gwarantuje skuteczność kliniczną. Maksymalne stężenie w osoczu jest dwukrotnie wyższe niż minimalne, a wiązanie z białkami osocza wynosi 5-10%. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2D6, a polimorfizm tego enzymu wpływa na farmakokinetykę, powodując różnice w stężeniach i eliminacji u osób z wolnym i szybkim metabolizmem.
biodostępność, biotransformacja, CYP2D6, cytochrom P450, działanie beta-adrenolityczne, efekt pierwszego przejścia, filtracja kłębkowa, klirens całkowity, klirens pozorny, marskość wątroby, Metocard ZK, metoprolol bursztynian, niewydolność nerek, okres półtrwania, peletka, polimorfizm genetyczny, stężenie leku we krwi, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zespolenie wrotno-żylne, zespolenie żyły wrotnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metoprolol VP 50 mg
Winian metoprololu, substancja czynna preparatu Metoprolol VP, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, nie wykazując działania teratogennego, embiotoksycznego ani fetotoksycznego. Oznacza to brak bezpośredniego wpływu na rozwój płodu, co jest istotne z punktu widzenia stosowania leku u kobiet w ciąży. Jednakże, ze względu na farmakodynamiczne właściwości beta-adrenolityków, metoprolol może zmniejszać perfuzję łożyskową poprzez blokadę receptorów beta-adrenergicznych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i redukcji przepływu krwi przez łożysko.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Coryol 6,25 mg 6,25 mg
Przedawkowanie karwedylolu, substancji czynnej leku Coryol, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz neurologicznego, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Dominującymi objawami są ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia (<60 uderzeń/min), niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, a także zahamowanie zatokowe i zatrzymanie akcji serca. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia oddechowe, w tym skurcz oskrzeli, oraz objawy neurologiczne takie jak zaburzenia świadomości i uogólnione drgawki. Wczesne rozpoznanie i intensywna obserwacja pacjenta są kluczowe ze względu na ryzyko hipoperfuzji narządów i dysfunkcji ośrodkowego układu nerwowego.
atropina, beta-sympatykomimetyk, bradykardia, dializa, drgawki uogólnione, działanie beta-adrenolityczne, glukagon, hipoperfuzja narządowa, inhibitor fosfodiesterazy, karwedylol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, płukanie żołądka, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulacja przezżylna, wstrząs kardiogenny, zaburzenie oddechowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie świadomości, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betoptic S 2,5 mg/ml
Betoptic S (2,5 mg/ml krople do oczu, zawiesina) zawiera betaksololu chlorowodorek i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml), który może wywoływać reakcje alergiczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak bradykardia zatokowa, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia bez stymulatora, wstrząs kardiogenny oraz jawna niewydolność serca w wywiadzie. Ze względu na beta-adrenolityczne działanie betaksololu, stosowanie leku w tych stanach może pogorszyć przewodzenie i kurczliwość mięśnia sercowego.
astma oskrzelowa, betaksololu chlorowodorek, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, działanie beta-adrenolityczne, działanie niepożądane, EKG, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-adrenolityczny, nadwrażliwość na lek, niewydolność serca, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reaktywna choroba dróg oddechowych, schorzenie kardiologiczne, schorzenie pulmonologiczne, skurcz oskrzeli, wchłanianie ogólnoustrojowe, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, zawiesina wielodawkowa, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cusimolol 0,5% 5 mg/ml
Przedawkowanie leku Cusimolol 0,5%, zawierającego 5 mg/ml tymololu w postaci maleinianu tymololu, może prowadzić do ogólnoustrojowych działań beta-adrenolitycznych, nawet przy miejscowym podaniu do worka spojówkowego. Objawy przedawkowania obejmują bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie, zawroty i bóle głowy, skurcz oskrzeli, niewydolność serca, a w skrajnych przypadkach zatrzymanie akcji serca. Szczególnie niebezpieczne jest niezamierzone połknięcie preparatu, które może nasilić objawy blokady receptorów beta-adrenergicznych. Monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego oraz funkcji oddechowych jest kluczowe w diagnostyce i ocenie stanu pacjenta.
atropina, badanie EKG, beta-2-agonista, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta-adrenergicznych, ból głowy, bradykardia, diuretyk, duszność, działanie beta-adrenolityczne, glikozyd naparstnicy, izoprotenerol, krążenie ogólne, lek wazopresyjny, maleinian tymololu, niedociśnienie, niewydolność serca, płukanie żołądka, POChP, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, roztwór soli fizjologicznej, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, układ krążeniowo-oddechowy, węgiel aktywowany, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zwolnienie czynności serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bisopromerck 10 10 mg
Bisopromerck to lek zawierający bisoprololu fumaranu, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym kształcie serca i rowku dzielącym, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki. Tabletki 5 mg mają kolor żółtawobiały, natomiast 10 mg są bladopomarańczowe do jasnopomarańczowych. Bisoprolol, jako selektywny β1-adrenolityk, znajduje zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca (angina pectoris). W terapii nadciśnienia może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, co pozwala na indywidualizację leczenia w zależności od profilu pacjenta i czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.
akcja serca, angina pectoris, bisoprololu fumaran, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, compliance terapeutyczny, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, dławica piersiowa, działanie beta-adrenolityczne, kurczliwość mięśnia sercowego, leki hipotensyjne, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie, tabletki powlekane - Leksykon substancji czynnych
Sotalol – Właściwości farmakodynamiczne
Sotalol jest lekiem o podwójnym mechanizmie działania, łączącym właściwości niewybiórczego beta-adrenolityka (klasa II wg Vaughana-Williamsa) oraz leku przeciwarytmicznego klasy III. Substancja ta jest mieszaniną izomerów l- i d-sotalolu, z których l-sotalol odpowiada za działanie beta-adrenolityczne, natomiast oba izomery wykazują efekt przeciwarytmiczny. Działanie farmakologiczne jest dawkozależne: przy dawkach 25 mg dominuje efekt beta-adrenolityczny, natomiast przy dawkach powyżej 160 mg/dobę ujawnia się wydłużenie potencjału czynnościowego i okresu refrakcji w przedsionkach, komorach oraz drogach przewodzenia przedsionkowo-komorowego. W EKG obserwuje się wydłużenie odstępów PR, QT i QTc, bez istotnych zmian zespołu QRS, co koreluje z hamowaniem przewodzenia w pęczku Hisa i zwolnieniem rytmu zatokowego.
aktywność sympatykomimetyczna, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, działanie beta-adrenolityczne, działanie chronotropowe ujemne, działanie elektrofizjologiczne, działanie hemodynamiczne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, działanie kardiodepresyjne, działanie przeciwarytmiczne, grupa farmakoterapeutyczna, klasyfikacja Vaughana-Williamsa, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, nadciśnienie tętnicze, odstęp PR, odstęp QT, okres refrakcji, pęczek Hisa, potencjał czynnościowy, renina, rytm zatokowy, sotalol, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenia rytmu serca, zespół QRS - Leksykon substancji czynnych
Propranolol – Właściwości farmakodynamiczne
Propranolol jest nieselektywnym beta-adrenolitykiem (kod ATC: C07AA05), działającym jako kompetycyjny antagonista receptorów beta1- i beta2-adrenergicznych, bez właściwości agonistycznych. Jego mechanizm działania obejmuje również stabilizację błon komórkowych w stężeniach 1-3 mg/l, choć takie poziomy rzadko występują przy standardowym podawaniu doustnym. Propranolol wykazuje ujemne działanie inotropowe, co jest istotne klinicznie i stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca. Lek występuje jako mieszanina racemiczna izomerów S(-) i R(+), z których S(-) odpowiada za główne działanie beta-adrenolityczne, natomiast R(+) hamuje konwersję tyroksyny do trijodotyroniny, choć bez istotnego wpływu klinicznego.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, arytmia, beta-adrenomimetyk, beta-bloker, blokada receptorów beta-adrenergicznych, dławica piersiowa, działanie beta-adrenolityczne, działanie inotropowe ujemne, enancjomer, izoprenalina, konwersja tyroksyny, kurczliwość mięśnia sercowego, mieszanina racemiczna, nadciśnienie tętnicze, niewybiórczy beta-adrenolityk, niewyrównana niewydolność serca, propranolol, receptor beta1, selektywny beta-bloker, stabilizacja błon komórkowych, trijodotyronina, tyroksyna - Leksykon substancji czynnych
Dorzolamid – Interakcje
Dorzolamid, miejscowy inhibitor anhydrazy węglanowej stosowany w leczeniu jaskry, ulega wchłanianiu do krążenia ogólnego, co może potencjalnie prowadzić do interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu doustnych inhibitorów anhydrazy węglanowej. W badaniach klinicznych nie wykazano istotnych interakcji z lekami takimi jak tymolol, betaksolol, inhibitory ACE, antagoniści kanału wapniowego, diuretyki, NLPZ (w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach typowych) oraz środki hormonalne. Jednakże, jednoczesne stosowanie dorzolamidu z doustnymi inhibitorami anhydrazy węglanowej nie jest zalecane ze względu na ryzyko nasilenia działania ogólnoustrojowego i zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej. Wysokie dawki salicylanów mogą wykazywać zwiększoną toksyczność w obecności dorzolamidu.
adrenalina, agonista receptora adrenergicznego, aminy katecholowe, antagonista kanału wapniowego, bradykardia, ciśnienie tętnicze, diuretyk, dorzolamid, doustny inhibitor anhydrazy węglanowej, działanie beta-adrenolityczne, działanie hipoglikemiczne, działanie niepożądane, glikozyd naparstnicy, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, jaskra, kwas acetylosalicylowy, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, leki zwężające źrenicę, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parasympatykomimetyk, rozszerzenie źrenicy, toksyczność salicylanów, tymolol, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zwyżka ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sotalol Aurovitas 80 mg
Przedawkowanie sotalolu chlorowodorku, szczególnie w dawkach od 2 do 16 gramów, stanowi poważne zagrożenie życia, manifestujące się głównie poprzez objawy sercowo-naczyniowe i metaboliczne. Do najczęstszych objawów należą bradykardia (<60 uderzeń/min), zastoinowa niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie odstępu QT oraz groźne zaburzenia rytmu, takie jak torsades de pointes i tachykardia komorowa. Przedawkowanie wiąże się z ryzykiem ciężkich komorowych arytmii, co wymaga intensywnego monitorowania EKG, ze szczególnym uwzględnieniem odstępu QT i potencjalnego wystąpienia torsades de pointes.
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dekompensacja krążenia, dobutamina, działanie beta-adrenolityczne, glukagon, hemodializa, hipoglikemia, izoprenalina, kardiowersja, komorowe zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, pojemność minutowa serca, polimorficzna tachykardia komorowa, przedwczesny skurcz komorowy, przezskórna stymulacja serca, receptor β-adrenergiczny, siarczan magnezu, skurcz oskrzeli, sotalol chlorowodorek, tachykardia komorowa, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symtrend 25 mg
Symtrend, zawierający karwedylol w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz umiarkowanej do ciężkiej stabilnej niewydolności serca. Karwedylol, jako bloker receptorów alfa- i beta-adrenergicznych, skutecznie obniża ciśnienie tętnicze, zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen oraz poprawia rokowanie u pacjentów z niewydolnością serca, redukując śmiertelność i liczbę hospitalizacji. Tabletki powlekane dostępne są w trzech dawkach, każda z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawki, co jest szczególnie istotne w fazie inicjacji terapii i u pacjentów wymagających mniejszych dawek.
bloker receptorów alfa i beta, ból dławicowy, ciśnienie tętnicze, digoksyna, diuretyk, działanie beta-adrenolityczne, epizod dławicowy, inhibitor ACE, kardiolog, karwedylol, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, mięsień sercowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze samoistne, napad dławicy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, stabilna choroba wieńcowa, stabilna niewydolność serca, tabletka powlekana, terapia skojarzona, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tonicard 300 mg
Propafenonu chlorowodorek, substancja czynna leku Tonicard (dostępnego w dawkach 150 mg i 300 mg w formie tabletek powlekanych), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z zespołem Brugadów ze względu na ryzyko groźnych arytmii komorowych. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z istotnymi strukturalnymi chorobami serca, takimi jak przebyty zawał mięśnia sercowego w okresie krótszym niż 3 miesiące, niewyrównana zastoinowa niewydolność serca z frakcją wyrzutową lewej komory poniżej 35%, czy wstrząs kardiogenny (z wyjątkiem sytuacji wywołanych niemiarowością). Ponadto, przeciwwskazania obejmują ciężką bradykardię, zaburzenia czynności węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II° lub wyższy bez stymulatora serca oraz blok odnogi pęczka Hisa lub blok dystalny bez stymulatora.
arytmia komorowa, blok dystalny, blok nerwowo-mięśniowy, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, działanie beta-adrenolityczne, działanie inotropowe ujemne, działanie proarytmiczne, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor enzymów wątrobowych, miastenia, niedociśnienie tętnicze, nużliwość mięśni, obturacja oskrzeli, obturacyjna choroba płuc, propafenonu chlorowodorek, rytonawir, Tonicard, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia przedsionkowego, zaburzenie węzła zatokowego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Brugadów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bisocard 2,5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej Bisocard 2,5 mg, prowadzi do nasilonej blokady receptorów beta-adrenergicznych, co manifestuje się głównie zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego (bradykardia, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca), oddechowego (skurcz oskrzeli) oraz metabolizmu glukozy (hipoglikemia). Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca, u których nawet pojedyncza wysoka dawka może wywołać ciężkie objawy. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę receptorów beta-1 w mięśniu sercowym, beta-2 w oskrzelach oraz hamowanie glikogenolizy i glukoneogenezy, co może maskować typowe objawy hipoglikemii. Warto podkreślić, że bisoprolol charakteryzuje się ograniczoną eliminacją przez hemodializę, co wyklucza tę metodę jako skuteczną w leczeniu przedawkowania.
aminy katecholowe, atropina, bisoprolol fumaran, bradykardia, diuretyk, działanie beta-adrenolityczne, frakcja wyrzutowa, glikozyd nasercowy, hemodializa, hipoglikemia, lek antycholinergiczny, lek inotropowy, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostra niewydolność serca, POChP, receptory beta-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, stymulacja elektryczna serca, technika dializacyjna, teofilina, wstrząs - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fluoxetine Aurovitas 20 mg
Lek Fluoxetine Aurovitas w dawce 20 mg (fluoksetyna) posiada bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przede wszystkim jest to nadwrażliwość na fluoksetynę lub składniki pomocnicze kapsułek. Szczególnie istotne są przeciwwskazania wynikające z interakcji farmakologicznych: jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), np. iproniazydem, jest bezwzględnie zabronione ze względu na ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego. Ponadto, fluoksetyna nie powinna być stosowana u pacjentów leczonych metoprololem w terapii niewydolności serca, gdyż może to prowadzić do istotnego wzrostu stężenia metoprololu w osoczu i pogorszenia kontroli niewydolności serca. Należy również unikać podawania fluoksetyny w ciągu 14 dni od zakończenia terapii IMAO ze względu na długi okres eliminacji tych leków i ryzyko poważnych działań niepożądanych.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Daneb 5 mg
Nebiwolol, substancja czynna leku Daneb, jest selektywnym antagonistą receptorów beta1-adrenergicznych, występującym w postaci racemicznej dwóch enancjomerów (SRRR i RSSS). Działa poprzez podwójny mechanizm: blokadę receptorów beta1 (głównie przez enancjomer SRRR) oraz wazodylatację wynikającą z aktywacji szlaku L-argininy/tlenku azotu. Farmakodynamicznie nebiwolol powoduje ujemny efekt chronotropowy, obniżenie ciśnienia tętniczego w spoczynku i podczas wysiłku, a także zmniejszenie układowego oporu naczyniowego u pacjentów z nadciśnieniem. W dawkach terapeutycznych wykazuje selektywność wobec receptorów beta1, nie antagonizując receptorów alfa-adrenergicznych, co odróżnia go od innych beta-blokerów. Ponadto nebiwolol poprawia funkcję śródbłonka, nasilając zależne od NO rozszerzenie naczyń, co jest szczególnie istotne u pacjentów z dysfunkcją śródbłonka.
acetylocholina, aktywność sympatykomimetyczna, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, biodostępność tlenku azotu, chlorowodorek nebiwololu, dysfunkcja śródbłonka, działanie beta-adrenolityczne, działanie wazodilatacyjne, efekt chronotropowy ujemny, efekt hemodynamiczny, enancjomer, frakcja wyrzutowa lewej komory, funkcja śródbłonka, hospitalizacja z przyczyn sercowo-naczyniowych, LVEF, mieszanina racemiczna, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon, nieselektywny beta-bloker, objętość wyrzutowa, opór naczyniowy, pojemność minutowa serca, przewlekła niewydolność serca, rozszerzenie naczyń krwionośnych, selektywny bloker receptorów beta-adrenergicznych, stabilizacja błony komórkowej, szlak L-argininy/tlenku azotu, tlenek azotu, wydolność wysiłkowa, zwolnienie czynności serca