zaburzenie seksualne
Zaburzenia seksualne obejmują szereg problemów dotyczących zdolności danej osoby do odczuwania satysfakcji seksualnej. Według klasyfikacji DSM-5 i ICD-11 możemy je podzielić na kilka kategorii, w tym zaburzenia pożądania seksualnego, zaburzenia podniecenia, zaburzenia orgazmu oraz zaburzenia związane z bólem podczas stosunku.
Etiologia zaburzeń seksualnych ma charakter wieloczynnikowy i może obejmować aspekty biologiczne (choroby przewlekłe, zaburzenia hormonalne, skutki uboczne leków), psychologiczne (stres, depresja, lęk, trauma) oraz społeczno-kulturowe (przekonania religijne, normy kulturowe). Diagnostyka wymaga dokładnego wywiadu medycznego, badania fizykalnego oraz często konsultacji interdyscyplinarnych.
Leczenie zaburzeń seksualnych jest zindywidualizowane i zależy od przyczyny problemu. Może obejmować farmakoterapię (np. inhibitory fosfodiesterazy typu 5 w przypadku zaburzeń erekcji), psychoterapię (szczególnie terapię poznawczo-behawioralną i terapię par), leczenie chorób współistniejących oraz edukację seksualną. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie zaburzeń seksualnych może znacząco poprawić jakość życia pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Livazo 1 mg
Produkt leczniczy Livazo (pitawastatyna w postaci soli wapnia) wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla statyn, z najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi obejmującymi bóle mięśni oraz podwyższone stężenie kinazy kreatynowej (CK) przekraczające 3-krotnie górną granicę normy (GGN) u 1,8% pacjentów. W badaniach klinicznych rzadko (0,04%) odnotowano stężenia CK ≥10× GGN z towarzyszącymi skurczami mięśni. Inne działania niepożądane o częstości niezbyt częstej lub rzadkiej obejmują zaburzenia ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy), przewodu pokarmowego (zaparcia, biegunki, nudności), wątroby (podwyższone aminotransferazy, żółtaczka cholestatyczna) oraz mięśniowo-szkieletowe (miopatia, rabdomioliza). W populacji pediatrycznej (6-17 lat) częstość działań niepożądanych jest podobna do dorosłych, z najczęstszymi objawami w postaci bólów głowy (4,9%), mięśni (2,1%) i brzucha (4,9%).
anemia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca, częstomocz, depresja, ginekomastia, hipoestezja, immunozależna miopatia martwicza, jadłowstręt, kinaza keratynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pokrzywka, rabdomioliza, rumień, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, szum w uszach, utrata pamięci, wymioty, wysypka, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie seksualne, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaparcie, zawroty głowy, zespół toczniopodobny, złe samopoczucie, zmęczenie, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Banavin 15 mg
Banavin, zawierający wortioksetyny bromowodorek w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla leków z grupy SSRI. Najczęstszym działaniem niepożądanym są nudności, występujące u ponad 10% pacjentów, szczególnie w pierwszych dwóch tygodniach terapii, z wyższą częstością u kobiet oraz u osób powyżej 65. roku życia (42% przy dawce 20 mg). U seniorów obserwuje się także zwiększoną częstość zaparć (15% przy dawce 20 mg). W populacji pediatrycznej (7-17 lat) profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, z wyjątkiem częstszego bólu brzucha i podwyższonego ryzyka myśli samobójczych, zwłaszcza u nastolatków. Długoterminowe badania (6-18 miesięcy) potwierdzają stabilność profilu tolerancji. Stosowanie dawki 20 mg wiąże się z podwyższonym ryzykiem zaburzeń seksualnych ocenianych skalą ASEX, choć przypadki takich zaburzeń zgłaszano również przy niższych dawkach.
akatyzja, bezsenność, ból brzucha, bruksizm, duże zaburzenie depresyjne, dyspepsja, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra wąskiego kąta, lek przeciwdepresyjny, mlekotok, myśli samobójcze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, szczękościsk, tabletka powlekana, uderzenia gorąca, układ pokarmowy, wortioksetyna, zaburzenie seksualne, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złamanie kości - Leksykon substancji czynnych
Opipramol – Wskazania do stosowania
Opipramol, będący dichlorowodorkiem, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych oraz zaburzeń somatycznych o podłożu psychogennym. Preparaty takie jak Apropol (50 mg), Opidanz (50 mg, 100 mg), Opipos (50 mg), Opiwar (50 mg, 100 mg), Pramolan (50 mg) oraz Sympramol (50 mg) dostępne są w formie tabletek powlekanych lub drażowanych o zróżnicowanym zabarwieniu i kształcie. Opipramol wykazuje unikalny mechanizm działania łączący cechy leków trójpierścieniowych i atypowych neuroleptyków, co czyni go skutecznym w łagodzeniu przewlekłego niepokoju, trudności w kontroli zmartwień, wzmożonego napięcia, a także objawów somatycznych takich jak bóle, zawroty głowy czy kołatanie serca, po wykluczeniu przyczyn organicznych.
anksjolityk, benzodiazepina, choroba somatyczna, dichlorowodorek opipramolu, działanie niepożądane, działanie sedatywne, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, lek przeciwlękowy, lęk uogólniony, mieszany obraz kliniczny, objaw fizyczny, opipramol, podłoże psychogenne, SNRI, SSRI, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie pod postacią somatyczną, zaburzenie psychosomatyczne, zaburzenie seksualne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zotral 100 mg
Farmakoterapia chlorowodorkiem sertraliny wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które należy monitorować w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowanymi reakcjami są nudności (≥1/10), zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, ustępujące podczas kontynuacji leczenia. Istotnym działaniem niepożądanym są zaburzenia seksualne u mężczyzn, zwłaszcza niezdolność do ejakulacji, która wystąpiła u 14% pacjentów z zespołem lęku społecznego, podczas gdy w grupie placebo nie odnotowano takich przypadków. Profil bezpieczeństwa sertraliny jest spójny w różnych wskazaniach psychiatrycznych, w tym w zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym, napadach paniki, PTSD oraz zespole lęku społecznego, a większość działań niepożądanych wykazuje zależność od dawki i tendencję do ustępowania w trakcie terapii.
badanie kliniczne kontrolowane placebo, biegunka, chlorowodorek sertraliny, depresja, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, napad paniki, niezdolność do ejakulacji, nudności, podwójna ślepa próba, profil bezpieczeństwa leku, senność, sertralina, suchość jamy ustnej, tabletka powlekana, współpraca pacjenta, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie seksualne, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego, zmęczenie, Zotral - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bioxetin
Produkt leczniczy Bioxetin (fluoksetyna) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u dzieci i młodzieży w wieku 8-18 lat, gdzie jest wskazany wyłącznie w leczeniu epizodów depresji o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. W tej grupie obserwowano zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz agresji. Monitorowanie wzrostu, masy ciała oraz dojrzewania płciowego (wg Tannera) jest niezbędne, gdyż w badaniach klinicznych odnotowano zmniejszenie przyrostu masy ciała i wzrostu. Fluoksetyna może indukować stany maniakalne i hipomaniakalne, co wymaga regularnej obserwacji i przerwania terapii w przypadku ich wystąpienia. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się redukcję dawki (np. podawanie co drugi dzień), natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR <10 mL/min) nie stwierdzono istotnych różnic w stężeniach leku. Fluoksetyna jest silnym inhibitorem CYP2D6, co może obniżać stężenia aktywnego metabolitu tamoksyfenu – tamoksyfen i fluoksetynę należy stosować ostrożnie lub unikać ich jednoczesnego podawania.
akatyzja, atypowy neuroleptyk, bradykardia, buprenorfina, CYP2D6, cyproheptadyna, dantrolen, doustny lek przeciwcukrzycowy, elektrowstrząsy, endoksyfen, epizod depresji, fluoksetyna, GFR, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipomania, inhibitor MAO, jaskra z zamkniętym kątem, klozapina, krwotok poporodowy, kwas acetylosalicylowy, L-tryptofan, lek przeciwdepresyjny, lek trójpierścieniowy, myśl samobójcza, niewydolność serca, NLPZ, norfluoksetyna, pochodna fenotiazyny, reakcja anafilaktoidalna, rozwój poznawczy, skala Tannera, SNRI, SSRI, stan maniakalny, tamoksyfen, torsade de pointes, zaburzenie seksualne, zachowanie samobójcze, zawał serca, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oftensin 5 mg/ml
Oftensin, zawierający tymolol maleinian (5 mg/ml), jest β-adrenolitykiem stosowanym miejscowo w okulistyce, jednakże może ulegać wchłanianiu do krążenia ogólnoustrojowego, co wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych charakterystycznych dla β-blokerów. Działania te obejmują reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne), zaburzenia metaboliczne (hipoglikemia, szczególnie u pacjentów z cukrzycą), oraz objawy ze strony układu nerwowego (omdlenia, udar mózgowo-naczyniowy, nasilenie miastenii, zawroty głowy). Miejscowo w oku mogą wystąpić podrażnienia, zapalenie powiek i rogówki, niewyraźne widzenie, a także poważne powikłania po zabiegach filtracyjnych, takie jak odwarstwienie naczyniówki. Warto podkreślić, że częstość występowania działań niepożądanych jest mniejsza niż przy podaniu ogólnoustrojowym, jednak ich potencjalna ciężkość wymaga ostrożności.
beta-adrenolityk, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, depresja, duszność, erozja rogówki, halucynacja, hipoglikemia, hipotensja, kołatanie serca, koszmar senny, łuszczyca, łysienie, miastenia, niedokrwienie mózgu, niestrawność, niewyraźne widzenie, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie naczyniówki, omdlenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, spadek libido, suchość w ustach, tymolol, udar mózgowo-naczyniowy, utrata pamięci, zaburzenie czucia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie seksualne, zaburzenie smaku, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca, zawrót głowy, zmiana łuszczycopodobna, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sastium 50 mg
Lek Sastium, zawierający sertralinę (chlorowodorek), wykazuje profil działań niepożądanych zależny od dawki, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności oraz zaburzenia seksualne (np. niezdolność do ejakulacji u 14% mężczyzn z zespołem lęku społecznego). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz o częstości nieznanej. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność, nudności, drżenia i bóle głowy, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. U osób starszych istnieje ryzyko hiponatremii, a u dzieci i młodzieży obserwuje się bóle głowy (22%), bezsenność (21%), biegunkę (11%) i nudności (15%).
choroba zwyrodnieniowa stawów, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperwentylacja, hiponatremia, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, martwica naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nieregularna miesiączka, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, niezdolność do ejakulacji, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, rabdomioliza, sertralina, skurcz krtani, skurcz mięśnia, SSRI, TCA, włóknienie płuc, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie seksualne, zaburzenie wytrysku, zaburzenie wzwodu, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół lęku społecznego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sertagen 50 mg
Sertagen, zawierający sertralinę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej występują nudności oraz zaburzenia seksualne, takie jak niezdolność do ejakulacji u 14% mężczyzn leczonych na zespół lęku społecznego (w porównaniu do 0% w grupie placebo). Profil działań niepożądanych jest podobny we wszystkich wskazaniach terapeutycznych, w tym depresji, zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, napadach paniki i PTSD. Działania te są często zależne od dawki i mogą ustępować podczas kontynuacji terapii, rzadko wymagając odstawienia leku. Wśród zgłaszanych działań niepożądanych znajdują się m.in. zaburzenia psychiczne (bezsenność, lęk, depresja, myśli samobójcze), neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, zaburzenia ruchowe), sercowo-naczyniowe (tachykardia, wydłużenie QTc), żołądkowo-jelitowe (biegunka, wymioty), a także reakcje skórne i zaburzenia endokrynologiczne. U pacjentów starszych istnieje ryzyko hiponatremii, a u dzieci i młodzieży profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, z częstością występowania m.in. bólów głowy (22%), bezsenności (21%) i nudności (15%).
aminotransferaza alaninowa, drgawka, dysfagia, dyskineza, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hiperwentylacja, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra, leukopenia, małopłytkowość, mania, martwica naskórka, nadwrażliwość, napad paniki, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, plamica, powiększenie węzłów chłonnych, rabdomioliza, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie repolaryzacji komór serca, zaburzenie seksualne, zaburzenie wytrysku, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zawał serca, zespół lęku społecznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Przedwczesne wytryski – Objawy
Przedwczesny wytrysk (PE) jest najczęstszym zaburzeniem seksualnym u mężczyzn, dotykającym 30-40% populacji męskiej, z częstością zgłaszania problemu u około 20% mężczyzn w wieku 18-59 lat. Definicja ISSM określa PE jako ejakulację występującą zawsze lub prawie zawsze przed lub w ciągu około 1 minuty od penetracji waginalnej, z niemożnością opóźnienia wytrysku i negatywnymi konsekwencjami psychologicznymi. PE dzieli się na pierwotne (lifelong), obecne od pierwszych doświadczeń seksualnych, oraz wtórne (acquired), rozwijające się po okresie prawidłowego funkcjonowania seksualnego. Kryteria DSM-5 wymagają utrzymywania się objawów przez co najmniej 6 miesięcy, występowania w 75-100% aktywności seksualnej oraz istotnego stresu. Nasilenie PE klasyfikuje się jako łagodne (30 s–1 min), umiarkowane (15–30 s) i ciężkie (do 15 s lub przed penetracją). PE często współwystępuje z zaburzeniami erekcji, objawami LUTS oraz zaburzeniami hormonalnymi, a także może manifestować się nietypowymi objawami, takimi jak erectio praecox czy wytrysk anteportalny.
choroby tarczycy, dysfunkcja seksualna, ejakulacja, erekcja, farmakoterapia, libido, LUTS, Międzynarodowe Towarzystwo Medycyny Seksualnej, mięśnie dna miednicy, nadczynność tarczycy, niedobór testosteronu, PEDT, pierwotny przedwczesny wytrysk, przedwczesny wytrysk, stosunek płciowy, terapia behawioralna, wtórny przedwczesny wytrysk, zaburzenie erekcji, zaburzenie hormonalne, zaburzenie seksualne, zapalenie prostaty - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoSerta 50 mg
Sertralina w preparacie ApoSerta wykazuje dobrze scharakteryzowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi kontrolowanymi placebo u 2542 pacjentów leczonych sertraliną oraz 2145 otrzymujących placebo, obejmującymi m.in. depresję, zespół obsesyjno-kompulsyjny, lęk napadowy, PTSD i zespół lęku społecznego. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są nudności (≥1/10), a istotnym klinicznie problemem są zaburzenia seksualne, szczególnie u mężczyzn (14% w terapii zespołu lęku społecznego), manifestujące się głównie niezdolnością do ejakulacji. Działania niepożądane mają zwykle charakter zależny od dawki i często ustępują podczas kontynuacji leczenia. Inne często występujące objawy to zawroty głowy, bóle głowy, bezsenność, biegunka, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz nadmierne pocenie się i wysypka. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, torsade de pointes) oraz krwawienia z przewodu pokarmowego.
bezsenność, ból głowy, ciężka reakcja skórna, drgawki, dysfagia, dyspepsja, hipercholesterolemia, hipertermia, hipoglikemia, hiponatremia, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, lęk napadowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mlekotok, nadmierne pobudzenie, nagła śmierć sercowa, niezdolność do ejakulacji, nudności, objaw psychotyczny, parestezja, priapizm, rabdomioliza, sertralina, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie równowagi, zaburzenie seksualne, zachowanie samobójcze, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół lęku społecznego, zespół obsesyjno-kompulsyjny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dulxetenon
Duloksetyna wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko wystąpienia epizodów manii, napadów padaczkowych oraz zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25 roku życia oraz z historią zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i napadów padaczkowych. W pierwszych tygodniach terapii konieczna jest ścisła obserwacja pacjentów pod kątem pogorszenia stanu klinicznego, myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu. Duloksetyny nie należy stosować u osób poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. Istotnym zagrożeniem jest również zespół serotoninowy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, IMAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany, leki przeciwpsychotyczne), objawiający się m.in. pobudzeniem, tachykardią, hipertermią i zaburzeniami koordynacji. Zaleca się unikanie łączenia duloksetyny z ziołami zawierającymi dziurawiec zwyczajny ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
akatyzja, antagonista dopaminy, choroba afektywna dwubiegunowa, duże zaburzenie depresyjne, epizod manii, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, mydriaza, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neuropatia cukrzycowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, objaw odstawienny, plamica, przełom nadciśnieniowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uszkodzenie wątroby, wybroczyna, wysiłkowe nietrzymanie moczu, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie seksualne, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orizon 3 mg
Lek Orizon zawiera rysperydon w dawkach 0,5 mg do 4 mg i charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥1/10) to parkinsonizm, sedacja, ból głowy i bezsenność. Parkinsonizm i ataksja wykazują zależność od dawki, co wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania pacjentów. Istotne są również często występujące zakażenia układu oddechowego i moczowego, hiperprolaktynemia (≥1/100 do <1/10), oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak zwiększenie masy ciała i apetytu. Rzadkie, ale poważne działania obejmują agranulocytozę, neutropenię, leukopenię, trombocytopenię, hiperglikemię, cukrzycę oraz reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
agranulocytoza, ataksja, cukrzyca, cukrzycowa kwasica ketonowa, drżenie spoczynkowe, dyskineza, eozynofilia, ginekomastia, grzybica paznokci, hiperglikemia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, jadłowstręt, lek przeciwparkinsonowski, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, objawy pozapiramidowe, parkinsonizm, polidypsja, reakcja anafilaktyczna, rysperydon, sedacja, trombocytopenia, zaburzenie seksualne, zakażenie dróg moczowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie zatok - Leksykon leków
Działania niepożądane – Banavin 5 mg
Wortioksetyna (Banavin) jest lekiem przeciwdepresyjnym dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, z profilem działań niepożądanych obejmującym głównie nudności, które występują u około 27% dorosłych i 42% pacjentów w wieku ≥65 lat przy dawce 20 mg. U osób starszych obserwuje się także zwiększoną częstość zaparć (15% vs. 4% u młodszych). W populacji pediatrycznej częstsze są bóle brzucha oraz zwiększone ryzyko myśli samobójczych, szczególnie u nastolatków. Zaburzenia seksualne oceniane skalą ASEX nie różniły się istotnie od placebo przy dawkach 5-15 mg, natomiast dawka 20 mg wiązała się z nasileniem TESD. Po odstawieniu leku mogą pojawić się objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, ból głowy, parestezje, bezsenność, nudności, lęk i drżenie, zwykle w ciągu pierwszego tygodnia.
bezsenność, biegunka, ból głowy, bruksizm, dyskineza, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwdepresyjny, myśli samobójcze, nudności, objaw odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, pacjent w podeszłym wieku, parestezja, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skala ASEX, SSRI, tabletka powlekana, TCA, układ pokarmowy, wortioksetyna, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie seksualne, zaburzenie snu, zaparcie, zawrót głowy, zespół serotoninowy, złamanie kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atostat 20 mg
Atorwastatyna, dostępna w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, bóle mięśniowo-szkieletowe (w tym bóle mięśni, stawów i skurcze), bóle głowy oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak zaparcia, wzdęcia, nudności i biegunka. Istotne jest monitorowanie parametrów biochemicznych, gdyż u 0,8% pacjentów stwierdzono wzrost aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotności górnej granicy normy (GGN), a u 2,5% wzrost kinazy kreatynowej (CK) powyżej 3 razy GGN, co może wskazywać na uszkodzenie wątroby lub mięśni. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak miopatia, rabdomioliza, zapalenie mięśni, reakcje alergiczne (w tym anafilaksja), śródmiąższowa choroba płuc, czy ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Ponadto, atorwastatyna może powodować hiperglikemię (często) i rzadziej hipoglikemię, co wiąże się z ryzykiem rozwoju cukrzycy, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m², nadciśnienie, podwyższone triglicerydy).
anafilaksja, atorwastatyna, ból głowy, cholestaza, cukrzyca, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szumy uszne, triglicerydy, zaburzenie seksualne, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Waginizm – Epidemiologia
Waginizm, definiowany jako mimowolny skurcz mięśni pochwy utrudniający penetrację, jest stosunkowo rzadkim, lecz klinicznie istotnym zaburzeniem funkcji seksualnych u kobiet. Częstość jego występowania w populacji ogólnej szacuje się na 0,5-6%, natomiast w warunkach klinicznych wskaźniki te są znacznie wyższe, sięgając od 5% do nawet 47% w ośrodkach leczenia zaburzeń seksualnych. Różnice epidemiologiczne wynikają z metodologii badań, definicji klinicznych oraz czynników kulturowych i społecznych. Waginizm dotyka głównie kobiety w wieku 26-35 lat (53%) i jest rozpoznawany zarówno u kobiet stanu wolnego, jak i zamężnych. Diagnostyka jest utrudniona przez zmieniające się definicje (np. integracja z zaburzeniami bólu genito-miednicznego w DSM-5), trudności w odróżnieniu od dyspareunii oraz brak jednolitych kryteriów diagnostycznych. Stygmatyzacja i niska świadomość społeczna dodatkowo ograniczają zgłaszalność i rozpoznawalność tego zaburzenia.
badanie ginekologiczne, badanie populacyjne, ból genitalny, ból głowy napięciowy, cięcie cesarskie, depresja, dyspareunia, infekcja przenoszona drogą płciową, leczenie multimodalne, mięśnie dna miednicy, nieskonsumowane małżeństwo, podejście multidyscyplinarne, rak szyjki macicy, skurcz mięśni pochwy, terapia poznawczo-behawioralna, vulvodynia, zaburzenie funkcji seksualnych, zaburzenie seksualne, zespół bólu miednicy - Leksykon chorób i schorzeń
Przedwczesne wytryski – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Przedwczesny wytrysk (PE) to powszechne zaburzenie seksualne dotykające 20-30% mężczyzn w wieku 18-59 lat, definiowane jako ejakulacja występująca w ciągu około 1-2 minut od penetracji, z trudnością w kontroli i znaczącym dyskomfortem. PE dzieli się na pierwotny (od początku aktywności seksualnej) i nabyty (po okresie prawidłowej funkcji). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym i ocenie psychoseksualnej, z wykorzystaniem narzędzi takich jak kwestionariusz PEDT. W przypadku PE nabytego wskazane są badania laboratoryjne w celu wykluczenia przyczyn somatycznych. Zaburzenie to wpływa negatywnie na jakość życia pacjenta i partnera, prowadząc do stresu, lęku, depresji i problemów w relacjach, co podkreśla konieczność otwartej komunikacji i profesjonalnej pomocy.
Amerykańskie Towarzystwo Urologiczne, badanie fizykalne, ćwiczenia Kegla, ćwiczenia mięśni dna miednicy, dapoksetyna, depresja kliniczna, dyskomfort psychiczny, edukacja pacjenta, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klomipramina, lęk, miejscowy środek znieczulający, opieka interdyscyplinarna, przedwczesny wytrysk, seksuolog, sildenafil, specjalista zdrowia psychicznego, stymulacja elektryczna, technika behawioralna, technika start-stop, terapia falą uderzeniową, terapia par, terapia poznawczo-behawioralna, terapia seksualna, tramadol, urolog, zaburzenie hormonalne, zaburzenie seksualne - Leksykon chorób i schorzeń
Wsteczny wytrysk – Objawy
Wsteczny wytrysk (retrograde ejaculation) to zaburzenie ejakulacji, w którym nasienie zamiast być wydalane przez cewkę moczową, cofa się do pęcherza moczowego z powodu dysfunkcji mięśnia okrężnego szyi pęcherza moczowego (zwieracza pęcherza). Objawia się suchym orgazmem, czyli brakiem lub znacznym zmniejszeniem objętości ejakulatu, oraz mętnym moczem po orgazmie, spowodowanym obecnością plemników w moczu. Wsteczny wytrysk jest głównie pochodzenia organicznego i odpowiada za około 0,3-2% przypadków niepłodności męskiej. Diagnostyka opiera się na analizie moczu poorgazmowego, gdzie wykrycie plemników potwierdza rozpoznanie. Zaburzenie to nie wpływa na zdolność do erekcji ani orgazmu, jednak może powodować stres psychiczny i obniżenie satysfakcji seksualnej.
alfa-bloker, cewka moczowa, cukrzyca, cystektomia, dysfunkcja ejakulacji, infekcja dróg moczowych, łagodny przerost prostaty, mętny mocz, neuropatia cukrzycowa, niepłodność, niepłodność męska, plemniki, prostatektomia, przezcewkowa resekcja prostaty, radioterapia, rak prostaty, stwardnienie rozsiane, suchy orgazm, tamsulozyna, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wsteczny wytrysk, zaburzenie seksualne, zwieracz pęcherza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lambrinex 20 mg
Lambrinex, zawierający atorwastatynę, wykazuje stosunkowo dobrą tolerancję, choć 5,2% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych w badaniach klinicznych obejmujących 16 066 osób przez średnio 53 tygodnie. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (1-10%) to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemia, bóle głowy, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka), bóle gardła i krwawienia z nosa. Rzadziej występują małopłytkowość (0,01-0,1%), neuropatia obwodowa, zapalenie wątroby, cholestaza, miopatia, rabdomioliza, poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz niewydolność wątroby (<0,01%). Istotne jest monitorowanie parametrów biochemicznych, gdyż 0,8% pacjentów wykazuje istotne (>3x GGN) podwyższenie aminotransferaz, a 2,5% wzrost kinazy kreatynowej (CK) powyżej 3x GGN, z 0,4% przypadków ciężkiego wzrostu CK (>10x GGN).
amnezja, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, koszmar senny, łysienie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, szumy uszne, utrata słuchu, wysypka, wzdęcie, zaburzenie seksualne, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Setaloft 50 mg 50 mg
Lek Setaloft zawierający sertralinę w dawkach 50 mg i 100 mg wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla SSRI, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności (15%), ból głowy (22%), bezsenność (21%) i biegunka (11%), które zwykle mają łagodny do umiarkowanego charakter i ustępują podczas kontynuacji terapii. U mężczyzn z zespołem lęku społecznego istotnym działaniem jest zaburzenie seksualne – niezdolność do ejakulacji, występująca u 14% pacjentów (vs. 0% placebo). Profil bezpieczeństwa jest podobny u pacjentów z depresją, zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym, napadami paniki i PTSD. W badaniach klinicznych obejmujących 2542 pacjentów leczonych sertraliną i 2145 na placebo odnotowano, że wiele działań niepożądanych jest zależnych od dawki i często przemijających, nie wymagających odstawienia leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiponatremii u osób starszych oraz zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów powyżej 50. roku życia, co jest efektem klasy leków SSRI/TCA.
agresja, anoreksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, chlorowodorek, depresja, drgawka, drżenie, hiperkinezja, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwiomocz, labilność emocjonalna, mania, migrena, myśli samobójcze, napad paniki, nietrzymanie moczu, niezdolność do ejakulacji, nudność, omam, parestezja, podwyższony poziom ALT, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, sertralina, Setaloft, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odcinka QT, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie seksualne, zawrót głowy, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego - Leksykon chorób i schorzeń
Dysfunkcja seksualna kobiet – Diagnostyka i diagnoza
Dysfunkcja seksualna kobiet obejmuje zaburzenia w obszarach pożądania, podniecenia, orgazmu oraz bólu podczas aktywności seksualnej, dotykając 30-80% populacji kobiet, z istotnym dyskomfortem u około 12%. Diagnostyka opiera się na kryteriach DSM-5, wymagających utrzymywania się objawów przez minimum 6 miesięcy, ich obecności w 75-100% kontaktów seksualnych oraz wywoływania klinicznego cierpienia. Główne kategorie to: zaburzenie pożądania/podniecenia (FSIAD), zaburzenie orgazmu oraz zaburzenie bólu genitalnego i penetracji. Wywiad medyczny i seksuologiczny powinien uwzględniać charakter i czas trwania objawów, historię medyczną, farmakologiczną, ginekologiczną, psychologiczną oraz czynniki kulturowe. Badanie fizykalne, szczególnie ginekologiczne, ma na celu ocenę zmian anatomicznych i identyfikację punktów bólowych, z uwzględnieniem komfortu pacjentki. Badania laboratoryjne są selektywne, obejmując morfologię, glikemię, funkcje nerek, TSH i prolaktynę, natomiast poziom testosteronu nie koreluje z funkcją seksualną. W diagnostyce stosuje się standaryzowane kwestionariusze, takie jak FSFI, FSDS czy DSDS, które wspierają ocenę dysfunkcji i poziomu dystresu.
anorgazmia pierwotna, atrofia pochwy, badanie ginekologiczne, dysfagia, dysfunkcja seksualna, dysfunkcja seksualna kobiet, dyspareunia, FSIAD, model PLISSIT, pochwica, SSRI, stan hipoestrogenowy, suchość pochwy, vestibulodynia, wulwodynia, zaburzenie bólu genitalnego, zaburzenie orgazmu, zaburzenie podniecenia, zaburzenie pożądania seksualnego, zaburzenie seksualne, zespół bolesnego pęcherza, zespół genitourinarny menopauzy