Specjalne ostrzeżenia
Dulxetenon
Duloksetyna wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko wystąpienia epizodów manii, napadów padaczkowych oraz zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25 roku życia oraz z historią zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i napadów padaczkowych. W pierwszych tygodniach terapii konieczna jest ścisła obserwacja pacjentów pod kątem pogorszenia stanu klinicznego, myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu. Duloksetyny nie należy stosować u osób poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. Istotnym zagrożeniem jest również zespół serotoninowy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, IMAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany, leki przeciwpsychotyczne), objawiający się m.in. pobudzeniem, tachykardią, hipertermią i zaburzeniami koordynacji. Zaleca się unikanie łączenia duloksetyny z ziołami zawierającymi dziurawiec zwyczajny ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
- Zaburzenia psychiczne
- Przeciwwskazania dotyczące stosowania u dzieci i młodzieży
- Zespół serotoninowy
- Interakcje z zielem dziurawca
- Zaburzenia układu krążenia
- Zaburzenia czynności narządów
- Zaburzenia związane z krzepliwością krwi
- Hiponatremia jako działanie niepożądane
- Przerwanie leczenia
- Szczególne grupy pacjentów
- Inne specjalne ostrzeżenia
- Unikanie stosowania kilku produktów zawierających duloksetynę
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Duloksetyna wymaga szczególnej uwagi lekarza prowadzącego ze względu na szereg potencjalnych zagrożeń związanych z jej stosowaniem. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Dulxetenon oraz środków ostrożności, jakie należy podjąć podczas leczenia.1
Zaburzenia psychiczne
Epizody manii i napady padaczkowe stanowią istotne zagrożenie podczas terapii duloksetyną. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z wywiadem epizodów manii, rozpoznaną chorobą afektywną dwubiegunową i/lub napadami padaczkowymi w przeszłości.2
Ryzyko zachowań samobójczych jest istotnym zagrożeniem u pacjentów z dużymi zaburzeniami depresyjnymi i zaburzeniami lękowymi uogólnionymi. Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, chęci samookaleczenia i samobójstw. Ryzyko to utrzymuje się do czasu osiągnięcia wyraźnej poprawy klinicznej. W pierwszych tygodniach leczenia duloksetyną, a nawet dłużej, może nie występować znacząca poprawa stanu pacjenta, dlatego konieczna jest dokładna obserwacja pacjentów w tym okresie.3
Należy pamiętać, że inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest duloksetyna, również mogą być związane ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych i mogą współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. Szczególna czujność wymagana jest w przypadku pacjentów z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub znacznym nasileniem myśli samobójczych przed rozpoczęciem leczenia.4
Metaanaliza badań klinicznych kontrolowanych placebo wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u osób poniżej 25 lat przyjmujących leki przeciwdepresyjne w porównaniu do grupy placebo. Odnotowano przypadki myśli i zachowań samobójczych zarówno podczas leczenia duloksetyną, jak i krótko po jego zakończeniu.5
Zalecenia dotyczące monitorowania pacjentów
Leczenie pacjentów, szczególnie z grup wysokiego ryzyka, powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza, zwłaszcza w początkowym etapie terapii i po zmianie dawkowania. Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności obserwowania i natychmiastowego zgłaszania lekarzowi:
- pogorszenia stanu klinicznego
- wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych
- nietypowych zmian w zachowaniu6
Przeciwwskazania dotyczące stosowania u dzieci i młodzieży
Duloksetyny nie należy stosować u pacjentów poniżej 18 roku życia. Badania kliniczne wykazały zwiększoną częstość zachowań samobójczych (próby samobójcze i myśli samobójcze) oraz wrogości (głównie agresji, zachowań buntowniczych i przejawów gniewu) u dzieci i młodzieży stosujących leki przeciwdepresyjne w porównaniu z grupą otrzymującą placebo.7
Jeżeli ze względu na potrzebę kliniczną zostanie podjęta decyzja o leczeniu, należy dokładnie monitorować pacjenta pod kątem objawów zachowań samobójczych. Istotny jest także brak długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania duloksetyny u dzieci i młodzieży w kontekście wpływu na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój poznawczy i behawioralny.8
Zespół serotoninowy
Zespół serotoninowy to potencjalnie zagrażający życiu stan, który może wystąpić podczas stosowania duloksetyny, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego przyjmowania innych leków serotoninergicznych, takich jak:
- selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
- selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny (SNRI)
- trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
- tryptany
- leki zaburzające metabolizm serotoniny, jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)
- leki przeciwpsychotyczne
- inni antagoniści dopaminy9
Objawy zespołu serotoninowego
Klinicyści powinni być wyczuleni na następujące objawy zespołu serotoninowego:
- Zmiany stanu psychicznego: pobudzenie, omamy, śpiączka
- Niestabilność układu autonomicznego: tachykardia, zmienne ciśnienie krwi, hipertermia
- Zaburzenia nerwowo-mięśniowe: hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji
- Objawy żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka10
Jeżeli jednoczesne stosowanie duloksetyny i innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się dokładną obserwację pacjenta, szczególnie na początku leczenia i po zwiększeniu dawki.11
Interakcje z zielem dziurawca
Podczas jednoczesnego stosowania duloksetyny z produktami ziołowymi zawierającymi ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) mogą częściej występować działania niepożądane, dlatego należy unikać takiego połączenia.12
Zaburzenia układu krążenia
Ciśnienie tętnicze i częstotliwość akcji serca
Stosowanie duloksetyny może powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi i klinicznie istotne nadciśnienie tętnicze. Zjawisko to jest prawdopodobnie związane z noradrenergicznym działaniem duloksetyny. Odnotowano przypadki przełomu nadciśnieniowego podczas stosowania duloksetyny, szczególnie u pacjentów z wcześniejszym nadciśnieniem.13
Zalecane środki ostrożności:
- U pacjentów z rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym i/lub innymi chorobami serca zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego, szczególnie w pierwszym miesiącu leczenia
- Zachowanie ostrożności u pacjentów, których stan może ulec pogorszeniu wskutek zwiększenia częstości akcji serca lub wzrostu ciśnienia tętniczego
- Zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu duloksetyny i leków mogących zaburzać jej metabolizm
- Rozważenie zmniejszenia dawki lub stopniowego odstawienia leku u pacjentów z utrzymującym się wysokim ciśnieniem tętniczym podczas terapii duloksetyną
- Unikanie rozpoczynania leczenia duloksetyną u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym14
Zaburzenia czynności narządów
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny <30 ml/min) obserwuje się zwiększone stężenie duloksetyny w osoczu. Leczenie duloksetyną jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (patrz punkt 4.3 ChPL). Informacje dotyczące stosowania leku u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek znajdują się w punkcie 4.2 ChPL.15
Zaburzenia funkcji wątroby
W trakcie leczenia duloksetyną zaobserwowano przypadki uszkodzenia wątroby, w tym:
- znaczny wzrost aktywności enzymów wątrobowych (>10-krotnie przekraczające górną granicę normy)
- zapalenie wątroby
- żółtaczkę16
Większość przypadków wystąpiła w pierwszych miesiącach leczenia, a uszkodzenia dotyczyły głównie hepatocytów. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania duloksetyny u pacjentów przyjmujących inne leki, które mogą powodować uszkodzenia wątroby.17
Zaburzenia związane z krzepliwością krwi
Podczas leczenia selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), w tym duloksetyną, zgłaszano przypadki występowania zaburzeń krzepnięcia, takich jak:
- wybroczyny
- plamica
- krwawienia z przewodu pokarmowego
- zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego18
Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów:
- przyjmujących leki przeciwzakrzepowe
- stosujących leki wpływające na czynność płytek krwi (np. NLPZ, kwas acetylosalicylowy)
- ze stwierdzoną skłonnością do krwawień19
Hiponatremia jako działanie niepożądane
Podczas stosowania duloksetyny zgłaszano przypadki hiponatremii, w tym przypadki zmniejszenia stężenia sodu w surowicy poniżej 110 mmol/l. Hiponatremia może być spowodowana zespołem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH).20
Większość przypadków wystąpiła u osób w podeszłym wieku, szczególnie przy współistniejących zaburzeniach równowagi płynów ustrojowych lub chorobach predysponujących do takich zaburzeń. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem hiponatremii, w tym:
- pacjentów w podeszłym wieku
- pacjentów z marskością wątroby
- pacjentów odwodnionych
- pacjentów przyjmujących leki moczopędne21
Przerwanie leczenia
Objawy odstawienne występują często po zakończeniu leczenia, szczególnie w przypadku nagłego przerwania terapii. W badaniach klinicznych objawy niepożądane po nagłym przerwaniu leczenia wystąpiły u około 45% pacjentów leczonych duloksetyną w porównaniu do 23% pacjentów otrzymujących placebo.22
Ryzyko objawów odstawienia w przypadku SSRI i SNRI może zależeć od kilku czynników, w tym:
- czasu trwania leczenia
- stosowanej dawki produktu
- tempa zmniejszania dawki23
Najczęstsze objawy odstawienia są zazwyczaj łagodne lub umiarkowane, ale u niektórych pacjentów mogą być ciężkie. Występują zwykle w ciągu pierwszych kilku dni po przerwaniu leczenia, choć istnieją rzadkie doniesienia o wystąpieniu objawów u pacjentów, którzy nieumyślnie pominęli dawkę leku.24
Objawy odstawienia zazwyczaj ustępują samoistnie w ciągu 2 tygodni, choć u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (2-3 miesiące lub dłużej). Dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki duloksetyny przez okres co najmniej 2 tygodni, dostosowując tempo do indywidualnych potrzeb pacjenta.25
Szczególne grupy pacjentów
Osoby w podeszłym wieku
Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania duloksetyny w dawce 120 mg u pacjentów w podeszłym wieku z dużymi zaburzeniami depresyjnymi i uogólnionymi zaburzeniami lękowymi. Z tego powodu należy zachować ostrożność podczas stosowania maksymalnej dawki u osób z tej grupy wiekowej.26
Inne specjalne ostrzeżenia
Akatyzja i niepokój psychoruchowy
Stosowanie duloksetyny wiązało się z występowaniem akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie odczuwanym nieprzyjemnym lub przygnębiającym niepokojem oraz koniecznością poruszania się, często połączoną z niemożnością spokojnego siedzenia lub stania w miejscu. Objawy te najczęściej występują w pierwszych tygodniach leczenia. Zwiększanie dawki u pacjentów z takimi objawami może być szkodliwe.27
Rozszerzenie źrenic (mydriaza)
Zgłaszano przypadki rozszerzenia źrenic w związku ze stosowaniem duloksetyny. Należy zachować ostrożność zalecając duloksetynę pacjentom ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub ryzykiem ostrej jaskry z wąskim kątem.28
Zaburzenia seksualne
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i norepinefryny (SNRI), w tym duloksetyna, mogą powodować zaburzenia seksualne. Istnieją doniesienia o długotrwałych zaburzeniach seksualnych, w których objawy utrzymują się pomimo przerwania stosowania SSRI/SNRI.29
Uwagi dotyczące substancji pomocniczych
Kapsułki Dulxetenon zawierają sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.30
Unikanie stosowania kilku produktów zawierających duloksetynę
Duloksetyna jest dostępna pod różnymi nazwami handlowymi i stosowana w różnych wskazaniach, w tym:
- w leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej
- w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych
- w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych
- w leczeniu wysiłkowego nietrzymania moczu
Należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego produktu zawierającego duloksetynę.31
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania