Przedawkowanie
Dulxetenon 120 mg

Przedawkowanie leku Dulxetenon

Przedawkowanie duloksetyny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki przedawkowania samej duloksetyny lub w połączeniu z innymi lekami, przy czym dawki duloksetyny sięgały nawet 5400 mg. Należy podkreślić, że zaobserwowano przypadki śmiertelne, głównie po przedawkowaniu kilku produktów leczniczych jednocześnie, ale również po przyjęciu samej duloksetyny w dawce około 1000 mg.¹

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie duloksetyny charakteryzuje się szeregiem objawów klinicznych o różnym nasileniu. Manifestacje kliniczne obejmują zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), objawy zespołu serotoninowego, drgawki, wymioty oraz zaburzenia rytmu serca pod postacią tachykardii.²

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania duloksetyny należy wdrożyć kompleksowe postępowanie medyczne. Istotnym problemem jest brak swoistego antidotum dla duloksetyny, co wymaga prowadzenia leczenia objawowego i wspomagającego.³

Podstawowe elementy postępowania terapeutycznego obejmują:

• Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych – stanowi priorytet w postępowaniu z pacjentem po przedawkowaniu, szczególnie gdy występują zaburzenia świadomości⁴
• Monitorowanie czynności serca i parametrów życiowych – ciągłe monitorowanie EKG oraz parametrów hemodynamicznych jest niezbędne do wczesnego wykrycia zaburzeń rytmu serca i innych zaburzeń układu krążenia⁵
• Leczenie zespołu serotoninowego – w przypadku wystąpienia objawów zespołu serotoninowego należy rozważyć podanie cyproheptadyny oraz wdrożenie metod kontroli temperatury ciała⁶
• Dekontaminacja przewodu pokarmowego – zastosowanie płukania żołądka może być uzasadnione, jeśli procedura zostanie wykonana krótko po przyjęciu leku lub u pacjentów z utrzymującymi się objawami. Podanie węgla aktywowanego może zmniejszyć wchłanianie duloksetyny⁷

Ograniczenia metod eliminacji leku

Należy podkreślić, że ze względu na dużą objętość dystrybucji duloksetyny, techniki eliminacji pozaustrojowej takie jak wymuszona diureza, hemoperfuzja czy transfuzja wymienna mają ograniczoną skuteczność i najprawdopodobniej nie przyniosą istotnych korzyści klinicznych.⁸

Szczególne uwagi kliniczne

W praktyce klinicznej należy pamiętać, że duloksetyna w produkcie leczniczym Dulxetenon występuje w postaci kapsułek dojelitowych twardych, o zawartości 90 mg lub 120 mg substancji czynnej (w postaci duloksetyny chlorowodorku).⁹ Wysoka zawartość substancji czynnej w pojedynczej kapsułce sprawia, że zażycie nawet niewielkiej liczby kapsułek może prowadzić do istotnego klinicznie przedawkowania.