tachykardia nadkomorowa
Tachykardia nadkomorowa (SVT – supraventricular tachycardia) to grupa zaburzeń rytmu serca charakteryzująca się przyspieszonym rytmem serca (>100 uderzeń/min), którego ognisko powstaje powyżej pęczka Hisa, najczęściej w przedsionkach lub węźle przedsionkowo-komorowym.
Do głównych typów tachykardii nadkomorowej zalicza się: nawrotny częstoskurcz węzłowy (AVNRT), częstoskurcz przedsionkowo-komorowy (AVRT, w tym zespół WPW), częstoskurcz przedsionkowy oraz trzepotanie przedsionków. Objawy obejmują kołatanie serca, zawroty głowy, duszność, uczucie niepokoju i dyskomfortu w klatce piersiowej.
Diagnostyka opiera się na badaniu EKG, podczas którego obserwuje się wąskie zespoły QRS (<120 ms) i brak widocznych załamków P lub ich nieprawidłowe umiejscowienie. W leczeniu doraźnym stosuje się manewry wagalne, adenozynę, beta-blokery lub blokery kanału wapniowego. Leczenie przewlekłe może obejmować farmakoterapię lub ablację przezskórną, która w wielu przypadkach jest metodą definitywnego wyleczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Daptomycin Fosun Pharma 350 mg
Daptomycyna, antybiotyk cyklolipopeptydowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na 2011 dorosłych i 372 dzieciach oraz młodzieży. Standardowe dawki wynosiły 4 mg/kg mc. (1221 pacjentów) oraz 6 mg/kg mc. (460 pacjentów), a w pediatrii stosowano dawki od 4 do 12 mg/kg mc. Najczęstsze działania niepożądane (≥ 1/100 do < 1/10) obejmują zakażenia grzybicze i dróg moczowych, niedokrwistość, zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność), neurologiczne (zawroty i ból głowy), naczyniowe (nadciśnienie, niedociśnienie), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), nieprawidłowe wyniki czynności wątroby (podwyższone AlAT, AspAT, ALP), wysypkę, świąd, bóle kończyn oraz wzrost aktywności CPK. Daptomycyna może być podawana zarówno w 2-minutowym wstrzyknięciu dożylnym, jak i 30-minutowej infuzji, bez istotnych różnic w tolerancji i bezpieczeństwie.
anemia, antybiotyk cyklolipopeptydowy, bakteria Gram-dodatnia, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, Clostridioides difficile, daptomycyna, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fungemia, hepatotoksyczność, hipotensja, kandydoza, leukocytoza, mioglobinemia, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, tachykardia nadkomorowa, toksyczna martwica naskórka, trombocytoza, zaburzenie hematologiczne, zapalenie języka, zapalenie mięśni, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kornam
Lek Kornam, zawierający chlorowodorek terazosyny, jest alfa-adrenolitykiem stosowanym głównie w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz nadciśnienia tętniczego. Charakterystycznym działaniem niepożądanym jest znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza niedociśnienie ortostatyczne i omdlenia, które najczęściej występują po pierwszej dawce lub po wznowieniu terapii. Ryzyko to jest wyższe u pacjentów powyżej 65 roku życia (5,6% vs 2,6% u młodszych) oraz u osób z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Omdlenia mogą być poprzedzone tachykardią nadkomorową (120-160 uderzeń/min). Zaleca się unikanie nagłych zmian pozycji ciała, długotrwałego stania oraz sytuacji stresowych, a także natychmiastowy kontakt z lekarzem w przypadku zawrotów głowy lub kołatania serca. Ponadto, pacjentów należy informować o ryzyku priapizmu, wymagającego pilnej interwencji lekarskiej.
antagonista wapnia, anuria, brak laktazy, chlorowodorek terazosyny, efekt pierwszej dawki, hemodylucja, inhibitor 5-fosfodiesterazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kamica nerkowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek alfa-adrenolityczny, lek tiazydowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, płyn w osierdziu, priapizm, przepełnienie pęcherza, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, swoisty antygen sterczowy, tachykardia nadkomorowa, zaburzenie regulacji ortostatycznej, zaburzenie wzwodu, zaćma, zakażenie dróg moczowych, zatorowość płucna, zespół małej źrenicy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sotalol Aurovitas 40 mg
Sotalol Aurovitas, zawierający chlorowodorek sotalolu w dawkach 40 mg, 80 mg oraz 160 mg, jest lekiem antyarytmicznym stosowanym w profilaktyce zagrażających życiu tachykardii komorowych, objawowych tachykardii komorowych oraz tachykardii nadkomorowych u pacjentów bez niekontrolowanej niewydolności serca. Preparat dostępny jest w formie tabletek niepowlekanych, które zawierają odpowiednio 15,50 mg, 31,00 mg oraz 62,00 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy u pacjentów. Sotalol jest szczególnie wskazany do utrzymania rytmu zatokowego po umiarowieniu migotania lub trzepotania przedsionków, podkreślając konieczność indywidualnego dostosowania dawki oraz monitorowania terapii ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji skurczowej serca u pacjentów z niewydolnością serca.
Stosowanie Sotalolu Aurovitas wymaga starannej oceny klinicznej, wykluczenia niekontrolowanej niewydolności serca oraz uwzględnienia potencjalnych interakcji lekowych. Terapia powinna być prowadzona przez lekarzy specjalizujących się w zaburzeniach rytmu serca, z uwzględnieniem monitorowania układu bodźcoprzewodzącego serca podczas rozpoczynania leczenia i dostosowywania dawki. Ze względu na farmakodynamiczne właściwości beta-adrenolityczne sotalolu, istnieje ryzyko nasilenia objawów niewydolności serca, co stanowi kluczowe przeciwwskazanie do stosowania leku. Wskazania do terapii obejmują zarówno profilaktykę tachykardii komorowych zagrażających życiu, jak i kontrolę tachykardii nadkomorowych, co czyni Sotalol Aurovitas istotnym narzędziem w kompleksowym leczeniu arytmii.
beta-adrenolityk, chlorowodorek sotalolu, funkcja skurczowa serca, laktoza jednowodna, migotanie przedsionków, nagła śmierć sercowa, niedobór laktazy, niekontrolowana niewydolność serca, nietolerancja galaktozy, rytm zatokowy, tachykardia komorowa, tachykardia nadkomorowa, terapia antyarytmiczna, trzepotanie przedsionków, układ bodźcoprzewodzący serca, zaburzenia rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet CR 10 mg 10 mg
Chlorowodorek metylofenidatu w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu Medikinet CR wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, psychiczny, sercowo-naczyniowy, pokarmowy, skórny oraz inne układy. Najczęściej obserwuje się ból głowy (≥1/10), bezsenność i nerwowość (≥1/10), tachykardię, kołatanie serca (≥1/100 do <1/10), nudności i suchość w jamie ustnej (≥1/10). Rzadziej występują poważne objawy, takie jak drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, próby samobójcze, zatrzymanie krążenia czy zawał mięśnia sercowego (<1/10 000). Występują także zaburzenia naczyniowo-mózgowe, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość) oraz zmiany w funkcji wątroby, w tym wzrost aktywności enzymów wątrobowych i rzadkie przypadki śpiączki wątrobowej. Objawy te wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów dorosłych, u których niektóre działania niepożądane występują częściej.
afazja, akatyzja, bradykardia, chlorowodorek metylofenidatu, dusznica bolesna, dyskineza, dyspepsja, jadłowstręt, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, krwiomocz, krwotok mózgowy, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy typu grand mal, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezja, plamica małopłytkowa, pokrzywka, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień wielopostaciowy, skurcz dodatkowy komór, śpiączka wątrobowa, szczękościsk, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, udar naczyniowy mózgu, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zapalenie nosogardzieli, zapalenie tętnic mózgowych, zapalenie żołądka i jelit, zawał mięśnia sercowego, zespół suchego oka, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet CR 50 mg 50 mg
Chlorowodorek metylofenidatu, substancja czynna leku Medikinet CR (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Najczęściej obserwowane działania dotyczą ośrodkowego układu nerwowego i sfery psychicznej, w tym ból głowy (bardzo często), bezsenność, nerwowość, drżenie, senność, zawroty głowy, a także zaburzenia psychiczne takie jak agresja, lęk, depresja, zmniejszenie libido oraz myśli samobójcze. Rzadziej występują poważne powikłania neurologiczne, np. drgawki, ruchy choreoatetotyczne czy złośliwy zespół neuroleptyczny. W układzie sercowo-naczyniowym często obserwuje się tachykardię, kołatanie serca i nadciśnienie tętnicze, a bardzo rzadko zatrzymanie krążenia i zawał mięśnia sercowego. Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, suchość w jamie ustnej, ból brzucha, wymioty), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, pancytopenia) oraz zmniejszenie masy ciała i wzrostu u dzieci przy długotrwałym stosowaniu.
ADHD, apatia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, chlorowodorek metylofenidatu, depresja, drgawka, drżenie, dusznica bolesna, dyskineza, ginekomastia, hiperaktywność psychoruchowa, jadłowstręt, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, krwiomocz, krwotok mózgowy, labilność emocjonalna, lęk, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, nastrój depresyjny, nerwowość, niedokrwienne zaburzenie neurologiczne, niedokrwistość, niewyraźne widzenie, nudność, objaw Raynauda, obwodowe marznięcie, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, podwójne widzenie, priapizm, próba samobójcza, ruch choreoatetotyczny, senność, skurcz dodatkowy komór, śpiączka wątrobowa, suchość w jamie ustnej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, udar naczyniowy mózgu, uzależnienie, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zahamowanie wzrostu, zapalenie naczyń, zapalenie nosogardzieli, zapalenie żołądka i jelit, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół suchego oka, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia nadkomorowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Tachykardia nadkomorowa (SVT) to grupa arytmii charakteryzujących się częstotliwością rytmu serca powyżej 100 uderzeń na minutę, często w zakresie 150-250/min u dorosłych i 180-220/min u dzieci, z wąskimi zespołami QRS (<120 ms). Mechanizmy patofizjologiczne obejmują re-entry oraz automatyzm dodatkowych ognisk pobudzenia w przedsionkach lub węźle przedsionkowo-komorowym. SVT manifestuje się napadowo, z objawami od kołatania serca, duszności, bólu w klatce piersiowej, po omdlenia i objawy niewydolności serca przy długotrwałych epizodach (>24h). Diagnostyka opiera się na EKG, Holterze, badaniu elektrofizjologicznym i echokardiografii, a w EKG typowe są regularne, szybkie rytmy z wąskimi zespołami QRS i nagłym początkiem oraz zakończeniem tachykardii.
ablacja prądem o częstotliwości radiowej, ablacja przezskórna, adenozyna, badanie elektrofizjologiczne, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz przedsionkowy, echokardiogram, elektrokardiogram, hipotensja, holter EKG, kardiowersja elektryczna, kołatanie serca, krioablacja, manewr Valsalvy, manewr wagalny, masaż zatoki szyjnej, mechanizm nawrotny, migotanie przedsionków, niewydolność serca, omdlenie, perfuzja tkanek, tachykardia nadkomorowa, trzepotanie przedsionków, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wrodzona wada serca, zawroty głowy, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Foradil 12 mcg
Formoterol, będący długo działającym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, stosowany w dawkach 12 μg i 24 μg dwa razy na dobę, wykazuje zwiększone ryzyko ciężkich zaostrzeń astmy, szczególnie u dzieci w wieku 6-12 lat. W badaniach klinicznych odsetek ciężkich zaostrzeń astmy u pacjentów dorosłych wynosił do 3,3% przy dawce 24 μg, w porównaniu do 0,7% w grupie placebo. U dzieci częstość ta była jeszcze wyższa, sięgając 6,4% przy dawce 24 μg i 4,7% przy dawce 12 μg, podczas gdy w grupie placebo nie odnotowano ciężkich zaostrzeń. W związku z tym konieczna jest szczególna ostrożność i monitorowanie pacjentów, zwłaszcza w populacji pediatrycznej, podczas stosowania formoterolu w terapii astmy.
agonista receptorów beta2-adrenergicznych, arytmia, bezsenność, ból mięśni, cukrzyca, dusznica bolesna, formoterol, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kortykosteroid, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, skurcze dodatkowe, substancja czynna, suchość błony śluzowej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zaostrzenie astmy - Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia nadkomorowa – Leczenie
Tachykardia nadkomorowa (SVT) to grupa arytmii charakteryzujących się szybkim rytmem serca pochodzącym z przedsionków lub węzła przedsionkowo-komorowego. W przypadku nagłego napadu SVT u pacjentów stabilnych hemodynamicznie zaleca się najpierw manewry wagalne, takie jak próba Valsalvy (skuteczność wzrasta z 17% do 40% po modyfikacji), kaszel czy masaż zatoki szyjnej (wykonywany wyłącznie przez personel medyczny). Jeśli manewry te zawiodą, stosuje się farmakoterapię: adenozynę dożylnie w dawkach 6 mg, 12 mg i 18 mg (okres półtrwania około 10 sekund), blokery kanału wapniowego (diltiazem, werapamil) oraz beta-blokery (np. metoprolol). W przypadku niestabilności hemodynamicznej lub braku skuteczności leków wskazana jest kardiowersja elektryczna z energią wyładowania 50-100 J. Długoterminowe leczenie obejmuje modyfikację stylu życia, farmakoterapię zapobiegającą nawrotom (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, digoksyna, leki antyarytmiczne klasy Ic i III) oraz ablację przezskórną, która cechuje się wysoką skutecznością (np. 98% dla AVNRT) i niskim ryzykiem powikłań.
ablacja przezskórna, ablacja RF, adenozyna, antykoagulacja, AVNRT, AVRT, beta-bloker, blok lewej odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanału wapniowego, dysfunkcja węzła zatokowego, kardiowersja elektryczna, krioablacja, lek antyarytmiczny, manewr wagalny, masaż zatoki szyjnej, migotanie komór, migotanie przedsionków, nagła śmierć sercowa, nerw błędny, próba Valsalvy, rozrusznik serca, rytm zatokowy, stan hemodynamiczny, tachykardia nadkomorowa, tętnica szyjna, trzepotanie przedsionków, węzeł przedsionkowo-komorowy, wrodzona wada serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon substancji czynnych
Chlorochina – Przedawkowanie
Przedawkowanie chlorochiny, substancji czynnej leku Arechin, stanowi stan zagrożenia życia, szczególnie u dzieci, ze względu na jej toksyczny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, nerwowy oraz inne narządy. Objawy rozwijają się szybko i obejmują nudności, wymioty, hipotonię, zaburzenia rytmu serca (poszerzenie zespołu QRS, bradyarytmie, wydłużenie odstępu QT, blok przedsionkowo-komorowy, tachykardię komorową, torsade de pointes, migotanie komór), zaburzenia neurologiczne (drgawki, śpiączka), oddechowe (zatrzymanie oddechu, duszność) oraz nerkowe (hemoglobinuria, skąpomocz). Ciężkie zatrucia mogą prowadzić do niewydolności krążenia i oddechowej, a także nagłego zatrzymania akcji serca, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i intensywnej terapii.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, czynność elektryczna serca, dializa otrzewnowa, hemodializa, hemoglobinuria, intensywna terapia, kardiowersja, migotanie komór, migotanie przedsionków, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, poszerzenie zespołu QRS, rytm węzłowy, skąpomocz, substancja czynna, tachykardia komorowa, tachykardia nadkomorowa, torsade de pointes, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wodorowęglan sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zakwaszenie moczu, zatrzymanie krążenia, zgłębnik żołądkowy - Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia nadkomorowa – Objawy
Tachykardia nadkomorowa (SVT) to zaburzenie rytmu serca charakteryzujące się nagłym początkiem i zakończeniem epizodów z częstością rytmu serca zazwyczaj 150-220 uderzeń na minutę, a u niemowląt nawet do 250-300 uderzeń na minutę. Objawy obejmują palpitacje, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy, omdlenia, duszność oraz osłabienie, przy czym u niemowląt symptomy są często niespecyficzne, takie jak trudności w karmieniu czy nadmierna potliwość. Epizody mogą trwać od kilku sekund do kilku dni i występować z różną częstotliwością. Czynniki wyzwalające to m.in. stres, wysiłek fizyczny, spożycie kofeiny czy leki sympatykomimetyczne, jednak u 94% pacjentów epizody pojawiają się spontanicznie. U pacjentów z chorobami serca objawy mogą być bardziej nasilone i niebezpieczne, a długotrwałe epizody mogą prowadzić do kardiomiopatii tachyarytmicznej, niewydolności serca czy wstrząsu kardiogennego.
ablacja cewnikowa, arytmia, ból w klatce piersiowej, choroba wieńcowa, duszność, kardiomiopatia tachyarytmiczna, kołatanie serca, lek sympatykomimetyczny, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk, omdlenie, palpitacje, parestezje, powiększenie wątroby, przedsionkowy peptyd natriuretyczny, przyspieszony oddech, stan przedomdleniowy, tachykardia nadkomorowa, wada strukturalna serca, wielomocz, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet CR 40 mg 40 mg
Metylofenidat, substancja czynna leku Medikinet CR 40 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układy hematologiczny, immunologiczny, psychiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, wątrobowy, skórny, mięśniowo-szkieletowy, moczowo-płciowy oraz ogólne. Do najczęstszych działań należą bezsenność, nerwowość, ból głowy, tachykardia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nudności, suchość w jamie ustnej, ból brzucha, nadmierna potliwość, łysienie, ból stawów i mięśni, a także zmniejszenie masy ciała i opóźnienie wzrostu u dzieci. Bardzo rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, plamica małopłytkowa, pancytopenia), ciężkie reakcje nadwrażliwości, złośliwy zespół neuroleptyczny, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, śpiączkę wątrobową oraz nagłą śmierć sercową. Występują również rzadkie i nieznane częstościowo zaburzenia psychiczne, takie jak myśli i próby samobójcze, omamy, mania, zaburzenia psychotyczne, tiki, uzależnienie oraz różnorodne objawy neurologiczne i naczyniowo-mózgowe (w tym udary i krwotoki).
Ważne jest monitorowanie parametrów morfologicznych krwi oraz funkcji wątroby podczas terapii, ze względu na ryzyko hematologicznych i wątrobowych działań niepożądanych. Należy zwrócić uwagę na objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze oraz rzadkie przypadki dusznicy bolesnej i zaburzeń rytmu serca. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza tych o ciężkim przebiegu, konieczne jest zgłaszanie ich do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego. Lekarz powinien uwzględnić indywidualne predyspozycje pacjenta oraz wiek, a także prowadzić stałą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii metylofenidatem. Zaleca się szczególną ostrożność u pacjentów pediatrycznych ze względu na możliwe opóźnienie wzrostu oraz u osób z ryzykiem zaburzeń psychicznych i sercowo-naczyniowych.
akatyzja, astenia, bezsenność, bradykardia, dusznica bolesna, dyskineza, dyspepsja, ginekomastia, hiperaktywność psychoruchowa, hormon stymulujący tarczycę, jadłowstręt, klasyfikacja częstości działań niepożądanych, krwiomocz, labilność emocjonalna, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy typu grand mal, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, podwójne widzenie, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz dodatkowy komór, śpiączka wątrobowa, szczękościsk, szumy uszne, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, urojenia, wysypka polekowa, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zapalenie naczyń, zapalenie nosogardzieli, zapalenie żołądka i jelit, zawał mięśnia sercowego, zespół suchego oka, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ipratropium /Salbutamol Cipla (0,5 mg + 2,5 mg)/2,5 ml
Produkt leczniczy Ipratropium/Salbutamol Cipla, stosowany w nebulizacji, wykazuje działania niepożądane wynikające z farmakologicznej aktywności bromku ipratropiowego (działanie przeciwcholinergiczne) oraz salbutamolu (beta2-sympatykomimetyczne). Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość w ustach, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego (zaparcia, biegunka, wymioty), nudności oraz zawroty głowy. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególnie istotne są rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, zaburzenia rytmu serca, hipokaliemia oraz jaskra z zamkniętym kątem przesączania.
aktywność przeciwcholinergiczna, bromek ipratropiowy, ciśnienie śródgałkowe, dysfonia, hipokaliemia, jaskra z zamkniętym kątem, kwasica mleczanowa, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie dróg oddechowych, reakcja anafilaktyczna, roztwór do nebulizacji, salbutamol, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, tachykardia nadkomorowa, zaburzenia akomodacji, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symbicort (80 mcg + 2,25 mcg)/dawkę
Lek Symbicort, zawierający budezonid (80 µg) i formoterol (2,25 µg) w formie aerozolu inhalacyjnego, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników, bez zwiększenia ich częstości w porównaniu do monoterapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane wynikają z działania agonisty receptorów β2-adrenergicznych (formoterolu) i obejmują drżenie mięśni oraz kołatanie serca, które zwykle mają łagodne nasilenie i ustępują samoistnie. Często występują także zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i gardła (kandydoza), które można ograniczyć poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca, paradoksalny skurcz oskrzeli (występujący u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów) oraz objawy ogólnoustrojowe związane z długotrwałym stosowaniem kortykosteroidów, takie jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci oraz zmniejszenie gęstości mineralnej kości.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, ból głowy, budezonid, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, drżenie, drżenie mięśni, dysfonia, formoterol, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, kortykosteroid, kurcz mięśni, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, siniaczenie, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie smaku, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zawrót głowy, zespół Cushinga, złamanie osteoporotyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sotalol Aurovitas 80 mg
Sotalol Aurovitas, dostępny w tabletkach o dawkach 40 mg, 80 mg i 160 mg, zawiera sotalolu chlorowodorek i jest wskazany do profilaktyki potencjalnie zagrażających życiu tachykardii komorowych oraz udokumentowanych tachykardii komorowych i nadkomorowych u pacjentów bez niekontrolowanej niewydolności serca. Lek stosuje się głównie w celu zapobiegania nawrotom arytmii, zwłaszcza po skutecznej kardiowersji migotania lub trzepotania przedsionków. Tabletki o dawkach 80 mg i 160 mg posiadają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki, a zawartość laktozy jednowodnej wynosi odpowiednio 15,50 mg, 31,00 mg i 62,00 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
arytmia nadkomorowa, badanie EKG, farmakoterapia, kardiowersja, laktoza jednowodna, migotanie przedsionków, monitorowanie holterowskie, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, rytm zatokowy, sotalol chlorowodorek, tachykardia komorowa, tachykardia komorowa objawowa, tachykardia nadkomorowa, trzepotanie przedsionków, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet CR 30 mg 30 mg
Metylofenidat, substancja czynna Medikinet CR 30 mg (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, psychiczny, krążenia, naczyniowy, pokarmowy, wątrobowy, hematologiczny oraz inne. Najczęściej obserwuje się ból głowy (≥1/10), bezsenność, nerwowość, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, nudności i suchość w jamie ustnej. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, udary mózgu, zawał mięśnia sercowego, próby samobójcze, pancytopenia czy śpiączka wątrobowa. U dzieci długotrwałe stosowanie może prowadzić do opóźnienia wzrostu i zmniejszenia masy ciała, co wymaga regularnej kontroli parametrów antropometrycznych. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
akatyzja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, drgawki, drżenie, dusznica bolesna, dyskineza, dyspepsja, hiperaktywność psychoruchowa, jadłowstręt, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, labilność emocjonalna, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat, migrena, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, napad drgawkowy grand mal, niedokrwistość, niewyraźne widzenie, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, opóźnienie wzrostu, pancytopenia, parestezja, plamica małopłytkowa, podwójne widzenie, podwyższone enzymy wątrobowe, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruchy choreoatetotyczne, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, suchość w jamie ustnej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie nosogardzieli, zapalenie żołądka i jelit, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zespół suchego oka, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry