sugammadeks
Sugammadeks jest cyklodekstrynowym środkiem zwiotczającym, stosowanym w anestezjologii do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez niedepolaryzujące środki zwiotczające, szczególnie rokuronium i wekuronium. Działa poprzez selektywne wiązanie się z cząsteczkami środka zwiotczającego, tworząc kompleks, który następnie jest wydalany przez nerki.
Skuteczność sugammadeksu polega na jego zdolności do szybkiego i całkowitego odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej, nawet gdy jest ona głęboka. W przeciwieństwie do tradycyjnych inhibitorów cholinoesterazy, sugammadeks nie wymaga jednoczesnego podawania leków antycholinergicznych i nie powoduje efektów muskarynowych. Dawkowanie zależy od głębokości blokady i wynosi od 2 mg/kg (przy umiarkowanej blokadzie) do 16 mg/kg (przy natychmiastowej potrzebie odwrócenia po pełnej dawce rokuronium).
Mimo wysokiego profilu bezpieczeństwa, sugammadeks może wywoływać działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości, wydłużenie czasu krzepnięcia czy interakcje z niektórymi lekami hormonalnymi. Ze względu na mechanizm działania, nie jest skuteczny w przypadku blokady wywołanej sukcynylocholiną ani innymi środkami depolaryzującymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór pseudocholinesterazy – Zapobieganie i profilaktyka
Niedobór pseudocholinesterazy jest klinicznie niemym schorzeniem ujawniającym się podczas ekspozycji na estry choliny, zwłaszcza w trakcie znieczulenia ogólnego. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu aktywności enzymu w osoczu oraz badaniach genetycznych, w tym PCR identyfikującym nietypowe allele genu pseudocholinesterazy. Wartości aktywności enzymu mogą być obniżone nawet o 24-33% u kobiet w ciąży i w okresie poporodowym, co zwiększa ryzyko powikłań. Pacjenci z niedoborem powinni nosić identyfikatory medyczne (MedicAlert) i posiadać kartę informacyjną, a także informować lekarzy o schorzeniu przed każdym zabiegiem. W rodzinach z historią niedoboru zalecane jest poradnictwo genetyczne oraz badania przesiewowe, ze względu na autosomalny recesywny charakter dziedziczenia.
amplifikacja PCR, anestezjolog, atrakurium, badanie przesiewowe, chloroprokaina, cisatrakurium, diagnostyka różnicowa, dyskomfort, dziedziczenie autosomalne recesywne, elektrowstrząsy, ester choliny, fizostygmina, flumazenil, genetyk, identyfikator medyczny, koagulopatia, leukocyt, miwakurium, nalokson, niedobór pseudocholinesterazy, niewydolność oddechowa, poradnictwo genetyczne, prokaina, przedłużony paraliż, przewlekła choroba nerek, rokuronium, sertralina, środek zwiotczający mięśnie, stymulator nerwów obwodowych, sugammadeks, sukcynylocholina, świeżo mrożone osocze, wekuronium, wentylacja mechaniczna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Delfarma 100 mg/ml
Sugammadex Delfarma (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany w anestezjologii do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium podczas zabiegów chirurgicznych. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych z badań klinicznych fazy I-III obejmujących 3519 pacjentów, w tym 1078 leczonych sugammadeksem i 544 placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu, występujące z częstością ≥ 1/100 do < 1/10. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występowały rzadziej, ale mogą mieć charakter zagrażający życiu, manifestując się m.in. pokrzywką, obrzękiem języka, skurczem oskrzeli i wstrząsem anafilaktycznym. W badaniach u zdrowych ochotników częstość reakcji nadwrażliwości wzrastała wraz z dawką: 6,6% przy 4 mg/kg mc. i 9,5% przy 16 mg/kg mc., z pojedynczymi przypadkami anafilaksji (0,7–2,0%) przy dawce 16 mg/kg mc.
anafilaksja, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bradykardia z zatrzymaniem krążenia, bradykardia znaczna, choroba płuc, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niedociśnienie tętnicze, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, pokrzywka, powikłanie pozabiegowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium i wekuronium, skurcz oskrzeli, sugammadeks, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowata, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu oddechowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sugammadex Kalceks 100 mg/ml
Sugammadex Kalceks w stężeniu 100 mg/ml jest wskazany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez niedepolaryzujące środki zwiotczające, głównie rokuronium i wekuronium, stosowane w anestezjologii. Lek umożliwia szybkie przywrócenie funkcji mięśniowej po zabiegach chirurgicznych, co jest kluczowe w sytuacjach nagłych, takich jak trudności z utrzymaniem drożności dróg oddechowych. W populacji pediatrycznej Sugammadex Kalceks jest zalecany jedynie do rutynowego odwracania blokady po rokuronium u dzieci w wieku 2-17 lat, natomiast stosowanie u dzieci poniżej 2 roku życia nie jest rekomendowane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Preparat dostępny jest w fiolkach 2 ml (200 mg) i 5 ml (500 mg), co pozwala na dostosowanie dawki do masy ciała i głębokości blokady.
blokada nerwowo-mięśniowa, drożność dróg oddechowych, działanie niepożądane, funkcje życiowe, monitoring funkcji życiowych, monitorowanie nerwowo-mięśniowe, napięcie mięśniowe, niedrożność dróg oddechowych, odwracanie blokady, okres pooperacyjny, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rokuronium, sprzęt resuscytacyjny, środek zwiotczający, środek zwiotczający niedepolaryzujący, sugammadeks, wekuronium, wentylacja pacjenta, znieczulenie ogólne, zwiotczenie mięśniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sugammadex Kalceks 100 mg/ml
Lek Sugammadex Kalceks, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/ml, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną (sugammadeks) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym zawierającą do 9,7 mg/ml sodu. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych, co wymaga szczególnej ostrożności podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Preparat dostępny jest w fiolkach o pojemności 2 ml (200 mg sugammadeksu) oraz 5 ml (500 mg sugammadeksu), przy czym przeciwwskazania pozostają niezmienne niezależnie od dawki.
charakterystyka produktu leczniczego, krwiobieg, nadwrażliwość na składniki preparatu, nadwrażliwość na substancję czynną, objaw skórny, płyn do wstrzykiwań, podanie dożylne, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja systemowa, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, sugammadeks, wstrząs anafilaktyczny, wywiad medyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sugammadex Ranbaxy 100 mg/ml
Sugammadex Ranbaxy, będący zmodyfikowaną gamma-cyklodekstryną, jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium i wekuronium poprzez tworzenie kompleksów z tymi lekami, co zmniejsza ich dostępność do receptorów nikotynowych. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki sugammadeksu od 0,5 mg/kg do 16 mg/kg skutecznie odwracają blokadę, przy czym dawka 4 mg/kg podana przy głębokiej blokadzie (1-2 PTC) powoduje powrót stosunku T4/T1 do 0,9 w medianie 2,7 min (zakres 1,2-16,1 min) po rokuronium i 3,3 min (zakres 1,4-68,4 min) po wekuronium. Dawka 2 mg/kg podawana po ponownym wystąpieniu T2 umożliwia odwrócenie bloku w medianie 1,4 min (zakres 0,9-5,4 min) po rokuronium i 2,1 min (zakres 1,2-64,2 min) po wekuronium. Sugammadex wykazuje przewagę nad neostygminą pod względem szybkości odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej, co potwierdzają badania u dorosłych, dzieci oraz pacjentów z otyłością i zaburzeniami czynności nerek.
arytmia, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia zatokowa, bromek rokuronium, chorobliwa otyłość, cis-atrakurium, cyklodekstryna, glikopyrrolat, klasyfikacja ASA, neostygmina, płytka nerwowo-mięśniowa, receptor nikotynowy, rokuronium, środek zwiotczający mięśnie, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, sukcynylocholina, tachykardia zatokowa, wekuronium, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Reddy 100 mg/ml
Sugammadex Reddy, dostępny w stężeniu 100 mg/ml w fiolkach 200 mg i 500 mg, jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy głębokiej blokadzie (1-2 PTC) z czasem powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 minut, 2 mg/kg przy pojawieniu się T2 z czasem około 2 minut, oraz 16 mg/kg w przypadku natychmiastowego zniesienia blokady po rokuronium (czas powrotu około 1,5 minuty). U pacjentów z nawrotem blokady zaleca się powtórną dawkę 4 mg/kg. Dawkowanie jest niezależne od schematu znieczulenia i powinno być obliczane na podstawie aktualnej masy ciała, także u pacjentów otyłych (BMI ≥ 40 kg/m²). Podawanie leku wymaga monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i powinno odbywać się pod nadzorem anestezjologa.
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, bolus, bromek rokuronium, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, klirens kreatyniny, koagulopatia, monitorowanie pacjenta, otyłość chorobliwa, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, PTC, rokuronium, stosunek T4/T1, sugammadeks, sugammadeks sodowy, wekuronium, wkłucie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zniesienie blokady - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sugammadex Juta 100 mg/ml
Sugammadex Juta, dostępny jako roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/ml, stosowany jest do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej po zabiegach chirurgicznych. Preparat charakteryzuje się pH 7-8 oraz osmolalnością 300-500 mOsm/kg, a jego dawki w fiolkach wynoszą 200 mg (2 ml) lub 500 mg (5 ml). Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, Sugammadex Juta nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co oznacza brak zaburzeń psychomotorycznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Zawartość sodu do 9,7 mg/ml nie stanowi istotnego obciążenia sodowego w standardowych dawkach, jednak powinna być uwzględniona u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu.
blokada nerwowo-mięśniowa, charakterystyka produktu leczniczego, efekt znieczulenia, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, obciążenie sodowe, ośrodkowy układ nerwowy, środek zwiotczający mięśnie, sugammadeks, sugammadeks sodowy, zabieg chirurgiczny, zaburzenie psychomotoryczne, zalecenie pooperacyjne, znieczulenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sugammadex Reddy
Sugammadex Reddy jest selektywnym antagonistą blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium i wekuronium, stosowanym do szybkiego i skutecznego znoszenia tej blokady. Zalecane dawki to 4 mg/kg mc. dla głębokiej blokady oraz 16 mg/kg mc. w przypadku natychmiastowego zniesienia blokady. Podanie mniejszych dawek niż zalecane zwiększa ryzyko nawrotu blokady, który występuje u około 0,20% pacjentów. Sugammadex może powodować przejściowe wydłużenie parametrów krzepnięcia (aPTT do 22%, PT/INR do 22%) trwające do 30 minut, jednak nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu na powikłania krwotoczne u pacjentów stosujących dawkę 4 mg/kg, nawet w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, INR >3,5 lub przyjmujących dawkę 16 mg/kg mc., monitorując hemostazę i parametry krzepnięcia.
antagonista witaminy K, atropina, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bradykardia, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dabigatran, dializoterapia, ekstubacja, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia, lek antycholinergiczny, lek przeciwzakrzepowy, niedobór czynników krzepnięcia, pankuronium, płytkie znieczulenie, pochodna kumaryny, powikłanie krwotoczne, profilaktyka przeciwzakrzepowa, reakcja anafilaktyczna, rokuronium, rywaroksaban, środek znieczulający, sugammadeks, sukcynylocholina, wentylacja mechaniczna, zatrzymanie krążenia, związek benzyloizochinolinowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sugammadex Zentiva 100 mg/ml
Sugammadeks charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w dawkach od 1 do 16 mg/kg podawanych dożylnie, z objętością dystrybucji u dorosłych pacjentów z prawidłową funkcją nerek wynoszącą około 11-14 litrów. Lek nie wiąże się z białkami osocza ani erytrocytami, a jego eliminacja odbywa się wyłącznie przez nerki w postaci niezmienionej, z okresem półtrwania około 2 godzin i klirensem osoczowym około 88 mL/min. Ponad 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin, głównie z moczem (96%), natomiast eliminacja przez kał lub powietrze wydychane jest minimalna (<0,02%). U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek obserwuje się znaczące wydłużenie okresu półtrwania (do 24 godzin) oraz wzrost ekspozycji na lek nawet do 17-krotności w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek.
białka osocza, bilans masowy, bolus dożylny, całkowita ekspozycja, chorobliwa otyłość, ciężkie zaburzenia czynności nerek, erytrocyty, farmakokinetyka sugammadeksu, faza eliminacji, idealna masa ciała, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, klirens sugammadeksu, kompleks sugammadeksu z rokuronium, łagodne zaburzenia, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osocze i pełna krew, parametry farmakokinetyczne, populacyjna analiza farmakokinetyczna, rzeczywista masa ciała, stan stacjonarny, sugammadeks, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, współczynnik zmienności, znieczulenie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rocuronium Kabi 10 mg/ml
Rokuroniowy bromek (Rocuronium Kabi 10 mg/ml) jest niedepolaryzującym lekiem zwiotczającym mięśnie, działającym poprzez kompetycyjne blokowanie receptorów nikotynowych w płytce ruchowej. ED90 podczas znieczulenia zrównoważonego wynosi około 0,3 mg/kg masy ciała, z różnicami w populacjach pediatrycznych (niemowlęta 0,25 mg/kg, dzieci 0,35 mg/kg, dorośli 0,40 mg/kg). Dawka intubacyjna 0,6 mg/kg (2 × ED90) umożliwia intubację w ciągu 60 sekund u większości pacjentów, z klinicznym czasem działania 30-40 minut i całkowitym czasem działania około 50 minut. W pediatrii czas rozpoczęcia działania jest nieco krótszy u niemowląt i dzieci niż u dorosłych, a czas trwania zwiotczenia jest krótszy u dzieci w porównaniu z niemowlętami i dorosłymi. W badaniach u pacjentów na OIOM stosowano dawkę początkową 0,6 mg/kg, a następnie infuzję 0,2-0,5 mg/kg/godz., z dużą zmiennością farmakokinetyczną i przedłużonym czasem ustępowania blokady, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością wielonarządową.
blokada nerwowo-mięśniowa, bromek rokuronium, dawka intubacyjna, edrofonium, enfluran, fentanyl, infuzja dożylna, inhibitor acetylocholinesterazy, intubacja, izofluran, lek zwiotczający mięśnie obwodowo, neostygmina, niedepolaryzujący lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, operacja sercowo-naczyniowa, pirydostygmina, płytka ruchowa, pochodna kuraryny, propofol, receptor cholinergiczny nikotynowy, stymulacja ciągiem 4 impulsów, stymulacja nerwu łokciowego, stymulacja tężcowa, sugammadeks, tiopental, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie zrównoważone, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sugammadex Ranbaxy 100 mg/ml
Przedawkowanie sugammadeksu jest rzadkością w praktyce klinicznej, a dostępne dane wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa tego leku. W udokumentowanym przypadku pacjent otrzymał dawkę 40 mg/kg masy ciała bez istotnych działań niepożądanych, a badania tolerancji wykazały dobrą tolerancję nawet przy dawkach sięgających 96 mg/kg masy ciała, bez zdarzeń niepożądanych zależnych od dawki czy ciężkich powikłań. Pomimo zwiększonego stężenia leku w osoczu w przypadku przedawkowania, ryzyko poważnych następstw klinicznych pozostaje niskie, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa sugammadeksu.
badanie kliniczne, badanie tolerancji, błona high flux, błona low flux, ciężkie zdarzenie niepożądane, dawka terapeutyczna, dializa niskoprzepływowa, dializoterapia, działanie niepożądane, eliminacja leku, hemodializa wysokoprzepływowa, monitorowanie pacjenta, przedawkowanie sugammadeksu, stężenie w osoczu, sugammadeks, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Delfarma 100 mg/ml
Sugammadex Delfarma (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej bromkiem rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: przy głębokiej blokadzie (1-2 PTC) zaleca się 4 mg/kg mc., co skutkuje powrotem stosunku T4/T1 do 0,9 w około 3 minuty; przy umiarkowanej blokadzie (ponowne pojawienie się T2) dawka wynosi 2 mg/kg mc. z czasem powrotu około 2 minut. W sytuacjach nagłych, natychmiastowe odwrócenie blokady rokuronium wymaga dawki 16 mg/kg mc., co skraca czas powrotu do około 1,5 minuty. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (CrCl < 30 ml/min) stosowanie jest niewskazane, natomiast przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach (CrCl ≥ 30 i < 80 ml/min) dawkowanie pozostaje bez zmian. U osób starszych oraz pacjentów otyłych dawki oblicza się na podstawie rzeczywistej masy ciała, zachowując standardowe zalecenia.
blokada nerwowo-mięśniowa, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus dożylny, bromek rokuronium, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializa, głęboka blokada, koagulopatia, monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, natychmiastowe odwrócenie blokady, nawrót blokady, otyłość chorobliwa, skala PTC, stosunek T4/T1, sugammadeks, umiarkowana blokada, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wekuronium, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znoszenie blokady - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sugammadex Delfarma 100 mg/ml
Przedawkowanie sugammadeksu, choć rzadkie, wymaga świadomości potencjalnych skutków i odpowiedniego postępowania. Sugammadex Delfarma dostępny jest w stężeniu 100 mg/ml i wykazuje dobrą tolerancję nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. W badaniach klinicznych odnotowano przypadek podania 40 mg/kg masy ciała bez istotnych działań niepożądanych, a w badaniach tolerancji dawki sięgały nawet 96 mg/kg masy ciała, również bez ciężkich zdarzeń niepożądanych zależnych od dawki. Te dane wskazują na względnie szeroki margines bezpieczeństwa leku, jednak każdy przypadek przedawkowania wymaga indywidualnej oceny klinicznej i monitorowania pacjenta.
badanie tolerancji, błona high flux, błona low flux, dializa niskoprzepływowa, dializa wysokoprzepływowa, dializoterapia, działanie niepożądane, hemodializa wysokoprzepływowa, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie sugammadeksu, roztwór do wstrzykiwań, stężenie leku w osoczu, sugammadeks, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml
Sugammadex AptaPharma (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy poziomie 1-2 w skali PTC (średni czas powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 min), 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 (czas około 2 min), a w przypadku natychmiastowego odwrócenia blokady rokuronium dawka wynosi 16 mg/kg (czas około 1,5 min). U pacjentów otyłych (BMI ≥ 40 kg/m²) dawkę oblicza się na podstawie rzeczywistej masy ciała. U osób starszych (≥65 lat) czas powrotu przewodnictwa jest wydłużony (do 3,6 min u ≥75 lat), jednak dawkowanie pozostaje bez zmian. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie, szybko (w ciągu 10 sekund), pod nadzorem anestezjologa z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus, bromek rokuronium, klirens kreatyniny, koagulopatia, nawrót blokady, otyłość chorobliwa, pacjent pediatryczny, rokuronium, środek zwiotczający, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wkłucie dożylne, wskaźnik masy ciała, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zniesienie blokady - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Zentiva 100 mg/ml
Sugammadex Zentiva (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany w anestezjologii do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie badań fazy I-III obejmujących 3519 pacjentów, w tym 1078 leczonych sugammadeksem i 544 placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występowały niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i mogą pojawić się nawet u pacjentów bez wcześniejszej ekspozycji na lek. Objawy obejmują m.in. pokrzywkę, obrzęk języka, skurcz oskrzeli i ciężkie niedociśnienie tętnicze, które mogą prowadzić do zgonu. W badaniach klinicznych odnotowano również sporadyczne przypadki bradykardii i zatrzymania krążenia w ciągu kilku minut po podaniu leku.
anafilaksja, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, choroba płuc, nadwrażliwość, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niedociśnienie tętnicze, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, rokuronium, rurka intubacyjna, skurcz oskrzeli, sugammadeks, sugammadex, tachykardia, wekuronium, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowata, zaburzenia smaku, zatrzymanie krążenia, znieczulenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sugammadex Ranbaxy 100 mg/ml
Sugammadex Ranbaxy to roztwór do wstrzykiwań zawierający 100 mg sugammadeksu sodowego w 1 ml. Dostępny jest w fiolkach 2 ml (200 mg) oraz 5 ml (500 mg). Roztwór ma pH 7-8 i osmolalność 300-500 mOsm/kg, jest przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtobrązowego. Zawiera do 9,7 mg sodu/ml, co jest istotne u pacjentów na dietach niskosodowych. Lek podaje się dożylnie, rozcieńczając w razie potrzeby chlorkiem sodu 0,9% do stężenia 10 mg/ml u dzieci. Należy unikać mieszania z werapamilem, ondansetronem i ranitydyną ze względu na niezgodności farmaceutyczne. Kompatybilne roztwory do podania to m.in. NaCl 0,9%, glukoza 5%, roztwór Ringera i ich kombinacje.
dieta niskosodowa, fiolka szklana typu I, korek z gumy bromobutylowej, linia dożylna, niezgodność farmaceutyczna, ondansetron, osmolalność, pacjent pediatryczny, podanie dożylne, ranitydyna, roztwór do wstrzykiwań, roztwór przezroczysty, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanem, stabilność roztworu, sugammadeks, sugammadeks sodowy, werapamil - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Reig Jofre 100 mg/ml
Produkt leczniczy Sugammadex Reig Jofre (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany perioperacyjnie w celu odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych z 3519 pacjentów w badaniach fazy I-III oraz danych porejestracyjnych. Najczęstsze działania niepożądane u pacjentów chirurgicznych to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, choć rzadkie, mogą mieć ciężki przebieg i wystąpić nawet u pacjentów bez wcześniejszej ekspozycji na sugammadeks. W badaniach u zdrowych ochotników częstość reakcji nadwrażliwości wynosiła 6,6% przy dawce 4 mg/kg mc. i 9,5% przy dawce 16 mg/kg mc., z pojedynczymi przypadkami anafilaksji (0,7–2,0%) przy dawce 16 mg/kg mc.
anafilaksja, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, bradykardia, bradykardia z zatrzymaniem krążenia, dysgeuzja, klasyfikacja ASA, nawrót blokady, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, powikłania oddechowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium, rurka intubacyjna, skurcz oskrzeli, sugammadeks, świąd, tachykardia, uderzenie gorąca, wekuronium, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka rumieniowata, zaburzenia smaku, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Bromek rokuronium – Przedawkowanie
Bromek rokuronium, niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, stosowany w anestezjologii, w przypadku przedawkowania powoduje przedłużony blok nerwowo-mięśniowy. Objawia się on długotrwałym zwiotczeniem mięśni, brakiem spontanicznego oddychania oraz całkowitym zniesieniem odruchów, co wymaga utrzymania wspomaganego oddechu i sedacji pacjenta. Standardowa dawka intubacyjna wynosi 0,6 mg/kg, natomiast badania na zwierzętach wykazały brak ciężkich zaburzeń sercowo-naczyniowych nawet przy dawkach 750-krotnie przekraczających ED90 (135 mg/kg masy ciała). Mimo to każde przedawkowanie należy traktować jako stan zagrożenia życia, wymagający intensywnego monitorowania i odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
anestezjologia, blok nerwowo-mięśniowy, bromek rokuronium, czynność oddechowa, drożność dróg oddechowych, działanie niedepolaryzujące, edrofonium, inhibitor acetylocholinoesterazy, neostygmina, odwrócenie bloku nerwowo-mięśniowego, pirydostygmina, sedacja pacjenta, spontaniczny oddech, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, sugammadeks, wentylacja mechaniczna, zapaść sercowa, zniesienie odruchów, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rocuronium Kabi 10 mg/ml
Przedawkowanie rokuroniowego bromku (Rocuronium Kabi 10 mg/ml) prowadzi do przedłużonej blokady nerwowo-mięśniowej, objawiającej się brakiem spontanicznego oddychania, całkowitym zwiotczeniem mięśni oraz brakiem odpowiedzi na stymulację nerwów obwodowych. W takich przypadkach konieczne jest natychmiastowe wdrożenie wentylacji mechanicznej oraz sedacji pacjenta. Odwrócenie blokady można przeprowadzić za pomocą sugammadeksu, szczególnie przy głębokiej blokadzie, lub inhibitorów acetylocholinesterazy (neostygmina, edrofonium, pirydostygmina) w fazie spontanicznego zaniku blokady. Wielokrotne podawanie inhibitorów acetylocholinesterazy niesie ryzyko działań niepożądanych, takich jak bradykardia, zwiększona sekrecja oskrzelowa czy skurcz oskrzeli.
blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, depresja układu krążenia, edrofonium, inhibitor acetylocholinesterazy, monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, neostygmina, niedepolaryzujący środek zwiotczający, oddychanie spontaniczne, pirydostygmina, rokuroniowy bromek, sedacja pacjenta, skurcz oskrzeli, stymulacja nerwów obwodowych, sugammadeks, TOF, układ cholinergiczny, wentylacja mechaniczna, zapaść sercowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sugammadex Juta
Sugammadeks jest selektywnym antagonistą steroidowych środków zwiotczających mięśnie szkieletowe, stosowanym do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium i wekuronium. Po jego podaniu konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem nawrotu blokady, który występuje z częstością około 0,20% przy stosowaniu dawek zależnych od stopnia blokady. Wentylacja mechaniczna powinna być utrzymana do momentu powrotu spontanicznej czynności oddechowej, a w przypadku nawrotu blokady po ekstubacji należy natychmiast zapewnić odpowiednią wentylację. Sugammadeks może wpływać na parametry krzepnięcia, powodując krótkotrwałe wydłużenie aPTT do 22% i PT (INR) do 22% przy dawce 16 mg/kg mc., jednak badania kliniczne nie wykazały istotnego klinicznie wzrostu ryzyka powikłań krwotocznych przy dawce 4 mg/kg mc., nawet u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, INR > 3,5 lub przyjmujących dawkę 16 mg/kg mc. sugammadeksu.
antagonista witaminy K, aPTT, atropina, blokada nerwowo-mięśniowa, choroba sercowo-naczyniowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dializoterapia, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia, lek antycholinergiczny, lek przeciwzakrzepowy, nawrót blokady, niesteroidowy lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, pankuronium, parametr krzepnięcia, płytkie znieczulenie, pochodna kumaryny, profilaktyka przeciwzakrzepowa, PT/INR, reakcja anafilaktyczna, rokuronium i wekuronium, rywaroksaban i dabigatran, stan obrzękowy, steroidowy lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, steroidowy środek zwiotczający, sugammadeks, wentylacja mechaniczna, wrodzony niedobór czynników krzepnięcia, wydolność oddechowa, znaczna bradykardia, związek benzyloizochinolinowy, związek sukcynylocholiny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sugammadex Orion 100 mg/ml
Sugammadex Orion (100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań) wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych, dlatego decyzja o podaniu leku powinna opierać się na wynikach badań przedklinicznych oraz indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu sugammadeksu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy, jednak ze względu na brak danych klinicznych zaleca się zachowanie ostrożności. Nie ustalono również, czy sugammadeks przenika do mleka kobiecego, choć badania na zwierzętach potwierdziły takie przenikanie, co wymaga rozważenia przy decyzji o stosowaniu u kobiet karmiących piersią.
badania przedkliniczne, ciąża, cyklodekstryny, dawka jednorazowa, karmienie piersią, model zwierzęcy, płodność, podanie doustne, przenikanie do mleka, roztwór do wstrzykiwań, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, stosunek korzyści do ryzyka, sugammadeks, wchłanianie cyklodekstryn, wiek rozrodczy, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Sugammadeks – Dawkowanie i sposób podawania
Sugammadeks jest selektywnym antagonistą blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej bromkiem rokuronium lub wekuronium, stosowanym do odwracania tej blokady u pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu. Dawkowanie zależy od głębokości blokady mierzonej za pomocą monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (PTC, T2). Standardowo, przy blokadzie co najmniej 1-2 PTC podaje się 4 mg/kg masy ciała (średni czas do powrotu T4/T1 do 0,9 wynosi około 3 minuty), natomiast przy spontanicznym powrocie do T2 stosuje się 2 mg/kg (czas około 2 minut). W sytuacjach nagłych, po bolusie rokuronium 1,2 mg/kg, dawka wynosi 16 mg/kg, co skraca czas do powrotu T4/T1 do 0,9 do około 1,5 minuty. Sugammadeks podaje się dożylnie w pojedynczym bolusie, szybko (w ciągu 10 sekund), pod ścisłym nadzorem anestezjologicznym z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, BMI, bolus, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dializa, funkcja nerwowo-mięśniowa, klirens kreatyniny, koagulopatia, monitorowanie nerwowo-mięśniowe, natychmiastowe zniesienie blokady, nawrót blokady, odwrócenie blokady, otyłość chorobliwa, post-tetanic counts, rokuronium, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wekuronium, wkłucie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie ogólne, zniesienie blokady - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sugammadex Sandoz 100 mg/ml
Produkt leczniczy Sugammadex Sandoz (100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną (sugammadeks lub jego sól sodową) oraz na substancje pomocnicze. Reakcje alergiczne mogą obejmować spektrum od łagodnych zmian skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Preparat zawiera 100 mg sugammadeksu w 1 ml roztworu, co oznacza, że fiolka 2 ml zawiera 200 mg, a fiolka 5 ml – 500 mg substancji czynnej. Istotne jest również, że lek zawiera do 9,7 mg sodu na ml, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów wymagających ograniczenia spożycia sodu, np. z nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca czy obrzękami.
blokada nerwowo-mięśniowa, czynnik krzepnięcia, dializa, dieta sodowa, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja lekowa, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, sól sodowa sugammadeksu, substancja pomocnicza, sugammadeks, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Orion 100 mg/ml
Sugammadex Orion (100 mg/ml) jest wskazany do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej rokuronium lub wekuronium i powinien być podawany wyłącznie przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy co najmniej 1-2 punktach w skali PTC (średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 3 minuty), 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 (czas około 2 minut), a w przypadku natychmiastowego odwrócenia po rokuronium 16 mg/kg (czas około 1,5 minuty). W przypadku nawrotu blokady po operacji zaleca się podanie dodatkowej dawki 4 mg/kg. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCl ≥ 30 i < 80 ml/min) dawkowanie nie różni się od standardowego, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (CrCl < 30 ml/min) stosowanie jest niewskazane. U osób starszych (powyżej 65 lat) obserwuje się wydłużony czas powrotu przewodnictwa, jednak dawkowanie pozostaje bez zmian. Dawkę u pacjentów otyłych (BMI ≥ 40 kg/m²) należy obliczać na podstawie rzeczywistej masy ciała.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus dożylny, chorobliwa otyłość, dializoterapia, klirens kreatyniny, koagulopatia, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, odwrócenie blokady, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rokuronium, rzeczywista masa ciała, skala PTC, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wekuronium, wkłucie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml
Sugammadex AptaPharma w stężeniu 100 mg/ml jest lekiem stosowanym do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie szkieletowe, głównie rokuronium i wekuronium u dorosłych. Preparat dostępny jest w fiolkach 2 ml (200 mg) i 5 ml (500 mg) i powinien być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach umożliwiających monitorowanie blokady nerwowo-mięśniowej. Lek charakteryzuje się pH 7-8, osmolalnością 300-500 mOsm/kg oraz zawartością sodu do 9,3 mg/ml, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Sugammadex umożliwia szybkie i skuteczne przywrócenie funkcji nerwowo-mięśniowych, co jest kluczowe dla bezpiecznego zakończenia znieczulenia i powrotu do samodzielnego oddychania po zabiegach operacyjnych.
blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, drogi oddechowe, funkcje nerwowo-mięśniowe, mięsień szkieletowy, monitorowanie blokady nerwowo-mięśniowej, nawrót blokady, niedepolaryzujący środek zwiotczający, odwracanie blokady, osmolalność, populacja pediatryczna, rokuronium, roztwór do wstrzykiwań, środek zwiotczający mięśnie, sugammadeks, wekuronium, zakończenie znieczulenia, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sugammadex Reddy 100 mg/ml
Sugammadeks (Sugammadex Reddy 100 mg/ml) jest stosowany do odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez środki zwiotczające. Brak jest danych klinicznych dotyczących jego stosowania u kobiet w ciąży, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa. W kontekście płodności u ludzi brak jest odpowiednich badań klinicznych, jednak dane zwierzęce nie wskazują na szkodliwe działanie sugammadeksu na funkcje rozrodcze.
- Leksykon substancji czynnych
Sugammadeks – Przeciwwskazania stosowania
Sugammadeks jest stosowany do odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez środki zwiotczające mięśnie szkieletowe i dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/ml (fiolki 2 ml zawierające 200 mg oraz 5 ml zawierające 500 mg substancji czynnej). Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na sugamadeks lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Preparaty te zawierają znaczące ilości sodu, w zakresie od 9,2 do 9,7 mg/ml, co wymaga uwagi u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi lub chorobami związanymi z gospodarką sodową, takimi jak ciężka niewydolność serca czy nadciśnienie oporne na leczenie.
blokada nerwowo-mięśniowa, dieta niskosodowa, gospodarka sodowa, nadciśnienie oporne, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, odwracanie blokady nerwowo-mięśniowej, preparat sugammadeksu, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, składnik pomocniczy, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, substancja czynna, substancja pomocnicza, sugammadeks, zawartość sodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sugammadex Orion 100 mg/ml
Przedawkowanie sugammadeksu (Sugammadex Orion, 100 mg/ml) wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. W badaniach klinicznych odnotowano przypadek podania 40 mg/kg mc. bez istotnych działań niepożądanych, a tolerancja leku była dobra nawet przy dawkach do 96 mg/kg mc. Nie zaobserwowano zależności między dawką a nasileniem działań niepożądanych, ani występowania ciężkich powikłań klinicznych. Mimo to, konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem zaburzeń układu krążenia, oddechowego oraz funkcji nerek, ze względu na nerkową eliminację leku.
badanie tolerancji leku, błona high flux, błona low flux, ciężkie zdarzenia niepożądane, dializa niskoprzepływowa, dializoterapia, działania niepożądane zależne od dawki, eliminacja leku, hemodializa wysokoprzepływowa, przedawkowanie leku, stężenie leku w osoczu, sugammadeks, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia układu oddechowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml
Sugammadeks wykazuje specyficzne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez mechanizm wyparcia rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem, co może prowadzić do nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej. Szczególnie istotne są interakcje z toremifenem, który ma wysokie powinowactwo do sugammadeksu i może wydłużać czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9, oraz dożylnym kwasem fusydowym, który może nieznacznie wydłużyć ten czas. Po podaniu sugammadeksu należy monitorować pacjenta przez około 15 minut po podaniu innych leków w ciągu 7,5 godziny, zwracając uwagę na objawy nawrotu blokady. Ponadto, sugammadeks może obniżać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych, zmniejszając ekspozycję na progestagen o 34% (AUC), co jest klinicznie istotne i wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji przez 7 dni lub postępowania zgodnego z zaleceniami ulotki.
anestezja, antagonista witaminy K, blokada nerwowo-mięśniowa, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dabigatran, depresja oddechowa, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja wychwytu, interakcja wyparcia, kwas fusydowy, lek anestetyczny, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, okres okołooperacyjny, okres pooperacyjny, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, progestagen, progesteron w surowicy, rokuronium, rywaroksaban, środek anestetyczny, środek antykoncepcyjny, środek zwiotczający, stosunek T4/T1, sugammadeks, toremifen, wekuronium, wentylacja mechaniczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex Delfarma 100 mg/ml
Sugammadex wykazuje dwie główne kategorie interakcji farmakologicznych: wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem przez inne leki (np. toremifen, kwas fusydowy) oraz wychwyt innych leków (np. hormonalnych środków antykoncepcyjnych), co może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności. W przypadku toremifenu istnieje wysokie ryzyko nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej, wymagające ścisłego monitorowania pacjenta przez 15 minut po podaniu leku i gotowości do wentylacji mechanicznej. Dożylne stosowanie kwasu fusydowego może wydłużyć czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9, jednak ryzyko nawrotu blokady pooperacyjnej jest niskie. Sugammadex w dawce 4 mg/kg mc. zmniejsza ekspozycję na progestagen o 34% (AUC), co może obniżać skuteczność antykoncepcji hormonalnej; zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcyjnych przez 7 dni po podaniu sugammadeksu, zwłaszcza przy pozadoustnym podaniu środków hormonalnych.
antagonista witaminy K, aPTT, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy PT, dabigatran, ekspozycja na progestagen, heparyna drobnocząsteczkowa, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja wyparcia, interakcja związana z wychwytem, kwas fusydowy, mięsień poprzecznie prążkowany, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niefrakcjonowana heparyna, progestagen, rokuronium, rywaroksaban, stosunek T4/T1, sugammadeks, toremifen, wekuronium, wentylacja mechaniczna, wydłużenie aPTT, wydłużenie PT - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Sandoz 100 mg/ml
Sugammadex Sandoz (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy PTC 1-2 (mediana czasu do powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 min), 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 (czas około 2 min). W sytuacjach nagłych, przy blokadzie rokuronium, stosuje się dawkę 16 mg/kg (czas powrotu około 1,5 min). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl < 30 ml/min) lek jest przeciwwskazany, natomiast u osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nerek (CrCl ≥ 30 i < 80 ml/min) dawkowanie jest takie samo jak u osób bez zaburzeń. U pacjentów otyłych dawka powinna być obliczana na podstawie aktualnej masy ciała. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie, szybko (w ciągu 10 sekund).
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, bolus dożylny, bromek rokuronium, dializa, koagulopatia, nawrót blokady, odwracanie blokady, otyłość chorobliwa, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, PTC, rokuronium, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wkłucie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zniesienie blokady - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sugammadex Reddy 100 mg/ml
Sugammadex Reddy, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/ml, jest wskazany do szybkiego odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium u pacjentów dorosłych. W populacji pediatrycznej (2-17 lat) preparat stosuje się wyłącznie do rutynowego zniesienia blokady wywołanej przez rokuronium, bez wskazań do odwracania blokady po wekuronium. Produkt charakteryzuje się pH 7-8, osmolarnością 300-500 mOsm/kg i jest dostępny w fiolkach zawierających 200 mg (2 ml) lub 500 mg (5 ml) substancji czynnej. Należy zwrócić uwagę na obecność sodu w ilości do 9,7 mg/ml, co jest istotne u pacjentów z koniecznością ograniczenia podaży tego elektrolitu.
blokada nerwowo-mięśniowa, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, dieta niskosodowa, intensywna opieka medyczna, lek zwiotczający, lekarz anestezjolog, monitorowanie blokady nerwowo-mięśniowej, osmolarność, podanie dożylne, respirator, rokuronium, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, sugammadeks, wekuronium