Właściwości farmakodynamiczne
Rocuronium Kabi 10 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne rokuroniowego bromku

Rocuronium Kabi (10 mg/ml) należy do grupy farmakoterapeutycznej: leki zwiotczające mięśnie działające obwodowo, inne czwartorzędowe związki amoniowe (kod ATC: M03AC09). Jest to niedepolaryzujący lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe o szybkim początku i średnim czasie działania, charakteryzujący się właściwościami farmakologicznymi typowymi dla pochodnych kuraryny¹.

Mechanizm działania

Mechanizm działania rokuroniowego bromku polega na kompetycyjnym blokowaniu cholinergicznych receptorów nikotynowych w płytce ruchowej. Działanie to może być odwrócone przez inhibitory acetylocholinesterazy, takie jak neostygmina, edrofonium i pirydostygmina, które stanowią antagonistów tego leku².

Parametry farmakodynamiczne

Wartość ED90 (dawka wymagana do 90% zahamowania reakcji skurczowej kciuka na stymulację nerwu łokciowego) podczas znieczulenia zrównoważonego wynosi około 0,3 mg/kg masy ciała. U niemowląt wartość ED95 jest mniejsza (0,25 mg/kg mc.) w porównaniu do dzieci (0,35 mg/kg mc.) i dorosłych (0,40 mg/kg mc.)³.

Właściwości kliniczne rokuroniowego bromku

Rutynowa praktyka kliniczna

Po dożylnym podaniu dawki 0,6 mg/kg mc. rokuroniowego bromku (co odpowiada 2 × ED90 w znieczuleniu zrównoważonym), u prawie wszystkich pacjentów osiąga się warunki umożliwiające intubację w ciągu 60 sekund. W 80% przypadków warunki te ocenia się jako znakomite. Uogólnione zwiotczenie mięśni umożliwiające przeprowadzenie dowolnego zabiegu chirurgicznego uzyskuje się w ciągu 2 minut⁴.

Kliniczny czas działania leku (czas do samoistnego powrotu 25% pierwotnej reakcji skurczowej na bodziec) wynosi 30-40 minut, natomiast całkowity czas działania (czas do samoistnego powrotu 90% pierwotnej reakcji skurczowej) wynosi 50 minut. Średni czas samoistnego powrotu 25% reakcji skurczowej (wskaźnik powrotu przewodnictwa) po podaniu 0,6 mg/kg mc. rokuroniowego bromku w szybkim wstrzyknięciu dożylnym wynosi 14 minut⁵.

Zastosowanie mniejszych dawek rokuroniowego bromku (0,3-0,45 mg/kg mc., czyli 1-1½ × ED90) powoduje wydłużenie początku działania i skrócenie czasu działania. Po podaniu dawki 0,45 mg/kg mc. zadowalające warunki do intubacji występują po 90 sekundach. Z kolei przy zastosowaniu dużych dawek (2 mg/kg mc.) kliniczny czas działania leku wydłuża się do 110 minut⁶.

Indukcja znieczulenia w stanach nagłych

Podczas szybkiego wprowadzania do znieczulenia z użyciem propofolu lub kombinacji fentanylu/tiopentalu, po podaniu rokuroniowego bromku w dawce 1,0 mg/kg mc., odpowiednie warunki do intubacji uzyskuje się w ciągu 60 sekund u odpowiednio 93% i 96% pacjentów. W 70% przypadków warunki intubacji określa się jako znakomite. Kliniczny czas działania tej dawki wynosi około 1 godziny, co pozwala na bezpieczne odwrócenie blokady nerwowo-mięśniowej⁷.

Przy zastosowaniu mniejszej dawki 0,6 mg/kg mc. rokuroniowego bromku, odpowiednie warunki do intubacji uzyskuje się w ciągu 60 sekund u 81% pacjentów znieczulanych propofolem i 75% pacjentów znieczulanych kombinacją fentanylu/tiopentalu⁸.

Stosowanie w oddziałach intensywnej terapii

Stosowanie rokuroniowego bromku w oddziale intensywnej opieki medycznej zostało ocenione w dwóch otwartych badaniach klinicznych obejmujących łącznie 95 dorosłych pacjentów. Protokół podawania leku obejmował dawkę początkową 0,6 mg/kg mc., a następnie ciągłą infuzję dożylną 0,2-0,5 mg/kg mc./godzinę w ciągu pierwszej godziny, aż do powrotu reakcji skurczowej do wartości 10% reakcji kontrolnej lub powrotu stymulacji ciągiem 4 impulsów do wartości 1 lub 2. Dawki były dostosowywane indywidualnie, a w kolejnych godzinach zmniejszano je podczas regularnego monitorowania stymulacji ciągiem 4 impulsów. Badania oceniały stosowanie leku przez okres do 7 dni⁹.

W trakcie badań osiągnięto odpowiednią blokadę nerwowo-mięśniową, jednakże zaobserwowano dużą zmienność w szybkości przepływu na godzinę pomiędzy pacjentami oraz przedłużone ustępowanie blokady nerwowo-mięśniowej. Czas powrotu stymulacji ciągiem 4 impulsów do wartości 0,7 nie wykazywał istotnego związku z łącznym czasem trwania infuzji rokuroniowego bromku¹⁰.

Po ciągłej infuzji trwającej 20 godzin lub dłużej, mediana (zakres) czasu pomiędzy powrotem reakcji skurczowej na drugi impuls (T2) w stymulacji ciągiem 4 impulsów a powrotem wartości stymulacji ciągiem 4 impulsów do 0,7 wykazywała zmienność w granicach od 0,8 do 12,5 godzin u pacjentów bez niewydolności wielonarządowej oraz od 1,2 do 25,5 godzin u pacjentów z niewydolnością wielonarządową¹¹.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku i z zaburzeniami narządowymi

U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i/lub dróg żółciowych, i/lub niewydolnością nerek, czas działania dawek podtrzymujących wynoszących 0,15 mg/kg mc. rokuroniowego bromku może być nieznacznie dłuższy w przypadku zastosowania znieczulenia za pomocą enfluranu i izofluranu (około 20 minut) w porównaniu do pacjentów z prawidłową funkcją narządów wydalniczych poddanych znieczuleniu dożylnemu (około 13 minut). Przy powtarzanych dawkach podtrzymujących podawanych zgodnie z zalecanym dawkowaniem nie obserwowano kumulacji działania (stopniowego wydłużania czasu działania)¹².

Dzieci i młodzież

Średni czas rozpoczęcia działania leku po zastosowaniu dawki intubacyjnej 0,6 mg/kg mc. u niemowląt, małych dzieci i dzieci jest nieznacznie krótszy niż u dorosłych. Porównanie wewnątrz grupy pediatrycznej wykazało, że średni czas rozpoczęcia działania leku u noworodków i młodzieży (1 minuta) jest nieznacznie dłuższy niż u niemowląt (0,4 min), małych dzieci (0,6 min) i dzieci (0,8 min)¹³.

Czas trwania zwiotczenia oraz czas ustąpienia zwiotczenia są zwykle krótsze u dzieci w porównaniu z niemowlętami i dorosłymi. Porównanie wewnątrz grupy wiekowej pediatrycznej wykazało, że średni czas ponownego pojawienia się T3 był wydłużony u noworodków i niemowląt (odpowiednio 56,7 i 60,7 minut) w porównaniu z małymi dziećmi (45,4 min), dziećmi (37,6 min) i młodzieżą (42,9 min)¹⁴.

* Wartości przedstawione jako średnia (odchylenie standardowe); dawka rokuroniowego bromku podawana w ciągu 5 sekund; czas obliczony od końca podawania dawki intubacyjnej rokuroniowego bromku.¹⁵

Zastosowanie w kardiochirurgii

U pacjentów zakwalifikowanych do operacji sercowo-naczyniowych po podaniu rokuroniowego bromku w dawce 0,6-0,9 mg/kg mc. obserwowano najczęściej zmiany dotyczące układu krążenia w chwili wystąpienia pełnego zwiotczenia. Nie były one jednak klinicznie znaczące i objawiały się zwiększeniem częstości rytmu serca średnio o 9% oraz ciśnienia tętniczego krwi średnio o 16% w porównaniu z wartościami kontrolnymi¹⁶.

Odwrócenie zwiotczenia mięśni

Działanie rokuroniowego bromku może być antagonizowane na dwa sposoby:

• Za pomocą sugammadeksu – może być podawany jako rutynowe odwrócenie blokady (1-2 w skali stymulacji tężcowej do ponownego pojawienia się T2) lub jako natychmiastowe odwrócenie blokady (3 minuty po podaniu rokuroniowego bromku)¹⁷
• Za pomocą inhibitorów acetylocholinesterazy (neostygmina, pirydostygmina lub edrofonium) – mogą być podawane po ponownym pojawieniu się T2 lub podczas wystąpienia pierwszych objawów ustąpienia zwiotczenia¹⁸