polimyksyna B
Polimyksyna B to antybiotyk peptydowy, który należy do grupy polimyksyn. Jest aktywna głównie przeciwko bakteriom Gram-ujemnym, w tym wielu szczepom wielolekoopornym. Mechanizm działania polega na wiązaniu z lipopolisacharydem (LPS) w błonie zewnętrznej bakterii, co prowadzi do zwiększenia przepuszczalności błony komórkowej i ostatecznie do śmierci komórki bakteryjnej.
Klinicznie polimyksyna B jest stosowana w leczeniu zakażeń wywołanych przez oporne bakterie Gram-ujemne, szczególnie Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumannii i Klebsiella pneumoniae. Może być podawana dożylnie w ciężkich zakażeniach systemowych, miejscowo w postaci kropli do oczu i uszu, a także w formie inhalacji w leczeniu zakażeń płuc.
Istotnym ograniczeniem w stosowaniu polimyksyny B jest jej potencjalna nefrotoksyczność i neurotoksyczność. W praktyce klinicznej wymaga monitorowania funkcji nerek i dostosowywania dawki. Ze względu na rosnącą oporność na antybiotyki polimyksyna B zyskała ponownie na znaczeniu jako opcja terapeutyczna w leczeniu zakażeń wielolekoopornymi bakteriami Gram-ujemnymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Oksytetracyklina – Wskazania do stosowania
Oksytetracyklina, antybiotyk z grupy tetracyklin, jest stosowana w terapii zakażeń bakteryjnych i stanów zapalnych w okulistyce, otolaryngologii oraz dermatologii. W okulistyce preparaty takie jak Atecortin (krople do oczu zawierające 5 mg oksytetracykliny chlorowodorku i 15 mg hydrokortyzonu octanu na 1 ml) oraz Oxycort A (maść do oczu z 10 mg oksytetracykliny i 10 mg hydrokortyzonu na 1 g) są wskazane w leczeniu bakteryjnego zapalenia spojówek, brzegów powiek, rogówki, woreczka łzowego, a także stanów zapalnych twardówki i tęczówki. Stosowanie Atecortinu po zabiegach okulistycznych powinno być rozpoczęte dopiero po całkowitym zagojeniu rany (8-10 dni). W otolaryngologii Atecortin w formie kropli do uszu jest zalecany w zapaleniu przewodu słuchowego zewnętrznego, a w razie potrzeby można zastosować maść Oxycort A. W dermatologii preparaty Oxycort (maść i aerozol) zawierające odpowiednio 30 mg i 9,3 mg oksytetracykliny oraz 10 mg i 3,1 mg hydrokortyzonu na 1 g, są stosowane w leczeniu liszajca, zapalenia mieszków włosowych, alergicznych chorób skóry powikłanych zakażeniem bakteryjnym, oparzeń I stopnia, stanów po ukąszeniach owadów oraz róży.
choroba alergiczna skóry, dermatologia, etiologia bakteryjna, hydrokortyzon, liszajec, odmrożenie, oksytetracyklina, okulistyka, otolaryngologia, pokrzywka, polimyksyna B, róża, świerzbiączka, tetracyklina, ukąszenie owada, wyprysk, zabieg chirurgiczny oka, zakażenie bakteryjne, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zapalenie twardówki, zapalenie ucha zewnętrznego, zapalenie woreczka łzowego - Leksykon substancji czynnych
Polimyksyna B – Przedawkowanie
Polimyksyna B, antybiotyk peptydowy stosowany głównie w terapii zakażeń bakteriami Gram-ujemnymi, charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym, co zwiększa ryzyko toksyczności przy przedawkowaniu. Preparaty miejscowe, takie jak maści (Maxibiotic, Polibiotic, Tribiotic) i krople okulistyczne (Maxitrol), przy prawidłowym stosowaniu wykazują niskie ryzyko systemowego przedawkowania. Jednakże, aplikacja na rozległe uszkodzone powierzchnie skóry, błony śluzowe, długotrwałe stosowanie, zaburzenia czynności nerek oraz kojarzenie z lekami nefrotoksycznymi zwiększają ryzyko kumulacji i toksyczności. Objawy przedawkowania obejmują nefrotoksyczność (białkomocz, krwiomocz, oligurię, wzrost kreatyniny i mocznika), neurotoksyczność (parestezje, ataksję, drgawki) oraz ototoksyczność (szumy uszne, utratę słuchu, która może być nieodwracalna). Miejscowe preparaty okulistyczne mogą wywoływać punkcikowe zapalenie rogówki, zaczerwienienie i obrzęk powiek.
antybiotyk peptydowy, ataksja, bakterie Gram-ujemne, białkomocz, drgawki, działanie nefrotoksyczne, działanie neurotoksyczne, działanie ototoksyczne, GFR, hemodializa, indeks terapeutyczny, kontaktowe zapalenie skóry, kreatynina, krwiomocz, lek nefrotoksyczny, maść, mocznik we krwi, obrzęk powiek, oliguria, parestezje, polimyksyna B, punkcikowe zapalenie rogówki, rumień, szumy uszne, utrata słuchu, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Cefotaxime Dali Pharma 2 g
Cefotaksym, jako antybiotyk cefalosporynowy, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków. Antagonistyczne działanie obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu z antybiotykami bakteriostatycznymi (tetracykliny, erytromycyna, chloramfenikol, sulfonamidy), co wynika z przeciwstawnych mechanizmów działania i jest potwierdzone badaniami in vitro, dlatego ich łączenie jest niewskazane. Z kolei synergizm farmakodynamiczny występuje w połączeniu z aminoglikozydami, co może zwiększać skuteczność terapii ciężkich zakażeń, jednak wymaga monitorowania funkcji nerek ze względu na potencjalne zwiększenie nefrotoksyczności. Probenecyd wpływa na farmakokinetykę cefotaksymu, podwajając jego ekspozycję i zmniejszając klirens nerkowy o 50%, co u pacjentów z prawidłową funkcją nerek nie wymaga modyfikacji dawki, ale u osób z niewydolnością nerek może być konieczne dostosowanie dawkowania.
amikacyna, antagonizm farmakodynamiczny, antagonizm lekowy, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk bakteriostatyczny, antybiotyk cefalosporynowy, cefamandol, cefoperazon, cefotaksym, chloramfenikol, erytromycyna, funkcja nerek, furosemid, gentamycyna, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, kolistyna, lek moczopędny, lek urykozuryczny, nefrotoksyczność, polimyksyna B, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, sulfonamid, synergizm farmakodynamiczny, synergizm lekowy, tetracyklina, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Cefazolin Phagecon 2 g
Cefazolina, jako cefalosporyna I generacji, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma lekami. Antybiotyki bakteriostatyczne (tetracykliny, sulfonamidy, erytromycyna, chloramfenikol) wykazują antagonizm działania z cefazoliną, co obniża skuteczność terapii i jest przeciwwskazane. Probenecyd zmniejsza klirens nerkowy cefazoliny, zwiększając jej stężenie i okres półtrwania, co może podnosić ryzyko działań niepożądanych. Współstosowanie z doustnymi antykoagulantami (np. warfaryna) i heparyną wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia (INR, APTT) ze względu na ryzyko krwawień. Nefrotoksyczne leki, takie jak aminoglikozydy, kolistyna, polimyksyna B oraz diuretyki pętlowe (furosemid), mogą nasilać nefrotoksyczność cefazoliny, co wymaga ścisłej kontroli funkcji nerek (kreatynina, eGFR, diureza).
amikacyna, antagonizm farmakodynamiczny, antybiotyk aminoglikozydowy, antykoagulant, aPTT, cefalosporyna pierwszej generacji, cefazolina, chloramfenikol, diureza, doustny antykoagulant, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, działanie nefrotoksyczne, erytromycyna, filtracja kłębuszkowa, furosemid, gentamycyna, heparyna, INR, interakcja farmakokinetyczna, kolistyna, kreatynina w surowicy, lek moczopędny, lek moczopędny pętlowy, polimyksyna B, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, substancja nefrotoksyczna, sulfonamid, tachykardia, tetracyklina, warfaryna, witamina K1, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Przeciwwskazania stosowania
Preparat immunizacyjny Verorab zawiera inaktywowany wirus wścieklizny szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M w dawce 3,25 j.m., namnażany w komórkach VERO i inaktywowany, co zapewnia jego bezpieczeństwo. Przeciwwskazania do szczepienia profilaktycznego obejmują nadwrażliwość na inaktywowany wirus, substancje pomocnicze (w tym fenyloalaninę w ilości 4,1 µg), antybiotyki takie jak polimyksyna B, streptomycyna, neomycyna oraz inne szczepionki o podobnym składzie. Czasowe przeciwwskazania to gorączka i ostra choroba, które wymagają odroczenia szczepienia do ustąpienia objawów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny, choć jej ilość jest zazwyczaj klinicznie nieistotna.
fenyloalanina, fenyloketonuria, inaktywowany wirus, komórki Vero, nadwrażliwość na antybiotyki, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, neomycyna, polimyksyna B, postępowanie przeciwwstrząsowe, preparat immunizacyjny, streptomycyna, szczep Wistar Rabies, szczepienie poekspozycyjne, szczepienie profilaktyczne, szczepionka przeciwko wściekliźnie, test ELISA, wirus wścieklizny - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd haemophilus influenzae typ b – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Polisacharyd Haemophilus influenzae typ b, obecny w szczepionce Pentaxim w dawce 10 µg, jest antygenem skoniugowanym z toksoidem tężcowym, zapewniającym ochronę wyłącznie przed inwazyjnymi chorobami wywołanymi przez serotyp b. Szczepionka wymaga szczególnych środków ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z niedoborami odporności, wcześniaków urodzonych ≤ 28. tygodnia ciąży (monitorowanie oddechu 48-72 h po szczepieniu) oraz u osób z historią obrzęków kończyn dolnych po wcześniejszym podaniu. Zaleca się podawanie szczepionek przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis oraz Hib w różnych miejscach i dniach, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Szczepienie u pacjentów immunosupresyjnych powinno być odroczone, z wyjątkiem przewlekłych niedoborów odporności, np. HIV, gdzie szczepienie jest wskazane mimo ograniczonej odpowiedzi immunologicznej.
bezdech, choroba inwazyjna, drgawki gorączkowe, fenyloketonuria, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae typ b, leczenie immunosupresyjne, monitorowanie czynności oddechowych, nadwrażliwość, neomycyna, niedobór odporności, nieutulony płacz, obrzęk kończyn dolnych, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, polisacharyd Haemophilus influenzae, reakcja anafilaktyczna, streptomycyna, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw Haemophilus influenzae, toksoid tężcowy, trombocytopenia, wcześniak, zaburzenie krzepnięcia, zakażenie HIV, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół hipotensyjno-hiporeaktywny - Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Właściwości farmakokinetyczne
Toksoid błoniczy jest kluczowym składnikiem szczepionek przeciw błonicy, występującym w dawkach nie mniejszych niż 2 j.m. w preparatach dla dorosłych i młodzieży oraz co najmniej 30 j.m. w szczepionkach dla dzieci. Występuje w formie zawiesiny do wstrzykiwań, adsorbowany na solach glinu (wodorotlenek glinu, fosforan glinu lub ich kombinacja), z zawartością aluminium w zakresie 0,2–0,7 mg na dawkę. Toksoid błoniczy jest produkowany z hodowli Corynebacterium diphtheriae, poddawany detoksykacji i oczyszczaniu, a w szczepionkach mogą występować śladowe ilości formaldehydu, glutaraldehydu, antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B) oraz albuminy surowicy bydlęcej. Charakterystyka farmakokinetyczna toksoidu błoniczego nie jest standardowo oceniana i w dokumentacji preparatów takich jak Adacel, Boostrix, Infanrix-IPV czy Tetraxim wskazuje się, że ocena ta nie jest wymagana.
albumina surowicy bydlęcej, ampułko-strzykawka, antygen krztuśca, charakterystyka produktu leczniczego, Corynebacterium diphtheriae, detoksykacja, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, inaktywowany wirus polio, jednostka międzynarodowa, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, ocena farmakokinetyczna, polimyksyna B, przedział ufności, streptomycyna, szczepionka adsorbowana, szczepionka przeciw błonicy, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)
W kontekście szczepionki TETRAXIM, zawierającej toksoid błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf), toksoid tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowany wirus polio (typ 1: 29 jednostek antygenu D, typ 2: 7 jednostek, typ 3: 26 jednostek), producent jednoznacznie wskazuje, że kwestia wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie ma zastosowania. Wynika to z charakteru preparatu oraz jego przeznaczenia dla populacji pediatrycznej, która ze względu na wiek nie prowadzi pojazdów ani nie obsługuje maszyn. Informacja ta jest zawarta w punkcie 4.7 Charakterystyki Produktu Leczniczego i stanowi istotny element w procesie kwalifikacji do szczepienia, zwalniając lekarza z konieczności podejmowania dodatkowych działań w zakresie oceny zdolności do prowadzenia pojazdów po podaniu szczepionki.
bezpieczeństwo farmakoterapii, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, działania niepożądane farmakoterapii, fenyloalanina, fenyloketonuria, funkcje psychomotoryczne, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, kwalifikacja do szczepienia, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowany, reakcja ogólnoustrojowa, streptomycyna, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio inaktywowany, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Polimyksyna B – Dawkowanie i sposób podawania
Polimyksyna B jest antybiotykiem peptydowym stosowanym miejscowo w postaciach okulistycznych, otologicznych oraz dermatologicznych, z dawkowaniem dostosowanym do postaci leku, wskazań klinicznych i wieku pacjenta. W okulistyce, np. w preparacie Atecortin (10 000 j.m./ml), zaleca się podawanie 1-2 kropli 2-3 razy na dobę przez 1-2 tygodnie, natomiast w otologii 2-4 krople 3 razy na dobę przez około 7 dni. Maxitrol (6000 j.m./g) w maści do oczu stosuje się w dawce paska o długości 1,5 cm, 3-4 razy na dobę, z możliwością zmniejszenia częstotliwości w miarę poprawy klinicznej. W przypadku preparatów dermatologicznych (Maxibiotic, Multibiotic, Polibiotic, Tribiotic) zawierających 0,833-5000 j.m./g polimyksyny B, dawkowanie wynosi 1-5 aplikacji na dobę, nie dłużej niż 7 dni, z przeciwwskazaniem do stosowania u dzieci poniżej 12 lat ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności.
antybiotyk peptydowy, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, maść do oczu, okulistyka, opatrunek gazowy, otologia, polimyksyna B, postać farmaceutyczna, preparat dermatologiczny, preparat oftalmiczny, preparat okulistyczny, wchłanianie ogólnoustrojowe, worek spojówkowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina - Leksykon leków
Interakcje leku – Pancuronium Jelfa 2 mg/ml
Bromek pankuroniowy (PANCURONIUM JELFA) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco modyfikować jego działanie zwiotczające mięśnie szkieletowe. Szczególnie istotne jest nasilenie i przedłużenie blokady nerwowo-mięśniowej w obecności wziewnych anestetyków (halotan, izofluran, enfluran, metoksyfluran, cyklopropan), dożylnych leków anestetycznych (tiopenton, etamina, etomidat), opioidów (np. fentanyl) oraz antybiotyków aminoglikozydowych (gentamycyna, streptomycyna, amikacyna) i innych (tetracykliny, polimyksyna B, linkomycyna, klindamycyna, kapreomycyna, kolistyna). Dodatkowo, leki diuretyczne (furosemid, kwas etakrynowy), przeciwarytmiczne (ajmalina, propranolol, prokainamid, chinidyna), sole litu oraz beta-adrenolityki mogą nasilać i wydłużać efekt zwiotczający, co wymaga odpowiedniej modyfikacji dawkowania i ścisłego monitorowania pacjenta. Warto podkreślić, że hipokaliemia, hipermagnezemia, hiperkalcemia oraz kwasica oddechowa potęgują działanie pankuronium, natomiast hipotermia osłabia jego efekt.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyki aminoglikozydowe, beta-adrenolityk, blokada nerwowo-mięśniowa, bromek pankuroniowy, chinidyna, depresja oddechowa, digoksyna, enfluran, fentanyl, fenytoina, furosemid, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, halotan, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hipokaliemia, hipotermia, inhibitor acetylocholinoesterazy, izofluran, karbamazepina, kwasica oddechowa, lek diuretyczny, lek przeciwarytmiczny, linkomycyna, opioidowe leki przeciwbólowe, polimyksyna B, równowaga kwasowo-zasadowa, sole litu, tetracyklina, tiopenton, wziewne leki znieczulające, zaburzenia elektrolitowe, złącze nerwowo-mięśniowe, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Przeciwwskazania do stosowania szczepionki przeciw wściekliźnie VERORAB różnią się w zależności od charakteru podania – profilaktycznego (przed ekspozycją) lub interwencyjnego (po ekspozycji). W przypadku szczepienia profilaktycznego przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną (inaktywowany wirus wścieklizny szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M), substancje pomocnicze, w tym fenyloalaninę w ilości 4,1 mikrogramów, oraz antybiotyki stosowane w produkcji (polimyksyna B, streptomycyna, neomycyna i inne z tej grupy). Szczepienie należy odroczyć przy gorączce lub ostrej chorobie, które mogą zaburzyć odpowiedź immunologiczną lub zwiększyć ryzyko działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią, choć zawartość fenyloalaniny w szczepionce jest minimalna i zwykle nie stanowi problemu klinicznego.
działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, nadwrażliwość na antybiotyki, nadwrażliwość na substancję czynną, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, ostra choroba, podwyższona temperatura ciała, polimyksyna B, proces zapalny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, streptomycyna, szczep Wistar Rabies, szczepionka przeciw wściekliźnie, wirus wścieklizny, wywiad alergiczny, zakażenie wścieklizną - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Multibiotic (5 mg + 10 mg + 0,833 mg)/g
Maść Multibiotic zawiera neomycyny siarczan (5 mg/g), bacytracynę cynkową (10 mg/g) oraz polimyksynę B siarczan (0,833 mg/g) i jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym parahydroksybenzoesany (E216, E218). Ze względu na potencjalne działanie nefrotoksyczne i ototoksyczne, preparat nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 12. roku życia, pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, zaburzeniami słuchu lub równowagi oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Stosowanie na błony śluzowe, oczy, głębokie rany, ciężkie oparzenia, duże powierzchnie uszkodzonej skóry oraz sączące zmiany chorobowe jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji systemowej i nasilenia działań niepożądanych.
alergia na antybiotyki, aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotykoterapia miejscowa, atopia, bacytracyna cynkowa, błona śluzowa, ciężka reakcja nadwrażliwości, ciężkie oparzenie, działanie nefrotoksyczne, lek nefrotoksyczny, lek ototoksyczny, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na parabeny, nadwrażliwość na substancje czynne, nefrotoksyczność, neomycyna, oporność bakteryjna, ototoksyczność, parahydroksybenzoesan, polimyksyna B, rana kłuta, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja typu późnego, reakcja uczuleniowa, upośledzenie funkcji nerek, zaburzenie równowagi, zaburzenie słuchu, zmiana sącząca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atecortin (5 mg + 10 000 j.m. + 15 mg)/ml
Preparat Atecortin to zawiesina w postaci kropli do oczu i uszu, zawierająca oksytetracyklinę (5 mg/ml), polimyksynę B (10 000 j.m./ml) oraz hydrokortyzon (15 mg/ml). Substancje pomocnicze, takie jak glinu tristearynian i parafina ciekła, stabilizują zawiesinę i stanowią oleistą bazę. Produkt jest pakowany w aluminiową tubę o pojemności 5 ml z precyzyjną kaniulą HDPE, co umożliwia dokładne dozowanie. Przechowywanie powinno odbywać się w temperaturze do 25°C, bez zamrażania, aby zachować właściwości fizykochemiczne i skuteczność terapeutyczną. Okres ważności nieotwartego opakowania wynosi 2 lata, a po otwarciu preparat należy zużyć w ciągu 28 dni.
chlorowodorek, hydrokortyzon, krople do oczu i uszu, niezgodność farmaceutyczna, octan hydrokortyzonu, okres ważności leku, oksytetracyklina, parafina ciekła, polietylen wysokiej gęstości, polimyksyna B, postać farmaceutyczna, sedymentacja, siarczan, substancja czynna, substancja pomocnicza, tuba aluminiowa, warunki przechowywania, zawiesina - Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Przeciwwskazania stosowania
Toksoid błoniczy, będący kluczowym składnikiem szczepionek przeciw błonicy, posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na toksoid błoniczy lub inne składniki szczepionek, w tym substancje pomocnicze i pozostałości procesu produkcji, takie jak formaldehyd, glutaraldehyd, neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B oraz albumina surowicy bydlęcej. Reakcje nadwrażliwości po wcześniejszym podaniu szczepionek zawierających toksoid błoniczy stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do dalszych dawek. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania neurologiczne, takie jak encefalopatia o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu antygenami krztuśca, postępująca encefalopatia oraz inne choroby neurologiczne o progresywnym przebiegu. Dodatkowo, u pacjentów z przejściową trombocytopenią lub powikłaniami neurologicznymi po wcześniejszych szczepieniach przeciw błonicy i/lub tężcowi, stosowanie toksoidu błoniczego jest niewskazane.
albumina surowicy bydlęcej, antygeny krztuśca, choroba zakaźna, drgawki gorączkowe, encefalopatia o nieznanej etiologii, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, glutaraldehyd, immunologia kliniczna, immunoprofilaktyka, infekcja górnych dróg oddechowych, krzyk mózgowy, nadwrażliwość na substancję czynną, neomycyna, polimyksyna B, postępująca encefalopatia, powikłania neurologiczne, profilaktyka błonicy, przejściowa trombocytopenia, reakcja nadwrażliwości, streptomycyna, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Fimbrie – Interakcje
Szczepionka ADACEL POLIO zawierająca fimbrie typu 2 i 3 (5 µg) wykazuje bezpieczeństwo i skuteczność przy jednoczesnym podawaniu z innymi szczepionkami inaktywowanymi, takimi jak szczepionka przeciw grypie u osób ≥60 lat, szczepionka przeciw WZW typu B oraz szczepionka przeciw HPV (Gardasil). Zaleca się podawanie szczepionek w różne miejsca ciała, aby uniknąć lokalnych interakcji. W przypadku szczepionki HPV zaobserwowano tendencję do niższych średnich geometrycznych mian przeciwciał anty-HPV, jednak kliniczne znaczenie tego zjawiska nie jest ustalone. Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych stwierdzono również przy jednoczesnym podawaniu immunoglobulin oraz innych szczepionek inaktywowanych. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z alkoholem, jednak ze względu na potencjalne osłabienie odpowiedzi immunologicznej i nasilenie działań niepożądanych, zaleca się unikanie spożycia alkoholu na 24 godziny przed i po szczepieniu.
Adacel Polio, albumina surowicy bydlęcej, fimbrie, formaldehyd, glutaraldehyd, immunoglobulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, krztusiec, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, miano przeciwciał, nadwrażliwość, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, przeciwciało monoklonalne, przeszczep narządu, reakcja alergiczna, streptomycyna, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciw grypie, szczepionka skojarzona, szczepionka żywa, wirus brodawczaka ludzkiego, wirusowe zapalenie wątroby typu B