inhibitor CYP2C8

Inhibitor CYP2C8 to substancja, która hamuje aktywność enzymu cytochromu P450 2C8 (CYP2C8) – jednego z kluczowych enzymów wątrobowych uczestniczących w metabolizmie leków i innych ksenobiotyków. CYP2C8 odpowiada za biotransformację około 5% leków stosowanych klinicznie, w tym leków przeciwcukrzycowych (rosiglitazon, pioglitazon), przeciwnowotworowych (paklitaksel), statyn (cerywastyna) oraz niektórych niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Do znanych inhibitorów CYP2C8 należą gemfibrozyl (silny inhibitor), trimetoprim, montelukast, ketokonazol oraz niektóre makrolidy. Hamowanie aktywności CYP2C8 może prowadzić do istotnych klinicznie interakcji lekowych, skutkujących zwiększeniem stężenia w osoczu i wydłużeniem działania leków metabolizowanych przez ten enzym, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych i toksyczności.

W praktyce klinicznej znajomość inhibitorów CYP2C8 ma szczególne znaczenie przy stosowaniu terapii wielolekowych. Na przykład jednoczesne podawanie gemfibrozylu z cerywastatyną doprowadziło do przypadków ciężkiej rabdomiolizy, co przyczyniło się do wycofania cerywastatyny z rynku. Podobnie, stosowanie gemfibrozylu z repaglinidem może znacząco zwiększyć ryzyko hipoglikemii poprzez zahamowanie metabolizmu repaglinidu.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Leflunomide Orion 20 mg

Leflunomid, stosowany w terapii reumatoidalnego zapalenia stawów, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Szczególnie istotne jest monitorowanie aktywności enzymów wątrobowych i parametrów hematologicznych podczas jednoczesnego stosowania leflunomidu z metotreksatem (10-20 mg/dobę i 10-25 mg/tydzień), gdzie obserwowano dwukrotne do trzykrotne wzrosty enzymów wątrobowych u części pacjentów. Również współpodawanie z warfaryną wymaga ścisłej kontroli INR ze względu na zmniejszenie maksymalnego INR o 25%. Nie zaleca się stosowania szczepionek zawierających żywe atenuowane drobnoustroje podczas terapii ze względu na ryzyko infekcji, a także jednoczesnego podawania cholestyraminy lub węgla aktywowanego, które powodują szybkie obniżenie stężenia aktywnego metabolitu A771726 w osoczu. W przypadku stosowania leków metabolizowanych przez CYP450 (np. ryfampicyna, repaglinid, statyny) lub transportery OAT3 (np. cefaklor, metotreksat), konieczne jest monitorowanie pacjentów z uwagi na zmiany farmakokinetyczne, takie jak wzrost Cmax i AUC nawet do 2,65-krotnego (rozuwastatyna) lub zmniejszenie ekspozycji (np. kofeina o 55%).
alosetron, benzylpenicylina, cholestyramina, cymetydyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP3A4, cyprofloksacyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, doustne leki antykoncepcyjne, duloksetyna, działanie hepatotoksyczne, enzymy wątrobowe, etynyloestradiol, furosemid, hepatotoksyczność, indometacyna, inhibitor CYP2C8, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketoprofen, kortykosteroidy, leflunomid, lewonorgestrel, metotreksat, niesteroidowe leki przeciwzapalne, paklitaksel, parametry hematologiczne, pioglitazon, pochodne kumaryny, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, reumatoidalne zapalenie stawów, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, substrat CYP1A2, szczepionki atenuowane, teofilina, transporter anionów organicznych, tyzanidyna, układ krwiotwórczy, warfaryna, węgiel aktywowany, współczynnik INR, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Teriflunomide G.L. Pharma 14 mg

Teriflunomid, stosowany w dawce 14 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na enzymy cytochromu P450 (CYP) oraz białka transportowe, takie jak P-gp, BCRP i OATP. Silne induktory CYP (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, dziurawiec) mogą zmniejszać ekspozycję na teriflunomid o około 40%, co wymaga ostrożności w terapii. Teriflunomid jest inhibitorem CYP2C8, co prowadzi do wzrostu Cmax repaglinidu 1,7-krotnie i AUC 2,4-krotnie, a także induktorem CYP1A2, zmniejszającym Cmax kofeiny o 18% i AUC o 55%. Ponadto, teriflunomid zwiększa stężenia składników doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol i lewonorgestrel) odpowiednio o 1,58× i 1,33× (Cmax) oraz 1,54× i 1,41× (AUC0-24), bez negatywnego wpływu na ich skuteczność.
alosetron, atorwastatyna, benzylopenicylina, białko oporności raka piersi, białko transportowe, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, cyprofloksacyna, daunorubicyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, doksorubicyna, doustny lek antykoncepcyjny, duloksetyna, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, funkcja wątroby, furosemid, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hydroliza, indometacyna, induktor CYP1A2, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP2C8, inhibitor OAT3, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karbamazepina, ketoprofen, kofeina, krążenie jelitowo-wątrobowe, lewonorgestrel, metabolizm CYP1A2, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nateglinid, ośrodkowy układ nerwowy, paklitaksel, pioglitazon, polipeptydy transportujące aniony organiczne, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, substrat BCRP, substrat OAT3, substrat OATP, sulfasalazyna, symwastatyna, teofilina, teriflunomid, topotekan, transporter anionów organicznych, transporter anionów organicznych-3, tyzanidyna, utlenianie, warfaryna, węgiel aktywny, zydowudyna
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tresuvi

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Tresuvi (treprostynil) należy uwzględnić konieczność długotrwałego ciągłego wlewu dożylnego lub podskórnego, co wymaga odpowiedniej akceptacji i współpracy pacjenta w zakresie pielęgnacji cewnika naczyniowego oraz obsługi urządzenia infuzyjnego. Lek jest silnym wazodylatatorem płucnym i ogólnoustrojowym, a u pacjentów z niskim ciśnieniem skurczowym (<85 mmHg) istnieje ryzyko niedociśnienia systemowego, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania. Modyfikacje dawki powinny odbywać się pod ścisłym nadzorem hemodynamicznym, a nagłe odstawienie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko efektu „z odbicia” i zaostrzenia tętniczego nadciśnienia płucnego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z otyłością (BMI >30 kg/m²), zaburzeniami czynności wątroby oraz zwiększonym ryzykiem krwawień, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwkrzepliwych lub przeciwpłytkowych.
agregacja płytek krwi, centralny żylny cewnik naczyniowy, cewnik naczyniowy, choroba zarostowa żył płucnych, ciągły wlew, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, induktor CYP2C8, inhibitor CYP2C8, klasa czynnościowa NYHA, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie wrotne, niedociśnienie systemowe, obrzęk płuc, pompa wewnątrzustrojowa, posocznica, przeciek lewo-prawy, rozszerzenie naczyń płucnych, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, wlew podskórny, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie krwi
Leksykon substancji czynnych
Alitretinoina – Interakcje

Alitretinoina, metabolizowana głównie przez enzymy cytochromu P450 (CYP2C9, CYP2C8, CYP3A4), wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tych izoenzymów. Stosowanie inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazolu), CYP2C9 (flukonazol, mikonazol, oksandrolon) oraz CYP2C8 (gemfibrozyl) prowadzi do znaczącego wzrostu stężenia alitretinoiny w osoczu, co wymaga rozważenia redukcji dawki do 10 mg. Alitretinoina zwiększa ekspozycję na substraty CYP2C8, w tym amiodaron, którego jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksyczności. W przypadku innych substratów CYP2C8 (paklitaksel, rozyglitazon, repaglinid) zaleca się ostrożność i monitorowanie objawów toksyczności. Nie stwierdzono istotnych interakcji z symwastatyną (redukcja stężenia o <25%) ani z cyklosporyną, co wskazuje na względne bezpieczeństwo terapii skojarzonej z tymi lekami.
alitretinoina, amiodaron, cyklosporyna, cytochrom P450, gemfibrozyl, guz rzekomy mózgu, hepatotoksyczność, hiperwitaminoza A, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP2C8, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, izoenzymy CYP, ketokonazol, lek hipolipemizujący, leki przeciwgrzybicze, metabolizm etanolu, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, repaglinid, retynoid, stężenie leku w osoczu, substrat CYP2C8, symwastatyna, tetracyklina, witamina A
Leksykon substancji czynnych
Cyproteron octan – Właściwości farmakokinetyczne

Cyproteronu octan, składnik preparatu Diane-35, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) 15 ng/ml po około 1,6 godziny, z wysoką biodostępnością około 88%. Substancja wiąże się głównie z albuminami osocza (96-96,5%), a jej pozorna objętość dystrybucji wynosi 986 ± 437 l, co wskazuje na szeroką dystrybucję tkankową. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, prowadząc do powstania metabolitu 15β-OH-CPA. Klirens wynosi 3,6 ml/min/kg, a eliminacja przebiega dwufazowo z okresami półtrwania około 0,8 godziny i 2,3-3,3 dni. Substancja jest wydalana głównie w postaci metabolitów, z przewagą wydalania żółcią (stosunek mocz:żółć = 1:2). Przy regularnym stosowaniu dawki raz na dobę obserwuje się kumulację stężenia cyproteronu octanu około 2,5-krotnie, a stan stacjonarny osiągany jest w drugiej połowie cyklu leczenia.
albumina osocza, aromatyczna hydroksylacja, CYP3A4, cyproteronu octan, cytochrom P450, czas do stężenia maksymalnego, Diane-35, działanie niepożądane, efekt pierwszego przejścia, etynyloestradiol, globulina wiążąca hormony płciowe, glukuronidy i siarczany, inhibitor CYP1A1, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C8, inhibitor CYP2J2, inhibitor CYP3A4/5, interakcja lekowa, kumulacja leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, SHBG, stan stacjonarny, stężenie maksymalne we krwi, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza, właściwości inhibicyjne
Leksykon leków
Interakcje leku – Deferasirox MSN 90 mg

Deferazyroks, stosowany w terapii przewlekłego obciążenia żelazem, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Nie zaleca się łącznego stosowania deferazyroksu z innymi chelatorami żelaza ze względu na ryzyko nadmiernej chelacji. Przyjmowanie leku z pokarmami wysokotłuszczowymi zwiększa Cmax o około 29%, dlatego zaleca się podawanie na czczo lub z lekkim posiłkiem. Silne induktory enzymów UGT (np. ryfampicyna, karbamazepina) obniżają ekspozycję na deferazyroks o 44%, co wymaga monitorowania ferrytyny i dostosowania dawki. Kolestyramina znacząco zmniejsza biodostępność leku, a deferazyroks wpływa na metabolizm substratów CYP3A4, CYP2C8 i CYP1A2, co może wymagać modyfikacji dawkowania leków takich jak cyklosporyna, repaglinid (AUC wzrost 2,3-krotny, Cmax 1,6-krotny), teofilina (AUC wzrost o 84%) oraz innych o wąskim indeksie terapeutycznym.
biodostępność, bisfosfonian, busulfan, chelacja żelaza, cyklosporyna, cytochrom P450, dawka pojedyncza, deferazyroks, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ekspozycja na lek, ergotamina, fenobarbital, fenytoina, ferrytyna w surowicy, glukuronozylotransferaza, hepatotoksyczność, hipoglikemia, indeks terapeutyczny, induktor UGT, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2C8, karbamazepina, klozapina, kolestyramina, kortykosteroid, krążenie jelitowo-wątrobowe, lek przeciwzakrzepowy, midazolam, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podrażnienie błony śluzowej, produkt zobojętniający, repaglinid, ryfampicyna, rytonawir, środek chelatujący żelazo, stężenie glukozy, symwastatyna, teofilina, tyzanidyna, uszkodzenie wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Stoperan Junior 0,2 mg/ml

Loperamid, substancja czynna preparatu Stoperan Junior, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na P-glikoproteinę oraz enzymy CYP3A4 i CYP2C8. Inhibitory P-glikoproteiny (np. chinidyna, rytonawir) zwiększają stężenie loperamidu w osoczu 2-3-krotnie, natomiast inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol i ketokonazol, powodują wzrost stężenia odpowiednio 3-4 i 5-krotny. Gemfibrozyl, inhibitor CYP2C8, podwaja stężenie loperamidu. Kombinacja itrakonazolu z gemfibrozylem prowadzi do 4-krotnego wzrostu maksymalnego stężenia i aż 13-krotnego wzrostu całkowitej ekspozycji osoczowej loperamidu. Pomimo tych znaczących wzrostów stężenia, badania nie wykazały nasilenia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, co potwierdzono testami pupilometrycznymi i psychomotorycznymi. W przypadku jednoczesnego stosowania z doustną desmopresyną obserwuje się 3-krotny wzrost jej stężenia, co wymaga dostosowania dawki desmopresyny ze względu na zmniejszoną perystaltykę jelit pod wpływem loperamidu.
bariera krew-mózg, błona śluzowa przewodu pokarmowego, desmopresyna, ekspozycja osoczowa, enzym CYP2C8, enzym CYP3A4, inhibitor CYP2C8, inhibitory P-glikoproteiny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje z alkoholem, itrakonazol, ketokonazol, loperamid, motoryka przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, P-glikoproteina, perystaltyka przewodu pokarmowego, szlak metaboliczny, test psychomotoryczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Tresuvi 10 mg/ml

Podczas terapii treprostynilem (Tresuvi 10 mg/ml) istotne jest monitorowanie potencjalnych interakcji lekowych, zwłaszcza z lekami moczopędnymi, przeciwnadciśnieniowymi oraz innymi środkami rozszerzającymi naczynia, które mogą znacząco zwiększać ryzyko systemowego niedociśnienia tętniczego. Treprostynil wykazuje również działanie hamujące czynność płytek krwi, co w połączeniu z lekami przeciwpłytkowymi (w tym NLPZ), donorami tlenku azotu oraz lekami przeciwzakrzepowymi zwiększa ryzyko krwawień. W przypadku terapii przeciwzakrzepowej konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia. Klirens osoczowy treprostynilu może być nieznacznie zmniejszony przez furosemid, jednak zwykle nie wymaga to korekty dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na izoenzym CYP2C8: gemfibrozyl (inhibitor) powoduje dwukrotne zwiększenie ekspozycji na treprostynil (Cmax i AUC), natomiast ryfampicyna (induktor) zmniejsza ekspozycję o około 20%, co wymaga rozważenia modyfikacji dawki.
bozentan, ciśnienie tętnicze, cytochrom P450, donor tlenku azotu, efekt hipotensyjny, enzym metaboliczny, fenobarbital, fenytoina, furosemid, gemfibrozyl, induktor CYP2C8, inhibitor CYP2C8, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C8, karbamazepina, klirens osoczowy, krwawienie, krzepnięcie krwi, kwas glukuronowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający naczynia, metabolizm wątrobowy, nadciśnienie płucne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametry krzepnięcia, płytki krwi, ryfampicyna, syldenafil, treprostynil, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Stoperan FAST 2 mg

Loperamid, substancja czynna preparatu Stoperan FAST (2 mg, liofilizat doustny), wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne związane głównie z metabolizmem przez P-glikoproteinę oraz izoenzymy cytochromu P450 (CYP3A4 i CYP2C8). Jednoczesne podawanie loperamidu w dawkach od 4 do 16 mg z inhibitorami P-glikoproteiny (chinidyna, rytonawir) prowadzi do 2-3-krotnego wzrostu stężenia leku w osoczu. Inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol i ketokonazol, powodują 3-5-krotny wzrost stężenia loperamidu, natomiast gemfibrozyl (inhibitor CYP2C8) zwiększa stężenie około dwukrotnie. Szczególnie istotna jest terapia skojarzona itrakonazolu z gemfibrozylem, która może podnieść maksymalne stężenie loperamidu 4-krotnie, a całkowitą ekspozycję aż 13-krotnie. Pomimo tych zmian farmakokinetycznych, badania kliniczne nie wykazały nasilenia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), co potwierdzono testami psychomotorycznymi.
chinidyna, cytochrom P450, cyzapryd, dawkowanie terapeutyczne, desmopresyna, działanie depresyjne na OUN, działanie niepożądane, działanie przeciwbiegunkowe, działanie sedatywne, efekt sedatywny, gemfibrozyl, inhibitor CYP2C8, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor izoenzymu cytochromu P450, inhibitor P-glikoproteiny, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, leczenie skojarzone, lek przeciwbiegunkowy, loperamid, metabolizm leku, metoklopramid, ośrodkowy układ nerwowy, P-glikoproteina, pasaż jelitowy, perystaltyka, perystaltyka jelit, ruchliwość przewodu pokarmowego, rytonawir, spowolnienie perystaltyki, stężenie leku w surowicy, Stoperan FAST, terapia skojarzona, test psychomotoryczny, test zastępowania cyfr symbolami, właściwość sedatywna, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaparcie
Leksykon leków
Interakcje leku – Remodulin 1 mg/ml

Treprostynil, substancja czynna Remodulin, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego profil bezpieczeństwa i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie istotne jest nasilenie efektu hipotensyjnego podczas jednoczesnego stosowania z lekami moczopędnymi, przeciwnadciśnieniowymi oraz innymi wazodylatatorami, co wymaga ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Furosemid może zmniejszać osoczowy klirens treprostynilu, potencjalnie zwiększając jego stężenie i działanie. Ponadto, treprostynil hamuje funkcję płytek krwi, co w połączeniu z lekami antyagregacyjnymi (np. ASA, klopidogrel), NLPZ, donorami tlenku azotu oraz przeciwzakrzepowymi (heparyna, warfaryna, NOAC) znacząco podnosi ryzyko krwawień, wymagając monitorowania parametrów hemostazy i obserwacji klinicznej.
cytochrom P450, donor tlenku azotu, doustny antykoagulant, efekt hipotensyjny, efekt wazodylatacyjny, furosemid, gemfibrozyl, hemostaza, heparyna, induktor CYP2C8, inhibitor CYP2C8, izoenzym CYP2C8, klirens osoczowy treprostynilu, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający naczynia, niedociśnienie tętnicze ogólnoustrojowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, parametr hemodynamiczny, parametr krzepnięcia, płytki krwi, ryfampicyna, treprostynil, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Imodium Instant 2 mg

Loperamid, substancja czynna Imodium Instant, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez mechanizmy związane z P-glikoproteiną oraz izoenzymami cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4 i CYP2C8. Inhibitory P-glikoproteiny, takie jak chinidyna i rytonawir, powodują 2-3-krotny wzrost stężenia loperamidu w osoczu po dawce 16 mg. Inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol i ketokonazol, zwiększają stężenie loperamidu odpowiednio 3-4 i 5-krotnie, przy czym nie obserwowano nasilenia działań niepożądanych ze strony OUN. Gemfibrozyl, inhibitor CYP2C8, podwaja stężenie loperamidu, a w połączeniu z itrakonazolem powoduje aż 4-krotny wzrost maksymalnego stężenia i 13-krotny wzrost całkowitej ekspozycji. W przypadku desmopresyny doustnej loperamid zwiększa jej stężenie w osoczu trzykrotnie, prawdopodobnie przez spowolnienie motoryki przewodu pokarmowego.
antagonizm farmakodynamiczny, cytochrom P450, działanie farmakodynamiczne, ekspozycja osocza, glikoproteina p, inhibitor CYP2C8, inhibitor CYP3A4, inhibitor P-glikoproteiny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, motoryka przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, pasaż jelitowy, pupilometria, ruchliwość przewodu pokarmowego, stężenie loperamidu w osoczu, synergizm farmakodynamiczny, właściwości farmakologiczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Tresuvi 1 mg/ml

Tresuvi (treprostynil) podawany dożylnie lub podskórnie wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest monitorowanie pacjentów stosujących jednocześnie leki moczopędne, przeciwnadciśnieniowe oraz inne środki rozszerzające naczynia, ze względu na ryzyko systemowego niedociśnienia tętniczego. Treprostynil hamuje funkcję płytek krwi, co w połączeniu z lekami przeciwpłytkowymi (NLPZ, ASA, klopidogrel) oraz przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna) zwiększa ryzyko krwawień. W badaniach farmakokinetycznych wykazano, że treprostynil w dawce 25 mg nie wpływa na farmakodynamikę warfaryny, jednak brak jest danych dotyczących interakcji z donorami tlenku azotu, które mogą nasilać działanie rozszerzające naczynia i ryzyko krwawień. U pacjentów leczonych furosemidem obserwuje się nieznaczne zmniejszenie klirensu treprostynilu, prawdopodobnie z powodu konkurencji metabolicznej (sprzęganie z kwasem glukuronowym).
antagonista kanału wapniowego, beta-bloker, cytochrom P450 CYP2C8, deferazyroks, donor tlenku azotu, doustny antykoagulant, dziurawiec, fenobarbital, fenytoina, furosemid, gemfibrozyl, hamowanie czynności płytek krwi, hemostaza, heparyna, induktor CYP2C8, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C8, izosorbid, karbamazepina, klopidogrel, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, kwas glukuronowy, lek naczyniorozszerzający, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, niedociśnienie tętnicze systemowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nitrogliceryna, płytki krwi, roztwór do infuzji, ryfampicyna, syldenafil, treprostynil, trimetoprim, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Tresuvi 5 mg/ml

Treprostynil, będący silnym wazodylatatorem i inhibitorem agregacji płytek krwi, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko systemowego niedociśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu z lekami moczopędnymi, przeciwnadciśnieniowymi oraz innymi wazodylatatorami, co wymaga ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej modyfikacji dawki. Ponadto, kojarzenie treprostynilu z lekami przeciwpłytkowymi (w tym NLPZ) i przeciwzakrzepowymi zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia i unikania jednoczesnego stosowania leków przeciwpłytkowych u pacjentów na antykoagulantach. Farmakokinetycznie, treprostynil metabolizowany jest głównie przez CYP2C8, co powoduje istotne interakcje z inhibitorami (np. gemfibrozyl powodujący dwukrotne zwiększenie ekspozycji na lek) oraz induktorami tego enzymu (np. ryfampicyna zmniejszająca ekspozycję o około 20%), co może wymagać dostosowania dawki po okresie stabilizacji terapii.
alkohol etylowy, bozentan, cytochrom P450 CYP2C8, deferazyroks, donor tlenku azotu, działanie hipotensyjne, działanie naczyniorozszerzające, fenobarbital, fenytoina, furosemid, gemfibrozyl, hamowanie agregacji płytek krwi, induktor CYP2C8, inhibitor CYP2C8, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klirens osoczowy, kwas glukuronowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze systemowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametry krzepnięcia, rozszerzanie naczyń krwionośnych, ryfampicyna, syldenafil, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, trimetoprim, warfaryna, wazodilatator, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Promonta 5 mg 5 mg

Montelukast wykazuje korzystny profil interakcji farmakokinetycznych, co umożliwia jego bezpieczne stosowanie w terapii skojarzonej z wieloma lekami stosowanymi w leczeniu astmy. Metabolizm montelukastu odbywa się głównie przez izoenzymy CYP3A4, CYP2C8 i CYP2C9, co wymaga uwagi przy jednoczesnym stosowaniu induktorów enzymatycznych, takich jak fenobarbital, który zmniejsza AUC montelukastu o około 40%. Inne induktory CYP3A4, jak fenytoina i ryfampicyna, również mogą obniżać stężenia montelukastu, szczególnie u dzieci. Montelukast jest substratem CYP2C8, a gemfibrozyl, silny inhibitor CYP2C8 i CYP2C9, zwiększa ekspozycję na montelukast ponad 4,4-krotnie, jednak nie wymaga to rutynowej zmiany dawkowania, choć zaleca się monitorowanie działań niepożądanych. Inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, nie powodują istotnego wzrostu ekspozycji na montelukast. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji z teofiliną, kortykosteroidami (prednizon, prednizolon), doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, terfenadyną, digoksyną oraz warfaryną.
CYP2C8, CYP2C9, CYP3A4, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, gemfibrozyl, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP2C8, itrakonazol, montelukast, noretyndron, ośrodkowy układ nerwowy, paklitaksel, prednizolon, prednizon, repaglinid, rozyglitazon, ryfampicyna, teofilina, terfenadyna, trimetoprym, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Tresuvi 2,5 mg/ml

Treprostynil wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko systemowego niedociśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych, przeciwnadciśnieniowych oraz innych rozszerzających naczynia, co wymaga ścisłego monitorowania ciśnienia i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Ponadto, ze względu na hamujący wpływ treprostynilu na czynność płytek krwi, kojarzenie go z lekami przeciwpłytkowymi (w tym NLPZ), donorami tlenku azotu oraz lekami przeciwzakrzepowymi zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga szczególnej ostrożności i kontroli parametrów krzepnięcia. W badaniach farmakokinetycznych wykazano, że gemfibrozyl (inhibitor CYP2C8) podwaja ekspozycję na doustny treprostynil (Cmax i AUC), natomiast ryfampicyna (induktor CYP2C8) zmniejsza ją o około 20%, co sugeruje konieczność dostosowania dawki po włączeniu lub odstawieniu tych leków. Furosemid może nieznacznie obniżać klirens osoczowy treprostynilu, jednak zazwyczaj nie wymaga to zmiany dawkowania.
bozentan, deferazyroks, donor tlenku azotu, efekt hipotensyjny, fenobarbital, fenytoina, furosemid, gemfibrozyl, hamowanie czynności płytek krwi, induktor CYP2C8, inhibitor CYP2C8, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, klirens osoczowy, kwas glukuronowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający naczynia, nadciśnienie płucne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametry krzepnięcia, ryfampicyna, syldenafil, treprostynil, trimetoprim, warfaryna, właściwości farmakodynamiczne, właściwości farmakokinetyczne, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Biseptol 480 400 mg + 80 mg

Kotrimoksazol (Biseptol), zawierający sulfametoksazol i trimetoprim, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie transporterów OCT2 oraz enzymów CYP2C8 i CYP2C9. Szczególnie istotne jest przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z dofetylidem, gdzie ekspozycja na lek wzrasta o 103% (AUC) i 93% (Cmax), co zwiększa ryzyko ciężkich arytmii komorowych i torsades de pointes. Inne leki metabolizowane przez CYP2C8 (paklitaksel, amiodaron) oraz CYP2C9 (kumaryny, fenytoina, pochodne sulfonylomocznika) również wykazują zwiększoną ekspozycję, co wymaga monitorowania parametrów klinicznych, takich jak INR, poziom glukozy czy stężenie fenytoiny. Dodatkowo, stosowanie kotrimoksazolu z lekami mielosupresyjnymi (takrolimus, azatiopryna) lub nefrotoksycznymi zwiększa ryzyko toksyczności, a jednoczesne podawanie z klozapiną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko agranulocytozy.
agranulocytoza, bloker receptora angiotensyny, delirium, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C8, inhibitor CYP2C9, inhibitor OCT2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kotrimoksazol, kwas foliowy, lek moczopędny tiazydowy, lek oszczędzający potas, lek przeciwzakrzepowy, methemoglobinemia, mielosupresja, mielotoksyczność, mioklonia, nefrotoksyczność, niedokrwistość megaloblastyczna, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, reakcja disulfiramopodobna, reduktaza dehydrofolianowa, torsade de pointes, trombocytopenia
Leksykon leków
Interakcje leku – Dissenten 2 mg

Chlorowodorek loperamidu, będący substratem P-glikoproteiny (P-gp) oraz metabolizowany głównie przez izoenzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4 i CYP2C8, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tych układów enzymatycznych. Jednoczesne podawanie loperamidu z inhibitorami P-gp, takimi jak chinidyna czy rytonawir, prowadzi do 2-3-krotnego wzrostu stężenia loperamidu w osoczu. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak itrakonazol i ketokonazol, powodują 3-5-krotne zwiększenie stężenia loperamidu, a ich skojarzone stosowanie z gemfibrozylem (inhibitorem CYP2C8) może skutkować nawet 13-krotnym wzrostem całkowitej ekspozycji na lek. Pomimo tych znaczących zmian farmakokinetycznych, nie zaobserwowano nasilenia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, co potwierdzono testami psychomotorycznymi i pupilometrią. Z uwagi na wysokie ryzyko interakcji, nie zaleca się jednoczesnego stosowania loperamidu z inhibitorami CYP450 i P-gp, a w przypadku konieczności takiego połączenia wskazane jest ostrożne monitorowanie i ewentualna modyfikacja dawki.
bariera krew-mózg, chlorowodorek loperamidu, desmopresyna, dysfagia, działanie depresyjne OUN, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, inhibitor CYP2C8, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor P-glikoproteiny, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, interakcja wielolekowa, lek cholinolityczny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, motoryka przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, P-glikoproteina, perystaltyka jelit