Eltrombopag Glenmark
Tabletki powlekane, 50 mg
Produkt leczniczy zawiera eltrombopag w postaci eltrombopagu z olaminą, dostępny w dawkach 25 mg i 50 mg. Tabletki powlekane oprócz substancji czynnej zawierają izomalt, który pełni funkcję substancji pomocniczej. Lek stosuje się u dorosłych oraz dzieci z pierwotną małopłytkowością immunologiczną, gdy inne metody leczenia okazały się nieskuteczne. Ponadto jest wskazany u dorosłych pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C w celu leczenia małopłytkowości, utrudniającej terapię interferonem.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie eltrombopagiem (Eltrombopag Glenmark) powinno być prowadzone pod nadzorem hematologa lub specjalisty zajmującego się przewlekłym WZW typu C. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane w zależności od liczby płytek krwi, z celem utrzymania ich na poziomie zapobiegającym krwawieniom, zwykle ≥50 000/μl. Dla pierwotnej małopłytkowości immunologicznej dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat, 25 mg/dobę u dzieci 1-5 lat oraz u pacjentów pochodzenia wschodnio-/południowo-wschodnioazjatyckiego. Maksymalna dawka to 75 mg/dobę. Monitorowanie obejmuje cotygodniową morfologię krwi do stabilizacji liczby płytek (≥50 000/μl przez 4 tygodnie), a następnie comiesięczne kontrole. Dawkę należy modyfikować co 2 tygodnie o 25 mg w zależności od liczby płytek, z przerwaniem terapii przy przekroczeniu 250 000/μl i wznowieniem po spadku do ≤100 000/μl.
U pacjentów z przewlekłym WZW typu C zalecana dawka początkowa eltrombopagu to 25 mg/dobę, bez konieczności dostosowania u osób z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. Celem jest osiągnięcie liczby płytek umożliwiającej rozpoczęcie i kontynuację terapii przeciwwirusowej (około 50 000-75 000/μl), unikając wartości >75 000/μl. Maksymalna dawka wynosi 100 mg/dobę. Monitorowanie liczby płytek jest cotygodniowe do stabilizacji, następnie comiesięczne. W przypadku liczby płytek >150 000/μl leczenie należy przerwać, a po spadku do ≤100 000/μl wznowić z mniejszą dawką. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh ≥5) eltrombopag stosuje się ostrożnie, rozpoczynając od 25 mg/dobę. Lek należy przyjmować na czczo, z zachowaniem co najmniej 2-godzinnego odstępu od leków zobojętniających, produktów mlecznych i suplementów mineralnych zawierających kationy wielowartościowe, aby zapewnić odpowiednią absorpcję.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Eltrombopag Glenmark 50 mg
absorpcja leku, czynność wątroby, dekompensacja wątroby, eltrombopag, kation wielowartościowy, kreatynina w surowicy, krwawienie, leczenie przeciwwirusowe, lek przeciwwirusowy, lek zobojętniający, małopłytkowość, małopłytkowość immunologiczna, morfologia krwi, peginterferon, płytki krwi, rozmaz krwi obwodowej, wirusowe zapalenie wątroby typu C, WZW C, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żyły wrotnej, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe -
Działania niepożądane
Eltrombopag, stosowany w leczeniu małopłytkowości immunologicznej, dostępny jest w dawkach 25 mg i 50 mg w formie tabletek powlekanych. W badaniach klinicznych obejmujących łącznie 763 dorosłych pacjentów oraz 171 dzieci i młodzieży wykazano, że lek może powodować poważne działania niepożądane, w tym hepatotoksyczność manifestującą się podwyższeniem aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) oraz zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna. Najczęstsze działania niepożądane u dorosłych (≥10%) to nudności, biegunka, ból pleców oraz wzrost ALT, co wymaga regularnego monitorowania parametrów wątrobowych i oceny ryzyka zakrzepowego podczas terapii. U pacjentów pediatrycznych profil bezpieczeństwa jest zbliżony, jednak obserwuje się częstsze występowanie infekcji górnych dróg oddechowych, zapalenia części nosowej gardła, kaszlu, gorączki oraz dolegliwości bólowych w obrębie jamy ustnej i brzucha.
Ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak uszkodzenie wątroby i zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów leczonych eltrombopagiem, w tym regularna kontrola funkcji wątroby oraz obserwacja objawów klinicznych sugerujących zakrzepicę. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych zaleca się rozważenie modyfikacji dawki, przerwania lub odstawienia leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na edukację pacjentów i opiekunów dzieci, aby niezwłocznie zgłaszali objawy infekcji lub inne niepokojące symptomy. Indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka terapii eltrombopagiem jest kluczowa dla optymalizacji leczenia i minimalizacji powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Eltrombopag Glenmark 50 mg
aminotransferaza alaninowa, badanie kontrolowane placebo, eltrombopag olamina, hepatotoksyczność, małopłytkowość immunologiczna, metoda podwójnie ślepej próby, nieżyt nosa, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, powikłanie zakrzepowe, tabletka powlekana, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zapalenie nosogardła, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe -
Interakcje leku
Eltrombopag Glenmark wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez hamowanie transporterów OATP1B1 i BCRP, co prowadzi do istotnego zwiększenia stężeń statyn (np. rozuwastatyny: ↑Cmax o 103%, ↑AUC o 55% przy dawce 75 mg eltrombopagu). Podobne ryzyko dotyczy metotreksatu i topotekanu, wymagając ostrożności i monitorowania toksyczności. Eltrombopag nie istotnie wpływa na metabolizm substratów enzymów CYP450 1A2, 2C19, 2C9 i 3A4, choć hamuje CYP2C8 i CYP2C9 in vitro. Jednoczesne stosowanie z cyklosporyną obniża ekspozycję na eltrombopag (Cmax ↓25-39%, AUC ↓18-24%), co może wymagać dostosowania dawki i monitorowania liczby płytek krwi. Chelatowanie przez wielowartościowe kationy (np. wapń, żelazo, magnez) znacząco obniża biodostępność eltrombopagu (↓AUC i Cmax o 70%), dlatego zaleca się przyjmowanie eltrombopagu co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po produktach zawierających te kationy.
Podawanie eltrombopagu z inhibitorami proteazy WZW C (telaprewir, boceprewir) nie wymaga modyfikacji dawkowania, jednak zaleca się monitorowanie wskaźników supresji wirusa. Lopinawir/rytonawir zmniejszają AUC eltrombopagu o 17%, co wymaga ostrożności i kontroli liczby płytek, zwłaszcza przy zmianie terapii. Leki hamujące lub indukujące wiele enzymów metabolizujących eltrombopag (np. fluwoksamina, ryfampicyna) mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać jego stężenia, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. W terapii pierwotnej małopłytkowości immunologicznej eltrombopag stosowany jest z kortykosteroidami, danazolem, azatiopryną, IVIG i immunoglobuliną anty-D, co może prowadzić do nadmiernego wzrostu liczby płytek i wymaga ścisłego monitorowania. Spożycie posiłków bogatych w wapń znacząco obniża biodostępność eltrombopagu (np. AUC ↓59-75%, Cmax ↓65-79%), dlatego zaleca się odpowiednie odstępy czasowe między podaniem leku a posiłkiem. Ze względu na metabolizm wątrobowy i potencjalne ryzyko hepatotoksyczności, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii eltrombopagiem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Eltrombopag Glenmark 50 mg
azatiopryna, biodostępność, boceprevir, chelatacja, chelatowanie, cyklosporyna, danazol, działanie niepożądane, eltrombopag z olaminą, enzym CYP450, fluwoksamina, hepatotoksyczność, immunoglobulina anty-D, immunoglobulina dożylna, indukcja enzymatyczna, induktor CYP1A2, induktor enzymatyczny, inhibitor BCRP, inhibitor CYP1A2, inhibitor enzymatyczny, inhibitor i induktor CYP1A2 i CYP2C8, inhibitor proteazy WZW C, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, kation wielowartościowy, kortykosteroid, lopinawir, metotreksat, mikrosom wątrobowy, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, rozuwastatyna, ryfampicyna, rytonawir, statyna, substrat BCRP, substrat cytochromu P450, substrat OATP1B1, substrat OATP1B1 i BCRP, telaprewir, topotekan, właściwość farmakologiczna -
Profil bezpieczeństwa leku
Eltrombopag wymaga zachowania ostrożności w określonych grupach pacjentów. U kobiet karmiących piersią brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania leku do mleka, jednak badania na zwierzętach sugerują możliwość ekspozycji dziecka, co wymaga rozważenia przerwania karmienia lub modyfikacji terapii. U seniorów, zwłaszcza powyżej 75 roku życia, mimo braku istotnych różnic w bezpieczeństwie, zaleca się szczególną ostrożność ze względu na potencjalnie zwiększoną wrażliwość. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, ale wskazane jest monitorowanie parametrów nerkowych, takich jak kreatynina i analiza moczu.
W odniesieniu do pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, eltrombopag nie jest zalecany u osób z pierwotną małopłytkowością immunologiczną i wskaźnikiem Child-Pugh ≥5, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. W pozostałych przypadkach konieczne jest stosowanie obniżonych dawek początkowych oraz ścisłe monitorowanie funkcji wątroby. Lek ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak należy uwzględnić możliwość wystąpienia zawrotów głowy lub zaburzeń koncentracji. Brak jest danych dotyczących interakcji eltrombopagu z alkoholem, co wskazuje na potrzebę ostrożności w zaleceniach dla pacjentów spożywających alkohol.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Eltrombopag Glenmark 50 mg
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa eltrombopagu wykazały specyficzne działania toksyczne zależne od dawki i czasu ekspozycji, z uwzględnieniem unikalnej farmakologii leku, który nie stymuluje produkcji płytek krwi u zwierząt doświadczalnych. Zaćma była obserwowana u myszy i szczurów przy ekspozycjach ≥4-6-krotnych (dla ITP) oraz ≥2-3-krotnych (dla WZW C) w stosunku do dawek klinicznych (75 mg/dobę dla ITP, 100 mg/dobę dla WZW C), z czasem pojawienia się od 6 do 39 tygodni. Uszkodzenia cewek nerkowych występowały przy ekspozycjach zbliżonych do klinicznych (0,8-1,2x dla ITP, 0,6x dla WZW C), natomiast degeneracja i martwica hepatocytów pojawiały się przy dawkach źle tolerowanych. Wpływ na układ krwiotwórczy (zmniejszenie retikulocytów) obserwowano przy ekspozycjach ≥7-10x (ITP) i ≥4x (WZW C). Hiperostoza śródkostna i działanie letalne na zarodki występowały przy ekspozycjach 6x (ITP) i 3x (WZW C) wyższych niż kliniczne. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani mutagennego eltrombopagu w badaniach in vitro i in vivo, a wpływ na płodność i rozwój embrionalno-płodowy był nieistotny przy dawkach do 20 mg/kg mc. u szczurów i 150 mg/kg mc. u królików, odpowiadających ekspozycjom klinicznym lub niższym.
Badania przedkliniczne wskazują na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności, hepatotoksyczności oraz zaćmy przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek eltrombopagu, zwłaszcza w dawkach przekraczających wielokrotnie ekspozycję kliniczną stosowaną u pacjentów z ITP i WZW C. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano toksyczne działanie na zarodki przy dawkach toksycznych dla matek, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu leku w ciąży. Brak fototoksyczności w badaniach na zwierzętach oraz brak zwiększonej wrażliwości na światło u ludzi w dawce 75 mg nie wyklucza jednak ryzyka reakcji fotoalergicznych. Wyniki badań na młodych szczurach sugerują, że ryzyko toksycznego wpływu eltrombopagu u dzieci i młodzieży nie jest większe niż u dorosłych pacjentów z ITP, jednak ze względu na obserwacje zaćmy u młodych zwierząt, konieczne jest monitorowanie funkcji wzroku podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eltrombopag Glenmark 50 mg
badanie rakotwórczości, działanie letalne na zarodki, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja neurobehawioralna, hiperostoza śródkostna, hiperplazja szpiku kostnego, liczba retikulocytów, martwica hepatocytów, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, płodność samic, przenikanie do mleka matki, reakcja fotoalergiczna, synteza DNA, test mikrojądrowy, uszkodzenie cewek nerkowych, zaćma polekowa, zmętnienie gałki ocznej -
Skład i postać leku
Eltrombopag Glenmark jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 25 mg i 50 mg, zawierających odpowiednio 25 mg lub 50 mg eltrombopagu z olaminą. Tabletki różnią się kolorem i rozmiarem: 25 mg są ciemnoróżowe, okrągłe, o średnicy około 8 mm, z symbolem „II”, natomiast 50 mg są różowe, okrągłe, o średnicy około 10 mm, z symbolem „III”. Substancją pomocniczą o istotnym znaczeniu klinicznym jest izomalt (E 953) w ilości 58 mg w tabletce 25 mg oraz 117 mg w tabletce 50 mg, co może mieć wpływ u pacjentów z określonymi schorzeniami. Pozostałe substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, mannitol, powidon, wapnia krzemian, karboksymetyloskrobię sodową, magnezu stearynian, hypromelozę oraz barwniki (dwutlenek tytanu, tlenki żelaza czerwony i żółty) i triacetynę.
Lek jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań (10, 14, 28, 30 lub 84 tabletki powlekane) zarówno w formie standardowej, jak i jednodawkowej (np. 10×1, 14×1). Okres ważności produktu wynosi 2 lata od daty produkcji, a przechowywanie możliwe jest w temperaturze pokojowej bez specjalnych wymagań. Eltrombopag Glenmark w postaci tabletek powlekanych charakteryzuje się stabilnością farmaceutyczną i nie wykazuje niezgodności z innymi substancjami w standardowych warunkach użytkowania. Niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, aby zapobiec niewłaściwemu wykorzystaniu i ochronić środowisko.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Eltrombopag Glenmark 50 mg
blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, eltrombopag, eltrombopag olamina, hypromeloza, izomalt, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powidon, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, triacetyna, tytanu dwutlenek, wapnia krzemian, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty -
Specjalne ostrzeżenia
Eltrombopag Glenmark, dostępny w tabletkach powlekanych 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu małopłytkowości, w tym u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C) oraz ciężką niedokrwistością aplastyczną (SAA). U pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby (albuminy ≤35 g/l lub MELD ≥10) leczonych eltrombopagiem w skojarzeniu z interferonem obserwuje się zwiększone ryzyko dekompensacji wątroby i zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, w tym zakrzepicy żyły wrotnej (2% w grupie leczonej). Monitorowanie czynności wątroby (AlAT, AspAT, bilirubina) jest kluczowe, a leczenie należy przerwać przy wzroście AlAT ≥3 x GGN u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby lub ≥3 x wartości wyjściowej u pacjentów z podwyższonymi transaminazami, zwłaszcza jeśli utrzymuje się ≥4 tygodni lub towarzyszy mu wzrost bilirubiny bezpośredniej lub objawy kliniczne. Eltrombopag może indukować pośrednią hiperbilirubinemię poprzez hamowanie UGT1A1 i OATP1B1. U pacjentów z SAA zaleca się niższą dawkę początkową i ścisłe monitorowanie morfologii krwi, ze względu na ryzyko progresji włókien retikulinowych w szpiku oraz pojawienia się nieprawidłowości cytogenetycznych (17-23% pacjentów w badaniach klinicznych). W przypadku nowych lub postępujących nieprawidłowości morfologicznych lub cytopenii konieczne jest przerwanie terapii i rozważenie biopsji szpiku.
Eltrombopag wiąże się z ryzykiem zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, szczególnie u pacjentów z albuminami ≤35 g/l, wynikiem MELD ≥10, wiekiem ≥60 lat oraz obecnością czynników ryzyka (np. czynnik V Leiden, niedobór ATIII, nowotwory, stosowanie HTZ, otyłość, palenie). W badaniach klinicznych u pacjentów z WZW C i marskością wątroby częstość dekompensacji wynosiła 11% w grupie leczonej vs. 6% placebo. Po przerwaniu terapii eltrombopagiem obserwuje się ryzyko nawrotu małopłytkowości i krwawień, zwłaszcza u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe; zaleca się monitorowanie liczby płytek co tydzień przez 4 tygodnie. Eltrombopag może powodować zaćmę i krwotoki siatkówkowe (2% pacjentów), dlatego wskazane są rutynowe badania okulistyczne. Nie stwierdzono istotnego wpływu na odstęp QTc u zdrowych ochotników, jednak u pacjentów z małopłytkowością obserwowano wydłużenie QTc. Lek zawiera izomalt (58 mg w 25 mg tabletce, 117 mg w 50 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją fruktozy. Ze względu na potencjalne interakcje i wpływ na wyniki badań laboratoryjnych (bilirubina, kreatynina), w przypadku rozbieżności zaleca się powtórzenie badań inną metodą.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Eltrombopag Glenmark
agonista receptora trombopoetyny, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bilirubina w surowicy, ciężka niedokrwistość aplastyczna, czynnik V Leiden, dekompensacja wątroby, eltrombopag z olaminą, encefalopatia wątrobowa, krwawienie z żylaków, krwotok siatkówkowy, marskość wątroby, nieprawidłowości cytogenetyczne, nietolerancja fruktozy, ostra białaczka szpikowa, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, skala MELD, spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej, toksyczny wpływ na wątrobę, trwała odpowiedź wirusologiczna, wydłużenie odstępu QTc, zaawansowana choroba wątroby, zakrzepica żyły wrotnej, zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, zespół antyfosfolipidowy, zespół mielodysplastyczny -
Właściwości farmakodynamiczne
Eltrombopag, dostępny w dawkach 25 mg i 50 mg, jest agonistą receptora trombopoetyny (TPO-R) stosowanym w leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP). Mechanizm działania polega na stymulacji megakariopoezy poprzez aktywację kaskad sygnałowych połączonych z przezbłonową domeną TPO-R, co prowadzi do proliferacji i różnicowania komórek progenitorowych w szpiku kostnym. Lek był oceniany w licznych badaniach klinicznych, w tym w dwóch randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach fazy III (RAISE i TRA100773B), dwóch badaniach otwartych (REPEAT i EXTEND) oraz badaniu fazy II (TAPER), obejmujących łącznie ponad 400 pacjentów z ITP, z obserwacją trwającą od 6 miesięcy do ponad roku. Badania potwierdziły skuteczność i bezpieczeństwo eltrombopagu, zwłaszcza u pacjentów z nawrotem choroby lub opornych na leczenie kortykosteroidami.
W badaniu RAISE, obejmującym 197 pacjentów, eltrombopag był podawany początkowo w dawce 50 mg, z możliwością dostosowania dawki w zakresie od ≤25 mg do 75 mg w zależności od odpowiedzi hematologicznej. Stratyfikacja randomizacji uwzględniała status splenektomii, aktualne leczenie ITP oraz wyjściową liczbę płytek krwi. Dostosowanie dawki pozwoliło na optymalizację terapii, osiągając najlepszą odpowiedź kliniczną przy minimalizacji działań niepożądanych. Wyniki tych badań wskazują, że eltrombopag jest efektywnym i bezpiecznym lekiem hemostatycznym w długoterminowym leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej u dorosłych pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Eltrombopag Glenmark 50 mg
domena przezbłonowa, działanie niepożądane, eltrombopag, eltrombopag olamina, endogenna trombopoetyna, ITP, komórki progenitorowe, kortykosteroid, lek hemostatyczny, lek przeciwkrwotoczny, liczba płytek krwi, małopłytkowość immunologiczna, megakariopoeza, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, płytki krwi, receptor trombopoetyny, splenektomia, szpik kostny, tabletka powlekana, trombopoetyną, usunięcie śledziony -
Właściwości farmakokinetyczne
Eltrombopag, dostępny w dawkach 25 mg i 50 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje zróżnicowane parametry farmakokinetyczne w zależności od populacji pacjentów oraz dawki. U dorosłych z pierwotną małopłytkowością immunologiczną AUC(0-τ) wzrasta od 47 µg/ml·h przy dawce 30 mg do 168 µg/ml·h przy dawce 75 mg, a Cmax od 3,78 µg/ml do 12,7 µg/ml. U pacjentów z przewlekłym zakażeniem WZW C wartości te są wyższe, np. przy dawce 75 mg AUC(0-τ) wynosi 301 µg/ml·h, a Cmax 16,71 µg/ml. Eltrombopag charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (>99,9%), metabolizowany jest głównie przez CYP1A2 i CYP2C8 oraz transferazy UGT1A1 i UGT1A3, a wydalany głównie z kałem (59%) i moczem (31%). Okres półtrwania wynosi 21-32 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Biodostępność jest obniżona przez jednoczesne podawanie z produktami zawierającymi wielowartościowe kationy (np. leki zobojętniające, nabiał, suplementy mineralne).
Farmakokinetyka eltrombopagu ulega istotnym modyfikacjom w stanach chorobowych i u różnych grup demograficznych. U pacjentów z niewydolnością nerek AUC₀₋∞ jest zmniejszona o 32-60%, natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wzrasta o 41-93%, co wymaga ostrożności i dostosowania dawki, zwłaszcza u chorych z ciężkimi zaburzeniami wątroby (Child-Pugh ≥5). U pacjentów wschodnioazjatyckiego pochodzenia oraz u kobiet obserwuje się wyższą ekspozycję na lek (odpowiednio o 43-55% i 23-41%). U dzieci i młodzieży z pierwotną małopłytkowością immunologiczną ekspozycja jest większa u młodszych grup wiekowych (AUC(0-τ) do 162 µg/ml·h u dzieci 1-5 lat) oraz u dziewcząt w porównaniu z chłopcami. Eltrombopag jest inhibitorem transporterów OATP1B1 i BCRP, co może prowadzić do interakcji, np. ze statynami (rozuwastatyną). Zaleca się monitorowanie terapii i uwzględnienie indywidualnych czynników wpływających na farmakokinetykę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Eltrombopag Glenmark 50 mg
białko oporności raka piersi, biodostępność biologiczna, chelaty, eltrombopag, enzymy cytochromu P450, glukuronidacja, glutation, inhibitor enzymu, interakcja lekowa, klirens osoczowy, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, przewlekłe zapalenie wątroby typu C, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, statyny, transporter BCRP, transporter OATP1B1, WZW C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żyły wrotnej -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Eltrombopag Glenmark nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz wykazany szkodliwy wpływ na reprodukcję w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku oraz konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym podczas terapii. Brak jednoznacznych danych dotyczących przenikania eltrombopagu do mleka kobiecego oraz potencjalnego ryzyka dla niemowląt karmionych piersią wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, co może skutkować decyzją o przerwaniu karmienia lub terapii. W przypadku planowania ciąży, lekarz powinien omówić aktualny stan wiedzy dotyczący wpływu leku na płodność, podkreślając brak jednoznacznych dowodów na negatywny wpływ u ludzi, mimo braku zaburzeń w modelach zwierzęcych.
W trakcie konsultacji z pacjentkami w ciąży, planującymi ciążę lub karmiącymi piersią, lekarz ma obowiązek przekazać informacje o ograniczeniach wiedzy dotyczącej bezpieczeństwa eltrombopagu, konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji oraz potencjalnym ryzyku dla płodu i niemowląt. Decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, uwzględniając stosunek korzyści do ryzyka, a wszystkie przekazane informacje oraz świadoma zgoda pacjentki muszą być odpowiednio udokumentowane. Zalecenia dotyczące antykoncepcji odnoszą się zarówno do kobiet, jak i mężczyzn przyjmujących eltrombopag, co podkreśla konieczność kompleksowego podejścia do bezpieczeństwa reprodukcyjnego podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Eltrombopag Glenmark 50 mg
antykoncepcja, badania przedkliniczne, ekspozycja lekowa, eltrombopag, Eltrombopag Glenmark, karmienie piersią, model zwierzęcy, prokreacja, przenikanie leków do mleka, ryzyko dla płodu, stosunek korzyści do ryzyka, świadoma zgoda pacjenta, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, zaburzenia płodności, zaburzenia reprodukcyjne -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Eltrombopag, dostępny w dawkach 25 mg i 50 mg w postaci tabletek powlekanych (Eltrombopag Glenmark), wykazuje nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Mimo to, lekarz prowadzący terapię powinien uwzględnić stan kliniczny pacjenta oraz potencjalne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy czy zaburzenia koncentracji, które mogą negatywnie wpływać na zdolności psychomotoryczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów wykonujących zawody wymagające stałej koncentracji, zgłaszających objawy neurologiczne lub przyjmujących leki wpływające na układ nerwowy.
Decyzja o zdolności do prowadzenia pojazdów powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem dawki eltrombopagu, czasu trwania terapii oraz reakcji pacjenta na leczenie. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o możliwych działaniach niepożądanych wpływających na zdolności psychomotoryczne oraz konieczności zachowania ostrożności, zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawki. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów, takich jak zawroty głowy czy problemy z koncentracją, pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i niezwłocznie zgłosić się do lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Eltrombopag Glenmark 50 mg
-
Wskazania do stosowania
Eltrombopag Glenmark, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 25 mg i 50 mg, jest wskazany do leczenia małopłytkowości w wybranych populacjach pacjentów, w tym dorosłych z pierwotną małopłytkowością immunologiczną (ITP) oraz dzieci i młodzieży od 1 roku życia z utrzymującą się co najmniej 6 miesięcy ITP, u których standardowe terapie (kortykosteroidy, immunoglobuliny) okazały się nieskuteczne. Ponadto, lek znajduje zastosowanie u dorosłych z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C), gdy małopłytkowość uniemożliwia rozpoczęcie lub kontynuację terapii przeciwwirusowej opartej na interferonie. Przed włączeniem terapii eltrombopagiem konieczna jest dokładna ocena odpowiedzi na wcześniejsze leczenie oraz potwierdzenie, że małopłytkowość jest głównym czynnikiem ograniczającym leczenie.
Tabletki Eltrombopag Glenmark zawierają odpowiednio 25 mg lub 50 mg eltrombopagu z olaminą, a także izomalt jako substancję pomocniczą (58 mg w tabletce 25 mg i 117 mg w tabletce 50 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów. Preparat umożliwia indywidualne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta. Wskazania do stosowania obejmują niedostateczną odpowiedź na leczenie pierwszego rzutu w ITP oraz konieczność poprawy liczby płytek krwi u pacjentów z WZW C, aby umożliwić optymalną terapię przeciwwirusową. Decyzja o terapii powinna być oparta na szczegółowej dokumentacji medycznej i ocenie klinicznej, uwzględniającej czas trwania choroby oraz odpowiedź na wcześniejsze leczenie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Eltrombopag Glenmark 50 mg