Leki w grupie
„leki hematologiczne”

Leki hematologiczne to szeroka grupa farmaceutyków stosowanych w leczeniu chorób i zaburzeń dotyczących krwi oraz układu krwiotwórczego. Działają one na różne elementy krwi (krwinki czerwone, krwinki białe, płytki krwi) oraz na procesy krzepnięcia, co pozwala na leczenie anemii, zaburzeń krzepnięcia, chorób nowotworowych krwi i innych schorzeń hematologicznych.

Wśród leków hematologicznych można wyróżnić kilka istotnych podgrup: leki przeciwkrwotoczne (hemostatyki), leki przeciwzakrzepowe (antykoagulanty), leki trombolityczne, leki przeciwanemiczne, czynniki wzrostu krwinek oraz leki immunomodulujące stosowane w hematoonkologii. Każda z tych podgrup ma specyficzne wskazania i mechanizmy działania.

Do najważniejszych leków przeciwkrwotocznych należą: kwas traneksamowy (Exacyl, Cyclokapron), etamsylat (Cyclonamine) oraz desmopresynę (Minirin). Leki przeciwzakrzepowe to m.in. heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe (enoksaparyna – Clexane, dalteparyna – Fragmin), antagoniści witaminy K (warfaryna – Warfin, acenokumarol – Sintrom), nowe doustne antykoagulanty (dabigatran – Pradaxa, rywaroksaban – Xarelto, apiksaban – Eliquis).

Leki przeciwanemiczne obejmują preparaty żelaza (np. żelazo(III) – Ferinject, Venofer), witaminę B12 (cyjanokobalamina – Vitamin B12), kwas foliowy (Folacid) oraz leki stymulujące erytropoezę (epoetyna alfa – Eprex, darbepoetyna alfa – Aranesp). W leczeniu hematoonkologicznym stosuje się leki immunomodulujące, takie jak talidomid (Thalidomide), lenalidomid (Revlimid) czy pomalidomid (Imnovid).

Największą zaletą leków hematologicznych jest możliwość celowanego oddziaływania na konkretne procesy patofizjologiczne w obrębie układu krwiotwórczego i krzepnięcia. Nowoczesne terapie hematologiczne pozwalają na znaczne przedłużenie życia pacjentów z chorobami nowotworowymi krwi, skuteczne zapobieganie powikłaniom zakrzepowo-zatorowym oraz leczenie niedokrwistości różnego pochodzenia.

Stosowanie leków hematologicznych wiąże się jednak z określonymi ryzykami. Antykoagulanty mogą powodować krwawienia, w tym krwawienia zagrażające życiu. Leki immunomodulujące stosowane w hematoonkologii mogą powodować mielosupresję (zahamowanie czynności szpiku), zwiększać ryzyko infekcji i zdarzeń zakrzepowo-zatorowych. Preparaty stymulujące erytropoezę mogą zwiększać ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych i progresji niektórych nowotworów.

Ważną podgrupą leków hematologicznych są czynniki wzrostu komórek krwi, takie jak czynniki stymulujące tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF: filgrastym – Neupogen, pegfilgrastym – Neulasta) stosowane głównie w celu przyspieszenia regeneracji szpiku po chemioterapii oraz czynniki wzrostu megakariocytów i płytek krwi (romiplostym – Nplate, eltrombopag – Revolade) używane w leczeniu małopłytkowości immunologicznej.

Lista leków w tej grupie

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl