przewlekłe atroficzne zapalenie błony śluzowej żołądka
Wskazanie
Przewlekłe atroficzne zapalenie błony śluzowej żołądka to schorzenie charakteryzujące się postępującym zanikiem gruczołów właściwych błony śluzowej żołądka, co prowadzi do utraty komórek wydzielniczych i zastąpienia ich przez komórki metaplastyczne. Najczęstszą przyczyną jest zakażenie Helicobacter pylori, ale może być również spowodowane przez autoimmunologiczne zapalenie żołądka, długotrwałe stosowanie niektórych leków (np. NLPZ), nadużywanie alkoholu czy refluksowe zapalenie przełyku.
Diagnostyka opiera się na badaniu endoskopowym z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego. Ważne jest również wykonanie testów na obecność H. pylori (test oddechowy, test kałowy, testy serologiczne lub test ureazowy z bioptatu). W przypadku atrofii autoimmunologicznej wskazane jest oznaczenie przeciwciał przeciwko komórkom okładzinowym i czynnikowi wewnętrznemu oraz poziomu witaminy B12.
Leczenie zależy od przyczyny schorzenia. W przypadku zakażenia H. pylori stosuje się eradykację bakterii przy użyciu terapii trójskładnikowej: inhibitor pompy protonowej (np. Controloc, Nolpaza, Pantopraz) oraz dwa antybiotyki (najczęściej amoksycylina – Amoksiklav, Duomox oraz klarytromycyna – Klacid, Fromilid lub metronidazol – Metronidazol, Metronidazol Polpharma). W razie niepowodzenia stosuje się terapię poczwórną z bizmutem (Pylera). Przy zmianach autoimmunologicznych stosuje się suplementację witaminy B12 (Milgamma, Vitaminum B12 WZF).
Największą trudnością w leczeniu przewlekłego atroficznego zapalenia błony śluzowej żołądka jest to, że zmiany atroficzne są często nieodwracalne, nawet po wyeliminowaniu czynnika wywołującego. Ponadto schorzenie to zwiększa ryzyko rozwoju raka żołądka, co wymaga regularnego monitorowania pacjentów poprzez badania endoskopowe. Dodatkowym wyzwaniem jest rosnąca oporność H. pylori na antybiotyki, co zmniejsza skuteczność standardowych schematów eradykacyjnych. U pacjentów z autoimmunologicznym zapaleniem żołądka konieczne jest dożywotnie monitorowanie i suplementacja witaminy B12 oraz kontrola w kierunku innych chorób autoimmunologicznych.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Vitaminum B12-SF – Roztwór do wstrzykiwań – 1000 mcg/ml
Preparat zawiera 1000 mikrogramów cyjanokobalaminy, czyli witaminy B12, w postaci roztworu do wstrzykiwań. Stosuje się go w leczeniu niedoborów witaminy B12, których nie można uzupełnić dietą, w tym w przypadku niedokrwistości Addisona-Biermera oraz innych niedokrwistości megaloblastycznych. Wskazaniem do podania są również stany związane z brakiem czynnika wewnętrznego, problemy z wchłanianiem witaminy oraz niektóre choroby przewodu pokarmowego. Lek pomaga w uzupełnieniu deficytów wynikających m.in. z wegetarianizmu, resekcji żołądka czy chorób jelit.
• Wskazania do stosowania- brak czynnika Castle’a na skutek resekcji żołądka
- celiakia
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- niedobór witaminy B12
- niedokrwistość megaloblastyczna z niedoboru witaminy B12
- niedokrwistość złośliwa Addisona-Biermera
- przewlekłe atroficzne zapalenie błony śluzowej żołądka
- resekcja jelita krętego
- ścisły wegetarianizm
- sprue tropikalna
- zahamowanie wydzielania czynnika Castle’a
- zarażenie bruzdogłowcem szerokim
- zespół ślepej pętli
- zespół złego wchłaniania
• Substancja czynna• Kategoria leku -
Vitaminum B12 WZF – Roztwór do wstrzykiwań – 500 mcg/ml
Produkt zawiera cyjanokobalaminę, czyli witaminę B12, w postaci roztworu do wstrzykiwań. Stosuje się go w leczeniu niedokrwistości złośliwej oraz innych rodzajów niedokrwistości wynikających z niedoboru witaminy B12. Wskazany jest także w przypadku niedoborów związanych z dietą wegetariańską, problemami z wchłanianiem czy chorobami przewodu pokarmowego. Pomaga również w diagnostyce testu Schillinga oceniającego wchłanianie witaminy B12.
• Wskazania do stosowania- brak czynnika Castle’a na skutek resekcji żołądka
- celiakia
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- niedobór witaminy B12
- niedokrwistość megaloblastyczna z niedoboru witaminy B12
- niedokrwistość złośliwa Addisona-Biermera
- przewlekłe atroficzne zapalenie błony śluzowej żołądka
- resekcja jelita krętego
- ścisły wegetarianizm
- sprue tropikalna
- test Schillinga
- zahamowanie wydzielania czynnika Castle’a
- zarażenie bruzdogłowcem szerokim
- zespół ślepej pętli
- zespół złego wchłaniania
• Substancja czynna -
Vitaminum B12 WZF – Roztwór do wstrzykiwań – 100 mcg/ml
Preparat zawiera cyjanokobalaminę, czyli witaminę B12, w postaci roztworu do wstrzykiwań. Stosuje się go przede wszystkim w leczeniu niedokrwistości złośliwej Addisona-Biermera oraz innych niedokrwistości megaloblastycznych wynikających z niedoboru witaminy B12. Wskazany jest również przy niedoborach spowodowanych wyłączeniem produktów zwierzęcych z diety, zaburzeniami wchłaniania oraz chorobami przewodu pokarmowego. Lek wspomaga uzupełnienie deficytu witaminy B12 w różnych stanach patologicznych związanych z jej niedoborem.
• Wskazania do stosowania- brak czynnika Castle’a po resekcji żołądka
- celiakia
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- niedobór witaminy B12
- niedokrwistość megaloblastyczna z niedoboru witaminy B12
- niedokrwistość złośliwa Addisona-Biermera
- przewlekłe atroficzne zapalenie błony śluzowej żołądka
- ścisły wegetarianizm
- sprue tropikalna
- zahamowanie wydzielania czynnika Castle’a
- zarażenie bruzdogłowcem szerokim
- zespół ślepej pętli
- zespół złego wchłaniania po resekcji jelita krętego
• Substancja czynna• Kategoria leku