test Schillinga
Wskazanie

Test Schillinga to badanie diagnostyczne stosowane do oceny wchłaniania witaminy B12 w przewodzie pokarmowym. Jest wykorzystywany głównie w diagnostyce różnicowej anemii złośliwej (Addisona-Biermera) oraz innych przyczyn niedoboru witaminy B12. Badanie polega na podaniu pacjentowi doustnie znakowanej radioaktywnie witaminy B12, a następnie na pomiarze jej wydalania z moczem.

Test Schillinga jest szczególnie pomocny w przypadkach, gdy pacjent prezentuje objawy megaloblastycznej anemii, neuropatii obwodowej lub zaburzeń neuropsychiatrycznych. Badanie pozwala na różnicowanie między niedoborem witaminy B12 spowodowanym zaburzeniami wchłaniania (np. z powodu braku czynnika wewnętrznego Castle’a) a innymi przyczynami, takimi jak niedobór w diecie.

W leczeniu schorzeń związanych z nieprawidłowym wchłanianiem witaminy B12, potwierdzonych testem Schillinga, stosuje się suplementację witaminy B12, najczęściej w formie iniekcji. W Polsce dostępne są preparaty takie jak Vitaminum B12 WZF, Biodacyna (cyjanokobalamina) czy Hydroxo-B12 (hydroksykobalamina). W przypadkach zaburzeń wchłaniania witaminy B12 w przewodzie pokarmowym, leczenie doustne jest nieskuteczne i konieczne jest podawanie domięśniowe.

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z zaburzeniami wchłaniania witaminy B12 jest konieczność długotrwałej, często dożywotniej terapii iniekcjami oraz monitorowanie skuteczności leczenia. Dodatkowym wyzwaniem jest różnicowanie innych współistniejących niedoborów (np. kwasu foliowego) oraz leczenie powikłań neurologicznych, które mogą być nieodwracalne, jeśli terapia zostanie wdrożona zbyt późno. Istotne jest również diagnozowanie i leczenie chorób autoimmunologicznych, które często towarzyszą anemii złośliwej.