zespół złego wchłaniania
Wskazanie
Zespół złego wchłaniania (malabsorpcja) to stan kliniczny, w którym organizm nie jest w stanie skutecznie wchłaniać składników odżywczych z przewodu pokarmowego. Może dotyczyć jednego lub wielu składników, takich jak węglowodany, tłuszcze, białka, witaminy i minerały. Najczęstszymi przyczynami są choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), celiakia, nietolerancje pokarmowe, choroby trzustki, niedobór enzymów trawiennych czy zaburzenia motoryki jelit.
Objawy zespołu złego wchłaniania obejmują przewlekłą biegunkę, utratę masy ciała, wzdęcia, bóle brzucha, niedożywienie, zmęczenie i objawy wynikające z niedoborów konkretnych składników odżywczych. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych, obrazowych oraz endoskopowych z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego. Kluczowe jest ustalenie przyczyny złego wchłaniania, gdyż leczenie zależy od choroby podstawowej.
W farmakoterapii zespołu złego wchłaniania stosuje się leki dostosowane do przyczyny. W przypadku nietolerancji laktozy pomocne są preparaty zawierające enzymy laktazy (Lactazy, Lacti-Aid). Przy niewydolności trzustki stosuje się enzymy trzustkowe (Kreon, Lipancrea, Pangrol). W celiakii podstawą jest dieta bezglutenowa, czasem wspomagana lekami immunosupresyjnymi. W chorobach zapalnych jelit stosuje się leki przeciwzapalne (Pentasa, Asamax, Salofalk), immunosupresyjne (Imuran, Methotrexat) oraz biologiczne (Humira, Remicade, Entyvio).
Największe trudności w leczeniu zespołu złego wchłaniania wynikają z opóźnionej diagnostyki oraz wieloczynnikowego charakteru tego zaburzenia. Problematyczne jest również utrzymanie odpowiedniego stanu odżywienia pacjenta podczas diagnostyki i leczenia. Wyzwaniem jest też stosowanie się pacjentów do zaleceń dietetycznych, które często stanowią podstawę terapii. W ciężkich przypadkach konieczne może być żywienie pozajelitowe lub dojelitowe. Dodatkowo leczenie chorób podstawowych może być długotrwałe i wymagać modyfikacji w zależności od odpowiedzi na terapię.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Vitaminum E Medana – Płyn doustny – 300 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera all-rac-α-tokoferyl octan w stężeniu 300 mg/ml oraz oczyszczony olej arachidowy jako substancję pomocniczą. Preparat ma postać żółtego, oleistego płynu doustnego o charakterystycznym zapachu i smaku. Stosuje się go w leczeniu niedoborów witaminy E związanych z długotrwałym nieprawidłowym odżywianiem oraz zaburzeniami metabolizmu lipidów. Jest również zalecany jako terapia wspomagająca w chorobach wynikających ze zwiększonego wytwarzania wolnych rodników, takich jak miażdżyca czy choroba niedokrwienna serca.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Vitaminum B12-SF – Roztwór do wstrzykiwań – 1000 mcg/ml
Preparat zawiera 1000 mikrogramów cyjanokobalaminy, czyli witaminy B12, w postaci roztworu do wstrzykiwań. Stosuje się go w leczeniu niedoborów witaminy B12, których nie można uzupełnić dietą, w tym w przypadku niedokrwistości Addisona-Biermera oraz innych niedokrwistości megaloblastycznych. Wskazaniem do podania są również stany związane z brakiem czynnika wewnętrznego, problemy z wchłanianiem witaminy oraz niektóre choroby przewodu pokarmowego. Lek pomaga w uzupełnieniu deficytów wynikających m.in. z wegetarianizmu, resekcji żołądka czy chorób jelit.
• Wskazania do stosowania- brak czynnika Castle’a na skutek resekcji żołądka
- celiakia
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- niedobór witaminy B12
- niedokrwistość megaloblastyczna z niedoboru witaminy B12
- niedokrwistość złośliwa Addisona-Biermera
- przewlekłe atroficzne zapalenie błony śluzowej żołądka
- resekcja jelita krętego
- ścisły wegetarianizm
- sprue tropikalna
- zahamowanie wydzielania czynnika Castle’a
- zarażenie bruzdogłowcem szerokim
- zespół ślepej pętli
- zespół złego wchłaniania
• Substancja czynna• Kategoria leku -
Ascofer – Tabletki powlekane – (co odpowiada 23,2 mg jonów żelaza (II)) 200 mg
Lek zawiera jony żelaza(II) w postaci żelaza(II) glukonianu uwodnionego, w dawce 23,2 mg na tabletkę powlekaną. Stosuje się go w terapiach niedoboru żelaza spowodowanego utratą krwi, zwiększonym zapotrzebowaniem organizmu lub zaburzeniami wchłaniania. Jest szczególnie polecany kobietom z obfitymi miesiączkami, dzieciom w okresie intensywnego wzrostu oraz osobom po operacjach czy z problemami trawiennymi. Preparat wspiera uzupełnianie niedoboru żelaza wynikającego z diet ubogich w ten pierwiastek.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Vitaminum B12 WZF – Roztwór do wstrzykiwań – 500 mcg/ml
Produkt zawiera cyjanokobalaminę, czyli witaminę B12, w postaci roztworu do wstrzykiwań. Stosuje się go w leczeniu niedokrwistości złośliwej oraz innych rodzajów niedokrwistości wynikających z niedoboru witaminy B12. Wskazany jest także w przypadku niedoborów związanych z dietą wegetariańską, problemami z wchłanianiem czy chorobami przewodu pokarmowego. Pomaga również w diagnostyce testu Schillinga oceniającego wchłanianie witaminy B12.
• Wskazania do stosowania- brak czynnika Castle’a na skutek resekcji żołądka
- celiakia
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- niedobór witaminy B12
- niedokrwistość megaloblastyczna z niedoboru witaminy B12
- niedokrwistość złośliwa Addisona-Biermera
- przewlekłe atroficzne zapalenie błony śluzowej żołądka
- resekcja jelita krętego
- ścisły wegetarianizm
- sprue tropikalna
- test Schillinga
- zahamowanie wydzielania czynnika Castle’a
- zarażenie bruzdogłowcem szerokim
- zespół ślepej pętli
- zespół złego wchłaniania
• Substancja czynna