karmienie piersią
Wskazanie

Karmienie piersią to naturalny sposób odżywiania noworodków i niemowląt, rekomendowany przez WHO jako wyłączny sposób żywienia przez pierwsze 6 miesięcy życia dziecka, a następnie w połączeniu z odpowiednim wprowadzaniem pokarmów uzupełniających do 2 roku życia lub dłużej. Mleko matki zawiera optymalny skład odżywczy dostosowany do potrzeb dziecka, przeciwciała wzmacniające odporność oraz enzymy wspomagające trawienie.

Wsparcie karmienia piersią może wymagać farmakoterapii, szczególnie w przypadku niedostatecznej laktacji. W Polsce stosuje się preparaty zawierające domperidon (Motilium) lub metoklopramid (Metoclopramidum), które działają jako stymulatory wydzielania prolaktyny. W przypadkach niedoboru pokarmu wykorzystuje się także ziołowe środki mlekopędne zawierające kozieradkę, koper włoski czy anyż (np. Femaltiker, Prolaktan, Lactosan).

Największe trudności w karmieniu piersią obejmują bolesność brodawek, zastój pokarmu, zapalenie piersi oraz niedostateczną laktację. Problemy te mogą prowadzić do przedwczesnego zakończenia karmienia naturalnego. Wyzwaniem jest również pogodzenie karmienia piersią z powrotem do pracy zawodowej, co często wymaga odciągania pokarmu. Warto zaznaczyć, że większość leków stosowanych przez matki karmiące wymaga indywidualnej oceny bezpieczeństwa – wykorzystuje się w tym celu klasyfikację kompatybilności leków z karmieniem piersią (np. klasyfikacja Hale’a).

W przypadku przeciwwskazań do karmienia piersią lub świadomej decyzji matki o jego zaprzestaniu, stosuje się preparaty mleka modyfikowanego, które jednak nie dorównują wartością odżywczą i immunologiczną mleku kobiecemu. W niektórych sytuacjach klinicznych konieczne może być czasowe przerwanie karmienia piersią i zastosowanie leków hamujących laktację (np. bromokryptyna, kabergolina), jednak obecnie preferuje się metody niefarmakologiczne stopniowego ograniczania laktacji.