Leki w grupie
„leki przeciw niedokrwistości”

Leki przeciw niedokrwistości to grupa preparatów stosowanych w leczeniu różnych postaci anemii, czyli stanu charakteryzującego się obniżonym poziomem hemoglobiny i/lub zmniejszoną liczbą erytrocytów we krwi. Działanie tych leków zależy od przyczyny niedokrwistości i może obejmować stymulację produkcji czerwonych krwinek, uzupełnianie niedoborów żelaza, witamin czy innych składników niezbędnych do prawidłowej erytropoezy.

Główne podgrupy leków przeciw niedokrwistości to: preparaty żelaza, preparaty witaminy B12 i kwasu foliowego, czynniki stymulujące erytropoezę (ESA) oraz inne środki stosowane w specyficznych typach anemii.

Preparaty żelaza stosowane są w leczeniu niedokrwistości z niedoboru żelaza. Dostępne są w formie doustnej (np. siarczan żelaza, fumaran żelaza, glukonian żelaza) oraz pozajelitowej (kompleks wodorotlenku żelaza z sacharozą, karboksymaltoza żelazowa). Polskie nazwy handlowe obejmują: Hemofer, Ferrum Lek, Tardyferon, Sorbifer Durules, Ferinject, Venofer.

Preparaty witaminy B12 (cyjanokobalamina, hydroksykobalamina) i kwasu foliowego stosowane są w niedokrwistościach megaloblastycznych. Dostępne produkty to m.in. Cyanocobalamin WZF, Vitaminum B12 WZF, Acidum Folicum WZF, Folacid.

Czynniki stymulujące erytropoezę (ESA) obejmują rekombinowane ludzkie erytropoetyny (epoetyna alfa, epoetyna beta, darbepoetyna alfa) oraz inhibitory prolilhydroksylazy HIF (roksadustat). Stosowane są głównie w niedokrwistości towarzyszącej przewlekłej chorobie nerek. Nazwy handlowe to m.in. Eprex, NeoRecormon, Aranesp, Evrenzo.

Największą zaletą stosowania leków przeciw niedokrwistości jest możliwość skutecznego leczenia przyczynowego różnych typów anemii, co prowadzi do poprawy jakości życia pacjentów, zwiększenia wydolności fizycznej, zmniejszenia męczliwości i poprawy funkcji poznawczych. W przypadku ciężkich niedokrwistości właściwe leczenie może być niezbędne dla przeżycia pacjenta.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem tych leków obejmują: ryzyko hemosyderozy i uszkodzenia narządów przy nadmiarze żelaza, reakcje alergiczne po preparatach dożylnych żelaza, zwiększone ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych przy stosowaniu ESA, szczególnie przy zbyt szybkiej korekcie niedokrwistości. Stosowanie ESA wiąże się również z ryzykiem nadciśnienia tętniczego oraz, w przypadku pacjentów onkologicznych, może potencjalnie wpływać na progresję nowotworu.

W leczeniu specyficznych typów niedokrwistości stosuje się również inne leki, jak np. androgeny i immunosupresanty w niedokrwistości aplastycznej, kortykosteroidy w niedokrwistości hemolitycznej autoimmunologicznej, czy chelatory żelaza (deferasiroks, deferypron, deferoksaminę) w leczeniu niedokrwistości związanych z przeładowaniem żelazem.

Lista leków w tej grupie

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl