zatrucie cykloseryną
Wskazanie

Zatrucie cykloseryną to stan wynikający z przedawkowania antybiotyku przeciwgruźliczego, cykloseryny, który działa poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Zatrucie najczęściej występuje w przypadku przekroczenia zalecanych dawek terapeutycznych, nieuwzględnienia zaburzeń czynności nerek (lek jest wydalany przez nerki) lub interakcji z innymi lekami.

Objawy zatrucia cykloseeryną są głównie neurologiczne i obejmują: bóle głowy, zawroty głowy, splątanie, senność, drżenia, zaburzenia mowy, nadpobudliwość, zaburzenia świadomości, psychozę, a w ciężkich przypadkach drgawki, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy te wynikają z antagonistycznego działania cykloseryny wobec receptorów NMDA w ośrodkowym układzie nerwowym.

W leczeniu zatrucia cykloseeryną stosuje się przede wszystkim pirydoksynę (witaminę B6, np. Pyridoxin WZF), która jest antagonistą cykloseryny i zmniejsza jej neurotoksyczność. W ciężkich zatruciach konieczne może być zastosowanie dializ w celu przyspieszenia eliminacji leku z organizmu. W przypadku wystąpienia drgawek stosuje się leki przeciwdrgawkowe, takie jak diazepam (Relanium) lub klonazepam (Clonazepamum TZF).

Największą trudnością w leczeniu zatrucia cykloseeryną jest szybka diagnostyka, gdyż objawy mogą być niespecyficzne i przypominać inne stany neurologiczne. Dodatkowo, cykloseryna nie jest powszechnie stosowanym lekiem, więc personel medyczny może mieć ograniczoną wiedzę na temat jej toksyczności. Kolejnym wyzwaniem jest odpowiednie dawkowanie pirydoksyny, które powinno być dostosowane do ciężkości zatrucia. W przypadku braku poprawy po zastosowaniu leczenia zachowawczego, konieczne może być zastosowanie hemodializy, co wymaga specjalistycznego sprzętu i personelu.