leukopenia
Wskazanie

Leukopenia to stan charakteryzujący się zmniejszeniem liczby leukocytów (białych krwinek) we krwi obwodowej poniżej 4000/μl. Jest to objaw, a nie choroba sama w sobie, który może towarzyszyć różnym stanom patologicznym. Leukopenia może być wynikiem supresji szpiku kostnego, zwiększonego zużycia lub niszczenia leukocytów, a także ich redystrybucji w organizmie.

Przyczyny leukopenii są bardzo zróżnicowane i obejmują: zakażenia wirusowe (HIV, WZW typu B i C, grypa), choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów), choroby nowotworowe (białaczki, chłoniaki), działania niepożądane leków (cytostatyki, niektóre antybiotyki, leki przeciwtarczycowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne), radioterapię, niedobory witamin (B12, kwas foliowy) oraz wrodzone zespoły niewydolności szpiku.

W leczeniu leukopenii stosuje się preparaty stymulujące wzrost kolonii granulocytów (G-CSF), takie jak filgrastym (Neupogen, Accofil, Grastofil, Zarzio) czy pegfilgrastym (Neulasta, Pelmeg, Ziextenzo). W przypadkach ciężkiej neutropenii może być konieczne stosowanie antybiotyków profilaktycznych. Przy leukopenii wywołanej niedoborami witaminowymi stosuje się suplementację witaminy B12 (Cyanocobalamin) lub kwasu foliowego (Acifolik).

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z leukopenią jest zwiększone ryzyko infekcji, szczególnie gdy liczba neutrofili spada poniżej 1000/μl (neutropenia). U pacjentów z ciężką neutropenią nawet drobne infekcje mogą szybko przerodzić się w zagrażające życiu uogólnione zakażenia. Dodatkowo problematyczne jest ustalenie pierwotnej przyczyny leukopenii, co może wymagać przeprowadzenia rozbudowanej diagnostyki. Wyzwaniem bywa też konieczność modyfikacji lub przerwania terapii, jeśli leukopenia jest działaniem niepożądanym stosowanych leków, co może negatywnie wpłynąć na leczenie choroby podstawowej.