Leki w grupie
„leki przeciwanemiczne”

Leki przeciwanemiczne to grupa preparatów stosowanych w leczeniu niedokrwistości (anemii) różnego pochodzenia. Ich działanie polega na uzupełnianiu niedoborów substancji niezbędnych do prawidłowej produkcji czerwonych krwinek lub stymulacji erytropoezy. Mechanizm działania zależy od rodzaju leku i przyczyny niedokrwistości.

W zależności od etiologii anemii, leki przeciwanemiczne można podzielić na kilka głównych podgrup: preparaty żelaza, preparaty witaminy B12 i kwasu foliowego, erytropoetyny oraz inne środki stymulujące erytropoezę.

Preparaty żelaza stosowane są w niedokrwistości z niedoboru żelaza. Najpopularniejsze substancje czynne to siarczan żelaza (II), fumaran żelaza (II) czy glukonian żelaza (II). Na polskim rynku dostępne są preparaty takie jak Hemofer, Ferrum Lek, Tardyferon, Ferovit czy Sorbifer Durules. Zaletą tych leków jest skuteczne uzupełnianie niedoborów żelaza i stosunkowo niski koszt. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia, biegunki), ciemne zabarwienie stolca oraz możliwość wywoływania reakcji alergicznych.

Preparaty witaminy B12 (cyjanokobalamina, hydroksykobalamina) stosowane są w niedokrwistości Addisona-Biermera i innych anemii megaloblastycznych. Popularne preparaty to Cyanocobalamin WZF czy Hydroxocobalamin. Kwas foliowy (Acidum Folicum) jest natomiast niezbędny w profilaktyce i leczeniu niedokrwistości megaloblastycznej z niedoboru folianów. Zaletą tych preparatów jest wysoka skuteczność przy minimalnych działaniach niepożądanych. Należy jednak pamiętać, że niewłaściwe stosowanie (np. kwasu foliowego bez kontroli poziomu witaminy B12) może maskować objawy neurologiczne niedokrwistości złośliwej.

Erytropoetyny (epoetyna alfa, epoetyna beta, darbepoetyna alfa) to rekombinowane ludzkie hormony stymulujące erytropoezę, stosowane głównie w niedokrwistości towarzyszącej przewlekłej chorobie nerek. Preparaty dostępne w Polsce to m.in. Eprex, NeoRecormon, Aranesp. Zaletą tych leków jest możliwość skutecznego leczenia anemii bez konieczności transfuzji krwi. Najpoważniejsze zagrożenia to nadciśnienie tętnicze, powikłania zakrzepowo-zatorowe oraz teoretyczne ryzyko stymulacji wzrostu nowotworów.

Do nowszych leków przeciwanemicznych zalicza się inhibitory hydroksylazy prolilowej czynnika indukowanego hipoksją (HIF-PHI), takie jak roksadustat (Evrenzo). Działają one poprzez stabilizację czynnika HIF i zwiększenie endogennej produkcji erytropoetyny. Zaletą jest możliwość podawania doustnego, jednak wymagają ścisłego monitorowania ze względu na potencjalne działania niepożądane.

Przy stosowaniu leków przeciwanemicznych kluczowe znaczenie ma ustalenie przyczyny niedokrwistości przed rozpoczęciem leczenia, ponieważ niewłaściwie dobrana terapia może być nieskuteczna lub nawet szkodliwa. Regularny monitoring parametrów morfologicznych oraz metabolizmu żelaza pozwala na optymalizację leczenia i minimalizację działań niepożądanych.

Lista leków w tej grupie

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl