czynna choroba zapalna jelit
Wskazanie
Czynna choroba zapalna jelit (inflammatory bowel disease, IBD) to przewlekłe schorzenie, charakteryzujące się nawracającym stanem zapalnym przewodu pokarmowego. Obejmuje głównie dwie jednostki chorobowe: wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG) oraz chorobę Leśniowskiego-Crohna (ChLC). Czynna postać IBD oznacza okres zaostrzenia objawów, takich jak biegunka (często z domieszką krwi), ból brzucha, utrata masy ciała, gorączka, zmęczenie oraz objawy pozajelitowe dotyczące stawów, skóry, oczu czy wątroby.
W leczeniu czynnej choroby zapalnej jelit stosuje się kilka grup leków. W terapii pierwszego rzutu wykorzystuje się aminosalicylany (Pentasa, Salofalk, Asamax) oraz kortykosteroidy (Encorton, Metypred) do opanowania ostrego rzutu. W przypadkach o cięższym przebiegu lub opornych na leczenie standardowe, stosuje się leki immunosupresyjne jak azatiopryna (Imuran, Azathioprine VIS), merkaptopuryna (Mercaptopurinum VIS) czy metotreksat (Methotrexat-Ebewe, Metex).
W ostatnich latach przełomem w leczeniu IBD stały się leki biologiczne, takie jak inhibitory TNF-α (Remicade, Remsima, Inflectra, Humira, Hyrimoz), inhibitory integryn (Entyvio), inhibitory IL-12/23 (Stelara) czy inhibitory JAK (Xeljanz). W trudnych przypadkach stosuje się też ustekinumab (Stelara) czy tofacytynib (Xeljanz). W Polsce dostępność tych leków jest regulowana przez programy lekowe NFZ dla pacjentów z ciężką, oporną postacią choroby.
Największe trudności w leczeniu czynnej IBD to oporność na leczenie, nawrotowy charakter choroby oraz ryzyko rozwoju powikłań. Około 30% pacjentów nie odpowiada odpowiednio na leczenie pierwszego rzutu, a wtórna utrata odpowiedzi na leki biologiczne dotyka do 40% pacjentów rocznie. Wyzwaniami są również działania niepożądane terapii (zwiększone ryzyko infekcji, zaburzenia hematologiczne, hepatotoksyczność), konieczność długotrwałego monitorowania oraz ryzyko rozwoju powikłań jak zwężenia, przetoki czy nowotwory jelita grubego. Istotnym problemem pozostaje również współpraca pacjenta w długoterminowej terapii oraz dbałość o jakość życia chorych z przewlekłą chorobą.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Ferrum-Lek – Roztwór do wstrzykiwań – 50 mg Fe3+/ml
Preparat zawiera żelazo w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem, dostępny jako roztwór do wstrzykiwań. Stosuje się go w celu szybkiego uzupełnienia niedoboru żelaza, zwłaszcza po utracie krwi, w chorobach zapalnych jelit oraz przy nietolerancji lub niewystarczającej skuteczności preparatów doustnych. Lek jest przeznaczony dla pacjentów z potwierdzonym niedoborem żelaza na podstawie badań laboratoryjnych. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się dokładne ustalenie wskazań oraz, w razie potrzeby, dodatkową diagnostykę wchłaniania żelaza.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku