niedokrwistość złośliwa
Wskazanie

Niedokrwistość złośliwa (anemia Addisona-Biermera) to choroba autoimmunologiczna, w której dochodzi do zaniku błony śluzowej żołądka i niedoboru czynnika wewnętrznego Castle’a niezbędnego do wchłaniania witaminy B12. Skutkuje to niedoborem witaminy B12, co prowadzi do niedokrwistości megaloblastycznej oraz uszkodzenia układu nerwowego. Choroba najczęściej występuje u osób po 60. roku życia, z przewagą u kobiet.

Objawy niedokrwistości złośliwej obejmują typowe dla niedokrwistości zmęczenie, osłabienie, bladość skóry oraz objawy neurologiczne: parestezje, zaburzenia równowagi, osłabienie odruchów głębokich, a w zaawansowanych przypadkach – zespół sznurów tylnych rdzenia. Charakterystyczne są też zmiany w obrazie czerwonokrwinkowym – makrocytoza, hipersegmentacja neutrofilów oraz obecność megaloblastów w szpiku.

Leczenie niedokrwistości złośliwej opiera się na suplementacji witaminy B12, najczęściej w formie iniekcji. W Polsce stosowane są preparaty takie jak Vitaminum B12 WZF (cyjanokobalamina), Hydroxocobalamin WZF, Cleodor (cyjanokobalamina). Początkowo witaminę podaje się codziennie lub co drugi dzień przez 1-2 tygodnie, następnie raz w tygodniu przez miesiąc, a później raz w miesiącu do końca życia. W niektórych przypadkach można rozważyć doustną suplementację wysokimi dawkami witaminy B12 (Vitrobin, Milgamma).

Największą trudnością w leczeniu niedokrwistości złośliwej jest konieczność dożywotniego podawania witaminy B12 oraz monitorowanie skuteczności terapii. Pacjenci często przerywają leczenie po ustąpieniu objawów, co prowadzi do nawrotu choroby. Istotne jest również wczesne rozpoznanie i leczenie, gdyż długotrwały niedobór witaminy B12 może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń neurologicznych. Dodatkowym wyzwaniem jest zwiększone ryzyko rozwoju raka żołądka u tych pacjentów, co wymaga okresowej kontroli endoskopowej.