Dawkowanie i sposób podawania
Medoxa 2,5 mg

Dawkowanie prednizonu (Medoxa) wymaga indywidualizacji w zależności od rodzaju i nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Dawki początkowe są zwykle wysokie, szczególnie w ostrych i ciężkich postaciach, a dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 5-15 mg/dobę. W leczeniu substytucyjnym po zakończeniu wzrostu zaleca się dawkę 5-7,5 mg/dobę podzieloną na dwie dawki, z uwzględnieniem specyfiki zespołu nadnerczowo-płciowego, gdzie dawka wieczorna ma na celu hamowanie nocnego wzrostu ACTH. W sytuacjach stresowych, takich jak uraz, operacja czy infekcja, dawkę prednizonu należy zwiększyć 2-3-krotnie, a w skrajnych przypadkach nawet 10-krotnie, z możliwością stosowania dawek do 50 mg/dobę po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami. Dawkowanie u dorosłych obejmuje zakres od bardzo małych dawek 1,5-7,5 mg/dobę do dużych dawek 80-100 mg/dobę (1,0-3,0 mg/kg mc/dobę), natomiast u dzieci dawki wahają się od 0,25 mg/kg mc/dobę (dawka podtrzymująca) do 2-3 mg/kg mc/dobę (duża dawka). Podawanie prednizonu powinno odbywać się rano, z możliwością podziału dawki w zależności od wskazań klinicznych.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie spojówek
  2. alergiczny nieżyt nosa
  3. artropatia enteropatyczna
  4. astma oskrzelowa
  5. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  6. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  7. chłoniak nieziarniczy
  8. choroba Addisona
  9. choroba Behçeta
  10. choroba Hodgkina
  11. choroba Leśniowskiego-Crohna
  12. choroba Waldenströma
  13. choroby autoimmunologiczne
  14. choroby skóry i błon śluzowych
  15. choroby ziarniniakowe
  16. ciężkie postacie kataru siennego
  17. dermatozy ciążowe
  18. dermatozy pęcherzowe
  19. dermatozy rumieniowo-łuskowate
  20. egzema
  21. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  22. eozynofilowe zapalenie powięzi
  23. erytrodermia
  24. gruźlica płuc
  25. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  26. guz rzekomy oczodołu
  27. guzkowe zapalenie tętnic
  28. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  29. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  30. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  31. liszaj ruberowy osutka
  32. łuszczycowe zapalenie stawów
  33. mieszane choroby tkanki łącznej
  34. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  35. myasthenia
  36. naczyniak jamisty
  37. neuropatia nerwu wzrokowego
  38. niedobór ACTH
  39. niewydolność kory nadnerczy
  40. obrzęk Quinckego
  41. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  42. odrzucenie przeszczepu
  43. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  44. oparzenia zasadowe
  45. oparzenie przełyku
  46. orbitopatia endokrynologiczna
  47. ostra białaczka limfoblastyczna
  48. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  49. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  50. piodermia zgorzelinowa
  51. polimialgia reumatyczna
  52. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  53. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  54. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  55. przewlekła białaczka limfatyczna
  56. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  57. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  58. przewlekłe zapalenie rzęs
  59. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  60. reakcja Jarischa-Herxheimera
  61. reaktywne zapalenie stawów
  62. reumatoidalne zapalenie stawów
  63. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  64. sarkoidoza
  65. śródmiąższowe choroby płuc
  66. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  67. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  68. stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
  69. stwardnienie rozsiane
  70. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  71. szpiczak mnogi
  72. toczeń rumieniowaty układowy
  73. usunięcie nadnerczy
  74. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  75. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  76. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  77. zapalenie błony naczyniowej oka
  78. zapalenie naczyń
  79. zapalenie nadtwardówki
  80. zapalenie rogówki
  81. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  82. zapalenie stawów kręgosłupa
  83. zapalenie stawów w sarkoidozie
  84. zapalenie tętnicy skroniowej
  85. zapalenie twardówki
  86. zapalenie wielomięśniowe
  87. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  88. zespół nadnerczowo-płciowy
  89. zespół Tolosa-Hunta
  90. zespół Westa
  91. ziarniniakowatość Wegenera
  92. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Dawkowanie i sposób podawania leku Medoxa (prednizon)

Dawkowanie prednizonu (Medoxa) wymaga indywidualnego podejścia uwzględniającego rodzaj i nasilenie choroby oraz reakcję pacjenta na leczenie. Zazwyczaj stosuje się względnie duże dawki początkowe, które muszą być znacznie wyższe w ostrych ciężkich postaciach niż w chorobach przewlekłych. Dawka podtrzymująca może być zmniejszona do najmniejszej skutecznej (zwykle od 5 do 15 mg prednizonu na dobę) z różną częstością w zależności od odpowiedzi klinicznej.1

Długotrwałe leczenie małymi dawkami podtrzymującymi jest często konieczne, szczególnie w przypadku chorób przewlekłych.2

Dawkowanie w terapii substytucyjnej (po zakończeniu wzrostu)

W leczeniu substytucyjnym po zakończeniu wzrostu zaleca się od 5 do 7,5 mg prednizonu na dobę, podzielone na dwie pojedyncze dawki (rano i w południe, lub rano i wieczorem w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego). Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma na celu zmniejszenie nocnego wzrostu ACTH, przeciwdziałając przerostowi kory nadnerczy.3

W razie potrzeby należy rozważyć dodatkowe podanie mineralokortykoidu (fludrokortyzonu). W przypadku dużego obciążenia fizycznego (np. uraz, operacja), współistniejących infekcji może być konieczne zwiększenie dawki 2-3-krotnie, a w przypadku skrajnego obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.4

W stanach stresowych po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami zaleca się do 50 mg prednizonu na dobę tak szybko, jak to możliwe. Następnie należy zmniejszać dawkę w ciągu kilku dni.5

Dawkowanie w farmakoterapii

Dawkowanie u dorosłych
Rodzaj dawki Dawka w mg/dobę Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 80-100 (250) 1,0-3,0
Średnia 40-80 0,5-1,0
Mała 10-40 0,25-0,5
Bardzo mała 1,5-7,5 (10) ./.
Chemioterapia skojarzona Patrz schemat dawkowania „e” (SD: e)

Zazwyczaj całą dawkę dobową przyjmuje się wcześnie rano między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). Jednak, w zależności od choroby duże dawki dobowe można również podzielić na 2 do 4 dawek pojedynczych, a średnie dawki dobowe na 2 do 3.6

Dawkowanie u dzieci
Rodzaj dawki Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 2-3
Średnia 1-2
Dawka podtrzymująca 0,25

U dzieci w okresie wzrostu leczenie należy prowadzić naprzemiennie lub w miarę możliwości z przerwami. W szczególnych przypadkach (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia.7

Redukcja dawki

Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego, w zależności od choroby podstawowej, rozpoczyna się zmniejszanie dawki. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, najpierw zmniejsza się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową.8

Początkowo dawkę zmniejsza się w nieco większych krokach, a następnie w mniejszych od około 30 mg na dobę. O tym, czy leczenie należy stopniowo przerywać, czy też konieczne jest podanie dawki podtrzymującej, decyduje sytuacja kliniczna.9

Wraz z monitorowaniem aktywności choroby następujące kroki mogą służyć jako wytyczne dotyczące zmniejszania dawki:

  • powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni
  • od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień
  • od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie
  • od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie
  • poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni

Duże i największe dawki, podawane tylko przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.10

Schemat dawkowania „e” (SD: e) w chemioterapii skojarzonej

Terapię w ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych należy oprzeć na aktualnie obowiązujących protokołach. Prednizon jest zwykle podawany w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.11

Przykłady dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii:

Powyższe przykłady pochodzą z literatury medycznej.12

Sposób podawania

Tabletki Medoxa należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.13

W przypadku farmakoterapii produktem leczniczym Medoxa należy sprawdzić, czy możliwa jest alternatywna terapia innym produktem leczniczym. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu dobrych wyników terapeutycznych, dawkę należy zmniejszyć do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, w razie potrzeby monitorując mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.14

Szczególne grupy pacjentów

W niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby stosunkowo małe dawki mogą być wystarczające, lub konieczne może być zmniejszenie dawki.15

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl