terapia opioidowa
Terapia opioidowa to metoda leczenia oparta na stosowaniu leków opioidowych, które działają na receptory opioidowe w ośrodkowym układzie nerwowym, powodując efekt przeciwbólowy. Jest stosowana głównie w leczeniu silnego bólu ostrego i przewlekłego, szczególnie u pacjentów z chorobą nowotworową, po zabiegach operacyjnych lub urazach.
W praktyce klinicznej stosuje się różne opioidy, takie jak morfina, oksykodon, fentanyl, buprenorfina czy metadon, dobierając je indywidualnie do potrzeb pacjenta. Leki te mogą być podawane drogą doustną, przezskórną, dożylną, podskórną lub dokanałową. Podstawowym celem terapii opioidowej jest uzyskanie efektywnej analgezji przy minimalizacji działań niepożądanych.
Wyzwaniem związanym z terapią opioidową jest ryzyko rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz wystąpienia działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa, zaparcia, nudności, wymioty czy sedacja. Z tego powodu leczenie wymaga regularnej oceny skuteczności, monitorowania działań niepożądanych oraz edukacji pacjenta. W przypadku bólu przewlekłego nienowotworowego stosowanie opioidów powinno być poprzedzone wnikliwą analizą stosunku korzyści do ryzyka.
Współczesne standardy podkreślają znaczenie multimodalnego podejścia do leczenia bólu, gdzie opioidy stanowią tylko jeden z elementów kompleksowej terapii, często łączonej z nieopioidowymi lekami przeciwbólowymi, koanalgetykami oraz metodami niefarmakologicznymi. Prowadzenie terapii opioidowej wymaga od lekarza znajomości farmakologii opioidów, umiejętności oceny bólu oraz doświadczenia w zapobieganiu i leczeniu działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Palexia retard 25 mg
Tapentadol, substancja czynna Palexia retard (kod ATC: N02AX06), jest silnym opioidem o podwójnym mechanizmie działania: agonista receptorów µ oraz inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny. Charakteryzuje się bezpośrednim działaniem przeciwbólowym bez udziału aktywnych metabolitów. W badaniach przedklinicznych i klinicznych potwierdzono jego skuteczność w leczeniu bólu nocyceptywnego, neuropatycznego, trzewnego oraz zapalnego, w tym przewlekłego bólu nienowotworowego, neuropatycznego i nowotworowego. W badaniach klinicznych wykazano porównywalną skuteczność tapentadolu do silnych opioidów w bólu zwyrodnieniowym i lędźwiowo-krzyżowym oraz istotną przewagę nad placebo w neuropatii cukrzycowej. Nie stwierdzono istotnego wpływu na parametry elektrokardiograficzne, w tym odstęp QT, nawet przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny.
agonista receptora opioidowego, badanie randomizowane, ból lędźwiowo-krzyżowy, ból neuropatyczny, ból nienowotworowy nocyceptywny, ból nocyceptywny, ból trzewny, ból zapalny, choroba zwyrodnieniowa, fala T i U, farmakokinetyka populacyjna, lek przeciwbólowy, neuropatia cukrzycowa, odcinek PR, odstęp QT, opioid, podwójna ślepa próba, pregabalina, przewlekły ból neuropatyczny, przewlekły ból nowotworowy, receptor bólowy, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, terapia opioidowa, uszkodzenie układu nerwowego, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zespół QRS - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Adoben
Tapentadol, będący agonistą receptora opioidowego μ, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (OUD). Szczególnie narażeni są pacjenci z historią uzależnień, obciążeniem rodzinnym, palacze tytoniu oraz osoby z zaburzeniami psychicznymi. Konieczne jest monitorowanie zachowań wskazujących na poszukiwanie leku oraz jednoczesnego stosowania innych opioidów i leków psychoaktywnych, zwłaszcza benzodiazepin, których kojarzone podawanie z tapentadolem zwiększa ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. W takich przypadkach zaleca się ograniczenie dawki, skrócenie czasu terapii skojarzonej oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. Tapentadol może wywoływać zależną od dawki depresję oddechową, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami oddychania, urazami głowy, guzami mózgu oraz u osób z napadami drgawek lub zwiększonym ryzykiem ich wystąpienia. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a u chorych z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby konieczne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i ścisły nadzór.
agonista receptora opioidowego μ, benzodiazepina, centralny bezdech senny, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, depresja oddechowa, drgawki, guz mózgu, laktaza, lek psychoaktywny, napad drgawkowy, nietolerancja galaktozy, ostre zapalenie trzustki, skurcz zwieracza Oddiego, śpiączka, tapentadol, terapia opioidowa, tolerancja, uraz głowy, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenia oddychania w czasie snu, zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie osobowości, zaburzenie świadomości, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Submena 800 mcg
Submena to lek zawierający mikronizowany cytrynian fentanylu, stosowany w leczeniu bólu przebijającego u dorosłych pacjentów z przewlekłym bólem nowotworowym, którzy są już na terapii opioidowej. Dostępny jest w formie tabletek podjęzykowych o dawkach 100, 200, 400 oraz 800 mikrogramów fentanylu, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Ból przebijający definiowany jest jako przemijające nasilenie dolegliwości bólowych na tle kontrolowanego przewlekłego bólu podstawowego. Submena jest wskazana wyłącznie u dorosłych, stabilizowanych na terapii opioidowej, i powinna być stosowana tylko w momencie wystąpienia epizodu bólu przebijającego.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Vellofent 533 mcg
Podczas terapii tabletkami podjęzykowymi Vellofent, zawierającymi fentanyl, mogą wystąpić działania niepożądane charakterystyczne dla opioidów, w tym najpoważniejsze: depresja oddechowa, depresja krążeniowa, hipotonia oraz wstrząs. Objawy te wymagają ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności, wymioty, zaparcia, bóle głowy, senność i zawroty głowy, które zwykle ustępują lub zmniejszają się po dostosowaniu dawki. Występują one z częstością od bardzo częstych (≥1/10) do rzadkich (≥1/1000 do <1/100), zgodnie z klasyfikacją MedDRA, obejmując zaburzenia psychiczne, neurologiczne, naczyniowe, oddechowe, żołądkowo-jelitowe, skórne oraz ogólne. W trakcie terapii może pojawić się zespół odstawienia (nudności, wymioty, biegunka, niepokój, dreszcze, drżenie, potliwość) po nagłym odstawieniu lub gwałtownym zmniejszeniu dawki.
chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, diplopia, euforia, fentanyl, hipotonia, jadłowstręt, klasyfikacja MedDRA, majaczenie, mioklonia, niedociśnienie, niedrożność jelit, omam, opioid, parestezja, próchnica, przeczulica, splątanie, tabletka podjęzykowa, terapia opioidowa, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, wstrząs, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodków, zespół odstawienia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vellofent 67 mcg
Vellofent jest lekiem wskazanym do leczenia bólu przebijającego (BTP) u dorosłych pacjentów onkologicznych, którzy są już na stabilnej opioidowej terapii podtrzymującej bólu przewlekłego. Preparat dostępny jest w formie tabletek podjęzykowych o dawkach fentanylu: 67, 133, 267, 400, 533 oraz 800 mikrogramów, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb. Substancją czynną jest fentanyl w postaci cytrynianu fentanylu, gdzie np. dawka 67 mikrogramów odpowiada 110 mikrogramom fentanylu cytrynianu. Warunkiem kwalifikacji do leczenia jest stosowanie opioidów w dawkach równoważnych co najmniej 60 mg morfiny doustnie lub 25 mikrogramów/godz. fentanylu przezskórnie przez minimum tydzień.
ból nowotworowy, ból podstawowy, ból przebijający, ból przewlekły, choroba nowotworowa, cytrynian fentanylu, działanie niepożądane, fentanyl, hydromorfon, leczenie bólu przewlekłego, morfina, oksykodon, opioidowa terapia podtrzymująca, pacjent onkologiczny, silny opioid, tabletka podjęzykowa, terapia opioidowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – AuroFena 100 mcg
AuroFena to lek przeciwbólowy z grupy opioidów (kod ATC: N02AB03), zawierający fentanyl w dawkach 100, 200 i 400 µg w formie tabletek podpoliczkowych. Fentanyl działa głównie na receptory μ-opioidowe, wywołując efekt przeciwbólowy, znieczulenie i uspokojenie. Jego działania niepożądane obejmują depresję oddechową, bradykardię, hipotermię, zaparcia, miozę, uzależnienie fizyczne oraz euforię. Stężenie terapeutyczne i toksyczne fentanylu wzrasta wraz z rozwojem tolerancji, co wymaga indywidualnego doboru dawki. Długotrwała terapia opioidami zmniejsza ryzyko depresji oddechowej dzięki rozwojowi tolerancji. Fentanyl wpływa także na osie hormonalne, powodując wzrost prolaktyny oraz obniżenie kortyzolu i testosteronu, co może skutkować specyficznymi objawami klinicznymi.
agonista receptora opioidowego, ból przebijający, bradykardia, cytrynian fentanylu, depresja oddechowa, hipotermia, intensywność bólu, kortyzol, mioza, opioidowy lek przeciwbólowy, oś podwzgórze-przysadka-gonady, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, prolaktyna, receptor opioidowy typu μ, stężenie w osoczu, tabletka podpoliczkowa fentanylu, terapia opioidowa, testosteron, tolerancja na opioidy, uzależnienie fizyczne, zaburzenia perystaltyki jelit, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Adoben 50 mg
Tapentadol, substancja czynna leku Adoben w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje istotny wpływ na funkcje ośrodkowego układu nerwowego, co może skutkować zaburzeniami koordynacji ruchowej, spowolnieniem reakcji oraz obniżeniem koncentracji. Te efekty przekładają się na zwiększone ryzyko podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, zwłaszcza w okresie inicjacji terapii, modyfikacji dawkowania oraz przy jednoczesnym stosowaniu alkoholu lub leków uspokajających. Działania niepożądane takie jak senność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia i dezorientacja mogą znacząco obniżać zdolności psychomotoryczne pacjenta, co wymaga szczególnej uwagi lekarza przepisującego lek.
adaptacja do leku, dezorientacja, dysfagia, działanie niepożądane, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, lek uspokajający, modyfikacja dawki, ośrodkowy układ nerwowy, senność, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, terapia opioidowa, zaburzenie funkcji poznawczej, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Palexia 50 mg
Palexia w dawce 50 mg (tapentadol chlorowodorek) jest wskazana do leczenia ostrego bólu o nasileniu umiarkowanym do dużego u dorosłych pacjentów, u których inne metody przeciwbólowe okazały się nieskuteczne. Lek ten należy stosować wyłącznie w sytuacjach, gdy ból wymaga terapii opioidowej, co powinno być potwierdzone oceną natężenia bólu za pomocą zwalidowanych skal (np. VAS, NRS) oraz analizą skuteczności dotychczasowego leczenia i indywidualnych czynników ryzyka. Palexia nie jest zalecana dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vellofent 800 mcg
Vellofent to lek w postaci tabletek podjęzykowych zawierających fentanyl w dawkach od 67 do 800 μg, stosowany w terapii bólu przebijającego u pacjentów onkologicznych. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w stosowaniu opioidów, z uwzględnieniem ryzyka nadużywania. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest ustabilizowanie bólu przewlekłego opioidami oraz usunięcie innych preparatów fentanylu stosowanych w BTP. Dawkowanie rozpoczyna się od 133 μg, z możliwością podania dodatkowej tabletki 133 μg po 15-30 minutach w przypadku niedostatecznego efektu. Maksymalnie w pojedynczym epizodzie bólu można podać 2 tabletki, a dawkę należy dostosowywać indywidualnie, nie stosując zamiany 1:1 z innymi produktami fentanylu ze względu na różnice w farmakokinetyce. Maksymalna dawka stosowana w badaniach klinicznych to 800 μg.
blister leku, ból przebijający, ból przewlekły, dawka podtrzymująca, działania niepożądane, działanie przeciwbólowe, epizod bólu przebijającego, fentanyl, hiperalgezja, kserostomia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, opioidy, tabletka podjęzykowa, terapia opioidowa, toksyczność fentanylu, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vellofent 533 mcg
Vellofent w formie tabletek podjęzykowych jest wskazany do leczenia bólu przebijającego (BTP) u dorosłych pacjentów onkologicznych, którzy są już na stabilnej opioidowej terapii podtrzymującej przez co najmniej tydzień. Terapia podtrzymująca powinna obejmować minimalne dawki: morfiny 60 mg/dobę doustnie, fentanylu 25 µg/godz. przezskórnie, oksykodonu 30 mg/dobę doustnie, hydromorfonu 8 mg/dobę doustnie lub równoważną dawkę innych opioidów. Vellofent dostępny jest w sześciu dawkach: 67, 133, 267, 400, 533 oraz 800 µg fentanylu, podawanych w charakterystycznych trójkątnych tabletkach podjęzykowych o wysokości 5,6 mm, z nadrukami ułatwiającymi identyfikację dawki. Substancją czynną jest cytrynian fentanylu, gdzie np. tabletka 67 µg zawiera 110 µg cytrynianu fentanylu, odpowiadającego 67 µg fentanylu.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vellofent 67 mcg
Vellofent to lek w postaci tabletek podjęzykowych zawierających fentanyl w dawkach 67, 133, 267, 400, 533 i 800 mikrogramów, stosowany w terapii bólu przebijającego u pacjentów onkologicznych. Terapia powinna być prowadzona przez doświadczonego specjalistę, po upewnieniu się, że ból przewlekły jest dobrze kontrolowany opioidami, a liczba epizodów bólu przebijającego nie przekracza 4 na dobę. Dawkowanie rozpoczyna się od 133 mikrogramów, z możliwością podania drugiej tabletki po 15-30 minutach, jeśli efekt przeciwbólowy jest niewystarczający. Maksymalnie w pojedynczym epizodzie można podać dwie tabletki, a dobowa liczba dawek nie powinna przekraczać czterech. Dawkę dostosowuje się indywidualnie, unikając prostego przelicznika 1:1 z innymi preparatami fentanylu, a ponowne dostosowanie jest konieczne przy zmianie reakcji na lek lub zwiększeniu liczby epizodów bólu.
ból podstawowy, ból przebijający, ból przewlekły, choroba nowotworowa, dawka początkowa, dostosowanie dawki, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, epizod bólu przebijającego, fentanyl, hiperalgezja, leczenie podtrzymujące, lekarz specjalista, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienne, pacjent onkologiczny, przedawkowanie leku, strategia terapeutyczna, suchość jamy ustnej, tabletka podjęzykowa, terapia opioidowa, toksyczność fentanylu, tolerancja na leki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Accordeon 40 mg
Accordeon, zawierający oksykodon chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat w leczeniu bólu przewlekłego, zarówno nowotworowego, jak i nienowotworowego. Dawka początkowa u pacjentów niezażywających wcześniej opioidów wynosi zwykle 10 mg co 12 godzin, z możliwością rozpoczęcia od 5 mg u osób wrażliwych lub starszych w złym stanie odżywienia. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek dawkę początkową należy zmniejszyć o 50%, np. do 5 mg co 12 godzin. Dawkowanie powinno być dostosowywane stopniowo co 1-2 dni, zwiększając dawkę o około 1/3 dawki dobowej, aż do uzyskania optymalnego uśmierzenia bólu z minimalnymi działaniami niepożądanymi. W przypadku zmiany terapii z innych opioidów na Accordeon zaleca się rozpoczęcie od dawki odpowiadającej 50-75% wyliczonej dawki oksykodonu, uwzględniając różnice w farmakodynamice opioidów.
ból nienowotworowy, ból nowotworowy, ból przebijający, choroba krążka międzykręgowego, choroba zwyrodnieniowa stawów, dawka dobowa, działanie niepożądane, hiperalgezja, konwersja opioidów, miareczkowanie dawki, objaw odstawienia, oksykodon chlorowodorek, siarczan morfiny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia opioidowa, tolerancja na lek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Reltebon 40 mg
Reltebon, zawierający oksykodonu chlorowodorek, jest opioidowym lekiem przeciwbólowym z grupy naturalnych alkaloidów opium (kod ATC: N02A A05), dostępnym w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg. Oksykodon działa jako agonista receptorów opioidowych mi, kappa i delta w ośrodkowym układzie nerwowym, co skutkuje silnym efektem analgetycznym i sedacyjnym. Formulacja o przedłużonym uwalnianiu zapewnia długotrwałe działanie przeciwbólowe, istotne w terapii przewlekłego bólu, bez zwiększenia częstości działań niepożądanych w porównaniu do form szybkiego uwalniania. Tabletki zawierają laktozę jednowodną (31,6 mg lub 63,2 mg w zależności od dawki), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
agonista opioidowy, alkaloid opium, analgezja, ból przewlekły, laktoza jednowodna, mózg, nietolerancja laktozy, oksykodonu chlorowodorek, opioid półsyntetyczny, ośrodkowy układ nerwowy, rdzeń kręgowy, receptor opioidowy, sedacja, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia opioidowa, układ dokrewny, układ endokrynny, układ immunologiczny, układ odpornościowy, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – AuroFena 200 mcg
AuroFena to lek zawierający fentanyl w postaci cytrynianu, dostępny w tabletkach podpoliczkowych o dawkach 100, 200 i 400 µg. Mechanizm działania opiera się na agonizmie receptorów opioidowych μ, co skutkuje silnym efektem analgetycznym i sedacyjnym. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania ze względu na zmienną tolerancję pacjentów. Fentanyl wywołuje również działania niepożądane, takie jak depresja oddechowa, bradykardia, hipotermia, zaparcia, mioza oraz ryzyko uzależnienia fizycznego. Ponadto opioidy mogą zaburzać funkcjonowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i podwzgórze-przysadka-gonady, prowadząc do wzrostu prolaktyny oraz obniżenia kortyzolu i testosteronu w osoczu.
agonista receptora μ, analgezja, badanie krzyżowe, ból przebijający, bradykardia, choroba nowotworowa, depresja oddechowa, fentanyl, grupa farmakoterapeutyczna, hipotermia, kortyzol, mioza, opioid, oś podwzgórze-przysadka-gonady, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, podwójna ślepa próba, prolaktyna, receptor opioidowy μ, sedacja, tabletka podpoliczkowa, terapia opioidowa, testosteron, tolerancja na opioidy, uzależnienie fizyczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – OxyContin 20 mg
OxyContin, zawierający oksykodon chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany jest w terapii bólu umiarkowanego do silnego, z dawkowaniem indywidualnie dostosowanym do pacjenta. Standardowa dawka początkowa u dorosłych nieleczonych wcześniej opioidami wynosi 10 mg co 12 godzin, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 1-2 dni, zwykle o jedną trzecią, do osiągnięcia skutecznej kontroli bólu. W przypadku pacjentów uprzednio leczonych opioidami dawka początkowa jest ustalana indywidualnie, z uwzględnieniem konwersji: 10 mg oksykodonu doustnie odpowiada 20 mg morfiny doustnie. Dawkowanie w bólu nienowotworowym zwykle nie przekracza 40 mg/dobę, natomiast w bólu nowotworowym może sięgać 80-120 mg/dobę, a w wyjątkowych przypadkach nawet do 400 mg/dobę. Tabletki należy przyjmować doustnie dwa razy na dobę, nie łamać ani nie żuć, aby uniknąć szybkiego uwolnienia toksycznej dawki. W terapii bólu przebijającego stosuje się dodatkowo leki o natychmiastowym uwalnianiu, w dawce odpowiadającej jednej szóstej dawki dobowej OxyContin; przekroczenie dwóch dawek doraźnych na dobę wskazuje na konieczność zwiększenia dawki podstawowej.
ból nienowotworowy, ból nowotworowy, ból przebijający, dawka równoważna, działanie niepożądane, hiperalgezja, konwersja z morfiny, nadużywanie leków, objawy odstawienia, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, OxyContin, przedłużone uwalnianie, terapia bólu, terapia morfiną, terapia opioidowa, tolerancja na lek, uzależnienie od leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Submena 100 mcg
Produkt leczniczy Submena, zawierający fentanyl w postaci tabletek podjęzykowych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na fentanyl lub substancje pomocnicze, brakiem podtrzymującego leczenia opioidami, ciężką depresją oddechową oraz ciężką chorobą obturacyjną płuc. Ze względu na ryzyko depresji oddechowej, szczególnie u osób nie tolerujących opioidów, stosowanie Submeny wymaga ścisłej selekcji pacjentów. Lek jest wskazany wyłącznie do leczenia bólu przebijającego u chorych onkologicznych już otrzymujących terapię opioidową, a jego stosowanie w innych wskazaniach jest przeciwwskazane. Ponadto, jednoczesne stosowanie z hydroksymaślanem sodu jest zabronione ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego i potencjalnie zagrażającej życiu depresji oddechowej.
agonista receptorów opioidowych, benzodiazepina, ból przebijający, bradyarytmia, choroba nowotworowa, choroba obturacyjna płuc, ciężka depresja oddechowa, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, fentanyl, hydroksymaślan sodu, inhibitor MAO, kserostomia, leczenie podtrzymujące opioidami, lek opioidowy przeciwbólowy, niewydolność oddechowa, obturacja dróg oddechowych, potencjał uzależniający, stan splątania, tabletka podjęzykowa, terapia opioidowa, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vellofent 400 mcg
Vellofent, zawierający fentanyl w formie tabletek podjęzykowych, jest wskazany do leczenia bólu przebijającego (BTP) u dorosłych pacjentów onkologicznych, którzy stosują już stabilną opioidową terapię podtrzymującą w leczeniu przewlekłego bólu nowotworowego. Kwalifikacja do terapii wymaga stosowania co najmniej jednej z następujących dawek opioidów: morfina doustna ≥60 mg/dobę, fentanyl przezskórny ≥25 μg/h, oksykodon doustny ≥30 mg/dobę, hydromorfon doustny ≥8 mg/dobę lub równoważna dawka innego opioidu przez minimum tydzień. Vellofent dostępny jest w sześciu dawkach: 67 μg, 133 μg, 267 μg, 400 μg, 533 μg oraz 800 μg fentanylu, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Tabletki mają charakterystyczny trójkątny kształt z oznaczeniami numerycznymi ułatwiającymi identyfikację dawki.
ból nowotworowy, ból przebijający, ból przemijający, ból przewlekły, choroba nowotworowa, fentanyl cytrynian, fentanyl przezskórny, hydromorfon doustny, leczenie przeciwbólowe, morfina doustna, oksykodon doustny, pacjent onkologiczny, podanie podjęzykowe, tabletka podjęzykowa, terapia opioidowa, zaostrzenie bólu