przewód tętniczy Botalla

Przewód tętniczy Botalla (ductus arteriosus Botalli) to naturalne połączenie naczyniowe między tętnicą płucną a aortą, obecne u płodu. Struktura ta umożliwia przepływ krwi z pnia płucnego do aorty zstępującej, omijając nieaktywne podczas życia płodowego płuca. Przewód nazwano na cześć włoskiego anatoma Leonarda Botallego, choć pierwsze opisy tej struktury przypisuje się Galeniuszowi.

W warunkach fizjologicznych przewód tętniczy zamyka się samoistnie w ciągu pierwszych dni po urodzeniu, przekształcając się w więzadło tętnicze. Proces ten rozpoczyna się wraz z pierwszym oddechem noworodka i wzrostem saturacji krwi tlenem. Zamknięcie przewodu następuje w wyniku skurczu mięśniówki gładkiej naczynia oraz procesów przebudowy ściany naczynia.

Przetrwały przewód tętniczy Botalla (PDA – patent ductus arteriosus) stanowi patologię, w której naczynie to pozostaje otwarte po okresie noworodkowym. Stan ten może prowadzić do przeciążenia objętościowego lewej komory i przedsionka, nadciśnienia płucnego oraz niewydolności serca. Leczenie obejmuje farmakoterapię (inhibitory cyklooksygenazy, np. indometacyna, ibuprofen), zamknięcie przezskórne za pomocą okluderów lub interwencję chirurgiczną.

Powiązane wpisy

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl