preparat radiofarmaceutyczny

Preparat radiofarmaceutyczny to substancja zawierająca radioaktywny izotop, stosowana w diagnostyce i terapii medycyny nuklearnej. Składa się z dwóch głównych elementów: radioizotopu, który emituje promieniowanie jonizujące oraz nośnika (ligandu), który determinuje biodystybucję i określa docelowe miejsce działania w organizmie.

W diagnostyce medycznej radiofarmaceutyki wykorzystuje się do obrazowania procesów fizjologicznych i patologicznych, najczęściej z użyciem technik takich jak PET (pozytonowa tomografia emisyjna) oraz SPECT (tomografia emisyjna pojedynczych fotonów). Najpopularniejszymi izotopami diagnostycznymi są technet-99m, fluor-18, węgiel-11 czy gal-68.

W terapii izotopowej stosuje się preparaty radiofarmaceutyczne emitujące promieniowanie beta lub alfa, które niszczy komórki nowotworowe. Przykładami są jod-131 stosowany w leczeniu chorób tarczycy, lutet-177 czy rad-223 używane w terapii celowanej nowotworów. Bezpieczeństwo stosowania radiofarmaceutyków podlega rygorystycznym normom dotyczącym ich produkcji, kontroli jakości i dystrybucji.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl