potencjał karcynogenny
Potencjał karcynogenny to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania lub przyspieszania rozwoju nowotworów złośliwych. Substancje o potencjale karcynogennym zakłócają normalne procesy komórkowe, prowadząc do niekontrolowanych podziałów komórkowych i transformacji nowotworowej.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje karcynogeny w kilku grupach, od udowodnionych czynników rakotwórczych dla człowieka (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), aż po niesklasyfikowane pod względem rakotwórczości (grupy 3 i 4). Do znanych karcynogenów zalicza się m.in. dym tytoniowy, azbest, promieniowanie jonizujące, niektóre wirusy (np. HPV, HBV) oraz liczne związki chemiczne.
Ocena potencjału karcynogennego substancji jest kluczowym elementem w badaniach toksykologicznych, regulacjach prawnych dotyczących substancji chemicznych oraz w medycynie prewencyjnej. Badania potencjału karcynogennego obejmują testy in vitro (np. test Amesa), badania na modelach zwierzęcych oraz analizy epidemiologiczne. Zrozumienie mechanizmów karcynogenezy jest istotne w opracowywaniu strategii profilaktycznych i terapeutycznych w onkologii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Przymiotno kanadyjskie – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Hemorigen zawiera 50 mg wyciągu gęstego (30-40:1) z ziela przymiotna kanadyjskiego (Erigeron canadensis L. herba), ekstraktowany przy użyciu 96% etanolu (V/V). Aktualnie brak jest opublikowanych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego wyciągu, w tym standardowych badań toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej i wpływu na rozwój płodu. Dodatkowo, każda tabletka zawiera 106,2 mg sacharozy, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z określonymi schorzeniami metabolicznymi. Wobec braku tych danych, lekarze powinni zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, takich jak kobiety w ciąży i karmiące, dzieci, osoby z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, pacjenci przewlekle chorzy oraz osoby przyjmujące wielolekowość.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, działanie niepożądane, ekstrakcja, etanol, farmakodynamika, farmakokinetyka, farmakonadzór, genotoksyczność, Hemorigen, interakcja lekowa, karcynogenność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, przymiotno kanadyjskie, rozwój płodu, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z przymiotna kanadyjskiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salson 60 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej produktu Salson (60 mg), opiera się na szerokim spektrum badań toksykologicznych i genotoksycznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych efektów niepożądanych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie wskazały na potencjał genotoksyczny gliklazydu, co eliminuje ryzyko uszkodzeń genetycznych u pacjentów. Należy jednak podkreślić brak długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego, co pozostawia pewne ograniczenia w ocenie bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa płodu, zmniejszenie masy ciała płodu - Leksykon substancji czynnych
Kwas eikozapentaenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas eikozapentaenowy (EPA), długołańcuchowy wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, obecny w preparatach takich jak Lipidem, Omacor, Omegaven oraz Tran Hasco, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz karcynogenności nie ujawniły istotnego ryzyka dla człowieka. W szczególności, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym dla Lipidem (emulsja tłuszczowa z dwukrotnie wyższą zawartością triglicerydów omega-3 niż w produkcie końcowym), Omegaven oraz Omacor nie wykazały działań niepożądanych wykraczających poza oczekiwane efekty lipidów. Dla Tran Hasco, zawierającego 35-80 mg EPA na kapsułkę, brak jest danych nieklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności i karcynogenności, w tym dla Omacor, potwierdziły brak potencjału mutagennego i rakotwórczego.
badanie genotoksyczności, badanie immunogenności, badanie karcynogenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające, fitoestrogen, kwas eikozapentaenowy, potencjał alergizujący, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał toksyczny, toksyczne działanie na rozród, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, triglicerydy długołańcuchowe omega-6, triglicerydy kwasów omega-3, wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril Krka 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, ulegające odwracalnym uszkodzeniom po przewlekłym podaniu doustnym w modelach szczurów i małp. Ocena mutagenności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału do indukcji mutacji genetycznych. Badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, jednak obserwowano niekorzystne efekty w późnej fazie rozwoju płodu, takie jak śmierć płodu, wady wrodzone (zwłaszcza uszkodzenia nerek), oraz zwiększoną śmiertelność przed- i pourodzeniową, co jest zgodne z profilem inhibitorów ACE i wskazuje na konieczność unikania stosowania leku w ciąży.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor ACE, peryndopryl, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, zmiana nowotworowa - Leksykon substancji czynnych
Emtrycytabina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Emtrycytabina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi, obejmującymi farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Badania nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych, w tym specyficznej toksyczności narządowej, mutagenności, klastogenności ani potencjału karcynogennego. Ponadto, emtrycytabina nie wykazuje teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój płodowy, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w wieku rozrodczym i ciężarnych. Dane te potwierdzają bezpieczeństwo stosowania emtrycytabiny w dawkach terapeutycznych, stosowanych w lekach przeciwretrowirusowych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie synergistyczne, działanie toksyczne, ekspozycja, emtrycytabina, genotoksyczność, lek przeciwretrowirusowy, lek złożony, mutacja genowa, potencjał karcynogenny, rakotwórczość, substancja czynna, tenofowir dizoproksylu, teratogenność, toksyczność, toksyczność narządowa, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekap 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne syldenafilu, substancji czynnej leku Lekap (tabletki powlekane 50 mg i 100 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Ocena farmakologiczna bezpieczeństwa nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały efektów toksycznych, a testy genotoksyczności (mutacje genowe in vitro i in vivo oraz aberracje chromosomowe) potwierdziły brak działania genotoksycznego syldenafilu. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na potencjał rakotwórczy substancji.
aberracje chromosomowe, cytrynian syldenafilu, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, procesy reprodukcyjne, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, syldenafil, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fraxodi 19 000 j.m. AXa/ml
Przedkliniczne badania nadroparyny wapniowej (Fraxodi, 19 000 j.m. AXa/ml) obejmowały kompleksową ocenę farmakologiczną i toksykologiczną, w tym wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, bez wykrycia istotnych sygnałów bezpieczeństwa. Wielokrotne podawanie substancji w modelach zwierzęcych nie wykazało klinicznie istotnej toksyczności, co potwierdzono analizą parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz badaniami histopatologicznymi narządów wewnętrznych. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału mutagennego nadroparyny wapniowej zarówno in vitro, jak i in vivo.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, Fraxodi, mutacja genowa, nadroparyna wapniowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donecept 5 mg
Donepezyl przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach na zwierzętach efekty uboczne ograniczały się głównie do nadmiernej stymulacji receptorów cholinergicznych, zgodnie z mechanizmem działania leku. Testy mutagenności wykazały brak działania mutagennego w komórkach bakterii i ssaków, a działanie klastogenne obserwowano jedynie in vitro przy stężeniach ponad 3000-krotnie wyższych niż terapeutyczne stężenia osoczowe. Badania in vivo (test mikrojąderkowy u myszy) nie potwierdziły działania klastogennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie wykazały potencjału onkogennego donepezylu.
chlorowodorek donepezylu, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, karcynogenność, klastogenność, martwy poród, mutagenność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, receptor cholinergiczny, stymulacja cholinergiczna, test mikrojąderkowy, układ cholinergiczny, wada rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eloprine Forte 1000 mg
Inozyna pranobeks, substancja czynna preparatu Eloprine Forte, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę. Dawka śmiertelna LD50 była 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały właściwości rakotwórczych, a testy mutagenności in vivo i in vitro (w tym na ludzkich limfocytach) potwierdziły brak potencjału mutagennego inozyny pranobeksu.
badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, eloprine forte, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, limfocyty krwi obwodowej, mutacja genetyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 225 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja, zgodne z farmakologicznym profilem działania. Długoterminowa ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Badania teratogenności i genotoksyczności nie wykazały działania teratogennego ani genotoksycznego pregabaliny, a toksyczność względem płodów i płodność były zaburzone jedynie przy dawkach znacznie przekraczających wartości terapeutyczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa dla populacji ludzkiej.
ataksja, badanie farmakologiczne, bruksizm, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, komórka śródbłonka, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, narząd rozrodczy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr nasienia, płytka krwi, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, proliferacja komórek śródbłonka, test genotoksyczności, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestarium 5 mg 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu wykazały, że nerki są głównym narządem docelowym toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym u szczurów i małp, jednak uszkodzenia nerkowe miały charakter odwracalny, co sugeruje możliwość regeneracji tkanki nerkowej po zakończeniu terapii. Kompleksowa ocena mutagenności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału do wywoływania mutacji genetycznych. Badania reprodukcyjne na różnych modelach zwierzęcych (szczury, myszy, króliki, małpy) nie wykazały embriotoksycznego ani teratogennego działania peryndoprylu, a także nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców i samic szczurów. Należy jednak pamiętać, że inhibitory ACE jako grupa mogą powodować opóźnienie rozwoju płodu, zwiększone ryzyko śmierci płodu, wady wrodzone, uszkodzenia nerek płodu oraz zwiększoną śmiertelność przed- i pourodzeniową.
badanie in vitro, badanie in vivo, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, inhibitor ACE, mutacja genetyczna, narząd docelowy, opóźnienie rozwoju płodu, peryndopryl, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, śmierć płodu, śmiertelność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, wada wrodzona, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medithyrox 150 mcg
Badania przedkliniczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Medithyrox, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje wysoki margines bezpieczeństwa przy przypadkowym przedawkowaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano różnice gatunkowe: u szczurów pojawiły się objawy hepatopatii, zwiększona częstość zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych. Wyniki te wskazują na specyficzne mechanizmy metabolizmu i dystrybucji hormonów tarczycy zależne od gatunku. W zakresie bezpieczeństwa reprodukcyjnego, hormony tarczycy przenikają przez łożysko w minimalnych ilościach, a działania teratogenne i toksyczne dla płodu obserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach przekraczających zakres terapeutyczny. Badania na różnych gatunkach wykazały m.in. wpływ na rozwój kończyn u myszy oraz ośrodkowego układu nerwowego u szynszyli, podczas gdy świnki morskie i króliki nie wykazały zwiększonego ryzyka wad rozwojowych.
badania długoterminowe, dawka terapeutyczna, hepatopatia, hormony tarczycy, lewotyroksyna sodowa, łożysko, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój kończyn, śmierć płodu, substancja czynna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wady rozwojowe, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loratadyna Pylox 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa loratadyny obejmujące ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu dawki terapeutycznej 10 mg. Substancja nie wpływała negatywnie na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, a także nie wykazywała kumulacji toksycznego działania przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności, a badania długoterminowe nie wskazały na potencjał karcynogenny loratadyny u zwierząt doświadczalnych.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, loratadyna, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, stężenie w osoczu, terapia przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pranosin forte 100 mg/ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Pranosin forte, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Maksymalne dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg masy ciała na dobę, co stanowi 50-krotną wartość dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg m.c./dobę). Wartość LD50 była znacząco wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vivo i in vitro, przeprowadzone na myszach, szczurach oraz ludzkich limfocytach, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego.
badanie genotoksyczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka letalna, embriotoksyczność, in vitro, in vivo, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, limfocyt ludzki, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość mutagenna - Leksykon substancji czynnych
Echinacea purpurea – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Esberitox N, zawierającego Echinacea purpurea, wykazały korzystny profil toksykologiczny. W badaniach toksyczności ostrej na modelu mysim nie zaobserwowano objawów toksyczności przy jednorazowym podaniu dawki do 5000 mg/kg masy ciała. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej na szczurach, przy dawce 5000 mg/kg dziennie przez 3 i 6 miesięcy, nie stwierdzono śmiertelności, zmian w masie ciała, zachowaniu ani odchyleń w parametrach klinicznych i badaniach histologicznych. Test Amesa oraz test aberracji chromosomowej in vivo (dawki 250–5000 mg/kg) potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego preparatu. Pomimo braku długoterminowych badań karcynogenności, negatywne wyniki badań toksyczności i mutagenności oraz wieloletnie stosowanie kliniczne nie wskazują na potencjał karcynogenny Echinacea purpurea w Esberitox N.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, echinacea purpurea, Esberitox N, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości genotoksyczne, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Głóg – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Głóg (Crataegus spp.) wykazuje niski potencjał toksyczny na podstawie dostępnych badań przedklinicznych, w tym testu Amesa, który nie wykazał mutagenności wodno-alkoholowego wyciągu z kwiatostanu o zawartości 18,75% oligomerycznych procyjanidyn. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach potwierdziły brak efektów teratogennych oraz toksycznych w dawce do 1,6 g/kg, zarówno w okresie okołoporodowym, jak i poporodowym, bez negatywnego wpływu na płodność generacji F1. Mimo to, dla większości preparatów leczniczych zawierających głóg, takich jak Cardiol C, Cravisol czy Neocardina, nie przeprowadzono kompleksowych badań toksykologicznych, mutagenności ani karcynogenności, a ich bezpieczeństwo opiera się głównie na wieloletniej tradycji stosowania i doświadczeniu klinicznym.
5-metoksypsoralen, 8-metoksypsoralen, aglikony flawonoidowe, badanie mutagenności, chromatydy siostrzane, dane toksykologiczne, działanie fotokancerogenne, działanie fototoksyczne, efekt teratogenny, furanokumaryny, genotoksyczność, głóg, karcynogenność, korzeń arcydzięgla, kwercetyna, kwiatostan głogu, niska toksyczność, oligomeryczne procyjanidyny, ostra reakcja skórna, podanie jednorazowe, podanie wielokrotne, potencjał karcynogenny, promieniowanie UV, test Amesa, wpływ na reprodukcję, wpływ toksyczny, wyciąg wodno-alkoholowy, wyciąg z głogu