amlodypina i walsartan
Amlodypina i walsartan to substancje czynne często stosowane w terapii skojarzonej nadciśnienia tętniczego. Amlodypina należy do grupy antagonistów wapnia (blokerów kanałów wapniowych), które rozszerzają naczynia krwionośne i zmniejszają opór obwodowy. Walsartan z kolei jest antagonistą receptora angiotensyny II (ARB), blokującym działanie angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego.
Połączenie amlodypiny i walsartanu wykazuje synergistyczne działanie hipotensyjne, pozwalając na skuteczniejsze obniżenie ciśnienia tętniczego niż monoterapia każdym z tych leków. Kombinacja ta jest szczególnie korzystna u pacjentów z nadciśnieniem opornym na leczenie oraz u osób ze współistniejącymi chorobami, takimi jak cukrzyca czy przewlekła choroba nerek. Dostępne są preparaty złożone zawierające obie substancje w jednej tabletce, co zwiększa przestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjentów.
Leczenie skojarzone amlodypiną i walsartanem charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa. Najczęstsze działania niepożądane obejmują obrzęki obwodowe (zwłaszcza kończyn dolnych), bóle głowy i zawroty głowy. Warto zaznaczyć, że walsartan może redukować częstość występowania obrzęków wywołanych przez amlodypinę. Terapia ta jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży ze względu na potencjalnie teratogenne działanie walsartanu oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dipperam 5 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Dipperam, zawierający amlodypinę i walsartan, został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało skojarzenie obu substancji. Profil bezpieczeństwa obejmuje często występujące działania niepożądane, takie jak zapalenie nosowej części gardła, objawy grypopodobne, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk twarzy i obwodowy), zmęczenie, uderzenia gorąca oraz nagłe zaczerwienienie skóry. Obrzęki obwodowe, typowe dla amlodypiny, występowały rzadziej u pacjentów stosujących lek złożony niż u osób przyjmujących wyłącznie amlodypinę, a ich częstość zależała od dawki obu składników, wynosząc średnio 5,1%. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej.
amlodypina i walsartan, ból głowy, bradykardia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nagłe zaczerwienienie skóry, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk Quinckego, obrzęk twarzy, omdlenie, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wewnątrzwątrobowy zastój żółci, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększenie napięcia mięśniowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Asbima 5 mg + 160 mg
Lek Asbima dostępny jest w trzech dawkach: 5 mg amlodypiny + 80 mg walsartanu, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg, stosowanych w terapii nadciśnienia tętniczego. Zalecane dawkowanie to jedna tabletka na dobę, a dobór dawki powinien być oparty na indywidualnej odpowiedzi pacjenta oraz wcześniejszej terapii monoterapeutycznej. Preparat jest wskazany u pacjentów z niedostateczną kontrolą ciśnienia podczas stosowania amlodypiny lub walsartanu w monoterapii. Przed rozpoczęciem terapii złożonej zaleca się dostosowanie dawek poszczególnych składników, a w razie potrzeby możliwe jest bezpośrednie przejście z monoterapii na preparat złożony. Asbima może być podawana doustnie, niezależnie od posiłku, co ułatwia przestrzeganie zaleceń terapeutycznych.
amlodypina i walsartan, cholestaza, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciśnienie tętnicze krwi, dawka walsartanu, monoterapia, nadciśnienie, nadciśnienie tętnicze, niedostateczna kontrola ciśnienia, podanie doustne, preparat złożony, tabletka powlekana, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia drożności dróg żółciowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asbima 10 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Asbima, zawierający amlodypinę i walsartan w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym sorbitol (E-420) w ilościach 9,25 mg lub 18,5 mg w zależności od dawki. Nie należy stosować leku u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, takimi jak marskość żółciowa czy cholestaza, ze względu na ryzyko nieprzewidywalnych stężeń leku i działań niepożądanych. Ponadto, Asbima jest przeciwwskazana w drugim i trzecim trymestrze ciąży z uwagi na teratogenne działanie antagonistów receptora angiotensyny II (walsartan).
aliskiren, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężkie niedociśnienie, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cukrzyca, homeostaza układu krążenia, kardiomiopatia przerostowa, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość na składniki leku, niestabilna niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, ostry zawał serca, pochodne dihydropirydyny, sorbitol, trymestr ciąży, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia perfuzji narządów, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dipperam 10 mg + 160 mg
Produkt złożony Dipperam, zawierający amlodypinę i walsartan, był oceniany w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało skojarzenie obu substancji. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie nosowej części gardła, objawy grypopodobne, reakcje nadwrażliwości, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk z dołkiem pod wpływem ucisku, obrzęk twarzy i obwodowe), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie skóry oraz uderzenia gorąca. Obrzęki obwodowe, typowe dla amlodypiny, występowały rzadziej u pacjentów stosujących lek złożony niż u tych leczonych wyłącznie amlodypiną (średnia częstość 5,1%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
amlodypina i walsartan, ból głowy, choroba posurowicza, Dipperam, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk Quinckego, obrzęk twarzy, omdlenie, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja nadwrażliwości, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wzwodu, zapalenie naczyń, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sartesta 10 mg + 160 mg
Bezpieczeństwo stosowania preparatu złożonego Sartesta, zawierającego amlodypinę i walsartan, zostało ocenione w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało kombinację obu substancji. Profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, klasyfikowane według standardowej skali od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła, objawy grypopodobne, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, różne typy obrzęków (w tym obrzęk z tworzeniem dołka pod wpływem ucisku, obrzęk twarzy i obwodowe), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz uderzenia gorąca. Działania te są charakterystyczne dla amlodypiny i walsartanu, a ich występowanie zależy od dawki, stanu klinicznego pacjenta oraz stosowanych jednocześnie leków.
amlodypina i walsartan, ból głowy, ciśnienie tętnicze, compliance pacjenta, dysfagia, działanie wazodylatacyjne, hipotensja, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie ortostatyczne, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, obrzęk z tworzeniem dołka, omdlenie, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, substancja czynna, uderzenie gorąca, zapalenie części nosowej gardła, zawrót głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Asbima 10 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Asbima dostępny jest w trzech wariantach dawkowania, różniących się zawartością substancji czynnych: amlodypiny bezylanu (5 mg lub 10 mg) oraz walsartanu (80 mg lub 160 mg). Każda tabletka zawiera również sorbitol w ilości od 9,25 mg do 18,5 mg jako substancję pomocniczą o znanym działaniu. Skład jakościowy obejmuje liczne substancje pomocnicze zarówno w rdzeniu, jak i w otoczce tabletki, które wpływają na strukturę, rozpuszczalność i stabilność preparatu. Tabletki różnią się wyglądem i wymiarami w zależności od dawki, a linia podziału na tabletce 10 mg + 160 mg nie jest przeznaczona do dzielenia.
amlodypina i walsartan, amlodypiny bezylan, blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, laurylosiarczan sodu, makrogol, okres ważności leku, powidon, skrobia kukurydziana żelowana, sorbitol, stearylofumaran sodu, tabletka powlekana, tlenek żelaza, węglan magnezu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Asbima 10 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Asbima, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie amlodypiny w ciąży jest dopuszczalne jedynie, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Walsartan jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność dla płodu, w tym ryzyko pogorszenia czynności nerek, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki oraz powikłań u noworodka, takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W I trymestrze stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II, w tym walsartanu, nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia, konieczne jest natychmiastowe odstawienie walsartanu i w razie potrzeby wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży.
amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, Asbima, badanie ultrasonograficzne nerek, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, ekspozycja na antagonistę receptora angiotensyny II, hiperkaliemia, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa w ciąży, przenikanie leków do mleka, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Interakcje leku – Asbima 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Asbima, zawierający amlodypinę i walsartan, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne wynikające z właściwości obu składników. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z inhibitorami CYP3A4 (np. azole, makrolidy, werapamil, diltiazem), które mogą zwiększać stężenie amlodypiny i ryzyko niedociśnienia, oraz z induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), które obniżają jej stężenie, co wymaga monitorowania ciśnienia i ewentualnej korekty dawki. Spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane ze względu na zwiększenie biodostępności amlodypiny i nasilone działanie hipotensyjne. Walsartan może wchodzić w interakcje z litem (wzrost stężenia i toksyczności litu), lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (ryzyko hiperkaliemii) oraz NLPZ (osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego i ryzyko pogorszenia czynności nerek). Podwójna blokada układu RAA (np. inhibitory ACE, AIIRA, aliskiren) jest przeciwwskazana ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek.
alfa-adrenolityk, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność substancji, cyklosporyna, cymetydyna, dantrolen, działanie hipotensyjne, furosemid, glibenklamid, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hydrochlorotiazyd, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, symwastatyna, takrolimus, transporter wychwytu OATP1B1, transporter wyrzutu MRP2, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dipperam 10 mg + 160 mg
Przedawkowanie leku Dipperam, zawierającego amlodypinę i walsartan, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym znaczącego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować wstrząsem i zagrażać życiu pacjenta. Objawy kliniczne wynikają z synergistycznego działania obu substancji: amlodypina powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych i tachykardię odruchową, natomiast walsartan blokuje układ renina-angiotensyna-aldosteron, co dodatkowo obniża ciśnienie. Szczególnie niebezpieczny jest niekardiogenny obrzęk płuc, mogący wystąpić z opóźnieniem do 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający intensywnego wspomagania oddychania. Warto podkreślić, że ani amlodypiny, ani walsartanu nie usuwa się skutecznie hemodializą, co ogranicza możliwości terapeutyczne w ciężkich przypadkach.
amlodypina i walsartan, antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptora angiotensyny II, glukonian wapnia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, płukanie żołądka, przepuszczalność naczyń płucnych, równowaga elektrolitowa, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazodilatacja, wazopresor, węgiel aktywny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sartesta 10 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Sartesta, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży oraz karmiących piersią. Amlodypina, mimo braku jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa w ciąży, może być stosowana jedynie w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko, natomiast walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności i toksycznego działania na płód, objawiającego się m.in. pogorszeniem czynności nerek, małowodziem oraz opóźnieniem kostnienia czaszki. W przypadku ekspozycji na walsartan od drugiego trymestru zaleca się monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek i hiperkaliemii. U kobiet planujących ciążę wskazana jest zmiana terapii na leki o ustalonym profilu bezpieczeństwa, a po potwierdzeniu ciąży natychmiastowe odstawienie Sartesty.
amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek hipotensyjny, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, plemniki, przenikanie leków do mleka, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, USG nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Wamlox 5 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży oraz karmiących piersią. Amlodypina, choć jej bezpieczeństwo w ciąży nie jest jednoznacznie potwierdzone, może być stosowana jedynie wtedy, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W I trymestrze stosowanie walsartanu nie jest zalecane z powodu możliwego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Po potwierdzeniu ciąży leczenie walsartanem należy natychmiast przerwać, a pacjentkę skierować na badania ultrasonograficzne oceniające rozwój nerek i czaszki płodu. Noworodki narażone na walsartan wymagają monitorowania pod kątem niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i niewydolności nerek.
amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, bezpieczeństwo amlodypiny, działanie teratogenne, główka plemnika, hiperkaliemia, karmienie piersią, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, mleko ludzkie, niedociśnienie tętnicze, płodność człowieka, test ciążowy, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, walsartan, zmiana biochemiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Wamlox 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Amlodypina nie ma jednoznacznie ustalonego bezpieczeństwa w ciąży, a badania przedkliniczne wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję przy dużych dawkach, dlatego jej stosowanie jest dopuszczalne tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz poważne zaburzenia u noworodka, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. Po ekspozycji na walsartan w II i III trymestrze konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne płodu oraz ścisła obserwacja noworodka. W okresie karmienia piersią nie zaleca się stosowania Wamlox ze względu na przenikanie amlodypiny do mleka (3-7%, maks. 15% dawki matki) i nieznany wpływ na niemowlę.
amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, blokada kanału wapniowego, częstoskurcz odruchowy, działanie teratogenne, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek naczyniozwężający, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność płodowa, wstrząs - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Wamlox 10 mg + 160 mg
Wamlox to lek złożony zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz walsartan (80 mg lub 160 mg) w formie tabletek powlekanych, stosowany u dorosłych pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym, u których monoterapia amlodypiną lub walsartanem nie przyniosła oczekiwanej kontroli ciśnienia. Dostępne dawki to 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii w zależności od wcześniejszego leczenia i odpowiedzi pacjenta. Lek wskazany jest w sytuacji, gdy monoterapia jedną substancją czynną okazała się niewystarczająca do osiągnięcia docelowych wartości ciśnienia tętniczego.
amlodypina i walsartan, amlodypiny bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, działania niepożądane, kontrola ciśnienia tętniczego, lek złożony, monoterapia, samoistne nadciśnienie tętnicze, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wartość ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Wamlox 5 mg + 320 mg
Lek Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i oceniany w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało kombinację obu substancji. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła, objawy grypopodobne, reakcje nadwrażliwości, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk z tworzeniem dołka, obrzęk twarzy i obwodowy), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi, osłabienie oraz uderzenia gorąca. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem porównania do stosowania amlodypiny i walsartanu osobno.
amlodypina i walsartan, ból głowy, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane leku, górne drogi oddechowe, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedotlenienie mózgu, objawy grypopodobne, obrzęk, obrzęk dołkowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, omdlenie, personel medyczny, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, uderzenia gorąca, układ immunologiczny, zaczerwienienie, zapalenie gardła - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Wamlox 5 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz walsartan (80 mg lub 160 mg), może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn poprzez wywoływanie działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, zmęczenie, bóle głowy oraz nudności. Amlodypina wykazuje niewielki do umiarkowanego stopień wpływu na sprawność psychomotoryczną, co może skutkować osłabieniem zdolności reagowania. Walsartan w połączeniu z amlodypiną również może przyczyniać się do występowania zawrotów głowy i zmęczenia, jednak jego indywidualny wpływ nie został jednoznacznie określony. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia tych objawów, zwłaszcza na początku terapii lub po zwiększeniu dawki, oraz zalecić unikanie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku ich wystąpienia.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asbima
Produkt Asbima, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów, w tym u kobiet w ciąży, pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, niewydolnością nerek i wątroby oraz u osób z chorobami sercowo-naczyniowymi. Terapia antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartanem, jest przeciwwskazana u kobiet ciężarnych i pacjentek planujących ciążę, a w przypadku stwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać. U pacjentów odwodnionych lub z niedoborem sodu, zwłaszcza przy stosowaniu leków moczopędnych, istnieje ryzyko objawowego niedociśnienia, które wymaga wyrównania stanu nawodnienia i monitorowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii podczas jednoczesnego stosowania preparatów uzupełniających potas, leków oszczędzających potas oraz innych leków podnoszących stężenie potasu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (GFR >30 ml/min/1,73 m²) i wątroby konieczne jest monitorowanie parametrów biochemicznych, a dawkowanie walsartanu u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby nie powinno przekraczać 80 mg.
amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie objawowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, preparat przeciwnadciśnieniowy, przełom nadciśnieniowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dipperam 10 mg + 160 mg
Lek Dipperam, zawierający amlodypinę (pochodną dihydropirydyny) oraz walsartan, jest dostępny w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg w formie tabletek powlekanych i stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, ciężkie zaburzenia czynności wątroby (w tym marskość żółciową i zastój żółci), a także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Lek jest również przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z powodu teratogennego działania walsartanu oraz u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (kardiomiopatia przerostowa, zwężenie zastawki aorty) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po zawale mięśnia sercowego.
aliskiren, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, diuretyk, hiperkaliemia, hipotensja, hipowolemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, marskość żółciowa wątroby, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, preparat przeciwnadciśnieniowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazodilatator, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Wamlox 5 mg + 320 mg
Wamlox to lek złożony zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg w postaci bezylanu) oraz walsartan (320 mg), przeznaczony do leczenia substytucyjnego u dorosłych pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym. Produkt jest wskazany wyłącznie dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest już odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania amlodypiny i walsartanu w oddzielnych tabletkach, w identycznych dawkach jak w Wamloxie. Dostępne formy to tabletki powlekane o charakterystycznym wyglądzie: brązowe (5 mg amlodypiny + 320 mg walsartanu) oraz brązowożółte z ciemniejszymi plamkami (10 mg amlodypiny + 320 mg walsartanu), co ułatwia identyfikację dawki.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Wamlox 10 mg + 320 mg
Preparat Wamlox, zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz walsartan (320 mg) w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa ocenionym w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało kombinację obu substancji. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej części nosowej gardła, objawy grypopodobne, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk twarzy i obwodowy), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie, osłabienie oraz uderzenia gorąca. Obrzęki obwodowe, typowe dla amlodypiny, występowały rzadziej u pacjentów stosujących Wamlox w porównaniu do monoterapii amlodypiną, co jest istotne klinicznie. Średnia częstość występowania obrzęków obwodowych dla preparatu wynosiła 5,1%, z zależnością od dawki amlodypiny i walsartanu.
amlodypina i walsartan, badanie kliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, ból głowy, cephalalgia, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie ortostatyczne, objawy grypopodobne, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, omdlenie, osłabienie mięśniowe, podwójnie ślepa próba, preparat złożony, produkt leczniczy, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, uderzenia gorąca, zakażenie, zapalenie nosogardła, zarażenie pasożytnicze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sartesta 5 mg + 160 mg
Sartesta to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz walsartan (80 mg lub 160 mg), dostępny w trzech wariantach dawkowania: 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg. Preparat jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia amlodypiną lub walsartanem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego. Lek ten jest dedykowany pacjentom z niewystarczającą odpowiedzią na monoterapię, umożliwiając precyzyjne dostosowanie dawki dzięki różnym wariantom dawkowania oraz ułatwiając terapię poprzez połączenie dwóch substancji czynnych o odmiennych mechanizmach działania (amlodypina jako antagonista kanałów wapniowych oraz walsartan jako antagonista receptora angiotensyny II).
amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, ciśnienie tętnicze, compliance pacjenta, efekt hipotensyjny, maleinian, monoterapia amlodypiną, monoterapia walsartanem, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze samoistne, preparat złożony, redukcja ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dipperam 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Dipperam to preparat złożony zawierający amlodypinę i walsartan, dostępny w trzech dawkach: 5 mg amlodypiny + 80 mg walsartanu, 5 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu oraz 10 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu. Stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów z niedostateczną kontrolą ciśnienia podczas monoterapii jednym ze składników. Zalecana dawka to 1 tabletka na dobę, podawana doustnie, niezależnie od posiłku. Wybór dawki powinien być dostosowany do wcześniejszego leczenia i stopnia kontroli ciśnienia tętniczego. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie wymaga się modyfikacji dawkowania, jednak u osób z umiarkowanymi zaburzeniami wskazane jest monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ograniczenie dawki walsartanu do 80 mg oraz stosowanie najmniejszej dostępnej dawki amlodypiny.
amlodypina i walsartan, ciśnienie tętnicze, compliance pacjenta, kontrola ciśnienia, leczenie skojarzone, monoterapia amlodypiną, nadciśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, pacjent geriatryczny, podawanie doustne, preparat złożony, schemat leczenia, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, terapia hipotensyjna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Skład i postać leku – Wamlox 10 mg + 320 mg
Wamlox to preparat zawierający dwie substancje czynne: amlodypinę w postaci bezylanu oraz walsartan, dostępny w dwóch dawkach: 5 mg amlodypiny + 320 mg walsartanu oraz 10 mg amlodypiny + 320 mg walsartanu. Tabletki powlekane różnią się kolorem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację – dawka 5 mg + 320 mg ma brązowy kolor, natomiast dawka 10 mg + 320 mg jest brązowożółta z możliwymi ciemniejszymi plamkami. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, mannitol, magnezu stearynian, kroskarmelozę sodową oraz składniki powłoki takie jak alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171) i barwniki (E 172). Preparat jest dostępny w różnych wielkościach opakowań, zarówno w standardowych, jak i jednodawkowych blistrach OPA/Aluminium/PVC/Aluminium.
alkohol poliwinylowy, amlodypina i walsartan, amlodypiny bezylan, blister jednodawkowy, blister OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, makrogol, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, powidon, sodu laurylosiarczan, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Wamlox 5 mg + 80 mg
Produkt Wamlox to lek złożony zawierający amlodypinę i walsartan, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Dostępny jest w trzech dawkach: 5 mg amlodypiny + 80 mg walsartanu, 5 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu oraz 10 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu, co pozwala na indywidualne dostosowanie leczenia w zależności od odpowiedzi pacjenta na monoterapię. Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, którą można przyjmować niezależnie od posiłku. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się dostosowanie dawek poszczególnych składników, choć w wybranych przypadkach możliwa jest bezpośrednia zmiana z monoterapii na lek złożony. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, gdzie dawkowanie wymaga modyfikacji lub ostrożności, np. u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami nerek nie jest konieczna zmiana dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek brak jest danych klinicznych. W przypadku zaburzeń wątroby lek jest przeciwwskazany przy ciężkich dysfunkcjach, a u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami maksymalna dawka walsartanu to 80 mg, przy czym amlodypina powinna być stosowana w najmniejszej zalecanej dawce.
amlodypina i walsartan, cholestaza, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciśnienie krwi, dawkowanie, łagodne do umiarkowanych zaburzenia czynności nerek, łagodne do umiarkowanych zaburzenia czynności wątroby, maksymalna zalecana dawka, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, podanie doustne, produkt leczniczy, produkt złożony, stężenie potasu i kreatyniny, substancja czynna, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia drożności dróg żółciowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sartesta 5 mg + 160 mg
Przedawkowanie preparatu Sartesta, zawierającego amlodypinę i walsartan, prowadzi do ciężkich zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak znaczne niedociśnienie tętnicze, tachykardia odruchowa, wstrząs hipowolemiczny oraz niewydolność wielonarządowa. Mechanizm patofizjologiczny obejmuje nadmierną blokadę receptorów angiotensyny II typu 1 przez walsartan oraz blokadę kanałów wapniowych typu L przez amlodypinę, co skutkuje rozszerzeniem naczyń obwodowych i zaburzeniami perfuzji narządowej. Objawy mogą być potencjalnie zagrażające życiu, a ze względu na długi okres półtrwania amlodypiny (35-50 godzin) oraz jej wysoki stopień wiązania z białkami, kliniczne skutki przedawkowania mogą utrzymywać się przez dłuższy czas, wymagając intensywnego i przedłużonego monitorowania pacjenta.
amlodypina i walsartan, częstoskurcz, dysfagia, glukonian wapnia, hemodializa, kanał wapniowy, lek wazopresyjny, metoda nerkozastępcza, naczynia obwodowe, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie układowe, niedokrwienie narządów, niewydolność wielonarządowa, noradrenalina, okres półtrwania, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, płynoterapia, pozycja Trendelenburga, receptor angiotensyny II, substancja czynna, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wstrząs, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia rytmu serca