Olimel N9E
Emulsja do infuzji,
Preparat jest gotową emulsją do infuzji, zawierającą roztwór glukozy z wapniem, emulsję tłuszczową oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami. Składniki obejmują między innymi aminokwasy, tłuszcze pochodzące z oczyszczonego oleju z oliwek i oleju sojowego oraz minerały takie jak sód, potas, magnez i wapń. Produkt stosuje się w żywieniu pozajelitowym u osób dorosłych oraz dzieci powyżej 2 lat, gdy odżywianie doustne lub jelitowe jest niemożliwe lub niewystarczające. Jego celem jest zapewnienie niezbędnych składników odżywczych i energii w trudnych stanach klinicznych.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
OLIMEL N9E to emulsja do infuzji o wysokiej zawartości azotu, dostarczana w trójkomorowym worku zawierającym roztwór glukozy z wapniem, emulsję tłuszczową oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami. Preparat nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat ze względu na nieodpowiedni skład i objętość. Dawkowanie u dorosłych zależy od indywidualnego wydatku energetycznego, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności metabolizowania składników. Średnie dobowe zapotrzebowanie wynosi: azot 0,16-0,35 g/kg mc (1-2 g aminokwasów/kg), energia 20-40 kcal/kg mc oraz płyny 20-40 ml/kg mc lub 1-1,5 ml/kcal. Maksymalna dawka dobowa OLIMEL N9E to 35 ml/kg mc, co odpowiada 2,0 g aminokwasów/kg, 3,9 g glukozy/kg, 1,4 g tłuszczów/kg, 1,2 mmol sodu/kg i 1,1 mmol potasu/kg. Przykładowo, dla pacjenta 70 kg maksymalna dawka wynosi 2450 ml, dostarczając 140 g aminokwasów, 270 g glukozy, 98 g tłuszczów oraz 2622 kcal całkowitej energii.
Szybkość podawania OLIMEL N9E powinna być stopniowo zwiększana, szczególnie na początku terapii, z uwzględnieniem dawki, objętości i czasu infuzji. U dzieci powyżej 2 lat dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, stanu klinicznego i metabolizmu, z podziałem na grupy 2-11 lat oraz 12-18 lat. W grupie 2-11 lat dawkę ogranicza stężenie magnezu, a szybkość podania glukozy; w grupie 12-18 lat ograniczenia dotyczą aminokwasów i magnezu. Zalecane objętości to 60-120 ml/kg/dobę (maks. 25 ml/kg) dla 2-11 lat oraz 50-80 ml/kg/dobę (maks. 35 ml/kg) dla 12-18 lat. Maksymalna szybkość infuzji wynosi 1,8 ml/kg/godz., co odpowiada 0,10 g aminokwasów/kg/godz., 0,19 g glukozy/kg/godz. i 0,07 g tłuszczów/kg/godz. Ze względu na stały skład trójkomorowego worka, modyfikacje dawkowania muszą uwzględniać wpływ na wszystkie składniki i nie przekraczać maksymalnych dawek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Olimel N9E
dawka dobowa, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, energia niebiałkowa, katabolizm, OLIMEL N9E, podaż aminokwasów, populacja pediatryczna, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy z wapniem, składniki odżywcze, stan odżywienia, stężenie aminokwasów, stężenie glukozy, stężenie magnezu, szybkość infuzji, trójkomorowy worek, wartość energetyczna, worek trójkomorowy, wydatek energetyczny, zapotrzebowanie na azot, zapotrzebowanie na płyny, żywienie pozajelitowe -
Interakcje leku
Preparat OLIMEL N9E, emulsja do infuzji, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i fizyczno-chemiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Nie zaleca się jednoczesnego podawania OLIMEL N9E z krwią przez ten sam zestaw infuzyjny ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie ceftriaksonu, gdyż mieszanie go z roztworami zawierającymi wapń (obecnymi w OLIMEL N9E) w tej samej linii dożylnej może prowadzić do wytrącenia osadów soli wapniowej ceftriaksonu. W przypadku konieczności podawania obu preparatów, zaleca się sekwencyjne podawanie z dokładnym przepłukaniem linii infuzyjnej. Zawartość witaminy K w OLIMEL N9E nie powinna istotnie wpływać na działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów stosujących diuretyki oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagonistów receptora angiotensyny II oraz leki immunosupresyjne (takrolimus, cyklosporyna) ze względu na ryzyko hiperkaliemii, wymagające monitorowania stężenia potasu w surowicy.
Interferencje OLIMEL N9E z badaniami laboratoryjnymi dotyczą głównie parametrów takich jak bilirubina, dehydrogenaza mleczanowa, saturacja tlenem oraz stężenie hemoglobiny, zwłaszcza jeśli próbka krwi zostanie pobrana przed całkowitą eliminacją lipidów z krwiobiegu (zwykle 5-6 godzin po infuzji). Heparyna w dawkach terapeutycznych może powodować przemijające uwalnianie lipazy lipoproteinowej, co prowadzi do zwiększonej lipolizy osoczowej i przejściowego zmniejszenia klirensu triglicerydów, co należy uwzględnić podczas monitorowania. Spożywanie alkoholu podczas terapii OLIMEL N9E jest niewskazane ze względu na ryzyko zaburzeń metabolicznych, obciążenia wątroby oraz nasilenia efektów hemodynamicznych emulsji tłuszczowej. Insulina może wpływać na aktywność lipazy, jednak znaczenie kliniczne tej interakcji jest ograniczone. Zaleca się unikanie jednoczesnego podawania alkoholu oraz ścisłe monitorowanie parametrów metabolicznych i elektrolitowych u pacjentów leczonych OLIMEL N9E.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Olimel N9E
antagoniści receptora angiotensyny, ceftriakson, cyklosporyna, dehydrogenaza mleczanowa, diuretyki oszczędzające potas, emulsja tłuszczowa, hemodynamika, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, inhibitory ACE, klirens triglicerydów, leki immunosupresyjne, lipaza lipoproteinowa, lipoliza osoczowa, pochodne kumaryny, pseudoaglutynacja, saturacja tlenem, witamina K, zaburzenia elektrolitowe -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt OLIMEL N9E wymaga szczególnej ostrożności w grupach pacjentów takich jak kobiety karmiące, seniorzy oraz osoby z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. U kobiet karmiących brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania składników do mleka, dlatego podawanie produktu powinno być poprzedzone dokładną oceną korzyści i ryzyka. U seniorów dawkowanie należy indywidualizować, uwzględniając stan kliniczny i potencjalne zaburzenia metaboliczne. W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest monitorowanie funkcji nerek oraz gospodarki wodno-elektrolitowej, a u osób z zaburzeniami wątroby zaleca się kontrolę enzymów wątrobowych i ewentualne oznaczanie amoniaku w surowicy ze względu na ryzyko cholestazy i podwyższenia enzymów.
W zakresie bezpieczeństwa stosowania OLIMEL N9E nie stwierdzono przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. Brak jest natomiast danych dotyczących interakcji z alkoholem, co wskazuje na konieczność zachowania ostrożności i indywidualnej oceny w tym zakresie. Podsumowując, stosowanie OLIMEL N9E wymaga monitorowania funkcji narządów oraz dostosowania dawkowania w wyżej wymienionych grupach pacjentów, a decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane na podstawie bilansu korzyści i ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Olimel N9E
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie preparatu Olimel N9E, stosowanego do infuzji, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wynikające z nadmiernej objętości podania lub zbyt szybkiego tempa infuzji przekraczającego zalecane wartości. Główne objawy kliniczne obejmują symptomy hiperwolemii (przeciążenie objętościowe układu krążenia, obrzęki, duszność, wzrost ciśnienia tętniczego) oraz kwasicy metabolicznej. Wczesne symptomy to nudności, wymioty, dreszcze, bóle głowy, uderzenia gorąca i hiperhydroza. Zaburzenia elektrolitowe dotyczą dysbalansu jonów sodu, potasu, magnezu i wapnia. Nadmierna podaż glukozy może prowadzić do hiperglikemii (>180 mg/dl), cukromoczu oraz zespołu hiperosmolarnego, natomiast przeciążenie tłuszczami może wywołać zespół przeciążenia tłuszczami, szczególnie u pacjentów z ograniczoną zdolnością metabolizowania lipidów.
Postępowanie w przypadku przedawkowania Olimel N9E wymaga natychmiastowego przerwania infuzji oraz monitorowania parametrów życiowych (częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze, saturacja, diureza) i kontrolowania parametrów laboratoryjnych (glukoza, elektrolity, równowaga kwasowo-zasadowa). Leczenie objawowe obejmuje korektę zaburzeń elektrolitowych i metabolicznych. W ciężkich przypadkach wskazane jest zastosowanie technik nerkozastępczych, takich jak hemodializa, hemofiltracja lub hemodiafiltracja, w celu usunięcia nadmiaru płynów i toksyn. Szybka diagnostyka i wdrożenie odpowiednich działań terapeutycznych są kluczowe dla zapobiegania powikłaniom i poprawy rokowania pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Olimel N9E
ból głowy, cukromocz, dreszcze, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hemoliza, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperhydroza, hipertrójglicerydemia, hiperwolemia, klirens glukozy, kwasica, nudności i wymioty, osmolarność osocza, retikulocytoza, równowaga kwasowo-zasadowa, splenomegalia, techniki nerkozastępcze, tempo infuzji, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia neurologiczne, zespół hiperosmolarny, zespół przeciążenia tłuszczami -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Olimel N9E to trójkomorowy worek zawierający roztwór glukozy (27,5%), emulsję tłuszczową (20 g/100 ml, głównie olej z oliwek 80% i olej sojowy 20%) oraz roztwór aminokwasów (14,2%) z elektrolitami. Przedkliniczne badania toksykologiczne przeprowadzono na poszczególnych składnikach, nie na gotowym preparacie. Emulsja tłuszczowa wywołała typowe zmiany fizjologiczne u zwierząt, takie jak stłuszczenie wątroby, małopłytkowość oraz podwyższone stężenie cholesterolu, co jest charakterystyczne dla wysokiego spożycia lipidów i nie wskazuje na specyficzną toksyczność. Roztwory aminokwasów i glukozy, zawierające m.in. alaninę, argininę, lizynę, metioninę i inne aminokwasy egzogenne, nie wykazały właściwości toksycznych w badaniach przedklinicznych.
Analiza bezpieczeństwa produktu Olimel N9E potwierdza, że składniki są dobrze znane i szeroko stosowane w żywieniu pozajelitowym, a ich proporcje zostały dobrane tak, aby zapewnić odpowiednie odżywienie przy zachowaniu bezpieczeństwa. Nie zidentyfikowano specyficznych zagrożeń wykraczających poza typowe ryzyko związane z żywieniem pozajelitowym. Zaleca się stosowanie produktu zgodnie z aktualnymi wskazaniami, przeciwwskazaniami oraz monitorowanie parametrów klinicznych i biochemicznych pacjenta, co jest standardem w terapii żywieniowej pozajelitowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olimel N9E
emulsja tłuszczowa, małopłytkowość, monitorowanie parametrów klinicznych, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, OLIMEL N9E, proces krzepnięcia, roztwór aminokwasów, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy, roztwór glukozy z wapniem, stłuszczenie wątroby, trójkomorowy worek, żywienie pozajelitowe -
Skład i postać leku
OLIMEL N9E to trójkomorowa emulsja do infuzji dożylnej, zawierająca roztwór glukozy z wapniem, emulsję tłuszczową (80% oleju z oliwek, 20% oleju sojowego) oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami. Dostępna jest w trzech pojemnościach: 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml, zawierających odpowiednio 110 g, 165 g i 220 g glukozy; 40 g, 60 g i 80 g tłuszczów; oraz 56,9 g, 85,4 g i 113,9 g aminokwasów. Profil aminokwasowy obejmuje m.in. alaninę, argininę, lizynę, metioninę i tryptofan, a elektrolity takie jak sód (35-70 mmol), potas (30-60 mmol), magnez (4-8 mmol), wapń (3,5-7 mmol) i fosforany (15-30 mmol) są obecne w zrównoważonych ilościach. Produkt charakteryzuje się pH 6,4, osmolarnością 1310 mOsm/l oraz wartością energetyczną od 1070 do 2140 kcal w zależności od objętości, z tłuszczami stanowiącymi 37% całkowitej kaloryczności i stosunkiem energii glukoza/tłuszcze 52/48.
Przed podaniem konieczne jest zmieszanie trzech komór poprzez rozerwanie spawów, co daje jednorodną emulsję o mlecznym wyglądzie. Produkt umożliwia dodanie witamin, elektrolitów i pierwiastków śladowych, jednak należy zachować ostrożność w doborze dodatków, aby uniknąć destabilizacji emulsji, zwłaszcza przez nadmiar wapnia i fosforanów, które mogą powodować wytrącenia. OLIMEL N9E nie powinien być podawany jednocześnie z ceftriaksonem, ampicyliną, fosfenytoiną ani podczas transfuzji krwi przez ten sam zestaw infuzyjny ze względu na ryzyko wytrącenia osadów lub pseudoaglutynacji. Po przygotowaniu emulsja jest stabilna do 7 dni w 2-8°C i 48 godzin w temperaturze do 25°C, a po dodaniu składników dodatkowych zaleca się natychmiastowe zużycie lub przechowywanie nie dłuższe niż 24 godziny w chłodni. Produkt jest przechowywany w wielowarstwowych, kompatybilnych z zawartością workach, dostępnych w opakowaniach po 4 lub 6 sztuk w zależności od objętości.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Olimel N9E
aminokwasy, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy z jaja kurzego, glukoza jednowodna, infuzja dożylna, kopolimery poliolefiniczne, kwas octowy lodowaty, kwas solny, magnezu chlorek, niezbędne kwasy tłuszczowe, octan lizyny, octan polietylenowinylu, oczyszczony olej sojowy, oczyszczony olej z oliwek, osmolarność, potasu chlorek, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy z wapniem, sodu glicerofosforan, sodu octan trójwodny, wapnia chlorek, wartość energetyczna, wartość odżywcza, węglowodany, woda do wstrzykiwań, wytrącenie osadu -
Specjalne ostrzeżenia
Stosowanie emulsji do infuzji OLIMEL N9E wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym reakcji alergicznych na składniki takie jak olej sojowy, fosfolipidy z jaja kurzego oraz glukozę z kukurydzy. Należy monitorować objawy nadwrażliwości, takie jak gorączka, dreszcze, wysypka czy duszności, i w razie ich wystąpienia natychmiast przerwać infuzję. Szczególną uwagę zwraca się na interakcje z ceftriaksonem, który nie powinien być podawany jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń ze względu na ryzyko wytrącania osadów, co może prowadzić do zatorów płucnych i niewydolności oddechowej. Zaleca się stosowanie oddzielnych linii infuzyjnych lub czasowe wstrzymanie żywienia pozajelitowego podczas podawania ceftriaksonu, a także systematyczną kontrolę zestawu infuzyjnego pod kątem obecności osadów.
Przed rozpoczęciem infuzji OLIMEL N9E konieczne jest wyrównanie ciężkich zaburzeń wodno-elektrolitowych, metabolicznych oraz bilansu płynowego. W trakcie terapii należy regularnie monitorować parametry takie jak gospodarka wodno-elektrolitowa, osmolarność surowicy, poziom triglicerydów, bilans kwasowo-zasadowy, glikemię, funkcję wątroby i nerek, testy krzepnięcia oraz morfologię krwi. Ze względu na ryzyko zakażeń dostępu żylnego i sepsy, szczególnie u pacjentów z immunosupresją lub niedożywieniem, konieczne jest rygorystyczne przestrzeganie zasad aseptyki oraz wczesne wykrywanie objawów infekcji. Dodatkowo, podawanie aminokwasów zawartych w preparacie może prowadzić do niedoboru folianów, dlatego zaleca się codzienną suplementację kwasem foliowym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Olimel N9E
amoniak w surowicy, bilans kwasowo-zasadowy, ceftriakson, dreszcze, duszność, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy jaja kurzego, fosforan wapnia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperglikemia, immunosupresja, kwas foliowy, leukocytoza, morfologia krwi, nadmierne pocenie, niedobór folanu, niewydolność oddechowa, olej sojowy, osmolarność surowicy, powikłanie infekcyjne, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, roztwór aminokwasów, sepsa, test krzepnięcia, triglicerydy w surowicy, wysypka skórna, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zakażenie dostępu żylnego, zator naczyń płucnych, żywienie pozajelitowe -
Właściwości farmakodynamiczne
OLIMEL N9E to roztwór do żywienia pozajelitowego z grupy B05 BA10, charakteryzujący się zbilansowanym składem aminokwasów, węglowodanów i tłuszczów, umożliwiający utrzymanie odpowiedniego bilansu azotowo-energetycznego u pacjentów. Zawiera 17 L-aminokwasów, w tym 8 niezbędnych, z stosunkiem aminokwasów niezbędnych do łącznych na poziomie 44,8%, a stosunek aminokwasów niezbędnych do azotu całkowitego wynosi 2,8%. Profil aminokwasowy obejmuje także 18,3% aminokwasów o rozgałęzionych łańcuchach, co jest istotne w stanach zwiększonego katabolizmu białek. Glukoza stanowi główne źródło energii, zapobiegając hipoglikemii i ograniczając katabolizm endogenny, a obecność elektrolitów (Na, K, Mg, Ca, fosforany, octany, chlorki) wspiera homeostazę wodno-elektrolitową i funkcje układu nerwowo-mięśniowego.
Emulsja tłuszczowa w OLIMEL N9E to mieszanka oleju z oliwek (80%) i oleju sojowego (20%), zapewniająca korzystny profil kwasów tłuszczowych: 15% nasyconych (NKT), 65% jednonienasyconych (MNKT) oraz 20% wielonienasyconych niezbędnych (NNKT). Stosunek fosfolipidów do triglicerydów wynosi 0,06. Wysoka zawartość alfa-tokoferolu z oleju z oliwek zwiększa biodostępność witaminy E i ogranicza peroksydację lipidów, co zapewnia ochronę antyoksydacyjną, szczególnie ważną u pacjentów w stanach katabolicznych. Takie właściwości farmakodynamiczne OLIMEL N9E czynią go odpowiednim preparatem do kompleksowego żywienia pozajelitowego, wspierającym zarówno bilans azotowy, jak i ochronę oksydacyjną organizmu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Olimel N9E
alfa-tokoferol, aminokwasy niezbędne, bilans azotowo-energetyczny, bilans elektrolitowy, centralny układ nerwowy, emulsja tłuszczowa, hipoglikemia, homeostaza wodno-elektrolitowa, katabolizm białek, L-aminokwasy, mononienasycone kwasy tłuszczowe, nasycone kwasy tłuszczowe, peroksydacja tłuszczów, równowaga elektrolitowa, stan kataboliczny, synteza białek, szpik kostny, układ nerwowo-mięśniowy, utlenianie aminokwasów, wielonienasycone niezbędne kwasy tłuszczowe, właściwości antyoksydacyjne, żywienie pozajelitowe -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy OLIMEL N9E, będący trójkomorową emulsją do infuzji stosowaną w żywieniu pozajelitowym, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co znajduje odzwierciedlenie w oznaczeniu „Nie dotyczy” w punkcie 4.7 Charakterystyki Produktu Leczniczego. Preparat podawany jest dożylnie, często przez centralne dostępy naczyniowe, i stosowany jest u pacjentów w stanie klinicznym uniemożliwiającym samodzielne prowadzenie pojazdów, co wynika z ciężkości choroby podstawowej, a nie z działania samego leku. OLIMEL N9E nie zawiera substancji psychoaktywnych, które mogłyby wpływać na funkcje psychomotoryczne, a jego stosowanie odbywa się w warunkach szpitalnych lub kontrolowanych warunkach domowych.
Mimo braku bezpośredniego wpływu preparatu na zdolności psychomotoryczne, lekarz prowadzący powinien dokonać kompleksowej oceny stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając potencjalne metaboliczne skutki żywienia pozajelitowego (np. wahania glikemii), ryzyko powikłań związanych z centralnym dostępem naczyniowym oraz możliwe interakcje farmakologiczne wpływające na sprawność psychomotoryczną. W praktyce większość pacjentów otrzymujących OLIMEL N9E nie jest zdolna do prowadzenia pojazdów ze względu na chorobę podstawową, dlatego kluczowe jest indywidualne podejście i edukacja pacjenta w zakresie bezpieczeństwa podczas terapii żywieniowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olimel N9E
centralny dostęp żylny, charakterystyka produktu leczniczego, droga dożylna, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, port naczyniowy, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy z wapniem, sprawność psychomotoryczna, trójkomorowy worek, wahanie glikemii, żywienie pozajelitowe -
Wskazania do stosowania
OLIMEL N9E to specjalistyczny preparat do żywienia pozajelitowego, dedykowany pacjentom dorosłym oraz dzieciom powyżej 2. roku życia, u których żywienie doustne lub jelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Preparat dostępny jest w trójkomorowych workach o objętościach 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml, dostarczających odpowiednio 1070 kcal, 1600 kcal oraz 2140 kcal energii całkowitej. Zawiera emulsję tłuszczową (40-80 g), roztwór aminokwasów (56,9-113,9 g) oraz glukozę (110-220 g), z optymalnym stosunkiem energii niebiałkowej do azotu 93 kcal/g oraz zbilansowanym udziałem energii z glukozy i tłuszczów (52/48). Preparat charakteryzuje się pH 6,4 i osmolarnością 1310 mOsm/l, co wymaga podawania przez żyłę centralną.
OLIMEL N9E zawiera pełnowartościowy profil aminokwasów egzogennych i nieegzogennych oraz unikalną mieszaninę oleju z oliwek (80%) i oleju sojowego (20%), dostarczającą niezbędnych kwasów tłuszczowych. Kompleksowa suplementacja elektrolitów obejmuje m.in. sód (35-70 mmol), potas (30-60 mmol), magnez (4-8 mmol), wapń (3,5-7 mmol) oraz fosforany (15-30 mmol), dostosowane do objętości worka. Preparat znajduje zastosowanie w żywieniu pozajelitowym pacjentów po operacjach przewodu pokarmowego, z ciężkimi chorobami zapalnymi jelit, niewydolnością jelit, niedrożnością przewodu pokarmowego, ciężkim zapaleniem trzustki, rozległymi oparzeniami, wyniszczeniem nowotworowym, ciężkimi urazami oraz w stanach katabolicznych, gdy żywienie dojelitowe jest niemożliwe lub przeciwwskazane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Olimel N9E
aminokwas egzogenny, całkowite żywienie pozajelitowe, choroba zapalna jelit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, kwas tłuszczowy, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność jelit, osmolarność, rozległe oparzenie, roztwór hipertoniczny, stan kataboliczny, suplementacja elektrolitów, trójkomorowy worek, wartość energetyczna niebiałkowa, wyniszczenie nowotworowe, zapalenie trzustki, żyła centralna, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe