ośrodek toksykologiczny
Ośrodek toksykologiczny to specjalistyczna placówka medyczna, której głównym zadaniem jest udzielanie natychmiastowej pomocy i konsultacji w przypadkach zatruć różnymi substancjami toksycznymi. Ośrodki te dysponują szczegółowymi bazami danych dotyczącymi składu, działania oraz sposobów leczenia zatruć substancjami chemicznymi, lekami, narkotykami, pestycydami, roślinami, grzybami czy jadem zwierząt.
Personel ośrodków toksykologicznych składa się z wysoko wykwalifikowanych specjalistów, w tym toksykologów klinicznych, farmaceutów, lekarzy i pielęgniarek, którzy są dostępni przez całą dobę. Ich działalność obejmuje udzielanie telefonicznych konsultacji medycznych dla lekarzy i personelu medycznego oraz porad dla ogółu społeczeństwa w przypadku podejrzenia zatrucia.
Ośrodki toksykologiczne pełnią również kluczową rolę w monitorowaniu epidemiologicznym zatruć, prowadzeniu badań naukowych w dziedzinie toksykologii klinicznej oraz edukacji medycznej. W przypadkach zatruć masowych koordynują działania służb medycznych i uczestniczą w zarządzaniu kryzysowym. W Polsce funkcjonuje kilka regionalnych ośrodków toksykologicznych, które współpracują w ramach krajowej sieci oraz z podobnymi instytucjami na poziomie międzynarodowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Davoster 0,5 mg
Przedawkowanie dutasterydu, substancji czynnej leku Davoster, zostało ocenione w badaniach klinicznych, które wykazały względnie korzystny profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardową (0,5 mg/dobę). W krótkoterminowych badaniach podawano dawki do 40 mg/dobę (80-krotność dawki terapeutycznej) przez 7 dni, nie obserwując istotnych działań niepożądanych. W długoterminowych badaniach stosowano dawkę 5 mg/dobę (10-krotność dawki terapeutycznej) przez 6 miesięcy, również bez dodatkowych objawów poza tymi typowymi dla dawki standardowej. Brak specyficznego antidotum wymaga leczenia objawowego i monitorowania stanu pacjenta, zwłaszcza ze względu na długi okres półtrwania dutasterydu, wynoszący około 5 tygodni.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Milukante 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej preparatu Milukante, zostało szeroko zbadane zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach po wprowadzeniu leku do obrotu. W badaniach długoterminowych stosowano dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie, a w krótkoterminowych nawet do 900 mg/dobę przez około tydzień, bez istotnych działań niepożądanych. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki przedawkowania sięgające 1000 mg, co u dzieci (np. 42-miesięcznych) odpowiadało dawce około 61 mg/kg masy ciała, znacznie przekraczającej standardowe dawkowanie terapeutyczne 5 mg. Profil bezpieczeństwa montelukastu w przedawkowaniu pozostaje zbliżony do tego obserwowanego przy dawkach terapeutycznych, a większość pacjentów nie wykazuje objawów klinicznych.
astma, badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dawkowanie terapeutyczne, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, Milukante, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, podrażnienie układu pokarmowego, profil bezpieczeństwa montelukastu, senność, spowolnienie psychoruchowe, toksyczność, układ pokarmowy, wymioty, wzmożone pragnienie - Leksykon leków
Przedawkowanie – ABE (89 mg + 89 mg)/g
Produkt leczniczy ABE w postaci płynu na skórę zawiera kwas mlekowy oraz kwas salicylowy, każdy w stężeniu 89 mg/g. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu, a literatura medyczna nie opisuje objawów klinicznych związanych z jego nadmiernym stosowaniem. Ze względu na miejscowe zastosowanie leku ryzyko przedawkowania systemowego jest minimalne, jednak teoretycznie nadmierna aplikacja lub przypadkowe spożycie mogą prowadzić do działań niepożądanych charakterystycznych dla obu kwasów.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Tenofovir disoproxil Aurovitas 245 mg
Przedawkowanie tenofowiru dizoproksylu stanowi poważne zagrożenie medyczne, wymagające natychmiastowej interwencji i ścisłego monitorowania pacjenta pod kątem objawów toksyczności zgodnych z profilem bezpieczeństwa leku. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia przedawkowania konieczne jest wdrożenie standardowego postępowania wspomagającego oraz dokładna obserwacja kliniczna, aby wykryć i odpowiednio zareagować na symptomy zatrucia.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Tifay 14 mg
Przedawkowanie teriflunomidu (TIFAY), stosowanego w terapii stwardnienia rozsianego, nie posiada precyzyjnie określonych objawów toksyczności klinicznej, jednak dane z badań na zdrowych ochotnikach wykazały, że dawka 70 mg/dobę przez 14 dni nie powodowała nowych, specyficznych działań niepożądanych poza typowym profilem bezpieczeństwa leku. Przekroczenie standardowej dawki terapeutycznej 14 mg/dobę wymaga szczególnej uwagi, a w przypadku podejrzenia przedawkowania lub wystąpienia objawów toksyczności konieczne jest szybkie wdrożenie procedur eliminacji teriflunomidu z organizmu.
cholestyramina, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie niepożądane, eliminacja leku, eliminacja teriflunomidu, ośrodek toksykologiczny, profil bezpieczeństwa teriflunomidu, przedawkowanie teriflunomidu, schemat terapeutyczny, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, TIFAY, toksyczność leku, tolerancja leczenia, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mupina 20 mg/g
Przedawkowanie maści do nosa zawierającej mupirocynę wapniową (Mupina 20 mg/g) jest rzadko odnotowywane w praktyce klinicznej, a dostępna dokumentacja dotycząca objawów przedmiotowych i podmiotowych jest bardzo ograniczona. Brak szczegółowych danych uniemożliwia precyzyjne określenie spektrum symptomów związanych z nadmiernym stosowaniem preparatu. W charakterystyce produktu leczniczego nie wskazano specyficznych objawów ani protokołu terapeutycznego dedykowanego przedawkowaniu mupirocyny, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny klinicznej pacjenta i monitorowania jego stanu.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sylifar 140 mg
Produkt leczniczy Sylifar zawiera 140 mg sylimaryny (w przeliczeniu na sylibininę) w postaci kapsułek twardych, z wyciągiem suchym z ostropestu plamistego standaryzowanym w stosunku 22-27:1. Do produkcji ekstraktu użyto 95% acetonu, a nominalna zawartość sylimaryny w wyciągu wynosi 58% (m/m). Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania Sylifaru skutkujących konkretnymi objawami klinicznymi, a literatura medyczna nie opisuje symptomów związanych z nadmiernym spożyciem tego preparatu. Pomimo korzystnego profilu bezpieczeństwa sylimaryny, brak danych o objawach przedawkowania nie wyklucza potencjalnych działań niepożądanych przy dawkach znacznie przekraczających zalecane.
aceton, azorubina, działania niepożądane, kapsułka twarda, monitorowanie funkcji życiowych, ośrodek toksykologiczny, ostropest plamisty, postać farmaceutyczna, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, Silybum marianum, substancje pomocnicze, sylimaryna, wyciąg suchy standaryzowany, zaburzenia czynności wątroby, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – uroFuraginum Max 100 mg
Przedawkowanie furazydyny, substancji czynnej preparatu uroFuraginum Max (100 mg/tabletka), choć rzadko odnotowywane, stanowi istotne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Objawy toksyczne obejmują zaburzenia neurologiczne (bóle i zawroty głowy), reakcje alergiczne (od pokrzywki po wstrząs anafilaktyczny), dolegliwości gastryczne (nudności, wymioty) oraz hematologiczne (niedokrwistość hemolityczna lub supresja szpiku). W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest szybkie wdrożenie diagnostyki obejmującej pełną morfologię krwi, ocenę funkcji wątroby oraz monitorowanie funkcji płuc, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów z niewydolnością nerek, u których ryzyko nefrotoksyczności i ciężkich objawów jest zwiększone.
czynność hepatocytów, funkcja wątroby, furazydyna, glikokortykosteroid, hemodializa, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, objawy toksyczne, obrzęk naczynioruchowy, ośrodek toksykologiczny, parametry czerwonokrwinkowe, płukanie żołądka, pokrzywka, powikłanie pulmonologiczne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, supresja szpiku kostnego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pulsaren 20 20 mg
Przedawkowanie chinaprylu, substancji czynnej produktu leczniczego PULSAREN 20, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu ryzyka ciężkiego niedociśnienia tętniczego, które może prowadzić do wstrząsu i niewydolności narządowej. W badaniach na zwierzętach dawka LD50 dla chinaprylu wynosi od 1440 do 4280 mg/kg masy ciała, co wskazuje na stosunkowo niską toksyczność ostrą, jednak u ludzi brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących przedawkowania. Objawy przedawkowania obejmują również zaburzenia elektrolitowe (głównie sodowo-potasowe) oraz pogorszenie funkcji nerek spowodowane hipoperfuzją. Diagnostyka i leczenie opierają się na monitorowaniu parametrów hemodynamicznych, elektrolitów oraz funkcji nerek.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Gliatilin 400 mg
Przedawkowanie Gliatilinu (choliny alfosceranu) w dawce 400 mg na kapsułkę należy rozpatrywać w kontekście działań niepożądanych opisanych w punkcie 4.8 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Dokumentacja nie zawiera szczegółowych objawów przedawkowania, dlatego w przypadku podejrzenia należy monitorować funkcje życiowe pacjenta oraz wdrożyć leczenie objawowe i podtrzymujące. Substancją czynną jest cholina alfosceranu (400 mg/kapsułka), której nadmiar może nasilić działania niepożądane. Ponadto, kapsułka zawiera substancje pomocnicze: sorbitan (33 mg), etylu parahydroksybenzoesan sodowy (0,8 mg) oraz propylu parahydroksybenzoesan sodowy (0,4 mg), które w przypadku kumulacji mogą wywołać dodatkowe objawy, w tym reakcje alergiczne.
charakterystyka produktu leczniczego, cholina alfosceranu, działanie farmakologiczne leku, działanie niepożądane, etylu parahydroksybenzoesan sodowy, funkcje życiowe, kapsułka miękka, konserwant, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, ośrodek toksykologiczny, propylu parahydroksybenzoesan sodowy, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, sorbitan, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oriven 225 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej leku Oriven, stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach około 3 g, co odpowiada spożyciu 13-14 kapsułek po 225 mg (maksymalna dawka terapeutyczna to 225 mg/dobę). Objawy zatrucia obejmują tachykardię, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, mydriazę, drgawki, wymioty, a także zmiany w EKG takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa i poszerzenie zespołu QRS. Może dojść do groźnych arytmii, w tym tachykardii komorowej, bradykardii, niedociśnienia, hipoglikemii oraz zawrotów głowy o podłożu błędnikowym. Epidemiologicznie przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, choć niższym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, a pacjenci leczeni wenlafaksyną często mają większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa.
blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dawka toksyczna, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, kardiotoksyczność, leczenie objawowe, maksymalna dawka terapeutyczna, mydriaza, napad drgawkowy, niedociśnienie, odtrutka, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, stężenie glukozy we krwi, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zmiany w EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Neurolipon-MIP 600 600 mg
Neurolipon-MIP 600 zawiera 600 mg kwasu tioktynowego (Acidum thiocticum) w postaci kapsułek miękkich. W literaturze brak jest udokumentowanych danych dotyczących objawów przedawkowania tego preparatu. Produkt zawiera również substancje pomocnicze, takie jak amarant (E 123) i sorbitol (E 420), które mogą potencjalnie przyczyniać się do działań niepożądanych w przypadku przedawkowania, jednak brak jest szczegółowych informacji na ten temat.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Daktarin 20 mg/g
Przedawkowanie kremu Daktarin zawierającego 20 mg/g azotanu mikonazolu manifestuje się przede wszystkim miejscowym podrażnieniem skóry, które jest najczęstszym objawem klinicznym wynikającym z nadmiernej aplikacji preparatu. Objawy te zazwyczaj ustępują samoistnie po zaprzestaniu stosowania leku. Krem jest przeznaczony wyłącznie do użytku zewnętrznego, a jego doustne spożycie jest niezalecane i potencjalnie niebezpieczne, choć dokumentacja produktu nie precyzuje szczegółowych skutków takiego zdarzenia. W przypadku przypadkowego spożycia konieczna jest konsultacja z lekarzem lub ośrodkiem toksykologicznym w celu ustalenia dalszego postępowania.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Fresenius Kabi 10 mg
Przedawkowanie lenalidomidu stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie ze względu na toksyczność hematologiczną. W badaniach klinicznych odnotowano podawanie dawek znacznie przekraczających standardowe, sięgających nawet 150 mg, a w pojedynczych przypadkach do 400 mg. Główne objawy przedawkowania obejmują supresję szpiku kostnego, neutropenię, małopłytkowość oraz niedokrwistość, co zwiększa ryzyko infekcji, krwawień oraz osłabienia pacjenta. Objawy te pojawiają się przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne, szczególnie powyżej 150 mg lenalidomidu.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Uronezyr 5 mg
Przedawkowanie finasterydu, substancji czynnej preparatu Uronezyr (5 mg), wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego. Dane kliniczne wskazują, że pojedyncze dawki do 400 mg (80-krotność dawki terapeutycznej) oraz dawki powtarzane do 80 mg/dobę przez 3 miesiące (16-krotność dawki standardowej) nie wywołują istotnych działań niepożądanych. Brak specyficznych wytycznych dotyczących postępowania po przedawkowaniu finasterydu wynika z jego dobrego profilu bezpieczeństwa, co jest istotne przy ocenie ryzyka u pacjentów z przypadkowym lub zamierzonym przedawkowaniem preparatu Uronezyr.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka finasterydu, dawka powtarzana, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ośrodek toksykologiczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie finasterydu, substancja czynna, Uronezyr, wytyczna kliniczna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – DIH 500 mg
Przedawkowanie leku DIH, zawierającego 500 mg zmikronizowanej diosminy w tabletce powlekanej, nie zostało dotychczas opisane w literaturze ani charakterystyce produktu leczniczego. Brak jest udokumentowanych objawów toksyczności nawet przy potencjalnym przekroczeniu dawki terapeutycznej, co wskazuje na względnie wysoki margines bezpieczeństwa tego flawonoidu stosowanego w terapii przewlekłej niewydolności żylnej. Mimo to, ze względu na ograniczone dane kliniczne, nie można wykluczyć ryzyka niepożądanych reakcji, dlatego konieczne jest zachowanie standardowych procedur postępowania w przypadku podejrzenia przedawkowania.
charakterystyka produktu leczniczego, dane kliniczne, diosmina zmikronizowana, flawonoid, informacja kliniczna, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, objaw przedawkowania, ośrodek toksykologiczny, parametry życiowe, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, przewlekła niewydolność żylna, stan kliniczny, substancja czynna, tabletka powlekana, zagrożenie życia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Axyven 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny (chlorowodorku), substancji czynnej leku Axyven, stanowi poważny stan kliniczny, szczególnie po spożyciu około 3 g substancji u dorosłych. Przedawkowanie wiąże się z ryzykiem ciężkich objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, bradykardia, tachykardia komorowa, wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki, rozszerzenie źrenic). Dodatkowo obserwuje się objawy takie jak wymioty, niedociśnienie, hipoglikemia (wymagająca monitorowania glikemii) i zawroty głowy. Przedawkowanie wenlafaksyny jest związane z wyższym ryzykiem zgonu w porównaniu do leków z grupy SSRI, choć mniejszym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, a pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa.
antidotum, arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawki, działanie serotoninergiczne, hemoperfuzja, hipoglikemia, hipoperfuzja narządów, kardiotoksyczność, lek przeciwdepresyjny SSRI, mydriasis, niedociśnienie, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie świadomości, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Calcium dobesilate Hasco 500 mg
Calcium Dobesilate Hasco w postaci tabletek zawiera 500 mg wapnia dobezylanu jednowodnego (Calcii dobesilas monohydricum) w jednej tabletce. Do tej pory nie odnotowano klinicznych objawów przedawkowania tego leku. Tabletki są niepowlekane, obustronnie owalne, białe, bez zapachu, zawierają również laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Bortezomib Adamed 2,5 mg
Przedawkowanie leku Bortezomib Adamed, zwłaszcza dawką przekraczającą dwukrotnie zalecaną, wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań kardiologicznych i hematologicznych. Dominującymi objawami klinicznymi są objawowe niedociśnienie tętnicze oraz małopłytkowość, które mogą prowadzić do zaburzeń perfuzji narządowej, krwotoków, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Brak swoistego antidotum wymusza leczenie objawowe i podtrzymujące, którego skuteczność zależy od szybkiego rozpoznania i wdrożenia intensywnej terapii. Dawka wywołująca objawy to ponad dwukrotność dawki zalecanej.
akcja serca, antidotum, bortezomib, ciśnienie tętnicze krwi, diureza, działanie inotropowe dodatnie, eliminacja leku, farmakologia bezpieczeństwa, intensywna terapia, kardiotoksyczność, krwawienie, krwotok, kurczliwość mięśnia sercowego, leczenie podtrzymujące, leki presyjne, małopłytkowość, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążeniowa, ośrodek toksykologiczny, parametry życiowe, perfuzja narządowa, płytki krwi, powikłanie krwotoczne, procedura resuscytacyjna, ryzyko krwawienia, saturacja, układ sercowo-naczyniowy, wazopresor, wolemia, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oriven 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny (substancji czynnej leku Oriven) stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach przekraczających 3 g (około 20 kapsułek Oriven 150 mg). Toksyczność objawia się szerokim spektrum objawów, w tym tachykardią (>100/min), zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzeniem źrenic (mydriasis), drgawkami, wymiotami, zmianami w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS), tachykardią komorową, bradykardią, niedociśnieniem, hipoglikemią oraz zawrotami głowy pochodzenia błędnikowego. Epidemiologicznie przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, choć mniejszym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, co może być częściowo związane z wyższym obciążeniem czynnikami ryzyka samobójstwa u leczonych wenlafaksyną.
arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, dializa, hemoperfuzja, hipoglikemia, interwencja medyczna, kardiotoksyczność, mydriasis, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ośrodek toksykologiczny, ostre zatrucie, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, toksyczność wenlafaksyny, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie świadomości, zawroty głowy błędnikowe, zmiany elektrokardiograficzne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lafactin 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej leku Lafactin, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami. Dawka około 3 g u dorosłych może prowadzić do ciężkiego zatrucia. Klinicznie obserwuje się szerokie spektrum objawów, w tym tachykardię, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, rozszerzenie źrenic (mydriasis), drgawki, wymioty, zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS), tachykardię komorową, bradykardię, niedociśnienie tętnicze, hipoglikemię oraz zawroty głowy. Przedawkowanie wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, choć niższym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, co może być częściowo związane z obciążeniem czynnikami ryzyka samobójstwa u leczonych wenlafaksyną.
arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawka, eliminacja pozaustrojowa, hemoperfuzja, hipoglikemia, leczenie zatruć, monitorowanie elektrokardiograficzne, mydriasis, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie wenlafaksyny, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – MeloxiMed Forte 15 mg
Przedawkowanie meloksykamu, substancji czynnej leku MeloxiMed Forte (15 mg), może prowadzić do poważnych objawów ze strony układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, takich jak letarg, senność, nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. W ciężkich przypadkach obserwuje się zagrażające życiu powikłania wielonarządowe, w tym nadciśnienie tętnicze, ostrą niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, depresję oddechową, śpiączkę, drgawki, zapaść sercowo-naczyniową oraz zatrzymanie czynności serca. Szczególnie niebezpieczne są reakcje anafilaktoidalne, które mogą wystąpić nawet przy dawkach terapeutycznych, manifestując się pokrzywką, obrzękiem, spadkiem ciśnienia i skurczem oskrzeli.
cholestyramina, depresja oddechowa, drgawki, hematemesis, krwawienie z przewodu pokarmowego, letarg, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oliguria, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, ostre zatrucie, powikłania wielonarządowe, reakcja anafilaktoidalna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, smolisty stolec, śpiączka, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie czynności wątroby, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie czynności serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Teva 10 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, stosowanego w dawkach standardowych 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, stanowi poważne zagrożenie hematologiczne, manifestujące się głównie ciężką trombocytopenią, neutropenią oraz anemią. Objawy te obserwowano w badaniach klinicznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających standardowe, sięgających 150 mg (dawki wielokrotne) oraz 400 mg (dawka pojedyncza). Trombocytopenia zwiększa ryzyko krwawień, neutropenia predysponuje do infekcji, a anemia powoduje osłabienie i duszność. Inne potencjalne objawy toksyczności mogą dotyczyć różnych układów, jednak brak jest szczegółowych danych klinicznych w tym zakresie.
anemia, antidotum, czerwone krwinki, czynnik wzrostu, działanie toksyczne, G-CSF, kapsułka twarda, leczenie szpitalne, leczenie wspomagające, lenalidomid, morfologia krwi, neutrofile, neutropenia, ośrodek toksykologiczny, parametr hematologiczny, płytki krwi, preparaty krwiopochodne, profilaktyka infekcji, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, zaburzenie hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z koszyczka rumianku – Przedawkowanie
Wyciąg płynny z koszyczka rumianku (Matricaria recutita L.) jest składnikiem preparatu Dentosept A, który zawiera również ekstrakty z kory dębu, liścia szałwii, ziela arniki, kłącza tataraku, mięty pieprzowej oraz tymianku w proporcjach 2:2:2:1:1:1:1, a także benzokainę (2 g/100 g) i etanol jako rozpuszczalnik (35-45% V/V). Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania wyciągu z rumianku ani innych składników wyciągu złożonego w preparacie. Charakterystyka Produktu Leczniczego nie wskazuje na występowanie objawów toksycznych związanych z nadmiernym przyjęciem tych substancji, co potwierdza wysoki profil bezpieczeństwa preparatu przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
benzokainy, charakterystyka produktu leczniczego, Dentosept A, dolegliwości jamy ustnej, działania niepożądane, etanol, intoksykacja alkoholowa, kłącze tataraku, kora dębu, liść szałwii, Matricaria recutita, miejscowy anestetyk, objawy toksyczne, ośrodek toksykologiczny, przedawkowanie preparatu, wyciąg płynny z rumianku, wyciąg płynny złożony, ziele arniki, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pascofemin –
Na podstawie dostępnych danych klinicznych oraz charakterystyki preparatu Pascofemin (krople doustne, roztwór) nie odnotowano przypadków przedawkowania ani specyficznych objawów toksycznych związanych z jego stosowaniem. Preparat zawiera ekstrakty roślinne w rozcieńczeniach homeopatycznych, m.in. Vitex agnus castus D2 (2,0 g/10 g kropli), Cimicifuga racemosa D3 (2,0 g/10 g), oraz inne składniki w ilościach 0,75 g/10 g, a także 34% (V/V) etanolu. Pomimo obecności etanolu, ryzyko toksyczności jest minimalne ze względu na niskie dawki stosowane klinicznie. Brak jest raportów o skutkach przyjęcia dawek przekraczających zalecane, co wskazuje na dobrą tolerancję preparatu.
Aletris farinosa, alkohol etylowy, Caulophyllum thalictroides, Chamaelirium luteum, Cimicifuga racemosa, ekstrakt roślinny, etanol, Fraxinus americana, intoksykacja etanolem, leczenie objawowe, lek roślinny, Lilium lancifolium, ośrodek toksykologiczny, parametry życiowe, Pascofemin, Pulsatilla pratensis, rozcieńczenie homeopatyczne, Senecio aureus, Strychnos ignatii, Vitex agnus-castus - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ondansetron Accord 4 mg
Przedawkowanie ondansetronu, dostępnego w formie roztworu do wstrzykiwań w dawkach 4 mg (2 ml) oraz 8 mg (4 ml), stanowi poważne zagrożenie, głównie ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i związane z tym zaburzenia rytmu serca. Objawy przedawkowania obejmują nasilone zaburzenia widzenia, ciężkie zaparcia, niedociśnienie tętnicze, przejściowe zaburzenia układu autonomicznego (w tym blok przedsionkowo-komorowy II stopnia) oraz objawy zespołu serotoninowego, szczególnie u dzieci w wieku 12 miesięcy do 2 lat po doustnym przyjęciu dawki przekraczającej 4 mg/kg masy ciała. Monitorowanie EKG jest kluczowe w diagnostyce i ocenie ryzyka kardiologicznego u pacjentów z podejrzeniem przedawkowania.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, chlorowodorek, działanie przeciwwymiotne, ipekakuana, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, ondansetron, ośrodek toksykologiczny, sztywność mięśniowa, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zaparcie, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitaformil duo 50 mg + 1000 mg
Przedawkowanie leku Sitaformil duo, zawierającego sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę chlorowodorek (1000 mg), stanowi poważne zagrożenie, głównie z powodu ryzyka rozwoju kwasicy mleczanowej wywołanej metforminą. W badaniach klinicznych sytagliptyna podawana w dawkach do 800 mg jednorazowo oraz do 600 mg/dobę przez 10 dni nie wykazała istotnych klinicznie działań niepożądanych, jedynie minimalne wydłużenie odstępu QTc w EKG. Natomiast znaczne przedawkowanie metforminy, szczególnie w obecności czynników ryzyka, może prowadzić do zagrażającej życiu kwasicy mleczanowej, wymagającej natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego leczenia.
dializa otrzewnowa, działania niepożądane, elektrokardiogram, hemodializa, kwasica mleczanowa, leczenie objawowe, mleczany we krwi, obserwacja kliniczna, oddział ratunkowy, odstęp QTc, ośrodek toksykologiczny, przedawkowanie metforminy, przewód pokarmowy, równowaga kwasowo-zasadowa, Sitaformil duo, sytagliptyna z metforminą, zapis EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Micafungin Accord 50 mg
Przedawkowanie mykafunginy, nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardowe zalecenia terapeutyczne, wykazuje stosunkowo wysoki profil bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych u dorosłych stosowano dawki do 8 mg/kg mc. (maksymalna dawka całkowita 896 mg/dobę) bez obserwacji toksyczności ograniczającej dawkę. W populacji pediatrycznej odnotowano pojedynczy przypadek podania dawki 16 mg/kg mc./dobę u noworodka, również bez działań niepożądanych powiązanych z przedawkowaniem. Brak jest danych klinicznych dokumentujących objawy przy znacznym przedawkowaniu mykafunginy, co podkreśla ograniczone doświadczenie kliniczne w tym zakresie.
dawka terapeutyczna, dawkowanie pediatryczne, dawkowanie terapeutyczne, działanie niepożądane, farmakokinetyka mykafunginy, hemodializa, leczenie objawowe, mykafungina, odtrutka, ośrodek toksykologiczny, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie mykafunginy, toksyczność ograniczająca dawkę, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ezehron Duo 5 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Ezehron Duo, zawierającego rozuwastatynę (5 mg, 10 mg lub 20 mg) oraz ezetymib (10 mg), stanowi potencjalnie poważny stan kliniczny wymagający monitorowania i leczenia objawowego. Brak jest szczegółowych danych dotyczących objawów przedawkowania rozuwastatyny, jednak możliwe są miotoksyczność, w tym mialgia, miopatia, rabdomioliza oraz zaburzenia czynności wątroby. Ezetymib wykazuje relatywnie bezpieczny profil nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne (50 mg/dobę przez 14 dni lub 40 mg/dobę przez 56 dni), a toksyczność w modelach zwierzęcych jest niska (brak toksyczności przy dawkach do 5000 mg/kg u szczurów i myszy oraz 3000 mg/kg u psów). W praktyce klinicznej przedawkowanie ezetymibu rzadko wiąże się z poważnymi działaniami niepożądanymi.
AlAT, AspAT, ból mięśniowy, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, ezetymib, hemodializa, hipercholesterolemia, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, mialgia, miopatia, miotoksyczność, ośrodek toksykologiczny, pierwotna hipercholesterolemia, rabdomioliza, rozuwastatyna, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Azucalen (470 mg + 470 mg)/ml
Azucalen to preparat do stosowania zewnętrznego w postaci płynu o brunatnej barwie, zawierający wyciągi płynne z kwiatu rumianku (Matricaria recutita L.) oraz nagietka (Calendula officinalis L.) w stężeniu 470 mg + 470 mg/ml, rozpuszczone w 70% etanolu (58-66% V/V). Produkt jest przeznaczony wyłącznie do aplikacji na skórę, co minimalizuje ryzyko przedawkowania, jednak ze względu na wysoką zawartość etanolu, przypadkowe spożycie doustne może prowadzić do objawów zatrucia alkoholowego, takich jak zaburzenia koordynacji, mowy, równowagi i świadomości. W dokumentacji brak jest szczegółowych danych dotyczących dawki toksycznej czy progowej dla objawów niepożądanych, co wskazuje na niskie ryzyko przy prawidłowym stosowaniu miejscowym.
ekstrakt etanolowy, kwiat nagietka, kwiat rumianku, Matricaria recutita, nadwrażliwość na składniki, ośrodek toksykologiczny, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja systemowa, stosowanie zewnętrzne, świąd skóry, wyciąg płynny, zaburzenia koordynacji, zaburzenia świadomości, zaczerwienienie skóry, zatrucie alkoholowe, zawartość etanolu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Faxigen XL 37,5 mg 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej w preparacie Faxigen XL (dostępne dawki: 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach około 3 g (np. 20 kapsułek 150 mg). Objawy zatrucia obejmują szerokie spektrum zaburzeń, w tym tachykardię, tachykardię komorową, bradykardię, niedociśnienie, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki, wymioty, mydriazę oraz zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS). Ryzyko zgonu jest wyższe niż przy SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych. Występuje także zwiększone ryzyko samobójstwa u pacjentów leczonych wenlafaksyną, co komplikuje ocenę toksyczności leku.
antidotum, benzodiazepina, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawka, hemoperfuzja, intubacja, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, mydriaza, niedociśnienie, oddział intensywnej terapii, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Deflegmin Baby 7,5 mg/ml
Przedawkowanie ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej w preparacie Deflegmin Baby (7,5 mg/ml, krople doustne, roztwór), nie wykazuje specyficznych objawów klinicznych odmiennych od znanych działań niepożądanych przy dawkowaniu terapeutycznym. Objawy przedawkowania dotyczą głównie układu pokarmowego i nerwowego oraz innych układów, jednak nie zostały szczegółowo opisane w literaturze medycznej. Warto zwrócić uwagę, że 1 ml roztworu (25 kropli) zawiera 7,5 mg ambroksolu chlorowodorku, co jest istotne przy ocenie dawki przyjętej przez pacjenta. Ponadto, preparat zawiera 0,25 mg chlorku benzalkoniowego na 1 ml, który przy znacznym przedawkowaniu może nasilać objawy niepożądane.
ambroksol chlorowodorek, chlorek benzalkoniowy, dawka terapeutyczna, Deflegmin Baby, działanie niepożądane, funkcje życiowe, krople doustne, leczenie objawowe, objawy systemowe, ośrodek toksykologiczny, przedawkowanie leku, stan kliniczny, substancja pomocnicza, układ nerwowy, układ pokarmowy, zatrucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acetylcysteinum Flegamina 600 mg
Acetylocysteina, stosowana doustnie w dawkach do 11,2 g/dobę (ponad 18-krotność standardowej dawki 600 mg) oraz do 500 mg/kg masy ciała, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa, bez doniesień o ciężkich zatruciach. Przedawkowanie może jednak wywołać objawy niepożądane głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na niemowlęta, u których nadmierne wydzielanie śluzu z dróg oddechowych może powodować trudności w oddychaniu.
acetylocysteina, badanie kliniczne, biegunka, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, monitorowanie parametrów życiowych, nadmierne wydzielanie, nudności, objawy niepożądane, objawy zatrucia, odsysanie wydzieliny, odwodnienie, ośrodek toksykologiczny, procedura detoksykacyjna, profil bezpieczeństwa, stan kliniczny, toksyczność, trudności w oddychaniu, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zatrucie - Leksykon substancji czynnych
Migdałecznik – Przedawkowanie
Migdałecznik (Terminalia chebula Retz) jest jednym z osiemnastu składników roślinnych preparatu leczniczego Padma 28 Formuła, w którym każda kapsułka zawiera 30 mg sproszkowanego owocu tej rośliny. Dotychczasowe dane kliniczne nie wykazały przypadków przedawkowania tego produktu, co wskazuje na relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa stosowania w zalecanych dawkach terapeutycznych. Preparat zawiera również inne składniki roślinne, takie jak korzeń auklandii (40 mg), plecha porostu islandzkiego (40 mg), owoc miodli indyjskiej (35 mg), a także składniki mineralne, np. siarczan wapnia półwodny (20 mg) i D-kamforę (4 mg), które mogą wykazywać działanie synergistyczne i wpływać na ogólny profil bezpieczeństwa leku.
D-kamfora, dawka terapeutyczna, korzeń auklandii, leczenie objawowe, lek pochodzenia roślinnego, lek złożony, migdałecznik, miodla indyjska, monitorowanie parametrów życiowych, ośrodek toksykologiczny, owoc migdałecznika, Padma 28 Formuła, porost islandzki, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, siarczan wapnia, synergizm lekowy - Leksykon substancji czynnych
Apisinum – Przedawkowanie
Substancja apisinum, obecna w preparacie Tonsillopas w homeopatycznym rozcieńczeniu D6 (1:1 000 000), stanowi jeden ze składników aktywnych produktu, którego zawartość wynosi 2 g w 10 g roztworu (ok. 10,3 ml). Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania apisinum ani charakterystycznych objawów klinicznych z tym związanych. Brak jest również danych dotyczących toksyczności tej substancji w kontekście stosowania Tonsillopas. Należy jednak uwzględnić, że preparat zawiera 25% (V/V) etanolu, co może stanowić potencjalne ryzyko w przypadku znacznego przekroczenia zalecanej dawki.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ondansetron Accord 8 mg
Przedawkowanie ondansetronu może prowadzić do nasilenia objawów obserwowanych przy dawkach terapeutycznych, takich jak zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, dyplopia), ciężkie zaparcie, niedociśnienie tętnicze oraz zaburzenia przewodzenia sercowego, w tym przemijający blok przedsionkowo-komorowy II stopnia. Szczególnie istotne jest wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, które jest zależne od dawki i może skutkować groźnymi arytmiami. W populacji pediatrycznej, przy dawkach przekraczających 4 mg/kg masy ciała u dzieci w wieku 12 miesięcy do 2 lat, opisano objawy zespołu serotoninowego, obejmujące zaburzenia świadomości, pobudzenie, wzmożoną aktywność autonomicznego układu nerwowego oraz zaburzenia nerwowo-mięśniowe.
blok przedsionkowo-komorowy, dyplopia, działanie przeciwwymiotne, ipekakuana, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, ondansetron chlorowodorek, ondansetron doustny, ośrodek toksykologiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Liść borówki brusznicy – Przedawkowanie
Liść borówki brusznicy (Vitis idaeae folium) w postaci wyciągu suchego (3-6:1, ekstrahent: woda) jest składnikiem leku Urosept, zawierającego 26 mg wyciągu na tabletkę drażowaną. Dotychczas nie odnotowano udokumentowanych przypadków przedawkowania tego preparatu. Ze względu na obecność innych składników aktywnych, takich jak wyciągi z liści brzozy, korzenia pietruszki, naowocni fasoli, ziela rumianku oraz sole mineralne (cytrynian potasu i cytrynian sodu), trudno jest jednoznacznie przypisać ewentualne objawy toksyczności wyłącznie liściu borówki brusznicy. Potencjalne objawy przedawkowania, oparte na farmakologicznych właściwościach rośliny, obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), objawy nerkowe (podrażnienie układu moczowego związane z działaniem diuretycznym), interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (możliwe nasilenie działania) oraz zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej (alkalizacja moczu przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek). Dawki wywołujące te objawy nie są znane.
alkalizacja moczu, działanie diuretyczne, leczenie objawowe i podtrzymujące, lek przeciwzakrzepowy, liść borówki brusznicy, nudności wymioty biegunka, objawy nerkowe, ośrodek toksykologiczny, podrażnienie układu moczowego, Vitis idaeae folium, wyciąg gęsty złożony, wyciąg suchy z liści borówki brusznicy, wyciąg suchy z ziela, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Echinapur 100 mg
Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania produktu leczniczego Echinapur, zawierającego 100 mg wyciągu gęstego z ziela jeżówki purpurowej (Echinacea purpurea, DER 30-40:1, ekstrahent: etanol 23-30% v/v). Brak jest danych klinicznych wskazujących na toksyczność tego preparatu, co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych przy przekroczeniu zalecanej dawki. Należy jednak zwrócić uwagę na obecność substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna (78,5 mg) oraz czerwień koszenilowa lak (E 124, 0,98 mg), które mogą stanowić zagrożenie u pacjentów z nietolerancją tych składników w przypadku znacznego przedawkowania.