hemoperfuzja
Hemoperfuzja to procedura medyczna wykorzystywana w toksykologii klinicznej i intensywnej terapii do usuwania toksyn i substancji szkodliwych z krwi pacjenta. W przeciwieństwie do standardowej hemodializy, podczas hemoperfuzji krew przepływa przez kolumnę adsorpcyjną zawierającą materiał pochłaniający (najczęściej węgiel aktywowany lub żywice), który wiąże i usuwa z krwi określone substancje toksyczne.
Procedura jest szczególnie skuteczna w przypadku zatruć substancjami, które silnie wiążą się z białkami osocza lub mają dużą objętość dystrybucji, co czyni je trudnymi do usunięcia za pomocą konwencjonalnej hemodializy. Hemoperfuzja znajduje zastosowanie w leczeniu zatruć barbituranami, trójcyklicznymi antydepresantami, niektórymi lekami przeciwpadaczkowymi, paracetamolem, teofiliną oraz wieloma innymi toksynami.
Wskazania do hemoperfuzji obejmują ciężkie zatrucia substancjami, które można usunąć tą metodą, gdy standardowe metody leczenia są niewystarczające lub gdy występuje zagrożenie życia. Procedura wymaga specjalistycznego sprzętu i doświadczonego personelu, a podczas jej wykonywania konieczne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych i układu krzepnięcia pacjenta ze względu na ryzyko powikłań, takich jak trombocytopenia, hipotensja czy zaburzenia elektrolitowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Prefaxine 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej preparatu Prefaxine, stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie w sytuacjach współistnienia z alkoholem lub innymi lekami. Retrospektywne badania wskazują na wyższe ryzyko zgonu w porównaniu do SSRI, choć niższe niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się tachykardią, zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki), mydriazą, drgawkami, wymiotami, zmianami w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, wydłużenie zespołu QRS), tachykardią komorową, bradykardią, niedociśnieniem oraz zawrotami głowy. Dawki Prefaxine dostępne są w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, co należy uwzględnić przy ocenie ilości przyjętej substancji czynnej.
antidotum, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, dializa, hemoperfuzja, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, mydriaza, napady drgawkowe, niedociśnienie, płukanie żołądka, przedawkowanie wenlafaksyny, ryzyko samobójcze, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie zespołu QRS, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia świadomości, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zmiany elektrokardiograficzne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Biofazolin 1 g
Przedawkowanie cefazoliny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, gdzie dochodzi do kumulacji leku z powodu zaburzonego wydalania. Objawy przedawkowania obejmują spektrum od łagodnych do ciężkich zaburzeń neurologicznych, takich jak ból głowy, zawroty głowy, parestezje, senność, a w ciężkich przypadkach drgawki. Biochemicznie obserwuje się podwyższenie parametrów nerkowych (kreatynina, BUN), wątrobowych (enzymy wątrobowe, bilirubina) oraz hematologicznych (trombocytoza, eozynofilia, leukopenia). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia krzepnięcia, w tym wydłużenie czasu protrombinowego, oraz fałszywie dodatni test Coombsa. Cefazolina w dawce 1 g zawiera 52,8 mg sodu, co jest istotne u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi i nadciśnieniem tętniczym.
aminotransferaza, azot mocznikowy we krwi, badanie immunohematologiczne, bilirubina, cefazolina, choroba sercowo-naczyniowa, czas protrombinowy, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hemodializa, hemoperfuzja, kreatynina, leczenie objawowe, lek przeciwdrgawkowy, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, test Coombsa, trombocytoza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zoloft 100 mg
Przedawkowanie sertraliny, substancji czynnej leku Zoloft (dostępnego w tabletkach powlekanych 50 mg i 100 mg), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, zwłaszcza w kontekście jednoczesnego stosowania innych leków lub alkoholu. Objawy przedawkowania obejmują często występujące zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, pobudzenie psychoruchowe, drżenia), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty) oraz kardiologiczne (tachykardia). Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak śpiączka, wydłużenie odstępu QTc oraz groźny dla życia częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, co wymaga niezwłocznego monitorowania EKG i intensywnego postępowania medycznego.
arytmia komorowa, aspiracja treści żołądkowej, chlorowodorek sertraliny, dializa, drżenie, EKG, hemoperfuzja, monoterapia, nudność, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie sertraliny, senność, sertralina, śpiączka, środek przeczyszczający, tachykardia, torsade de pointes, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapis elektrokardiograficzny, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Celipres 100 100 mg
Przedawkowanie chlorowodorku celiprololu (substancji czynnej leku Celipres 100) prowadzi do typowych objawów blokady receptorów beta-adrenergicznych, takich jak bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Objawy te mogą mieć nasilenie od łagodnego do zagrażającego życiu, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego (astma, POChP). Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, obejmujące monitorowanie parametrów życiowych, zapobieganie dalszemu wchłanianiu leku (płukanie żołądka, węgiel aktywowany, środki przeczyszczające) oraz w ciężkich przypadkach metody pozaustrojowego usuwania leku (hemodializa, hemoperfuzja).
adrenalina, beta-bloker, blok serca, bradykardia, Celipres, chlorowodorek celiprololu, dobutamina, dopamina, działanie inotropowe dodatnie, glukagon, hemodializa, hemoperfuzja, hiperglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, izoprenalina, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, kurczliwość mięśnia sercowego, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, POChP, siarczan atropiny, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, węgiel aktywowany, wstrząs kardiogenny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Thioctic acid Zentiva 600 mg
Przedawkowanie kwasu tioktynowego, szczególnie w dawkach przekraczających 10 tabletek po 600 mg (≥6000 mg) u dorosłych lub 50 mg/kg masy ciała u dzieci, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne i może prowadzić do objawów od łagodnych (nudności, wymioty, bóle głowy) do ciężkich, zagrażających życiu (niepokój psychoruchowy, zaburzenia świadomości, uogólnione napady drgawek, kwasica mleczanowa). Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne spożycie z alkoholem, które zwiększa ryzyko ciężkich powikłań, takich jak hipoglikemia, wstrząs, rabdomioliza, hemoliza, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz niewydolność wielonarządowa.
drgawki uogólnione, hemodializa, hemoliza, hemoperfuzja, hipoglikemia, kwas alfa-liponowy, kwas tioktynowy, kwasica mleczanowa, mimowolny skurcz mięśni, niepokój psychoruchowy, niewydolność wielonarządowa, nudności, obniżenie pH krwi, perfuzja narządów, rabdomioliza, rozpad krwinek czerwonych, splątanie, szpitalny oddział ratunkowy, tabletka powlekana, węgiel aktywowany, wstrząs, wymioty, zaburzenie świadomości, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zespół DIC - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olicard 40 retard 40 mg
Przedawkowanie monoazotanu izosorbidu, substancji czynnej Olicard 40 retard, prowadzi do nasilenia działań niepożądanych związanych z nadmiernym rozszerzeniem naczyń krwionośnych, objawiających się niedociśnieniem (w tym ortostatycznym), odruchową tachykardią, bólami głowy, zawrotami, uderzeniami gorąca oraz objawami żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty, biegunka). W przypadku dużych dawek obserwuje się methemoglobinemię manifestującą się sinicą, dusznością i przyspieszeniem oddechu, a bardzo duże dawki mogą wywołać wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego z objawami neurologicznymi. Przewlekłe przedawkowanie skutkuje kumulacją metabolitów i podwyższeniem stężenia methemoglobiny, choć kliniczne znaczenie tego zjawiska pozostaje niejasne.
błękit metylenowy, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, duszność, hemodializa, hemoperfuzja, jony azotynowe, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, methemoglobina, methemoglobinemia, monoazotan izosorbidu, niedociśnienie, oddział intensywnej opieki medycznej, rozszerzenie naczyń krwionośnych, sinica, tachykardia, transfuzja wymienna krwi, uderzenia gorąca, węgiel aktywny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ceclor MR 500 mg
Przedawkowanie cefakloru, antybiotyku z grupy cefalosporyn II generacji, stosowanego w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu (Ceclor MR), manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz biegunka. Objawy te mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka, w tym osób starszych oraz z chorobami współistniejącymi. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest wdrożenie leczenia podtrzymującego, ukierunkowanego na utrzymanie równowagi wodno-elektrolitowej oraz monitorowanie funkcji życiowych pacjenta.
analiza moczu, badanie biochemiczne, biegunka, ból brzucha, Ceclor MR, cefaklor, cefalosporyna, dializa otrzewnowa, elektrolit, funkcja wątroby, hemodializa, hemoperfuzja, kreatynina, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwwymiotny, mocznik, morfologia krwi, nawodnienie dożylne, nudności, odwodnienie, parametr nerkowy, parametr życiowy, płukanie żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, upośledzona funkcja nerek, węgiel aktywowany, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Asertin 100 100 mg
Przedawkowanie chlorowodorku sertraliny (Asertin 100) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, mimo szerokiego marginesu bezpieczeństwa terapeutycznego. Opisano przypadki przyjęcia dawki nawet 13,5 g, jednak śmiertelne zatrucia występowały głównie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków psychotropowych lub spożyciu alkoholu etylowego. Objawy przedawkowania obejmują nadmierną stymulację układu serotoninergicznego, manifestującą się sennością, zaburzeniami trawienia (nudności, wymioty, biegunka), częstoskurczem, drżeniem mięśni, pobudzeniem, zawrotami głowy, a w rzadkich przypadkach śpiączką. Występowanie tych objawów jest częstością określone jako „często” z wyjątkiem śpiączki, która jest rzadkim, lecz ciężkim powikłaniem.
agitacja, alkohol etylowy, antidotum, chlorowodorek sertraliny, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dezorientacja, dializa, drgawki, drżenie mięśni, hemoperfuzja, hipotensja, lek psychotropowy, monitorowanie EKG, objawy gastroenterologiczne, objawy neurologiczne, objawy sercowo-naczyniowe, płukanie żołądka, pobudzenie, równowaga elektrolitowa, senność, sertralina, śpiączka, układ serotoninergiczny, utlenowanie tkanek, węgiel aktywowany, wentylacja, wymuszona diureza, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu, zaburzenia świadomości, zaburzenia trawienne, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Celipres 200 200 mg
Chlorowodorek celiprololu, będący selektywnym antagonistą receptorów beta-adrenergicznych, w przypadku przedawkowania może wywołać objawy takie jak bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Objawy te wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych i mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, w tym zawrotów głowy, omdleń, zaburzeń świadomości, wstrząsu kardiogennego czy niewydolności wielonarządowej. Diagnostyka i leczenie powinny być prowadzone pod ścisłą kontrolą medyczną, z uwzględnieniem objawowego i podtrzymującego postępowania terapeutycznego.
adrenalina, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, beta-adrenolityk, blok serca, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, celiprolol, dobutamina, dopamina, glukagon, hemodializa, hemoperfuzja, hiperglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, izoprenalina, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, mechanizm działania leku, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, noradrenalina, obrzęk płuc, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, pobudzenie nerwu błędnego, rzut serca, siarczan atropiny, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, węgiel aktywowany, wstrząs kardiogenny, zaburzenia świadomości, zastój płucny, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Faxigen XL 37,5 mg 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej w preparacie Faxigen XL (dostępne dawki: 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach około 3 g (np. 20 kapsułek 150 mg). Objawy zatrucia obejmują szerokie spektrum zaburzeń, w tym tachykardię, tachykardię komorową, bradykardię, niedociśnienie, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki, wymioty, mydriazę oraz zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS). Ryzyko zgonu jest wyższe niż przy SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych. Występuje także zwiększone ryzyko samobójstwa u pacjentów leczonych wenlafaksyną, co komplikuje ocenę toksyczności leku.
antidotum, benzodiazepina, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawka, hemoperfuzja, intubacja, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, mydriaza, niedociśnienie, oddział intensywnej terapii, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oriven 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej leku Oriven, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne i może prowadzić do zgonu, zwłaszcza przy dawkach około 3 g lub większych, zależnie od mocy kapsułek (37,5 mg, 75 mg, 150 mg, 225 mg). Objawy kliniczne obejmują tachykardię, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzenie źrenic, drgawki, wymioty, zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS), tachykardię komorową, bradykardię, niedociśnienie, hipoglikemię oraz zawroty głowy pochodzenia błędnikowego. Przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu w porównaniu do SSRI, ale niższym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Dodatkowo, współistniejące czynniki ryzyka samobójstwa są częstsze u pacjentów leczonych wenlafaksyną.
arytmia komorowa, aspiracja, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, dializa, drgawki, hemoperfuzja, hipoglikemia, hipotonia, mydriaza, napad drgawkowy, niedociśnienie, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, vertigo, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zachłyśnięcie, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowa, zatrucie ciężkie, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Asentra 50 mg
Przedawkowanie sertraliny, substancji czynnej leku Asentra, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, z ryzykiem zgonu zarówno przy monoterapii, jak i w połączeniu z innymi lekami lub alkoholem. Objawy przedawkowania obejmują senność, nudności, wymioty, tachykardię, drżenia, pobudzenie psychoruchowe oraz zawroty głowy, a w ciężkich przypadkach śpiączkę. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca, takie jak wydłużenie odstępu QTc i torsade de pointes, co wymaga ciągłego monitorowania EKG. Ze względu na dużą objętość dystrybucji sertraliny, metody eliminacji pozaustrojowej (dializa, hemoperfuzja) są nieskuteczne.
antidotum, częstoskurcz komorowy polimorficzny, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, drożność dróg oddechowych, drżenie, działanie niepożądane, eliminacja pozaustrojowa, hemoperfuzja, intensywny nadzór medyczny, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, migotanie komór, monitorowanie EKG, myśl samobójcza, nagły zgon sercowy, objętość dystrybucji, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, produkt leczniczy, przedawkowanie sertraliny, sedacja, sedacja farmakologiczna, śpiączka, środek przeczyszczający, substancja czynna, tachykardia, transfuzja wymienna, układ serotoninergiczny, węgiel aktywowany, właściwość farmakokinetyczna, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zapis elektrokardiograficzny, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mizodin 250 mg
Przedawkowanie Mizodinu, zawierającego prymidon w dawce 250 mg, prowadzi do poważnych zaburzeń neurologicznych i oddechowych, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Objawy kliniczne obejmują dezorientację, diplopię, oczopląs, trudności w oddychaniu, ataksję, śpiączkę oraz porażenie ośrodka oddechowego. Charakterystycznym objawem diagnostycznym jest wytrącanie się kryształów prymidonu i amidu kwasu fenyloetylomalonowego (PEMA) w moczu. Stopień nasilenia objawów waha się od łagodnych zaburzeń świadomości do ciężkich stanów zagrożenia życia, w tym zatrzymania oddechu.
amid kwasu fenyloetylomalonowego, ataksja, badanie laboratoryjne, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dezorientacja, diplopia, diureza alkaliczna, hemodializa, hemoperfuzja, kryształy w moczu, oczopląs, oczyszczanie pozaustrojowe krwi, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, podtrzymywanie czynności życiowych, porażenie ośrodka oddechowego, prymidon, śpiączka, węgiel aktywowany, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nimesil 100 mg
Przedawkowanie nimesulidu, NLPZ zawartego w preparacie Nimesil 100 mg, może prowadzić do poważnych powikłań obejmujących zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu), krwawienia z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, ostrą niewydolność nerek (oliguria, anuria, wzrost kreatyniny), zaburzenia oddychania oraz reakcje anafilaktyczne. Wzrost aktywności enzymów wątrobowych i ryzyko ostrej niewydolności wątroby wymagają ścisłego monitorowania funkcji wątroby i nerek. Objawy te mogą wystąpić z różną częstością, od bardzo często (objawy żołądkowo-jelitowe) do rzadko (np. zatrzymanie oddechu, wstrząs).
alkalizacja moczu, anuria, białko osocza, ból nadbrzusza, czynność wątroby, dolegliwość przewodu pokarmowego, enzym wątrobowy, hemodializa, hemoperfuzja, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeczyszczający osmotyczny, monitorowanie parametrów życiowych, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, Nimesil, nimesulid, nudność, objaw wstrząsu, objawy przedawkowania, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, śpiączka, stężenie kreatyniny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wstrząs, wymioty, wymioty z krwią, wymuszona diureza, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apiolin 50 mg
Przedawkowanie sertraliny, substancji czynnej leku Apiolin, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, z kliniczną manifestacją obejmującą objawy takie jak nasilona sedacja (senność), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha), tachykardia, drżenia mięśniowe, pobudzenie psychoruchowe, zawroty głowy oraz rzadko śpiączka. Objawy te są znacznie nasilone w porównaniu do działań niepożądanych obserwowanych przy standardowych dawkach terapeutycznych. W literaturze medycznej odnotowano przypadki zgonów zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami lub alkoholem, co podkreśla konieczność natychmiastowego i intensywnego postępowania medycznego w każdym przypadku przedawkowania sertraliny.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, drożność dróg oddechowych, drżenie mięśni, elektrokardiografia, hemoperfuzja, intubacja, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, monitoring kardiologiczny, niewydolność oddechowa, odtrutka, parametry życiowe, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, postępowanie medyczne, preparat farmakologiczny, przedawkowanie leku, saturacja, senność, sertralina, śpiączka, tachykardia, tlenoterapia, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wymuszona diureza, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Cefazolina – Przedawkowanie
Przedawkowanie cefazoliny stanowi istotne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, u których dochodzi do kumulacji leku i nasilonych objawów toksycznych. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum zaburzeń neurologicznych, takich jak bóle głowy, zawroty głowy, parestezje, senność, mioklonie oraz drgawki, które są szczególnie niebezpieczne u chorych z niewydolnością nerek. Dodatkowo mogą wystąpić miejscowe reakcje zapalne w miejscu podania oraz nieprawidłowości laboratoryjne, w tym wzrost stężenia kreatyniny, azotu mocznikowego (BUN), enzymów wątrobowych, bilirubiny, a także zmiany hematologiczne, takie jak trombocytoza, trombocytopenia, eozynofilia, leukopenia oraz wydłużenie czasu protrombinowego. Warto podkreślić, że test Coombsa może dawać fałszywie dodatni wynik w przebiegu przedawkowania cefazoliny.
azot mocznikowy, bilirubina, cefazolina, choroba nerek, czas protrombinowy, dializa otrzewnowa, drgawki, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hemodializa, hemoliza, hemoperfuzja, kreatynina, kumulacja leku, leki przeciwdrgawkowe, leukopenia, mioklonie, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, spowolnienie psychoruchowe, test Coombsa, trombocytopenia, trombocytoza, zapalenie żyły, zawroty głowy układowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Setaloft 50 mg 50 mg
Przedawkowanie sertraliny, substancji czynnej leku Setaloft, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, szczególnie w kontekście jednoczesnego stosowania innych leków lub alkoholu. Objawy toksyczności obejmują senność, nudności, wymioty, tachykardię, drżenia, pobudzenie, zawroty głowy, a w ciężkich przypadkach śpiączkę. Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QTc oraz częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, które wymagają ciągłego monitorowania EKG i stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Warto podkreślić, że margines bezpieczeństwa sertraliny jest zmienny w zależności od populacji pacjentów i współistniejących terapii.
arytmia komorowa, dializa, drożność dróg oddechowych, drżenia, EKG, hemoperfuzja, kardiotoksyczność, odstęp QT, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podaż tlenu, przedawkowanie sertraliny, senność, śpiączka, substancja czynna, tachykardia, torsade de pointes, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenia przewodu pokarmowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Faxigen XL 75 mg 75 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej w leku Faxigen XL 75 mg (84,86 mg wenlafaksyny chlorowodorku, równoważność 75 mg wenlafaksyny), może prowadzić do poważnych, potencjalnie śmiertelnych powikłań. Objawy zatrucia obejmują szerokie spektrum zaburzeń kardiologicznych (tachykardia, wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie QRS, tachykardia komorowa, bradykardia, niedociśnienie), neurologicznych (zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, midriaza, drgawki, zawroty głowy) oraz żołądkowo-jelitowych (wymioty). Ciężkie zatrucie może wystąpić po spożyciu około 3 g wenlafaksyny, co odpowiada około 40 kapsułkom Faxigen XL 75 mg, znacznie przekraczając dawkę terapeutyczną. Epidemiologicznie, przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, choć niższym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, co może być częściowo związane z charakterystyką pacjentów leczonych tym lekiem.
antidotum, arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciśnienie tętnicze, ciśnienie tętnicze krwi, częstość oddechów, dializa, drgawka, drożność dróg oddechowych, hemoperfuzja, midriaza, monitorowanie EKG, monitorowanie parametrów życiowych, monitorowanie rytmu serca, napad drgawkowy, niedociśnienie, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, saturacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, temperatura ciała, terapia objawowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zgon, zmiany w EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lafactin 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się szerokim spektrum objawów obejmujących układ sercowo-naczyniowy, nerwowy oraz metaboliczny. Do najczęstszych manifestacji należą tachykardia (>100/min), zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), mydriaza, drgawki, wymioty oraz zmiany w EKG takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa i poszerzenie zespołu QRS. Ciężkie zatrucie może wystąpić już po spożyciu około 3 g wenlafaksyny i wiąże się z ryzykiem groźnych arytmii (tachykardia komorowa, bradykardia), niedociśnienia tętniczego, hipoglikemii oraz wstrząsu. Retrospektywne badania wskazują na wyższe ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny w porównaniu do SSRI, choć niższe niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Dodatkowo, pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa, co komplikuje ocenę bezpośredniej toksyczności leku.
antidotum, arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, eliminacja pozaustrojowa, hemoperfuzja, hipoglikemia, interwencja medyczna, kardiotoksyczność, leczenie zatruć, mydriaza, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie wenlafaksyny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atenolol Sanofi 25 25 mg
Przedawkowanie atenololu, selektywnego antagonisty receptorów β1-adrenergicznych, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, wymagających natychmiastowej hospitalizacji. Charakterystyczne objawy to bradykardia, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, skurcz oskrzeli oraz zaburzenia przewodzenia zatokowego. Bradykardia może wymagać podania atropiny (1-2 mg i.v.) lub elektrostymulacji serca, natomiast niedociśnienie i wstrząs leczone są transfuzją osocza i lekami wazopresyjnymi. W ciężkich przypadkach stosuje się glukagon (10 mg i.v. w bolusie, następnie 1-10 mg/h w infuzji) lub dobutaminę jako inotrop dodatni. Skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą lub POChP, wymaga podania krótko działających beta-2-mimetyków (np. salbutamolu), cholinolityków i glikokortykosteroidów.
antagonista receptorów β1-adrenergicznych, atropina, beta-2-mimetyk, blok serca, bradykardia, dobutamina, działanie beta-adrenolityczne, glikokortykosteroid, glukagon, hemodializa, hemoperfuzja, hipoperfuzja narządowa, lek cholinolityczny, lek inotropowy dodatni, lek wazopresyjny, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, POChP, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, stymulator serca, transfuzja osocza, węgiel aktywowany, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie zatokowe, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dutilox 30 mg
Przedawkowanie duloksetyny, substancji czynnej preparatu Dutilox, stanowi poważne zagrożenie dla życia, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 1000 mg, choć odnotowano przypadki przyjęcia nawet do 5400 mg. Objawy przedawkowania obejmują senność, śpiączkę, zespół serotoninowy, drgawki, wymioty oraz tachykardię (>100 uderzeń/min), które mogą wystąpić zarówno po monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami serotoninergicznymi. Zespół serotoninowy jest szczególnie niebezpieczny i charakteryzuje się hipertermią, sztywnością mięśniową oraz zaburzeniami autonomicznymi. Wystąpienie tych objawów wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i hospitalizacji, często na oddziale intensywnej terapii.
antidotum, autonomiczny układ nerwowy, ciśnienie tętnicze, cyproheptadyna, drgawka, drożność dróg oddechowych, duloksetyna, Dutilox, hemoperfuzja, hipertermia, lek serotoninergiczny, napad drgawkowy, objętość dystrybucji, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, senność, śpiączka, sztywność mięśniowa, tachykardia, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie elektrolitowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Velaxin ER 150 mg 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny stanowi poważne zagrożenie dla życia, z dawką około 3 g u osoby dorosłej wywołującą ciężkie zatrucie. Objawy kliniczne obejmują tachykardię (>100/min), zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, rozszerzenie źrenic, drgawki (szczególnie przy dawkach >1,5-2 g), wymioty oraz zmiany w EKG takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa i poszerzenie zespołu QRS (zazwyczaj przy dawkach >2 g). Dodatkowo mogą wystąpić tachykardia komorowa, bradykardia, niedociśnienie, hipoglikemia i zawroty głowy. Przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu w porównaniu do SSRI, choć niższym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, a współistnienie alkoholu lub innych leków zwiększa toksyczność. Epidemiologicznie pacjenci leczeni wenlafaksyną mają większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa, co komplikuje ocenę toksyczności leku w przedawkowaniu.
antidotum, arytmia, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, mydriasis, napad drgawkowy, niedociśnienie, ośrodek toksykologiczny, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zapis EKG, zawrót głowy, zespół objawów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zotral 100 mg
Przedawkowanie chlorowodorku sertraliny (substancji czynnej leku Zotral 100 mg) stanowi poważne zagrożenie, choć lek charakteryzuje się stosunkowo dużym marginesem bezpieczeństwa. Opisano przypadki przedawkowania do 13,5 g sertraliny, jednak zgony występowały głównie przy jednoczesnym spożyciu innych leków lub alkoholu. Objawy toksyczne obejmują senność, nudności, wymioty, tachykardię, drżenia, pobudzenie, zawroty głowy, a w ciężkich przypadkach śpiączkę oraz wydłużenie odstępu QT w EKG, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii. Monitorowanie EKG jest kluczowe u pacjentów z podejrzeniem przedawkowania, zwłaszcza ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń rytmu serca.
chlorowodorek sertraliny, dializa, drżenie, działanie niepożądane leku, hemoperfuzja, monitorowanie EKG, monitorowanie kardiologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie sertraliny, senność, śpiączka, środek przeczyszczający, tachykardia, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum VP 2 mg/ml
Hydroksyzyna chlorowodorku w postaci syropu (2 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie związanych z depresyjnym lub paradoksalnym pobudzającym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy, działaniem przeciwcholinergicznym oraz reakcjami nadwrażliwości. W badaniach klinicznych z dawką 50 mg/dobę senność wystąpiła u 13,74% pacjentów, podczas gdy w grupie placebo jedynie u 2,70%. Inne często zgłaszane działania to ból głowy (1,63%), zmęczenie (1,36%) oraz suchość w jamie ustnej (1,22%). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne kardiologiczne działania niepożądane, takie jak wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, a także poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
cetyryzyna, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, dyskineza, działania niepożądane kardiologiczne, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hemoperfuzja, intubacja dotchawicza, komorowe zaburzenia rytmu serca, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, tachykardia, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia akomodacji, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dulxetenon 30 mg
Przedawkowanie duloksetyny, nawet w dawkach sięgających 5400 mg, stanowi poważne zagrożenie dla życia, z udokumentowanymi przypadkami śmiertelnymi przy dawkach około 1000 mg, zarówno w monoterapii, jak i w politerapii. Objawy toksyczności obejmują senność, śpiączkę (zwykle przy dawkach ≥1000 mg), zespół serotoninowy, drgawki toniczno-kloniczne, wymioty oraz tachykardię (>100 uderzeń/min). Zespół serotoninowy, będący wynikiem nadmiernej aktywności serotoninergicznej, wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza przy łączeniu duloksetyny z innymi lekami serotoninergicznymi. Duloksetyna dostępna jest w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, co jest istotne przy ocenie ilości przyjętego leku.
antidotum, cyproheptadyna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, drożność dróg oddechowych, duloksetyna, hemoperfuzja, kapsułka dojelitowa, leczenie objawowe, napad toniczno-kloniczny, objawy neurologiczne, objętość dystrybucji, płukanie żołądka, produkt leczniczy, przedawkowanie duloksetyny, rytm serca, senność, śpiączka, tachykardia, transfuzja wymienna, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wymioty, wymuszona diureza, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fypalan 12 mg
Przedawkowanie perampanelu, substancji czynnej leku Fypalan, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza że dawki przekraczające maksymalną zalecaną 12 mg/dobę mogą sięgać u dzieci i młodzieży do 36 mg, a u dorosłych nawet do 300 mg. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum zaburzeń ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym zaburzenia psychiczne (dezorientacja, halucynacje, niepokój), pobudzenie psychoruchowe, agresję, a w ciężkich przypadkach obniżenie poziomu świadomości aż do śpiączki. Ze względu na długi okres półtrwania perampanelu, objawy mogą utrzymywać się przez wydłużony czas, co wymaga przedłużonej obserwacji pacjenta.
aktywność psychomotoryczna, antidotum, dawka terapeutyczna, dezorientacja, dializa, funkcje życiowe, halucynacje, hemoperfuzja, klirens nerkowy, odruchy neurologiczne, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie perampanelu, śpiączka, spowolnienie psychoruchowe, substancja czynna, wymuszona diureza, zaburzenia orientacji, zaburzenia psychiczne, zachowania impulsywne, zachowanie agresywne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluoxetin Polpharma 20 mg
Przedawkowanie chlorowodorku fluoksetyny może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych obejmujących układy pokarmowy, nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz oddechowy. Objawy te wahają się od łagodnych do krytycznych, w zależności od dawki i indywidualnych predyspozycji pacjenta. W układzie pokarmowym dominują nudności i wymioty, które mogą prowadzić do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. W układzie nerwowym obserwuje się zarówno pobudzenie psychoruchowe, jak i ciężkie stany, takie jak śpiączka czy napady drgawkowe. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca, w tym arytmie komorowe, wydłużenie odstępu QTc, a w skrajnych przypadkach torsade de pointes oraz zatrzymanie akcji serca, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. Zaburzenia czynności płuc mogą manifestować się dusznością lub niewydolnością oddechową, co wymaga monitorowania parametrów oddechowych.
arytmia komorowa, chlorowodorek fluoksetyny, dializa, epizod padaczkowy, hemoperfuzja, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie fluoksetyny, rytm węzłowy, śpiączka, torsade de pointes, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenie czynności OUN, zaburzenie czynności płuc, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zatrucie lekiem, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Panadol Femina 500 mg + 10 mg
Panadol Femina to lek złożony zawierający 500 mg paracetamolu oraz 10 mg hioscyny butylobromku w każdej tabletce powlekanej. Paracetamol działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym, nie wykazując działania przeciwzapalnego ani wpływu na krzepliwość krwi. Hioscyny butylobromek wykazuje działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie narządów trzewnych jamy brzusznej, układu moczowo-płciowego oraz dróg żółciowych, co czyni go skutecznym w leczeniu skurczowych bólów brzucha. Lek klasyfikowany jest w grupie alkaloidów Atropa belladonna i ich pochodnych w połączeniu z lekami przeciwbólowymi (kod ATC A03DB04).
atropa belladonna, butylobromek hioscyny, drogi żółciowe, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie spazmolityczne, hemodializa, hemoperfuzja, hioscyny butylobromek, klasyfikacja ATC, krzepnięcie krwi, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja cukrów, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, plazmafereza, prostaglandyny, skurcze jelit, skurczowe bóle brzucha, sorbitol, układ moczowo-płciowy, zatrucie lekiem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Efectin ER 37,5 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, dostępnej w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Efectin ER) w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg, stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach przekraczających 3 g. Charakterystyczne objawy zatrucia obejmują tachykardię (>1000 mg), zaburzenia świadomości od senności do śpiączki (>3000 mg), drgawki (>2000 mg), zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS przy dawkach >3000 mg), tachykardię komorową, bradykardię, niedociśnienie tętnicze (>2000 mg), hipoglikemię oraz zawroty głowy. Przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, choć niższym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, a pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa.
antidotum, arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, chlorowodorek wenlafaksyny, dializa, drgawki, hemoperfuzja, hipoglikemia, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych, mydriaza, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zmiany w EKG