Przedawkowanie
Olicard 40 retard 40 mg

Przedawkowanie monoazotanu izosorbidu, substancji czynnej Olicard 40 retard, prowadzi do nasilenia działań niepożądanych związanych z nadmiernym rozszerzeniem naczyń krwionośnych, objawiających się niedociśnieniem (w tym ortostatycznym), odruchową tachykardią, bólami głowy, zawrotami, uderzeniami gorąca oraz objawami żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty, biegunka). W przypadku dużych dawek obserwuje się methemoglobinemię manifestującą się sinicą, dusznością i przyspieszeniem oddechu, a bardzo duże dawki mogą wywołać wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego z objawami neurologicznymi. Przewlekłe przedawkowanie skutkuje kumulacją metabolitów i podwyższeniem stężenia methemoglobiny, choć kliniczne znaczenie tego zjawiska pozostaje niejasne.

Przedawkowanie leku Olicard 40 retard

Przedawkowanie monoazotanu izosorbidu, substancji czynnej zawartej w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu Olicard 40 retard, może prowadzić do szeregu poważnych konsekwencji klinicznych. Pomimo braku zgłoszonych przypadków przedawkowania tego konkretnego preparatu, na podstawie wiedzy farmakologicznej można przewidzieć spektrum objawów oraz zalecane postępowanie terapeutyczne.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie monoazotanu izosorbidu manifestuje się przede wszystkim nasileniem typowych działań niepożądanych leku. Dominują objawy związane z nadmiernym rozszerzeniem naczyń krwionośnych oraz powstaniem methemoglobinemii przy większych dawkach.2

W przypadku ciężkiego przedawkowania szczególnie niebezpieczne jest tworzenie methemoglobiny, której podwyższone stężenie stwierdzano również przy przewlekłym przedawkowaniu, choć kliniczne znaczenie tego zjawiska nie zostało jednoznacznie określone.3

Po bardzo dużych dawkach monoazotanu izosorbidu może wystąpić podwyższenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego z towarzyszącymi objawami neurologicznymi.4

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania preparatu Olicard 40 retard powinno odbywać się w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej i obejmować następujące działania:5

  • Podanie tlenu i ułożenie pacjenta w pozycji poziomej z uniesionymi nogami6
  • W razie potrzeby dożylne podanie płynów7
  • Monitorowanie podstawowych funkcji życiowych przez minimum 12 godzin8
  • Rozważenie podania doustnego węgla aktywnego w ciągu jednej godziny od przyjęcia potencjalnie toksycznej dawki9
  • Leczenie objawowe10

W przypadku methemoglobinemii objawowej zaleca się dożylne podanie błękitu metylenowego w dawce 1 do 2 mg/kg masy ciała.11

Należy zaznaczyć, że hemodializa i hemoperfuzja nie wykazują skuteczności w leczeniu przedawkowania monoazotanu izosorbidu.12

W sytuacjach ciężkiej methemoglobinemii, nieodpowiadającej na leczenie błękitem metylenowym, może być konieczne przeprowadzenie transfuzji wymiennej krwi.13

Tabela objawów przedawkowania

Kategoria objawów Objawy kliniczne Mechanizm powstawania Dawka wywołująca
Objawy sercowo-naczyniowe Niedociśnienie (szczególnie ortostatyczne), odruchowa tachykardia Nadmierne rozszerzenie naczyń krwionośnych Nieokreślona
Objawy neurologiczne Ból głowy, zmęczenie, zawroty głowy, uczucie zamroczenia Rozszerzenie naczyń mózgowych, spadek ciśnienia tętniczego Nieokreślona
Objawy naczyniowe Uderzenia gorąca Rozszerzenie naczyń obwodowych Nieokreślona
Objawy żołądkowo-jelitowe Nudności, wymioty, biegunka Działanie ogólnoustrojowe Nieokreślona
Methemoglobinemia Sinica, duszność, przyspieszenie częstości oddechów Działanie jonów azotynowych Duże dawki
Objawy wewnątrzczaszkowe Objawy pochodzenia mózgowego związane z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym Rozszerzenie naczyń mózgowych Bardzo duże dawki
Przewlekłe przedawkowanie Zwiększenie stężenia methemoglobiny Kumulacja metabolitów Długotrwałe stosowanie dawek powyżej terapeutycznych
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl