Przedawkowanie
Mizodin 250 mg

Przedawkowanie Mizodinu, zawierającego prymidon w dawce 250 mg, prowadzi do poważnych zaburzeń neurologicznych i oddechowych, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Objawy kliniczne obejmują dezorientację, diplopię, oczopląs, trudności w oddychaniu, ataksję, śpiączkę oraz porażenie ośrodka oddechowego. Charakterystycznym objawem diagnostycznym jest wytrącanie się kryształów prymidonu i amidu kwasu fenyloetylomalonowego (PEMA) w moczu. Stopień nasilenia objawów waha się od łagodnych zaburzeń świadomości do ciężkich stanów zagrożenia życia, w tym zatrzymania oddechu.

Przedawkowanie prymidonu (Mizodin)

Przedawkowanie produktu leczniczego Mizodin zawierającego prymidon w dawce 250 mg może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych i stanowić zagrożenie dla życia pacjenta. Przedawkowanie tego leku wywołuje szereg charakterystycznych objawów neurologicznych i oddechowych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie prymidonu charakteryzuje się wystąpieniem objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu oddechowego. Pacjent może wykazywać stan podobny do upojenia alkoholowego z towarzyszącymi zaburzeniami świadomości, koordynacji i funkcji oddechowych.2

Warto zwrócić uwagę na charakterystyczny dla zatrucia prymidonem objaw laboratoryjny – wytrącanie się z moczu kryształów prymidonu oraz amidu kwasu fenyloetylomalonowego (PEMA).3

Objaw przedawkowania Charakterystyka kliniczna Stopień nasilenia
Dezorientacja Zaburzenia świadomości, splątanie, zaburzenia orientacji auto- i allopsychicznej Od łagodnej do ciężkiej
Podwójne widzenie Diplopia, zaburzenia widzenia Umiarkowane
Oczopląs Mimowolne, rytmiczne ruchy gałek ocznych Łagodny do umiarkowanego
Trudności w oddychaniu Zaburzenia rytmu oddychania, spłycenie oddechu Umiarkowane do ciężkich
Objawy jak w upojeniu alkoholowym Zaburzenia mowy, ataksja, zaburzenia równowagi Umiarkowane
Śpiączka Całkowita utrata świadomości, brak reakcji na bodźce Bardzo ciężki
Porażenie ośrodka oddechowego Zatrzymanie oddychania, zagrożenie życia Bardzo ciężki, stan zagrożenia życia
Wytrącanie kryształów w moczu Obecność kryształów prymidonu i PEMA w badaniu moczu Objaw diagnostyczny

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania prymidonu nie istnieje swoiste antidotum, dlatego leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący funkcje życiowe.4 Postępowanie w przypadku przedawkowania Mizodinu powinno obejmować kompleksowe działania mające na celu usunięcie niewchłoniętego leku, zmniejszenie wchłaniania oraz wspomaganie eliminacji już wchłoniętej substancji.5

Podstawowe interwencje w przypadku przedawkowania

Strategia leczenia przedawkowania prymidonu obejmuje następujące działania:6

  • Leczenie podtrzymujące czynności życiowe – monitorowanie i wspomaganie funkcji oddechowej i krążeniowej
  • Dekontaminacja przewodu pokarmowego – płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego w celu zmniejszenia wchłaniania prymidonu
  • Nawodnienie dożylne – podaż płynów drogą dożylną
  • Diureza alkaliczna – wywoływanie nasilonej diurezy alkalicznej dla przyspieszenia eliminacji leku z organizmu

Leczenie w ciężkim zatruciu

W przypadkach zatrucia zagrażającego życiu konieczne jest zastosowanie zaawansowanych technik eliminacji pozaustrojowej leku:7

  1. Hemodializa – technika pozwalająca na usunięcie z krwi pacjenta szkodliwych substancji poprzez filtrację pozaustrojową
  2. Hemoperfuzja – metoda pozaustrojowego oczyszczania krwi z toksyn poprzez przepuszczanie jej przez adsorbent (najczęściej węgiel aktywowany)

Należy podkreślić, że w przypadku przedawkowania prymidonu nie istnieje specyficzna odtrutka, dlatego kluczowe znaczenie ma szybka interwencja lekarska i zastosowanie odpowiedniego leczenia objawowego.8

Monitorowanie pacjenta powinno obejmować ocenę parametrów życiowych, stanu świadomości oraz badania laboratoryjne, w tym monitorowanie funkcji nerek i analizę moczu pod kątem obecności kryształów prymidonu i PEMA, co stanowi charakterystyczny objaw zatrucia.9

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl