enoksaparyna
Enoksaparyna jest heparyną drobnocząsteczkową (LMWH) powszechnie stosowaną w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Działa poprzez wiązanie się z antytrombiną III, co zwiększa jej aktywność hamującą wobec czynnika Xa i trombiny, przy czym efekt anty-Xa jest silniejszy niż działanie anty-IIa.
Wskazania do stosowania enoksaparyny obejmują profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, a także ostre zespoły wieńcowe. Jest również stosowana podczas hemodializy oraz w okresie okołooperacyjnym u pacjentów z podwyższonym ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych.
W przeciwieństwie do heparyny niefrakcjonowanej, enoksaparyna charakteryzuje się lepszą biodostępnością, dłuższym okresem półtrwania i bardziej przewidywalnym efektem przeciwkrzepliwym. Podawana jest podskórnie, zwykle raz lub dwa razy na dobę, w dawkach dostosowanych do masy ciała pacjenta i wskazania klinicznego. Monitoring laboratoryjny jest zazwyczaj zbędny, choć w szczególnych przypadkach (ciąża, otyłość, niewydolność nerek) może być wskazane oznaczanie aktywności anty-Xa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neoparin 60 mg/0,6 ml
Neoparin to biopodobny lek przeciwzakrzepowy z grupy heparyn drobnocząsteczkowych, zawierający enoksaparynę sodową o średniej masie cząsteczkowej około 4500 daltonów. Enoksaparyna wykazuje wysoką aktywność anty-Xa (~100 j.m./mg) oraz niższą anty-IIa (~28 j.m./mg), z stosunkiem aktywności 3,6, co odróżnia ją od heparyny niefrakcjonowanej. Mechanizm działania obejmuje hamowanie czynników krzepnięcia (w tym VIIa) przez antytrombinę III, indukcję uwalniania TFPI oraz redukcję czynnika von Willebranda, co rozszerza jej profil przeciwzakrzepowy i przeciwzapalny. W terapii profilaktycznej enoksaparyna nie wpływa istotnie na aPTT, natomiast w dawkach terapeutycznych może wydłużać aPTT 1,5–2,2-krotnie, co ma znaczenie w monitorowaniu leczenia.
aktywność anty-Xa, aktywność przeciwzakrzepowa, alloplastyka stawu biodrowego, ampułko-strzykawka, antytrombina III, błona śluzowa jelit, czas częściowej tromboplastyny, czynnik IIa, czynnik VIIa, czynnik von Willebranda, czynnik Xa, depolimeryzacja heparyny, działanie przeciwzakrzepowe, enoksaparyna, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna standardowa, inhibitor czynnika tkankowego, lek biopodobny, lek przeciwzakrzepowy, śródbłonek naczyniowy, woda do wstrzykiwań, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Runaplax 10 mg
Rywaroksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, aktywnym klinicznie krwawieniem oraz stanami zwiększającymi ryzyko poważnych krwotoków, takimi jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, krwotok wewnątrzczaszkowy, patologie naczyniowe (np. żylaki przełyku, tętniaki) oraz poważne nieprawidłowości naczyń OUN. Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu z innymi antykoagulantami (heparyny niefrakcjonowanej, drobnocząsteczkowej, pochodnych heparyny oraz doustnych antykoagulantów) jest przeciwwskazane, z wyjątkiem kontrolowanych protokołów przejścia między lekami. Ponadto, choroba wątroby z koagulopatią, zwłaszcza marskość w stopniu B i C wg Childa-Pugha, stanowi istotne przeciwwskazanie ze względu na zaburzenia metabolizmu i zwiększone ryzyko krwawień. Rywaroksaban jest również przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią z powodu potencjalnego ryzyka dla płodu i noworodka.
antykoagulant doustny, apiksaban, czynnik krzepnięcia, dabigatran, dalteparyna, enoksaparyna, fenytoina, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, karbamazepina, klasyfikacja Childa-Pugha, koagulopatia wątrobowa, krwawienie klinicznie istotne, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, marskość wątroby, nadwrażliwość, nieprawidłowość naczyniowa OUN, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, powikłanie krwotoczne, rifampicyna, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, układ hemostazy, wada żylno-tętnicza, warfaryna, zabieg neurochirurgiczny, zaburzenie hematologiczne, zmiana leczenia przeciwzakrzepowego, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Bigetra 150 mg
Dabigatran eteksylan, będący substratem glikoproteiny P (P-gp), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego ekspozycję oraz ryzyko krwawień. Silne inhibitory P-gp, takie jak ketokonazol, dronedaron, itrakonazol, cyklosporyna oraz skojarzenie glekaprewiru z pibrentaswirem, zwiększają AUC i Cmax dabigatranu nawet ponad dwukrotnie (np. ketokonazol zwiększa AUC o 2,38-2,53 raza i Cmax o 2,35-2,49 raza), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory o umiarkowanym lub wysokim wpływie, takie jak werapamil (natychmiastowe uwalnianie podane 1h przed dabigatranem zwiększa AUC o 2,5 raza i Cmax o 2,8 raza), amiodaron, chinidyna, tikagrelor czy takrolimus, wymagają ostrożności, monitorowania klinicznego i często dostosowania dawki dabigatranu. Induktory P-gp, w tym ryfampicyna (zmniejszająca AUC i Cmax o około 65%), ziele dziurawca, karbamazepina i fenytoina, obniżają skuteczność dabigatranu i są przeciwwskazane do jednoczesnego stosowania. Ponadto, inhibitory proteazy (np. rytonawir) mogą potencjalnie wpływać na P-gp, jednak brak jest dokładnych danych klinicznych, dlatego ich stosowanie z dabigatranem nie jest zalecane.
ablacja cewnikowa, aktywność anty-FXa/FIIa, amiodaron, antagonista receptora GPIIb/IIIa, antagonista witaminy K, ASA, białko transportowe, chinidyna, choroba wątroby, cyklosporyna, cytochrom P450, dabigatran eteksylan, dekstran, desyrudyna, digoksyna, doustny antykoagulant, dronedaron, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, dziurawiec zwyczajny, enoksaparyna, fenytoina, fondaparynuks, glekaprewir i pibrentaswir, glekaprewir/pibrentaswir, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, heparyna niskocząsteczkowa, induktor P-gp, inhibitor P-gp, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, krwawienie, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, LMWH, migotanie przedsionków, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, pantoprazol, pozakonazol, prasugrel, ranitydyna, ryfampicyna, rytonawir, rywaroksaban, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, silny inhibitor P-gp, SSRI/SNRI, stężenie osoczowe, stężenie osoczowe dabigatranu, substancja czynna, sulfinpirazon, takrolimus, tikagrelor, tyklopidyna, układ krzepnięcia, werapamil - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dabigatran etexilate Orion 75 mg
Dabigatran eteksylan jest bezpośrednim, odwracalnym inhibitorem trombiny, stosowanym jako doustny prolek o działaniu przeciwzakrzepowym (kod ATC: B01AE07). Po podaniu ulega szybkiemu przekształceniu do aktywnego dabigatranu, który hamuje trombinę, zapobiegając przemianie fibrynogenu w fibrynę i agregacji płytek. Monitorowanie stężenia dabigatranu w osoczu odbywa się głównie za pomocą skalibrowanego testu dTT, a także TT, ECT i APTT, przy czym APTT jest mniej czuły i nie nadaje się do precyzyjnej oceny przy wysokich stężeniach. W profilaktyce żylnych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych po alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego stosuje się dawkę 220 mg raz na dobę, przy czym 90 percentyl stężenia dabigatranu wynosi 67 ng/mL (20-28 h po dawce), a 90 percentyl APTT to 51 s (1,3-krotność górnej granicy normy). U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (CrCL 30-50 mL/min) stosuje się dawkę 150 mg, z wyższym średnim stężeniem minimalnym 47,5 ng/mL.
agregacja płytek, alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, bezpośredni inhibitor trombiny, choroba wieńcowa, cukrzyca, czas częściowej tromboplastyny, czas ekarynowy, czas trombinowy, dabigatran eteksylan, duże krwawienie, enoksaparyna, fibrynogen, flebografia, inhibitor trombiny, kaskada krzepnięcia, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność żylna, proteaza serynowa, stężenie dabigatranu, test krzepnięcia, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apixaban Aurovitas 2,5 mg
Apiksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na apiksaban lub substancje pomocnicze, w tym u osób z nietolerancją laktozy (tabletki Apixaban Aurovitas 2,5 mg zawierają 51,64 mg laktozy). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynne, istotne klinicznie krwawienie oraz choroba wątroby z koagulopatią i ryzykiem krwawienia. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia, takimi jak osoby z owrzodzeniem przewodu pokarmowego, nowotworami złośliwymi obarczonymi ryzykiem krwawienia, niedawno przebytymi urazami lub zabiegami w obrębie OUN, niedawno przebyte krwawienia śródczaszkowe, zabiegami okulistycznymi, a także u pacjentów z patologiami naczyniowymi (żylaki przełyku, wady tętniczo-żylne, tętniaki, nieprawidłowości naczyń w OUN).
ablacja cewnikowa, apiksaban, dabigatran, dalteparyna, dysfagia, enoksaparyna, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny, klopidogrel, koagulopatia, krwawienie klinicznie istotne, krwawienie śródczaszkowe, kwas acetylosalicylowy, laktoza, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mechaniczna zastawka serca, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór złośliwy, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, rdzeń kręgowy, rywaroksaban, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, tętniak naczyniowy, uraz mózgu, wada układu tętniczo-żylnego, warfaryna, żylaki przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abagat 75 mg
Dabigatran eteksylan, stosowany w dawkach 150 mg lub 220 mg na dobę, był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących około 35 000 pacjentów, w tym 6 684 leczonych w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, występujące u około 14% pacjentów, z dużymi krwawieniami obserwowanymi u mniej niż 2%. Krwawienia mogą mieć różne lokalizacje, w tym z błon śluzowych przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego, i mogą stanowić zagrożenie życia. W badaniach porównawczych z enoksaparyną częstość dużych krwawień wynosiła 1,3-1,8% dla dabigatranu i 1,5% dla enoksaparyny, a każde krwawienie występowało u około 13,8% pacjentów. Ryzyko krwawienia jest zwiększone u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek, stosujących leki wpływające na hemostazę lub silne inhibitory P-glikoproteiny. W przypadku niekontrolowanego krwawienia dostępny jest swoisty czynnik odwracający działanie dabigatranu – idarucyzumab.
agranulocytoza, antagonista witaminy K, dabigatran eteksylan, dysfagia, enoksaparyna, hematokryt, hemoglobina, hemostaza, hiperbilirubinemia, inhibitor P-glikoproteiny, krwawienie, krwiak wewnątrzstawowy, krwiomocz, krwioplucie, krwotok przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, łysienie, małopłytkowość, nefropatia przeciwzakrzepowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, zespół ciasnoty międzypowięziowej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bevimlar 15 mg; 20 mg
Rywaroksaban, aktywny składnik preparatu Bevimlar, jest bezpośrednim, wysoce selektywnym inhibitorem czynnika Xa, który hamuje zarówno wewnątrzpochodną, jak i zewnątrzpochodną drogę krzepnięcia, zapobiegając wytwarzaniu trombiny i powstawaniu zakrzepów. Jego działanie farmakodynamiczne wykazuje ścisłą zależność od dawki, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin, z wartościami PT w zakresie 10-50 sekund (5/95 percentyle) w zależności od dawki i wskazań klinicznych. INR nie jest odpowiednim parametrem do monitorowania działania rywaroksabanu. W przypadku konieczności oceny stężenia leku zaleca się stosowanie skalibrowanego testu anty-Xa. Odwracanie działania rywaroksabanu może być częściowo osiągnięte za pomocą koncentratów czynników zespołu protrombiny (PCC), przy czym trójczynnikowy PCC wykazuje szybsze i silniejsze działanie niż czteroczynnikowy.
antagonista witaminy K, biodostępność, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, czynnik Xa, enoksaparyna, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kwas acetylosalicylowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków, profilaktyka udaru, rywaroksaban, stan zakrzepowo-zatorowy, terapia przeciwzakrzepowa, trójczynnikowy PCC, trombina, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Bigetra 75 mg
Dabigatran eteksylan, będący substratem transportera P-glikoproteiny (P-gp), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie i ryzyko krwawień. Silne inhibitory P-gp, takie jak ketokonazol, dronedaron, itrakonazol, cyklosporyna oraz glekaprewir z pibrentaswirem, zwiększają AUC₀-∞ i Cₘₐₓ dabigatranu nawet ponad dwukrotnie (np. ketokonazol zwiększa AUC o 2,38-2,53 razy), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory P-gp, takie jak werapamil (zwiększenie AUC o 1,5-2,5 razy i Cₘₐₓ o 1,6-2,8 razy) czy amiodaron (wzrost AUC o 1,6 raza i Cₘₐₓ o 1,5 raza), wymagają ostrożności i rozważenia zmniejszenia dawki dabigatranu. Induktory P-gp, np. ryfampicyna (zmniejszenie AUC o 67%), ziele dziurawca, karbamazepina i fenytoina, obniżają stężenie dabigatranu i należy unikać ich jednoczesnego stosowania. Ponadto, inhibitory proteazy (np. rytonawir) nie są zalecane ze względu na brak danych klinicznych i potencjalny wpływ na P-gp.
ablacja cewnikowa, agregacja płytek, amiodaron, antagonista receptora GPIIb/IIIa, antagonista witaminy K, centralny cewnik żylny, chinidyna, cyklosporyna, cytochrom P450, czas krwawienia, czas krzepnięcia, dabigatran eteksylan, dekstran, digoksyna, doustny antykoagulant, dronedaron, działanie antyagregacyjne, enoksaparyna, farmakokinetyka, fenytoina, glekaprewir i pibrentaswir, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, heparyna niskocząsteczkowa, induktor P-glikoproteiny, induktor P-gp, inhibitor P-glikoproteiny, inhibitor P-gp, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja lekowa, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, migotanie przedsionków, niedokrwistość, NLPZ, P-glikoproteina, pantoprazol, pochodna heparyny, pozakonazol, prasugrel, ranitydyna, ryfampicyna, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, SNRI, SSRI, stężenie dabigatranu, sulfinpirazon, tikagrelor, tyklopidyna, werapamil, zapalenie błony śluzowej żołądka, ziele dziurawca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tuxanuva 75 mg
Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Tuxanuva, był oceniany w badaniach klinicznych u około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymywało ten lek. W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) stosowano dawki 150 mg lub 220 mg na dobę u 6684 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, występujące u około 14% pacjentów, z dużymi krwawieniami poniżej 2%. W porównaniu z antagonistami witaminy K (VKA) dabigatran częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych, zwłaszcza przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego. Ryzyko krwawień jest zwiększone u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na hemostazę lub silnych inhibitorów P-gp. W przypadku niekontrolowanego krwawienia dostępny jest antidotum – idarucyzumab. Częstość krwawień w badaniach klinicznych wynosiła 13,8% dla dawki 150 mg (duże krwawienia 1,3%) oraz 13,8% dla dawki 220 mg (duże krwawienia 1,8%).
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antagonista witaminy K, badanie hemoglobiny, dabigatran eteksylat, duże krwawienie, enoksaparyna, hemostaza, hiperbilirubinemia, idarucyzumab, inhibitor glikoproteiny p, krwiak wewnątrzstawowy, krwiomocz, krwioplucie, krwotok do skóry, krwotok urazowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, małopłytkowość, nadwrażliwość na lek, nefropatia związana z leczeniem przeciwzakrzepowym, neutropenia, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz oskrzeli, trudność w połykaniu, wrzód żołądka, zaburzenie czynności nerek, zapalenie żołądka, zespół ciasnoty międzypowięziowej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaroxaban Aurovitas 15 mg
Rywaroksaban, jako doustny bezpośredni inhibitor czynnika Xa, jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym krwawieniem klinicznie istotnym oraz u osób z chorobami przewodu pokarmowego (czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia), nowotworami złośliwymi o wysokim ryzyku krwawienia, niedawnymi urazami lub zabiegami operacyjnymi mózgu, kręgosłupa lub okulistycznymi, a także u pacjentów z krwotokiem wewnątrzczaszkowym, patologiami naczyniowymi (np. żylaki przełyku, tętniaki) i nieprawidłowościami naczyniowymi OUN predysponującymi do krwawień. Przeciwwskazane jest także stosowanie rywaroksabanu u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh, ze względu na koagulopatię i ryzyko krwawienia. Lek zawiera laktozę jednowodną w dawkach 23,25 mg (tabletka 15 mg) oraz 20,75 mg (tabletka 20 mg), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy.
apiksaban, choroba wrzodowa, dabigatran, dalteparyna, enoksaparyna, fondaparynuks, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor czynnika Xa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klopidogrel, koagulopatia wątrobowa, krwawienie czynne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok wewnątrzczaszkowy, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy doustny, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, rywaroksaban, skaza krwotoczna, SNRI, SSRI, tętniak naczyniowy, trombocytopenia, warfaryna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylaki przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaroxaban Bayer 2,5 mg
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg (tabletki powlekane Rivaroxaban Bayer) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 34 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym oraz stany zwiększające ryzyko poważnych krwawień, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, obecność żylaków przełyku, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy mózgu lub kręgosłupa, zabiegi neurochirurgiczne lub okulistyczne, krwotok wewnątrzczaszkowy oraz nieprawidłowości naczyniowe (np. tętniaki, wady rozwojowe naczyń wewnątrzrdzeniowych). Ponadto, rywaroksaban nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, fondaparynuks, doustne antykoagulanty), z wyjątkiem szczególnych przypadków zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników żylnych/tętniczych.
cewnik żyły głównej, choroba tętnic obwodowych, choroba wątroby, choroba wieńcowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, enoksaparyna, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwawienie czynne, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, naczynie wewnątrzrdzeniowe, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, nowotwór złośliwy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, tabletka powlekana, terapia przeciwpłytkowa, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, udar mózgu, udar zatokowy, wada żylno-tętnicza, warfaryna, żylaki przełyku