choroba posurowicza
Choroba posurowicza (serum sickness) to reakcja nadwrażliwości typu III, która występuje w odpowiedzi na ekspozycję na obce białka, najczęściej surowice, szczepionki lub leki. Historycznie była związana z podawaniem surowic końskich, stosowanych w leczeniu błonicy, tężca i innych chorób zakaźnych, obecnie jej występowanie jest rzadsze.
Patogeneza choroby posurowiczej opiera się na tworzeniu kompleksów immunologicznych złożonych z antygenu i przeciwciała, które odkładając się w tkankach, aktywują układ dopełniacza i wywołują reakcję zapalną. Objawy pojawiają się zwykle 7-14 dni po ekspozycji na antygen, a w przypadku powtórnej ekspozycji mogą wystąpić już po 2-4 dniach.
Manifestacja kliniczna obejmuje gorączkę, osłabienie, bóle stawów, limfadenopatię oraz charakterystyczne zmiany skórne – wysypkę plamisto-grudkową lub pokrzywkową. W ciężkich przypadkach może dojść do zapalenia naczyń, zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia nerek, a nawet wstrząsu anafilaktycznego.
Diagnostyka choroby posurowiczej opiera się głównie na wywiadzie dotyczącym ekspozycji na potencjalny czynnik wywołujący oraz obrazie klinicznym. W badaniach laboratoryjnych można stwierdzić obniżone stężenie składników dopełniacza, zwiększone OB oraz eozynofilię.
Leczenie jest przede wszystkim objawowe i obejmuje podawanie leków przeciwhistaminowych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych, a w cięższych przypadkach kortykosteroidów. Kluczowe jest natychmiastowe odstawienie czynnika wywołującego reakcję. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, a objawy ustępują samoistnie w ciągu 1-2 tygodni.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Walsartan Krka 40 mg
Walsartan Krka w dawce 40 mg, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, po zawale mięśnia sercowego oraz w niewydolności serca, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, porównywalnym do placebo w badaniach klinicznych. Działania niepożądane obejmują m.in. hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek (w tym wzrost stężenia kreatyniny), niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, kaszel, bóle brzucha oraz reakcje alergiczne, z częstością od niezbyt często do często. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, u których ryzyko hiperkaliemii i zaburzeń nerkowych jest zwiększone. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi objawami takimi jak ból głowy (5,4%), zawroty głowy (2,3%) i hiperkaliemia (2,3%). U najmłodszych pacjentów (1-6 lat) obserwowano wymioty (1,6%) i biegunkę (1,1%), a także sporadyczne przypadki wzrostu aktywności aminotransferaz wątrobowych.
aminotransferazy, ból brzucha, choroba posurowicza, enzymy wątrobowe, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, kreatynina, małopłytkowość, mialgia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, profil bezpieczeństwa, przewlekła choroba nerek, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zawał mięśnia sercowego, zawroty błędnikowe - Leksykon substancji czynnych
Mietlica pospolita – Przedawkowanie
Produkt Pollinex+Rye zawiera alergoidy pyłku 13 traw, w tym mietlicy pospolitej (Agrostis tenuis), przekształcone aldehydem glutarowym i zaadsorbowane na L-tyrozynie, stosowany w immunoterapii alergenowej. Przedawkowanie może wystąpić w wyniku nieprzestrzegania schematu dawkowania, podania nieprawidłowej dawki (np. 600 SU/ml, 1600 SU/ml lub 4000 SU/ml) lub błędnej drogi podania (donaczyniowo lub domięśniowo zamiast podskórnie). Objawy przedawkowania obejmują nasilone reakcje miejscowe (obrzęk, zaczerwienienie, świąd, ból), reakcje ogólnoustrojowe (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, spadek ciśnienia tętniczego), reakcje anafilaktyczne (wstrząs, ostra niewydolność oddechowa, zapaść sercowo-naczyniowa) oraz reakcje opóźnione przypominające chorobę posurowiczą.
adrenalina, aldehyd glutarowy, alergoidy pyłku traw, choroba posurowicza, immunoterapia alergenowa, kortykosteroid, L-tyrozyna, lek przeciwhistaminowy, mietlica pospolita, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność oddechowa, płyn infuzyjny, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, zapaść sercowo-naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Havrix Adult nie mniej niż 1440 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175/ml; 1 dawka (1 ml)
Szczepionka Havrix Adult, zawierająca inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A (szczep HM175), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących ponad 5300 pacjentów oraz monitoringu po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe w miejscu podania, takie jak ból i zaczerwienienie (≥1/10), a także ogólnoustrojowe objawy: uczucie zmęczenia (≥1/10), ból głowy (≥1/10), złe samopoczucie i gorączka ≥37,5°C (1/100 do <1/10). Rzadziej występują objawy neurologiczne (senność, zawroty głowy, parestezje), dolegliwości ze strony układu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty) oraz reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne i anafilaktoidalne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Działania niepożądane takie jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy i pokrzywka zgłaszane są rzadziej i po wprowadzeniu do obrotu.
ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba grypopodobna, choroba posurowicza, drażliwość, dreszcze, drgawki, gorączka, inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A, nieżyt nosa, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk w miejscu podania, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, świąd, szczepionka przeciw WZW A, sztywność mięśniowo-szkieletowa, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wysypka, zaczerwienienie w miejscu podania, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń krwionośnych, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Botox
Produkt leczniczy BOTOX, zawierający neurotoksynę Clostridium botulinum typu A, wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i częstotliwości podawania, aby uniknąć powikłań takich jak nadmierne osłabienie mięśni, rozprzestrzenianie toksyny oraz wytworzenie przeciwciał neutralizujących. Preparat zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, co klasyfikuje go jako „wolny od sodu”. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami współistniejącymi, dzieci i dorosłych leczonych na spastyczność oraz u osób starszych, rozpoczynając terapię od najniższych dawek. Ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak dysfagia, zapalenie płuc czy osłabienie układu oddechowego, może wystąpić nawet kilka tygodni po podaniu, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia nerwowo-mięśniowego (np. miastenia gravis, zespół Lamberta-Eatona) oraz u osób z osłabionym stanem ogólnym.
anafilaksja, arytmia, choroba nerwowo-mięśniowa, choroba posurowicza, duszność, dysfagia, dziecięce porażenie mózgowe, epinefryna, miastenia, neuropatia ruchowa, neurotoksyna Clostridium botulinum, niedociśnienie, niedoczulica, obrzęk tkanek miękkich, obwodowa neuropatia ruchowa, odma opłucnowa, parestezja, pokrzywka, przeciwciała neutralizujące, reakcja wazowagalna, rumień, spastyczność, stwardnienie zanikowe boczne, zaburzenie przewodzenia nerwowo-mięśniowego, zachłystowe zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół Lamberta-Eatona - Leksykon substancji czynnych
Amoksycylina – Działania niepożądane
Amoksycylina, jako antybiotyk beta-laktamowy z grupy penicylin, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (≥1/10), nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10), które nasilają się przy wyższych dawkach. Często występują również reakcje skórne, od łagodnych wysypek po ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka. Częstość występowania kandydozy skóry i błon śluzowych wynosi ≥1/100 do <1/10, co jest efektem zaburzenia mikroflory. Rzadziej (≥1/10 000 do <1/1 000) obserwuje się przemijającą leukopenię, trombocytopenię oraz zaburzenia hematologiczne o nieznanej częstości, takie jak agranulocytoza czy niedokrwistość hemolityczna. Istotne są także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, alergiczny zawał serca, amoksycylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, Candida, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czarny język włochaty, kandydoza błon śluzowych, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, linijna IgA dermatoza, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewrażliwe bakterie, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Methylprednisolone Sopharma 40 mg
Methylprednisolone Sopharma to preparat zawierający metyloprednizolon sodu bursztynianu, dostępny w dawkach 40 mg i 250 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Lek stosowany jest głównie objawowo, z wyjątkiem leczenia substytucyjnego w zaburzeniach endokrynologicznych, takich jak pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy, ostra niedoczynność kory nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy czy hiperkalcemia w przebiegu choroby nowotworowej. Ponadto znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych i przewlekłych stanów zapalnych i alergicznych, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego układowego, ciężkich chorób dermatologicznych (np. pęcherzyca, łuszczyca), a także w schorzeniach układu oddechowego (np. sarkoidoza, gruźlica płuc) oraz hematologicznych (np. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, idiopatyczna plamica małopłytkowa). Wskazane jest stosowanie leku w terapii łączonej, np. z mineralokortykosteroidami w niedoczynności nadnerczy lub chemioterapeutykami przeciwgruźliczymi w gruźlicy płuc i zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych.
Leczenie metyloprednizolonem wymaga uwzględnienia specyficznych wskazań dotyczących drogi podania i czasu rozpoczęcia terapii, np. dożylne podanie w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych (przeciwwskazane podanie domięśniowe) oraz rozpoczęcie terapii w ciągu 8 godzin od ostrego urazu rdzenia kręgowego lub w ciągu 72 godzin od rozpoczęcia leczenia Pneumocystis carinii u pacjentów z AIDS. Methylprednisolone Sopharma jest stosowany jako leczenie wspomagające w zaostrzeniach chorób reumatycznych i alergicznych, a także w leczeniu paliatywnym nowotworów. W ostrym niezapalnym obrzęku krtani lek pełni rolę uzupełniającą, gdyż lekiem pierwszego wyboru jest epinefryna. Preparat podaje się po rozpuszczeniu proszku w wodzie do wstrzykiwań, a dawkowanie i schemat terapii powinny być dostosowane do konkretnego schorzenia i stanu pacjenta.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, blok podpajęczynówkowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dnawe zapalenie stawów, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, metyloprednizolon, nadwrażliwość na leki, niedobór erytroblastów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, nieropne zapalenie tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, opryszczkowate zapalenie skóry, ostra białaczka, ostra niedoczynność kory nadnerczy, owrzodzenie rogówki, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, półpasiec oczny, reakcja pokrzywkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, uraz rdzenia kręgowego, włośnica, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerek, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Goodpasture’a, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Kostrzewa łąkowa – Działania niepożądane
Kostrzewa łąkowa (Festuca pratensis) jest składnikiem preparatów alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej, obecnych m.in. w Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Immunoterapia z jej udziałem może wywoływać szeroki zakres działań niepożądanych, od łagodnych reakcji skórnych (wyprysk atopowy) po ciężkie, zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne, które mogą pojawić się w ciągu kilku minut po podaniu preparatu. Reakcje miejscowe w miejscu iniekcji obejmują wczesne objawy takie jak świąd, rumień i obrzęk o średnicy 5-10 cm, pojawiające się do 20 minut po podaniu, oraz późne reakcje w postaci podskórnych ziarniniaków utrzymujących się do 6 tygodni, związane z obecnością wodorotlenku glinu. W przypadku mnogich guzków-ziarniniaków zaleca się przerwanie terapii. Ponadto, preparaty mogą nasilać objawy ze strony układu oddechowego (kichanie, kaszel, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej) oraz zaostrzać istniejące schorzenia alergiczne, takie jak astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa i atopowe zapalenie skóry.
alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, alergoidy pyłku traw, astma oskrzelowa, choroba posurowicza, egzema atopowa, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, kostrzewa łąkowa, niewydolność oddechowa, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk Quinckego, obrzęk węzłów chłonnych, pokrzywka uogólniona, reakcja alergiczna, świąd skóry, świszczący oddech, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, ziarniniak - Leksykon leków
Działania niepożądane – Wellbutrin XR 300 mg
Bupropion chlorowodorek, stosowany w dawkach 150 mg lub 300 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Wellbutrin XR), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się bezsenność, bóle głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty oraz wzrost ciśnienia tętniczego, który w niektórych przypadkach może być znaczny. Często występują także reakcje nadwrażliwości, utrata apetytu, pobudzenie, lęk, zaburzenia widzenia i szumy uszne. Rzadko notuje się napady drgawkowe (około 0,1%), głównie uogólnione toniczno-kloniczne, które mogą powodować ponapadowe splątanie lub zaburzenia pamięci. Zgłaszano również zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, splątanie, agresja, omamy, urojenia oraz myśli i zachowania samobójcze, które wymagają natychmiastowej oceny i często odstawienia leku. Występują także rzadkie, ale poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevens-Johnsona, oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny.
ataksja, bupropion chlorowodorek, choroba posurowicza, depersonalizacja, dystonia, enzymy wątrobowe, hiponatremia, kołatanie serca, leukopenia, łuszczyca, myśli paranoidalne, napad drgawkowy, napad lęku panicznego, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parkinsonizm, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, SNRI, SSRI, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, urojenie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia ostrości widzenia, zaburzenia stężenia glukozy, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zespół Stevens-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duomox 1 g
Amoksycylina w postaci trójwodnej, zawarta w leku Duomox, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej występujące działania niepożądane takie jak biegunka, nudności oraz wysypka skórna, obserwowane u ≥1/100 pacjentów. Rzadziej pojawiają się wymioty, pokrzywka i świąd. Bardzo rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne to przemijająca leukopenia (w tym neutropenia i agranulocytoza), trombocytopenia oraz niedokrwistość hemolityczna. Wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego wymaga monitorowania u pacjentów z ryzykiem krwawień. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej oraz alergiczne zapalenia naczyń, występują bardzo rzadko (<1/10000), podobnie jak ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, AGEP, DRESS). Zgłaszano także rzadkie przypadki zapalenia jelita grubego, wątroby, śródmiąższowego zapalenia nerek oraz zaburzeń neurologicznych (hiperkinezja, zawroty głowy, drgawki).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czas protrombinowy, drgawki, dysfagia, eozynofilia, hiperkinezja, kandydoza, krętki, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valtap HCT 160 mg + 25 mg
Lek Valtap HCT zawiera walsartan (160 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg) i może powodować działania niepożądane wynikające z obu składników. Do najczęstszych należą zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia (bardzo często), hiponatremia i hipomagnezemia (często) związane z hydrochlorotiazydem, oraz hiperkaliemia związana z walsartanem. Inne działania niepożądane obejmują odwodnienie, zawroty głowy, niedociśnienie, kaszel, bóle mięśni i stawów, zaburzenia czynności nerek, a także zmiany w badaniach biochemicznych (np. zwiększenie stężenia kwasu moczowego, bilirubiny, kreatyniny, azotu mocznikowego, neutropenia). Hydrochlorotiazyd może wywoływać reakcje skórne (pokrzywka, wysypka, rzadko ciężkie reakcje jak martwicze zapalenie naczyń), a także zwiększa ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry (rak podstawnokomórkowy i kolczystokomórkowy) w związku z kumulacyjną dawką leku. Obie substancje mogą prowadzić do zaburzeń funkcji nerek i wątroby, w tym ostrej niewydolności nerek oraz cholestazy wewnątrzwątrobowej lub żółtaczki.
agranulocytoza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, hematokryt, hemoglobina, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, jaskra z zamkniętym kątem, kwas moczowy, lek tiazydowy, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, terapia skojarzona, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, walsartan, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy błędnikowe, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Immunine 600 IU 600 j.m.
Produkt leczniczy Immunine 600 IU, zawierający ludzki IX czynnik krzepnięcia, stosowany w terapii hemofilii B, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący rzadkie reakcje nadwrażliwości i alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne, a także objawy miejscowe (pieczenie, kłucie w miejscu podania). Wystąpienie inhibitorów czynnika IX, manifestujące się niedostateczną odpowiedzią kliniczną, jest potencjalnym powikłaniem, szczególnie u pacjentów wcześniej nieleczonych (PUPs), choć w badaniach klinicznych Immunine nie wykryto takich inhibitorów. U pacjentów z inhibitorami i historią reakcji alergicznych odnotowano zespół nerczycowy po próbie indukcji tolerancji immunologicznej. Ryzyko epizodów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zator tętnicy płucnej czy zakrzepica żylna, jest mniejsze w przypadku Immunine, produktu o wysokiej czystości, w porównaniu do preparatów o niskiej czystości.
anafilaksja, choroba posurowicza, częstoskurcz, czynnik IX krzepnięcia, duszność, epizod zakrzepowo-zatorowy, hemofilia B, indukcja tolerancji immunologicznej, inhibitor czynnika IX, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, pacjent wcześniej nieleczony, parestezja, podrażnienie gardła, pokrzywka uogólniona, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, świszczący oddech, zakrzepica tętnicy mózgu, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zator tętnicy płucnej, zawał serca, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulfasalazin Krka 500 mg
Sulfasalazyna, składnik preparatu Sulfasalazin Krka, wywołuje działania niepożądane u około 33% pacjentów, z dominującymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi (nudności, bóle brzucha, biegunka) oraz bólami głowy. Około 75% działań niepożądanych pojawia się w ciągu pierwszych 3 miesięcy terapii. Często obserwuje się leukopenię, a niezbyt często trombocytopenię; poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, hemolityczna, megaloblastyczna oraz pancytopenia, występują z nieustaloną częstością. Sulfasalazyna może indukować poważne reakcje immunologiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, chorobę posurowiczą, a także autoimmunologiczne zespoły, takie jak układowy toczeń rumieniowaty i zespół Sjögrena. W zakresie układu nerwowego odnotowano encefalopatię, neuropatię obwodową i aseptyczne zapalenie opon mózgowych, a w układzie oddechowym – włókniejące zapalenie pęcherzyków płucnych i śródmiąższową chorobę płuc. Hepatotoksyczność manifestuje się rzadko żółtaczką i podwyższeniem enzymów wątrobowych, a w ciężkich przypadkach niewydolnością i piorunującym zapaleniem wątroby.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba posurowicza, encefalopatia, farmakovigilance, krwiomocz, krystaluria, leukopenia, makrocytoza, naciek eozynofilowy, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, piorunujące zapalenie wątroby, proteinuria, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, sinica, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, sulfasalazyna, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, włókniejące zapalenie pęcherzyków płucnych, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia węchu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Sjögrena, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vixam 75 mg
Klopidogrel, oceniany w badaniach klinicznych na ponad 42 000 pacjentów, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 325 mg/dobę. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, z częstością 9,3% w badaniu CAPRIE, przy czym ciężkie krwawienia występowały u 1,4% pacjentów leczonych klopidogrelem i 1,6% przyjmujących ASA. W badaniu CURE zaobserwowano zależność częstości dużych krwawień od dawki ASA stosowanej w skojarzeniu z klopidogrelem: dla ASA <100 mg 2,6% vs. 2,0%, dla ASA 100-200 mg 3,5% vs. 2,3%, a dla ASA >200 mg 4,9% vs. 4,0% (klopidogrel+ASA vs. placebo+ASA). Ryzyko krwawień zmniejszało się w czasie trwania terapii, a u pacjentów planowanych do operacji wieńcowego przeszczepu omijającego zaleca się odstawienie klopidogrelu co najmniej 5 dni przed zabiegiem, aby ograniczyć ryzyko krwawień okołooperacyjnych. W badaniach CLARITY i COMMIT częstość dużych krwawień była niska i porównywalna między grupami leczonymi klopidogrelem+ASA a placebo+ASA (odpowiednio 1,3% vs. 1,1% i 0,6% vs. 0,5%).
agranulocytoza, choroba posurowicza, ciężka małopłytkowość, ciężka neutropenia, ciężki krwotok, granulocytopenia, incydent krwotoczny, klopidogrel, krwawienie dosiatkówkowe, krwawienie dostawowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiak, krwiomocz, krwioplucie, krwotok płucny, krwotok pozaotrzewnowy, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, limfocytowe zapalenie jelita grubego, liszaj płaski, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, przeszczep wieńcowy omijający, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan splątania, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie smaku, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie kłębuszkowe nerek, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona