bakteriemia
Wskazanie

Bakteriemia to obecność żywych bakterii we krwi pacjenta, co stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Bakterie dostają się do krwiobiegu najczęściej w wyniku zakażenia tkanek miękkich, dróg moczowych, układu oddechowego, przewodu pokarmowego lub jako powikłanie zabiegów medycznych (np. cewnikowania naczyń). Nieleczona bakteriemia może szybko prowadzić do sepsy, wstrząsu septycznego i niewydolności wielonarządowej.

Diagnostyka bakteriemii opiera się na posiewach krwi, które należy pobrać przed włączeniem antybiotykoterapii. Bardzo istotne jest oznaczenie czynnika etiologicznego i jego lekowrażliwości. W oczekiwaniu na wyniki posiewów stosuje się antybiotykoterapię empiryczną o szerokim spektrum, uwzględniającą prawdopodobne patogeny.

W leczeniu bakteriemii stosuje się przede wszystkim antybiotyki dożylne. W terapii empirycznej często wykorzystuje się: cefalosporyny III i IV generacji (Ceftriakson, Cefotaksym, Cefepim), karbapenemy (Meronem, Imipenem z cylastatyną), penicyliny z inhibitorami beta-laktamaz (Tazocin, Augmentin), a w przypadku podejrzenia zakażenia MRSA – glikopeptydy (Vancomycin, Targocid) lub oksazolidynony (Zyvoxid). W przypadku bakteriemii o etiologii pałeczek Gram-ujemnych stosuje się aminoglikozydy (Gentamycyna, Amikacin) lub fluorochinolony (Ciprofloksacyna).

Największe trudności w leczeniu bakteriemii obejmują narastającą antybiotykooporność patogenów, szczególnie wielolekoopornych szczepów szpitalnych (MDR), opóźnioną identyfikację źródła zakażenia oraz powikłania w postaci ropni przerzutowych lub zapalenia wsierdzia. Wyzwaniem jest również zachowanie równowagi między szybkim wdrożeniem szerokospektralnej antybiotykoterapii a deeskalacją leczenia po otrzymaniu wyników antybiogramu. U pacjentów z obniżoną odpornością lub w podeszłym wieku bakteriemia stanowi szczególne zagrożenie, często prowadząc do gwałtownego pogorszenia stanu ogólnego i wysokiej śmiertelności.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl