stany gorączkowe u pacjentów z neutropenią
Wskazanie

Stany gorączkowe u pacjentów z neutropenią (gorączka neutropeniczna) stanowią poważne powikłanie, najczęściej występujące w przebiegu leczenia przeciwnowotworowego. Definiuje się je jako podwyższenie temperatury ciała powyżej 38,3°C (lub utrzymującą się temperaturę ≥38,0°C przez co najmniej godzinę) u pacjenta, u którego bezwzględna liczba neutrofili wynosi poniżej 500/μl lub przewiduje się jej spadek poniżej tej wartości w ciągu 48 godzin.

Gorączka neutropeniczna stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji, ponieważ niedobór neutrofili drastycznie zwiększa ryzyko rozwoju ciężkich zakażeń bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych. Przyczyną gorączki najczęściej są zakażenia bakteryjne, jednak w około 50% przypadków nie udaje się zidentyfikować konkretnego patogenu.

W leczeniu stosuje się empiryczną antybiotykoterapię o szerokim spektrum działania, którą należy wdrożyć jak najszybciej (w ciągu pierwszej godziny od rozpoznania). W Polsce stosowane leki to m.in. piperacylina z tazobaktamem (Tazocin, Piperacillin/Tazobactam Kabi), ceftazydym (Biotum, Fortum), cefepim (Cefepime Kabi), karbapenemy jak meropenem (Meronem, Meropenem Kabi) oraz w przypadku zakażeń grzybiczych – flukonazol (Fluconazole Kabi, Flukomiks), worykonazol (Voriconazole Zentiva, Vfend) lub kaspofungina (Cancidas).

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z gorączką neutropeniczną jest szybka identyfikacja czynnika etiologicznego oraz wybór odpowiedniej terapii empirycznej. Wyzwaniem pozostaje również różnicowanie pomiędzy gorączką wywołaną zakażeniem a innymi przyczynami gorączki związanymi z chorobą podstawową lub stosowaną terapią. U pacjentów onkologicznych dodatkowym problemem jest rosnąca oporność patogenów na antybiotyki, zwłaszcza u osób wielokrotnie hospitalizowanych. Kluczowe znaczenie ma właściwa ocena ryzyka powikłań i indywidualizacja podejścia terapeutycznego.

W przypadkach wysokiego ryzyka komplikacji stosuje się również czynniki wzrostu kolonii granulocytów (G-CSF) jak filgrastym (Neupogen, Accofil, Grastofil) lub pegfilgrastym (Neulasta, Ziextenzo), które przyspieszają regenerację neutrofili i skracają czas trwania neutropenii, zmniejszając tym samym ryzyko powikłań infekcyjnych.