sulfogwajakol
Sulfogwajakol (guaifenesin, guaiacolsulfonate) to związek organiczny stosowany w medycynie jako lek wykrztuśny. Jego działanie polega na zmniejszaniu lepkości wydzieliny oskrzelowej poprzez rozrzedzanie śluzu i ułatwianie jego odkrztuszania.
Mechanizm działania sulfogwajakolu opiera się na stymulacji receptorów w błonie śluzowej żołądka, co poprzez odruchy nerwowe prowadzi do zwiększenia wydzielania surowiczego w drogach oddechowych. Efektem jest upłynnienie gęstej i lepkiej wydzieliny zalegającej w drogach oddechowych, co ułatwia jej usuwanie.
W praktyce klinicznej sulfogwajakol znajduje zastosowanie w leczeniu objawowym kaszlu mokrego, towarzyszącego infekcjom górnych i dolnych dróg oddechowych, takim jak zapalenie oskrzeli czy zapalenie tchawicy. Jest dostępny w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym syropów i tabletek.
Lek ten charakteryzuje się względnie dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może powodować działania niepożądane, takie jak dolegliwości żołądkowo-jelitowe czy reakcje alergiczne. Nie jest zalecany do stosowania u pacjentów z kaszlem nieproduktywnym (suchym), gdyż może nasilać kaszel i prowadzić do pogorszenia stanu chorego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Herbapect (498 mg + 348 mg + 87 mg)/5 ml
Herbapect to syrop o składzie (498 mg + 349 mg + 87 mg)/5 ml, zawierający wyciąg z ziela tymianku, nalewkę z korzenia pierwiosnka lekarskiego oraz sulfogwajakol, wykazujący działanie wykrztuśne i przeciwkaszlowe. Dorośli powinni stosować dawkę 5 ml 3-4 razy na dobę, maksymalnie do 20 ml/dobę, podając lek po posiłku w celu minimalizacji działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Dzieci powyżej 4 lat i młodzież do 18 lat otrzymują 2,5 ml 3-4 razy na dobę, z zachowaniem co najmniej 4-godzinnych odstępów między dawkami, maksymalnie do 10 ml/dobę. Preparatu nie zaleca się stosować u dzieci poniżej 4 roku życia ze względu na brak danych bezpieczeństwa oraz zawartość etanolu (6,4-9,0% V/V, co odpowiada 356,85 mg etanolu w 5 ml syropu).
choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie przeciwkaszlowe, działanie wykrztuśne, lek złożony, nietolerancja fruktozy, objawy niepożądane, padaczka, pierwiosnek lekarski, podrażnienie błony śluzowej żołądka, przedawkowanie składników aktywnych, składniki roślinne, sulfogwajakol, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z tymianku, zawartość etanolu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Thiocodin (15 mg + 300 mg)/10 ml
Thiocodin w formie syropu zawiera kodeinę fosforanu półwodnego (15 mg/10 ml) oraz sulfogwajakol (300 mg/10 ml). W trakcie terapii obserwuje się działania niepożądane o różnej częstości, sklasyfikowane zgodnie z MedDRA. Bardzo często (≥1/10) występują zawroty głowy, sedacja, nudności, wymioty oraz zaparcia, co jest związane z ośrodkowym działaniem kodeiny i jej wpływem na perystaltykę jelit. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) pojawiają się m.in. zmniejszenie łaknienia, euforia, zaburzenia nastroju, senność, bóle głowy, omamy, zwężenie źrenic, zaburzenia słuchu, kołatanie serca, spadek ciśnienia tętniczego, skurcz oskrzeli, podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, ostry ból brzucha związany ze skurczem zwieracza Oddiego (szczególnie u pacjentów po cholecystektomii), reakcje nadwrażliwości skórnej oraz zatrzymanie moczu.
ból głowy, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, depresja oddechowa, euforia, kodeina fosforan półwodny, kołatanie serca, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, omamy, omdlenie, pokrzywka, przerost prostaty, reakcja nadwrażliwości, sedacja, senność, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, sulfogwajakol, świąd, terminologia MedDRA, uzależnienie, wyprysk skórny, wysypka, zaburzenia nastroju, zaburzenia słuchu, zaburzenia wzroku, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie łaknienia, zwężenie cewki moczowej, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Apitussic 52 mg/5 ml
Apitussic, zawierający sulfogwajakol w dawce 52 mg/5 ml, jest syropem o działaniu wykrztuśnym, którego stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalnego ryzyka toksycznego dla płodu oraz niemowląt, lek ten powinien być stosowany wyłącznie po konsultacji lekarskiej. Lekarz musi dokładnie ocenić stan kliniczny pacjentki, nasilenie objawów oraz rozważyć alternatywne metody leczenia o lepszym profilu bezpieczeństwa. W trakcie terapii konieczne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i najkrótszego możliwego czasu leczenia, a także monitorowanie stanu matki oraz płodu lub dziecka karmionego piersią.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apipulmol (0,09 g + 2 g)/100 g
Apipulmol to syrop o działaniu wykrztuśnym, zawierający 2 g sulfogwajakolu oraz 90 mg amonu chlorku na 100 g preparatu, co odpowiada 260 mg sulfogwajakolu i 12 mg amonu chlorku w 10 ml dawce. Substancja czynna sulfogwajakol, będąca solą potasową kwasu sulfonowego, ulega rozpadowi do gwajakolu, który zmniejsza lepkość wydzieliny oskrzelowej, ułatwiając jej odkrztuszanie. Dodatkowo gwajakol poprawia komfort pacjenta poprzez redukcję nieprzyjemnego smaku i zapachu wydzieliny oraz wykazuje słabe działanie odkażające, co może wspomagać leczenie infekcji dróg oddechowych. Amonu chlorek działa wspomagająco na efekt wykrztuśny.
amon chlorek, błony śluzowe, drogi oddechowe, działanie odkażające, działanie wykrztuśne, etanol, infekcja dróg oddechowych, klasyfikacja ATC, kwas sulfonowy, namnażanie drobnoustrojów, odkrztuszanie wydzieliny, parahydroksybenzoesan metylu, przewód pokarmowy, substancje pomocnicze, sulfogwajakol, tolerancja żołądkowo-jelitowa, wydzielina oskrzelowa, ziołomiód sosnowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Thiocodin 15 mg + 300 mg
Produkt leczniczy Thiocodin dostępny jest w postaci tabletek doustnych, zawierających 15 mg kodeiny fosforanu półwodnego oraz 300 mg sulfogwajakolu na tabletkę. Skład ten zapewnia pożądane działanie terapeutyczne, a obecność substancji pomocniczych takich jak talk, skrobia ziemniaczana oraz magnezu stearynian wpływa na właściwości fizykochemiczne leku, w tym na rozpad i stabilność tabletki. Tabletki są produkowane z zachowaniem ściśle kontrolowanych parametrów fizycznych, co gwarantuje precyzyjne dawkowanie substancji czynnych. Lek pakowany jest w blistry PCW/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających 10, 16 lub 20 tabletek, co zabezpiecza produkt przed czynnikami zewnętrznymi i utrzymuje jego stabilność przez okres ważności wynoszący 3 lata przy przechowywaniu w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią i światłem.
- Leksykon substancji czynnych
Sulfogwajakol – Działania niepożądane
Sulfogwajakol, stosowany jako substancja wykrztuśna, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, z rzadko występującymi i zazwyczaj łagodnymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwuje się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak działanie przeczyszczające (po Apipulmol i Apitussic) oraz nudności i wymioty (Herbapect, Thiocodin). Preparat Thiocodin, zawierający dodatkowo kodeinę, charakteryzuje się szerszym spektrum działań niepożądanych, w tym bardzo częstymi nudnościami, wymiotami i zaparciami (≥1/10), a także niezbyt częstymi (≥1/1 000 do <1/100) objawami takimi jak ostry ból brzucha związany ze skurczem zwieracza Oddiego, zmniejszenie łaknienia czy podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, pokrzywka, wysypka i wypryski, występują niezbyt często w Thiocodinie, natomiast Herbapect może wywołać poważne reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny i obrzęk Quinckego.
choroby dróg żółciowych, choroby układu oddechowego, depresja oddechowa, działanie przeczyszczające, hipotensja, kodeina, mioza, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na leki, niewydolność nerek, nudności i wymioty, obrzęk naczyniowo-ruchowy, obrzęk Quinckego, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, pierwiosnek lekarski, skurcz oskrzeli, substancja wykrztuśna, sulfogwajakol, uzależnienie od leków, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia nastroju, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, ziele tymianku, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Thiocodin (15 mg + 300 mg)/10 ml
Thiocodin w postaci syropu o stężeniu 15 mg kodeiny fosforanu półwodnego oraz 300 mg sulfogwajakolu na 10 ml jest wskazany do leczenia suchego, uporczywego kaszlu bez odkrztuszania wydzieliny. Kodeina działa przeciwkaszlowo poprzez hamowanie ośrodka kaszlu w OUN, natomiast sulfogwajakol wykazuje łagodne właściwości wykrztuśne, co razem zapewnia skuteczne łagodzenie napadowego, drażniącego kaszlu, który nie ustępuje po standardowym leczeniu. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów, u których kaszel ma charakter nieproduktywny i męczący, zakłócający codzienne funkcjonowanie, a także gdy inne metody terapeutyczne okazały się nieskuteczne.
centralny układ nerwowy, działanie przeciwkaszlowe, kaszel mokry, kaszel napadowy, kodeina fosforan półwodny, lek mukolityczny, lek pierwszego rzutu, lek wykrztuśny, nieproduktywny kaszel, odkrztuszanie plwociny, odkrztuszanie wydzieliny, ośrodek kaszlu, suchy drażniący kaszel, suchy uporczywy kaszel, sulfogwajakol, układ oddechowy, właściwości wykrztuśne, wydzielanie plwociny - Leksykon substancji czynnych
Sulfogwajakol – Właściwości farmakokinetyczne
Sulfogwajakol wykazuje dobrą biodostępność po podaniu doustnym, co potwierdzają dane z preparatów takich jak Apipulmol, Thiocodin, Apitussic i Herbapect. Po wchłonięciu z przewodu pokarmowego ulega powolnej hydrolizie w jelitach do wolnego gwajakolu, który następnie wchłania się do krwiobiegu i jest dystrybuowany do dróg oddechowych. Metabolit ten jest wydalany przez drogi oddechowe, gdzie drażni błonę śluzową oskrzeli, wywołując odruch wykrztuśny, co stanowi podstawę działania terapeutycznego sulfogwajakolu w leczeniu kaszlu produktywnego. W preparacie Thiocodin obecność kodeiny fosforanu wpływa na farmakokinetykę, z maksymalnym stężeniem we krwi osiąganym w ciągu 1-2 godzin i działaniem przeciwkaszlowym utrzymującym się do 4-8 godzin. Kodeina jest metabolizowana w wątrobie i wydalana z moczem głównie w postaci glukuronianów.
biodostępność, błona śluzowa oskrzeli, działanie przeciwkaszlowe, działanie wykrztuśne, efekt terapeutyczny, efekt wykrztuśny, glukuronian, gwajakol, hydroliza w jelitach, interakcja farmakokinetyczna, kaszel produktywny, mechanizm działania farmakologicznego, odkrztuszanie wydzieliny, odruch wykrztuśny, pierwiosnek lekarski, przewód pokarmowy, schorzenie dróg oddechowych, sulfogwajakol, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg z tymianku - Leksykon substancji czynnych
Kodeina – Wskazania do stosowania
Kodeina jest opioidowym lekiem przeciwbólowym i przeciwkaszlowym, stosowanym głównie w leczeniu bólu o umiarkowanym i dużym nasileniu, który nie ustępuje po monoterapii paracetamolem lub niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (np. ibuprofenem). Wskazania obejmują szeroki zakres dolegliwości bólowych, takich jak bóle głowy, migreny, bóle zębów, miesiączkowe, reumatyczne, mięśniowe, kostno-stawowe, pourazowe, nerwobóle oraz rwa kulszowa. Kodeina jest również skuteczna w leczeniu suchego, uporczywego kaszlu, zwłaszcza w przebiegu nieżytów górnych dróg oddechowych. Preparaty dostępne na rynku zawierają kodeinę w dawkach od 8 mg do 50 mg fosforanu kodeiny, najczęściej w połączeniu z paracetamolem (300–600 mg), ibuprofenem (200 mg), kofeiną (30 mg), zielem tymianku lub sulfogwajakolem. Stosowanie kodeiny jest ograniczone wiekowo – zazwyczaj od 12 lat, a w przypadku niektórych preparatów (np. Klipal) od 15 lat.
ból fantomowy, ból kostno-stawowy, ból mięśniowy, ból neurogenny, ból pleców, ból reumatyczny, ból zęba, bolesne miesiączkowanie, działanie przeciwkaszlowe, ekstrakcja zęba, fosforan kodeiny, fosforan kodeiny półwodny, ibuprofen, kodeina, kofeina, migrena, migrena z aurą, nerwoból, neuralgia, nieżyt górnych dróg oddechowych, ostry ból o umiarkowanym nasileniu, paracetamol, reumatyzm, rwa kulszowa, skręcenie, stan gorączkowy, suchy uporczywy kaszel, sulfogwajakol, terapia przeciwbólowa, zapalenie stawów, ziele tymianku - Leksykon leków
Interakcje leku – Apipulmol (0,09 g + 2 g)/100 g
Produkt leczniczy Apipulmol w formie syropu zawiera sulfogwajakol (2 g/100 g) oraz amonu chlorek (90 mg/100 g) i cechuje się korzystnym profilem interakcji farmakologicznych. Dotychczasowe dane kliniczne nie wykazały istotnych interakcji z lekami przeciwgorączkowymi (np. paracetamol, ibuprofen) oraz antybiotykami różnych klas, co umożliwia ich bezpieczne łączne stosowanie. Potencjalnie korzystne jest także synergistyczne działanie z lekami wykrztuśnymi i mukolitycznymi, natomiast jednoczesne stosowanie z lekami przeciwkaszlowymi o działaniu ośrodkowym wymaga konsultacji ze względu na przeciwstawne efekty farmakologiczne (umiarkowany poziom istotności klinicznej).
antybiotyk, błona śluzowa dróg oddechowych, chlorek amonu, choroba układu oddechowego, działanie synergistyczne, efekt wykrztuśny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwkaszlowy, ośrodkowy układ nerwowy, sulfogwajakol, terapia antybiotykowa, terapia wielolekowa - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pierwiosnka lekarskiego – Przeciwwskazania stosowania
Korzeń pierwiosnka lekarskiego (Primula veris L., radix) jest składnikiem preparatu Herbapect, w którym występuje w postaci nalewki 1:5 ekstrahowanej 70% etanolem (V/V). W 5 ml syropu znajduje się 349 mg nalewki z korzenia pierwiosnka. Stosowanie tej substancji jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na korzeń pierwiosnka lub inne składniki preparatu, u chorych z astmą oskrzelową niezależnie od postaci i stadium choroby oraz u dzieci z przebytym ostrym krupem (ostrym zapaleniem krtani). Ponadto, preparat zawiera 6,4-9,0% (V/V) etanolu, co odpowiada 356,85 mg etanolu w 5 ml syropu, oraz 5291,25 mg sorbitolu ciekłego (3504,924 mg czystego sorbitolu), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, chorobami OUN, kobiet w ciąży i karmiących oraz u osób z nietolerancją fruktozy.
alkoholizm, astma oskrzelowa, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba układu oddechowego, choroba wątroby, choroby dróg oddechowych, działanie przeciwkaszlowe, działanie wykrztuśne, korzeń pierwiosnka lekarskiego, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, padaczka, reakcja nadwrażliwości, sorbitol ciekły, sulfogwajakol, układ oddechowy, wyciąg z tymianku, zapalenie krtani - Leksykon substancji czynnych
Sulfogwajakol – Wskazania do stosowania
Sulfogwajakol jest substancją czynną o działaniu wykrztuśnym i przeciwkaszlowym, stosowaną głównie w leczeniu stanów zapalnych górnych dróg oddechowych oraz kaszlu różnego pochodzenia. Preparaty zawierające sulfogwajakol dostępne na polskim rynku różnią się dawkowaniem i składem, co wpływa na ich wskazania terapeutyczne. Przykładowo, Herbapect zawiera 87 mg sulfogwajakolu w 5 ml syropu wraz z wyciągiem z ziela tymianku (498 mg/5 ml) i nalewką z korzenia pierwiosnka (349 mg/5 ml), co czyni go odpowiednim w nieżytach górnych dróg oddechowych, suchym kaszlu oraz utrudnionym odkrztuszaniu. Apitussic (52 mg/5 ml) jest wskazany w stanach zapalnych i kaszlu, natomiast Apipulmol (260 mg/10 ml sulfogwajakolu i 12 mg/10 ml amonu chlorku) stosuje się w podobnych wskazaniach, z potencjalnym efektem synergistycznym wykrztuśnym. Thiocodin, zawierający 300 mg sulfogwajakolu i 15 mg kodeiny fosforanu półwodnego w 10 ml syropu lub tabletce, jest dedykowany do leczenia suchego, uporczywego kaszlu bez odkrztuszania.
amon chlorek, działanie wykrztuśne i przeciwkaszlowe, interakcja lekowa, kaszel, kodeina fosforan, lek przeciwkaszlowy, nalewka z korzenia pierwiosnka, nieżyt górnych dróg oddechowych, odkrztuszanie wydzieliny, schorzenie układu oddechowego, stan zapalny górnych dróg oddechowych, substancja wykrztuśna, suchy kaszel, sulfogwajakol, synergia lekowa, uporczywy kaszel, utrudnione odkrztuszanie, wyciąg z ziela tymianku, wydzielina oskrzelowa - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pierwiosnka lekarskiego – Wskazania do stosowania
Korzeń pierwiosnka lekarskiego (Primula veris L., radix) jest kluczowym składnikiem preparatu Herbapect, stosowanego w terapii schorzeń górnych dróg oddechowych, zwłaszcza w nieżytach i stanach zapalnych gardła, krtani oraz tchawicy. Nalewka z korzenia pierwiosnka w stężeniu 349 mg/5 ml działa wykrztuśnie i sekretolitycznie, zwiększając objętość wydzieliny oskrzelowej oraz zmniejszając jej lepkość, co ułatwia odkrztuszanie. Działanie to jest synergistycznie wzmacniane przez wyciąg z ziela tymianku (498 mg/5 ml) o właściwościach przeciwdrobnoustrojowych i rozkurczających oskrzela oraz sulfogwajakol (87 mg/5 ml) o działaniu przeciwkaszlowym i sekretolitycznym. Preparat jest szczególnie wskazany w leczeniu suchego, męczącego kaszlu, typowego dla początkowej fazy infekcji, gdzie saponiny zawarte w pierwiosnku indukują zwiększone wydzielanie śluzu, przekształcając kaszel nieproduktywny w produktywny, co sprzyja efektywnemu oczyszczeniu dróg oddechowych.
działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwkaszlowe, działanie sekretolityczne, działanie wykrztuśne, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel produktywny, korzeń pierwiosnka lekarskiego, mukowiscydoza, nieżyt górnych dróg oddechowych, odkrztuszanie wydzieliny, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozkurczenie oskrzeli, suchy kaszel, sulfogwajakol, transport rzęskowy, wydzielina oskrzelowa, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie tchawicy, ziele tymianku - Leksykon substancji czynnych
Sulfogwajakol – Właściwości farmakodynamiczne
Sulfogwajakol (gwajakolosulfonian potasowy) jest substancją wykrztuśną stosowaną w leczeniu schorzeń dróg oddechowych z zalegającą wydzieliną oskrzelową. Jego działanie farmakologiczne opiera się na metabolizmie do gwajakolu, który zmniejsza lepkość wydzieliny oraz neutralizuje jej nieprzyjemny smak i zapach. Mechanizm działania sulfogwajakolu obejmuje drażnienie błony śluzowej żołądka (działanie pośrednie) oraz oskrzeli (działanie bezpośrednie), co prowadzi do zwiększenia wydzielania gruczołów oskrzelowych i ułatwia odkrztuszanie. Dodatkowo wykazuje słabe działanie odkażające w obrębie dróg oddechowych. Modyfikacja cząsteczki poprzez wprowadzenie ugrupowania sulfonowego w formie soli potasowej zmniejsza drażniące działanie na przewód pokarmowy, co ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście tolerancji leku.
alkaloid opium, błona śluzowa oskrzeli, błona śluzowa żołądka, chlorek amonu, działanie centralne, działanie drażniące, działanie odkażające, działanie wykrztuśne, gruczoły oskrzelowe, gwajakolosulfonian potasowy, infekcja dróg oddechowych, klasyfikacja ATC, kwas sulfonowy, lek przeciwkaszlowy, lek wykrztuśny, odkrztuszanie wydzieliny, odruch kaszlowy, pierwiosnek lekarski, schorzenie dróg oddechowych, sulfogwajakol, upłynnianie wydzieliny, wydzielina oskrzelowa, zaleganie wydzieliny w oskrzelach, ziele tymianku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiocodin 15 mg + 300 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Thiocodin, zawierającego 15 mg kodeiny fosforanu półwodnego i 300 mg sulfogwajakolu na tabletkę, obejmowały 28-dniowe podawanie doustne na szczurach w dawkach od 14,7 mg/kg mc./dobę do 1680 mg/kg mc./dobę. W trakcie badania nie zaobserwowano istotnych zmian w zachowaniu ani aktywności ruchowej zwierząt, co wskazuje na brak wpływu na ośrodkowy układ nerwowy w dawkach terapeutycznych. Pojedyncze objawy kliniczne, takie jak wielomocz czy zaburzenia oddechowe, były niezależne od podawania leku i prawdopodobnie wynikały z indywidualnych cech zwierząt. Zmiany fizjologiczne i biochemiczne wystąpiły jedynie w grupach otrzymujących dawki 336 mg/kg mc./dobę i 1680 mg/kg mc./dobę. W najwyższej dawce zaobserwowano zmniejszenie masy ciała, zmiany masy narządów (wątroba, nerki, jądra), obniżenie liczby erytrocytów oraz zmiany biochemiczne, takie jak spadek albumin i wzrost potasu w surowicy. Dawka 336 mg/kg mc./dobę wiązała się jedynie z obniżeniem stężenia hemoglobiny, sugerując łagodny wpływ na układ krwiotwórczy. NOAEL ustalono na poziomie 67,2 mg/kg mc./dobę, a dawkę maksymalną na 336 mg/kg mc./dobę, co stanowi ponad 20-krotny margines bezpieczeństwa względem dawek stosowanych klinicznie u ludzi. Tym samym Thiocodin wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych.
albuminy, dawka maksymalna, dawka terapeutyczna, hemoglobina, kodeina fosforan półwodny, krwinki czerwone, margines bezpieczeństwa, narządy wewnętrzne, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potas we krwi, profil bezpieczeństwa leku, przepuklina pępkowa, sulfogwajakol, układ krwiotwórczy, wielomocz, zaburzenia układu oddechowego, zmniejszenie masy ciała - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apitussic 52 mg/5 ml
Lek Apitussic w formie syropu zawiera 52 mg sulfogwajakolu na 5 ml i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (3,21 g/5 ml), która może wywołać reakcje alergiczne. Nie powinien być stosowany u osób z aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy ze względu na ryzyko nasilenia dolegliwości, prawdopodobnie z powodu drażniącego działania sulfogwajakolu na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyka przedawkowania. W praktyce klinicznej lekarz powinien unikać przepisywania Apitussicu w przypadku uczulenia na składniki, aktywnej choroby wrzodowej, nietolerancji sacharozy oraz u dzieci <6 lat. W takich sytuacjach zaleca się wybór alternatywnych leków przeciwkaszlowych o innym mechanizmie działania, które nie będą pogarszać stanu pacjenta. W pediatrii należy stosować preparaty dedykowane dla najmłodszych, z odpowiednio dostosowanym składem i dawkowaniem, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii.
apitussic, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, działanie niepożądane, farmakoterapia, lek przeciwkaszlowy, nadwrażliwość, nietolerancja sacharozy, produkt leczniczy, przedawkowanie, reakcja alergiczna, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, sulfogwajakol - Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonu – Właściwości farmakokinetyczne
Chlorek amonu (Ammonii chloridum) jest aktywnym składnikiem syropu Apipulmol, występującym w stężeniu 90 mg/100 g syropu (12 mg w 10 ml). Po podaniu doustnym wykazuje wysoką biodostępność, szybko wchłaniając się z przewodu pokarmowego do krwioobiegu, co umożliwia szybkie działanie terapeutyczne. W organizmie chlorek amonu ulega dystrybucji i współdziała z sulfogwajakolem (2 g/100 g), który jest powoli hydrolizowany w jelitach do wolnego gwajakolu, wspierając efekt wykrztuśny preparatu.
biodostępność doustna, chlorek amonu, dystrybucja w organizmie, działanie synergistyczne, działanie terapeutyczne, działanie wykrztuśne, efektywność terapeutyczna, eliminacja z organizmu, gwajakol, hydroliza w jelitach, odruch wykrztuśny, postać farmaceutyczna, profil farmakokinetyczny, sulfogwajakol, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wydalanie przez drogi oddechowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Apipulmol (0,09 g + 2 g)/100 g
Apipulmol to syrop zawierający 2 g sulfogwajakolu oraz 90 mg amonu chlorku na 100 g preparatu, gdzie jedna dawka 10 ml dostarcza 260 mg sulfogwajakolu i 12 mg amonu chlorku. Lek jest wskazany w leczeniu stanów zapalnych górnych dróg oddechowych, takich jak zapalenie gardła, krtani, tchawicy i oskrzeli, oraz w terapii kaszlu produktywnego. Sulfogwajakol wykazuje działanie wykrztuśne i przeciwkaszlowe, zmniejszając lepkość wydzieliny oskrzelowej, natomiast chlorek amonu działa mukolitycznie, upłynniając wydzielinę i ułatwiając jej odkrztuszanie. Preparat jest szczególnie przydatny w usprawnianiu drenażu oskrzelowego w ostrych i przewlekłych stanach zapalnych.
chlorek amonu, drenaż oskrzelowy, działanie mukolityczne, działanie wykrztuśne, kaszel mokry, kaszel produktywny, odkrztuszanie wydzieliny, stan zapalny górnych dróg oddechowych, sulfogwajakol, upłynnianie wydzieliny, właściwości mukolityczne, właściwości wykrztuśne, wydzielina oskrzelowa, wydzielina w drogach oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie tchawicy - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pierwiosnka lekarskiego – Przedawkowanie
Korzeń pierwiosnka lekarskiego (Primula veris L., radix) jest składnikiem nalewki w produkcie leczniczym Herbapect, występującym w dawce 349 mg na 5 ml syropu (ekstrakt 1:5, rozpuszczalnik: etanol 70% V/V). Do tej pory nie opisano szczegółowych objawów przedawkowania tej substancji ani dawek toksycznych czy śmiertelnych. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się postępowanie objawowe, ukierunkowane na łagodzenie symptomów, bez specyficznej terapii przeciwdziałającej działaniu pierwiosnka. Należy jednak pamiętać, że Herbapect zawiera także wyciąg z ziela tymianku (498 mg/5 ml) oraz sulfogwajakol (87 mg/5 ml), których nadmierne spożycie może wywołać działania niepożądane.
- Leksykon substancji czynnych
Ziele tymianku – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ziele tymianku (Thymus vulgaris L./Thymus zygis L., herba) jest powszechnie stosowane w lekach o działaniu wykrztuśnym i łagodzącym kaszel. Analiza charakterystyk produktów leczniczych wskazuje, że sam wyciąg z ziela tymianku prawdopodobnie nie wpływa negatywnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co potwierdza brak składników wywołujących senność w preparatach takich jak Bronchostop (59,5 mg wyciągu suchego). Jednakże większość preparatów nie była poddana dedykowanym badaniom klinicznym w tym zakresie. Istotnym czynnikiem ryzyka jest obecność etanolu, zwłaszcza w preparatach płynnych, gdzie jego zawartość może sięgać od 6,4-9,0% (np. Herbapect – 356,85 mg etanolu w 5 ml) do 57-70% (Pectosol, Gastrovit TraviComplex). Wysoka zawartość etanolu może wpływać na ocenę sytuacji i szybkość reakcji, a także powodować wykrywalność alkoholu w wydychanym powietrzu, co ma znaczenie prawne podczas kontroli drogowej.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie sedatywne, działanie wykrztuśne, interakcje lekowe, jeżówka purpurowa, koncentrat do sporządzania roztworu, korzeń mydlnicy, korzeń pierwiosnka, kuracja, łagodzenie kaszlu, liść babki lancetowatej, liść mięty pieprzowej, liść szałwii, nalewka z pierwiosnka, olejek tymiankowy, owoc róży, porost islandzki, sulfogwajakol, Thymus vulgaris, tymol, wyciąg płynny, wyciąg złożony, zdolności psychomotoryczne, ziele grindelii, ziele hyzopu, ziele tymianku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiocodin (15 mg + 300 mg)/10 ml
Produkt leczniczy Thiocodin, zawierający 15 mg kodeiny fosforanu półwodnego oraz 300 mg sulfogwajakolu w 10 ml syropu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w kompleksowych badaniach przedklinicznych. W badaniach toksykologicznych, w tym po wielokrotnym podaniu, nie stwierdzono istotnych klinicznie działań niepożądanych ani toksyczności, a także brakuje dowodów na działanie genotoksyczne czy kancerogenne substancji czynnych. Ponadto, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, przebieg ciąży oraz rozwój potomstwa u zwierząt laboratoryjnych, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku w populacji pacjentów. W 28-dniowych badaniach na szczurach ustalono wartość NOAEL na poziomie 67,2 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi, a maksymalna dawka badana wyniosła 336 mg/kg mc., czyli ponad 20-krotność dawki klinicznej. Tak szeroki margines bezpieczeństwa potwierdza niskie ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu Thiocodinu. Zgromadzone dane przedkliniczne uzasadniają racjonalne i bezpieczne stosowanie produktu w praktyce klinicznej, pod warunkiem przestrzegania zalecanych dawek oraz standardowych środków ostrożności.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka lecznicza, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja reprodukcyjna, kodeina fosforan półwodny, margines terapeutyczny, NOAEL, płodność, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, sulfogwajakol, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Herbapect (498 mg + 348 mg + 87 mg)/5 ml
Syrop Herbapect zawiera (498 mg + 349 mg + 87 mg)/5 ml wyciąg płynny z ziela tymianku, nalewkę z korzenia pierwiosnka lekarskiego oraz sulfogwajakol. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym na rośliny z rodzin Lamiaceae i Primulaceae. Szczególnie niezalecany jest u chorych z astmą oskrzelową ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli i nasilenia objawów obturacji. U dzieci z historią ostrego zapalenia krtani (krup) stosowanie syropu może prowadzić do zaostrzenia obrzęku błony śluzowej krtani i poważnych zaburzeń oddychania, dlatego jest przeciwwskazane.
astma oskrzelowa, choroba wątroby, duszność, epilepsja, krup, nadreaktywność dróg oddechowych, nadwrażliwość na składniki leku, nawracające zapalenie krtani, nietolerancja fruktozy, obrzęk błony śluzowej krtani, obrzęk krtani, obturacja dróg oddechowych, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, sulfogwajakol, świszczący oddech, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z tymianku, zapalenie krtani - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Herbapect (498 mg + 348 mg + 87 mg)/5 ml
Herbapect to złożony syrop leczniczy zawierający w 5 ml: 498 mg wyciągu płynnego z ziela tymianku (Thymus vulgaris L.), 349 mg nalewki z korzenia pierwiosnka lekarskiego (Primula veris L.) oraz 87 mg sulfogwajakolu (Sulfogaiacolum). Preparat jest wskazany w leczeniu nieżytów górnych dróg oddechowych, szczególnie w przypadku suchego, męczącego kaszlu oraz utrudnionego odkrztuszania gęstej, lepkiej wydzieliny oskrzelowej. Składniki aktywne wykazują działanie przeciwdrobnoustrojowe, sekretolityczne, wykrztuśne oraz słabe przeciwkaszlowe, co pozwala na łagodzenie objawów zapalenia błony śluzowej nosa, gardła, krtani i tchawicy oraz ułatwia ewakuację wydzieliny, zmniejszając ryzyko powikłań. Syrop zawiera również etanol (6,4-9,0% V/V, co odpowiada 356,85 mg w 5 ml) oraz sorbitol ciekły (5291,25 mg w 5 ml, tj. 3504,924 mg czystego sorbitolu), co należy uwzględnić u pacjentów z przeciwwskazaniami do tych substancji.
działanie mukolityczne, działanie przeciwkaszlowe, działanie sekretolityczne, infekcja wirusowa dróg oddechowych, infekcja wirusowa i bakteryjna, kaszel nieproduktywny, korzeń pierwiosnka, nieżyt górnych dróg oddechowych, podrażnienie błony śluzowej, przewlekły stan zapalny dróg oddechowych, ropna wydzielina, suchy kaszel, sulfogwajakol, terapia przyczynowa, trudność z odkrztuszaniem, utrudnione odkrztuszanie, właściwości przeciwdrobnoustrojowe, wyciąg z tymianku, wydzielina oskrzelowa, zapalenie błony śluzowej, zapalenie oskrzeli - Leksykon leków
Przedawkowanie – Thiocodin (15 mg + 300 mg)/10 ml
Przedawkowanie syropu Thiocodin (15 mg kodeiny fosforanu półwodnego + 300 mg sulfogwajakolu na 10 ml) prowadzi do wieloukładowych objawów toksycznych, głównie związanych z działaniem kodeiny na ośrodkowy układ nerwowy i układ oddechowy. Klinicznie obserwuje się nudności, wymioty, drażliwość, sedację, senność, a w ciężkich przypadkach utratę świadomości i drgawki. Ze strony układu oddechowego występuje zahamowanie ośrodka oddechowego, sinica, spłycenie oddechu, a nawet bezdech. Układ krążenia reaguje bradykardią, niedociśnieniem tętniczym, zapaścią krążeniową i zatrzymaniem akcji serca. Dodatkowo mogą pojawić się objawy takie jak zmniejszenie napięcia mięśniowego, zimna i wilgotna skóra oraz zwężenie źrenic (mioza), charakterystyczne dla przedawkowania opioidów.
antagonista receptorów opioidowych, bezdech, bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, drażliwość, drgawki, intubacja, kodeina fosforanu półwodnego, mioza, nalokson, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, nudności, obniżone napięcie mięśniowe, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, sedacja, senność, sinica, spłycenie oddechu, sulfogwajakol, tlenoterapia, układ oddechowy, utrata świadomości, wentylacja mechaniczna, wymioty, zapaść krążeniowa, zatrzymanie czynności serca, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apitussic 52 mg/5 ml
Produkt leczniczy Apitussic zawiera sulfogwajakol (gwajakolosulfonian potasowy) w stężeniu 52 mg/5 ml syropu, wykazujący działanie wykrztuśne poprzez zmniejszenie lepkości wydzieliny oskrzelowej. Mechanizm działania polega na rozkładzie sulfogwajakolu do gwajakolu, który modyfikuje właściwości reologiczne śluzu, ułatwiając jego usuwanie z dróg oddechowych i wspomagając naturalne mechanizmy oczyszczania oskrzeli. Dodatkowo, substancja czynna neutralizuje nieprzyjemny smak i zapach wydzieliny, co poprawia komfort pacjenta podczas odkrztuszania. Sulfogwajakol wykazuje także słabe działanie antyseptyczne, ograniczając wzrost patogennych drobnoustrojów w wydzielinie oskrzelowej.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, drogi oddechowe, drzewo oskrzelowe, działanie antyseptyczne, działanie odkażające, działanie wykrztuśne, efekt mukolityczny, gwajakol, gwajakolosulfonian potasowy, infekcja dróg oddechowych, lepkość wydzieliny oskrzelowej, mechanizm działania farmakologicznego, oczyszczanie oskrzeli, patogenny drobnoustrój, śluz oskrzelowy, sól potasowa, sulfogwajakol, układ oddechowy, układ pokarmowy, wydzielina oskrzelowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Herbapect (498 mg + 348 mg + 87 mg)/5 ml
Produkt leczniczy Herbapect w postaci syropu zawiera w 5 ml: 498 mg wyciągu płynnego z ziela tymianku, 349 mg nalewki z korzenia pierwiosnka lekarskiego, 87 mg sulfogwajakolu oraz 6,4-9,0% (V/V) etanolu, co odpowiada 356,85 mg etanolu. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, nie zaleca się podawania tego leku w całym okresie ciąży. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne ryzyko związane z obecnością etanolu oraz składników roślinnych, których wpływ na rozwijający się płód nie został dostatecznie zbadany. Podobnie, stosowanie u kobiet karmiących piersią nie jest rekomendowane z powodu braku danych potwierdzających bezpieczeństwo, a także możliwości przenikania składników aktywnych do mleka matki.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Herbapect (498 mg + 348 mg + 87 mg)/5 ml
Produkt leczniczy Herbapect w postaci syropu zawiera trzy substancje czynne: wyciąg płynny z ziela tymianku (498 mg/5 ml), nalewkę z korzenia pierwiosnka lekarskiego (349 mg/5 ml) oraz sulfogwajakol (87 mg/5 ml). Dodatkowo syrop zawiera etanol w stężeniu 6,4-9,0% V/V (co odpowiada 356,85 mg/5 ml) oraz sorbitol ciekły (5291,25 mg/5 ml, tj. 3504,924 mg czystego sorbitolu). W dokumentacji produktu brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym informacji o toksyczności, genotoksyczności, potencjale kancerogennym oraz wpływie na rozrodczość i rozwój, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie ryzyka farmakoterapii tym preparatem.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba nerek, choroba wątroby, dawkowanie leku, doświadczenie kliniczne, etanol, genotoksyczność, korzeń pierwiosnka lekarskiego, nalewka z pierwiosnka, ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego, ostrzeżenie medyczne, populacja wrażliwa, potencjał kancerogenny, przeciwwskazanie, sposób podawania leku, środek ostrożności, substancja czynna, substancja pomocnicza, sulfogwajakol, toksyczność, wpływ na rozrodczość, wyciąg z tymianku, ziele tymianku - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Apitussic 52 mg/5 ml
Sulfogwajakol, substancja czynna leku Apitussic (52 mg/5 ml, syrop), charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który warunkuje jego działanie wykrztuśne. Po podaniu doustnym dochodzi do powolnego rozkładu sulfogwajakolu w jelitach, co prowadzi do stopniowego uwalniania wolnego gwajakolu. Następnie gwajakol jest absorbowany przez błonę śluzową jelit do krążenia ogólnego, skąd jest transportowany do dróg oddechowych. Wydzielanie gwajakolu przez błonę śluzową oskrzeli umożliwia bezpośredni kontakt z tkanką docelową, co jest kluczowe dla jego działania terapeutycznego.
apitussic, błona śluzowa jelit, błona śluzowa oskrzeli, drogi oddechowe, dystrybucja leku, działanie terapeutyczne, działanie terapeutyczne leku, efekt wykrztuśny, gwajakol, krążenie ogólne, mechanizm działania leku, odruch wykrztuśny, rozkład leku, substancja czynna, sulfogwajakol, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie przez drogi oddechowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Thiocodin (15 mg + 300 mg)/10 ml
Thiocodin to syrop przeciwkaszlowy i wykrztuśny o stężeniu 15 mg kodeiny fosforanu półwodnego oraz 300 mg sulfogwajakolu na 10 ml, klasyfikowany pod kodem ATC R05FB02. Lek łączy ośrodkowe działanie przeciwkaszlowe kodeiny, która hamuje odruch kaszlowy w ośrodkowym układzie nerwowym, z miejscowym działaniem wykrztuśnym sulfogwajakolu, który poprzez drażnienie błony śluzowej żołądka i oskrzeli stymuluje wydzielanie śluzu, ułatwiając upłynnianie i usuwanie wydzieliny z dróg oddechowych. Takie połączenie zapewnia kompleksową terapię kaszlu, zwłaszcza w przypadkach nasilonego, męczącego kaszlu z zalegającą, gęstą wydzieliną.
alkaloid opium, benzoesan sodu, błona śluzowa oskrzeli, błona śluzowa żołądka, drogi oddechowe, działanie przeciwkaszlowe, działanie wykrztuśne, gruczoły oskrzelowe, kodeina fosforan, kontrola kaszlu, leczenie kaszlu, lek przeciwkaszlowy i wykrztuśny, napad kaszlu, odkrztuszanie wydzieliny, odruch kaszlowy, ośrodkowy układ nerwowy, parahydroksybenzoesan, pochodna morfiny, sulfogwajakol, wydzielina dróg oddechowych, zalegająca wydzielina, zaleganie wydzieliny - Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonu – Przeciwwskazania stosowania
Chlorek amonu (Ammonii chloridum) w stężeniu 90 mg/100 g syropu (12 mg/10 ml) jest składnikiem preparatu Apipulmol, stosowanego w leczeniu schorzeń dróg oddechowych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są: nadwrażliwość na chlorek amonu, sulfogwajakol, produkty pszczele (w tym ziołomiód sosnowy) oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów pediatrycznych, niezależnie od wieku. W trakcie kwalifikacji do terapii należy szczegółowo zbadać wywiad alergologiczny oraz wiek pacjenta.
alkoholizm, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek amonu, choroba OUN, choroba wątroby, ciąża, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, padaczka, populacja pediatryczna, przeciwwskazanie względne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, schorzenia dróg oddechowych, substancja pomocnicza, sulfogwajakol, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ziołomiód sosnowy - Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonu – Dawkowanie i sposób podawania
Chlorek amonu, stosowany jako składnik wykrztuśny w preparacie Apipulmol, występuje w stężeniu 90 mg/100 g syropu, co odpowiada 12 mg chlorku amonu w 10 ml syropu. Zalecane dawkowanie dla pacjentów dorosłych to 10 ml syropu podawane 3-4 razy na dobę, co daje dzienną dawkę 36-48 mg chlorku amonu. Preparat należy podawać doustnie, najlepiej z niewielką ilością ciepłego płynu, co może poprawić absorpcję i zmniejszyć dyskomfort smakowy. W trakcie wywiadu lekarskiego należy uwzględnić wiek pacjenta, funkcję nerek i wątroby oraz stosowanie innych leków wykrztuśnych lub przeciwkaszlowych, a także ewentualną nietolerancję składników pomocniczych preparatu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Herbapect (498 mg + 348 mg + 87 mg)/5 ml
Herbapect, syrop zawierający wyciąg płynny z ziela tymianku (498 mg/5 ml), nalewkę z korzenia pierwiosnka lekarskiego (349 mg/5 ml) oraz sulfogwajakol (87 mg/5 ml), może wywoływać poważne działania niepożądane, w tym rzadkie reakcje alergiczne takie jak wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk naczyniowo-ruchowy (obrzęk Quinckego). Objawy te stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, u pacjentów stosujących Herbapect mogą wystąpić dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, o nieznanej częstości występowania. Syrop zawiera również 6,4-9,0% (V/V) etanolu, co odpowiada 356,85 mg etanolu na 5 ml, oraz 5291,25 mg sorbitolu ciekłego (E 420), co odpowiada 3504,924 mg czystego sorbitolu na 5 ml, co może wpływać na profil bezpieczeństwa preparatu.
ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, farmakoterapia, korzeń pierwiosnka lekarskiego, niepożądane działanie produktu leczniczego, nudności, obrzęk błony śluzowej, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczyniowo-ruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk skóry, obturacja dróg oddechowych, pokrzywka, reakcja alergiczna, spadek ciśnienia tętniczego, sulfogwajakol, świąd, treść żołądkowa, trudność w oddychaniu, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z tymianku, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit