płyn infuzyjny
Płyn infuzyjny to sterylny roztwór stosowany w terapii dożylnej w celu dostarczenia organizmowi pacjenta płynów, elektrolitów, substancji odżywczych lub leków. Płyny infuzyjne są niezbędnym elementem leczenia szpitalnego, szczególnie w przypadkach odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych, żywienia pozajelitowego czy terapii farmakologicznej.
Podstawowe rodzaje płynów infuzyjnych obejmują roztwory krystaloidów (np. 0,9% NaCl, płyn Ringera, roztwory glukozy) oraz koloidy (np. roztwory albumin, hydroksyetyloskrobi). Wybór odpowiedniego płynu infuzyjnego zależy od stanu klinicznego pacjenta, zaburzeń, które wymagają korekcji, oraz ewentualnych przeciwwskazań.
Prawidłowe stosowanie płynów infuzyjnych wymaga dokładnego monitorowania pacjenta, w tym parametrów życiowych, bilansu płynów oraz stanu metabolicznego. Nieodpowiednia terapia płynowa może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przewodnienie, obrzęk płuc, zaburzenia elektrolitowe czy kwasica metaboliczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Teicopix 200 mg
Teicopix to antybiotyk glikopeptydowy zawierający teikoplaninę w dawkach 200 mg (≥ 200 000 j.m.) oraz 400 mg (≥ 400 000 j.m.), dostępny w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu. Każda fiolka zawiera 9,45 mg sodu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Po rozpuszczeniu w 3,2 mL wody do wstrzykiwań uzyskuje się 3,0 mL roztworu o stężeniu teikoplaniny odpowiednio 66,7 mg/mL lub 133,3 mg/mL, o pH 7,2-7,8 i izotonicznym charakterze. Roztwór może być podawany dożylnie (wstrzyknięcie lub infuzja), doustnie lub jako roztwór do wstrzykiwań, z możliwością rozcieńczenia w standardowych płynach infuzyjnych, takich jak 0,9% NaCl, roztwór Ringera, Hartmanna, 5% glukozy oraz roztwory do dializy otrzewnowej. Należy unikać mieszania teikoplaniny z aminoglikozydami i innymi lekami poza wymienionymi płynami infuzyjnymi.
aminoglikozyd, antybiotyk glikopeptydowy, chlorek sodu, dializa otrzewnowa, infuzja, izotoniczność osocza, liofilizacja, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, podanie parenteralne, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór doustny, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, roztwór sodu chlorku, stabilność leku, teikoplanina, terapia skojarzona, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Candepres 16 mg
Przedawkowanie kandesartanu cyleksetylu, substancji czynnej leku Candepres, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie manifestujących się jako jawne niedociśnienie tętnicze oraz zawroty głowy, będące konsekwencją gwałtownego spadku ciśnienia krwi. Objawy te wynikają z nadmiernej blokady receptorów angiotensyny II, co skutkuje obniżeniem oporu naczyniowego i hipoperfuzją narządową. W literaturze opisano przypadki przedawkowania sięgające nawet 672 mg, co stanowi ponad 20-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej 32 mg, z powrotem do zdrowia bez trwałych powikłań. Mimo to, ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń hemodynamicznych, konieczne jest intensywne monitorowanie pacjenta i szybka interwencja medyczna.
akcja serca, antagonista receptora angiotensyny II, hipoperfuzja mózgowa, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, izotoniczny roztwór chlorku sodu, kandesartan cyleksetyl, lek sympatykomimetyczny, łożysko naczyniowe, mechanizm kompensacyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia krwi, omdlenie, parametry hemodynamiczne, perfuzja OUN, płyn infuzyjny, pozycja leżąca na plecach, rzut serca, tachykardia odruchowa, technika dializacyjna, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Sodu mleczan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Sodu mleczan, stosowany jako substancja aktywna w roztworach do dializy otrzewnowej (np. Balance 1,5%/2,3%/4,25% z glukozą i wapniem 1,25/1,75 mmol/l) oraz w płynach infuzyjnych (np. Płyn Ringera z mleczanami Fresenius, Ringer Lactate), zasadniczo nie wykazuje bezpośredniego, istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Charakterystyki produktów leczniczych (ChPL) wskazują, że produkty z linii Balance nie wpływają lub wywierają nieistotny wpływ na tę zdolność. Natomiast produkty z linii Physioneal (35/40 Clear-Flex) mogą powodować działania niepożądane u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD), które potencjalnie ograniczają zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W przypadku płynów infuzyjnych zawierających sodu mleczan brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, co wymaga zachowania ostrożności i indywidualnej oceny pacjenta.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Diflucan 2 mg/ml
Diflucan w postaci roztworu do infuzji zawiera flukonazol w stężeniu 2 mg/ml, dostępny w fiolkach o objętościach 25 ml (50 mg), 50 ml (100 mg), 100 ml (200 mg) oraz 200 ml (400 mg) oraz w workach PVC o objętościach 100 ml i 200 ml. Substancją pomocniczą jest chlorek sodu w ilości 9 mg/ml (0,154 mmol Na+/ml), zapewniający izotoniczność roztworu. Preparat ma postać przezroczystego, bezbarwnego roztworu, przeznaczonego do podawania dożylnego w formie infuzji. Roztwór jest dostępny w fiolkach ze szkła typu I oraz w workach PVC, z określonymi warunkami przechowywania: fiolki do 5 lat bez zamrażania, worki PVC do 12 miesięcy w temperaturze poniżej 30°C, również bez zamrażania.
chlorek potasu, chlorek sodu, dostęp dożylny, flukonazol, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, podanie dożylne, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, substancja izotonizująca, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hytrin 2 mg
Przedawkowanie terazosyny, substancji czynnej leku Hytrin, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, przede wszystkim ciężkiego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować upośledzeniem perfuzji narządowej, zwłaszcza mózgu, serca i nerek. Objawy kliniczne obejmują zawroty głowy, omdlenia, tachykardię odruchową oraz zaburzenia świadomości. Terazosyna, jako selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, powoduje rozkurcz naczyń obwodowych, co w przypadku przedawkowania skutkuje gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego. Warto podkreślić, że lek charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, co ogranicza skuteczność dializy jako metody eliminacji substancji z organizmu.
antagonista receptorów α1-adrenergicznych, białko osocza, chlorowodorek terazosyny, dializa, EKG, funkcja nerek, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niedokrwienie nerek, niewydolność krążeniowa, omdlenie, parametr hemodynamiczny, perfuzja narządowa, płyn infuzyjny, powrót żylny, rozkurcz naczyń, tachykardia, terazosyna, układ krążenia, wazopresor, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biofuroksym 250 mg
Biofuroksym to antybiotyk cefalosporynowy II generacji, zawierający cefuroksym sodowy, dostępny w dawkach 250 mg, 500 mg oraz 750 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Zawartość sodu w fiolkach wynosi odpowiednio 14 mg, 28 mg i 42 mg. Lek przeznaczony jest do podania parenteralnego – domięśniowego lub dożylnego (wstrzyknięcie lub infuzja), a stężenie cefuroksymu w roztworze zależy od dawki i drogi podania (np. 216 mg/ml dla domięśniowego i 116 mg/ml dla dożylnego podania). Roztwór należy przygotować bezpośrednio przed podaniem, z zachowaniem zasad aseptyki i odpowiedniego doboru igły (max 0,8 mm średnicy). Po rozpuszczeniu roztwór jest stabilny do 24 godzin w temperaturze 2–8°C, a zmiana zabarwienia nie wpływa na skuteczność terapeutyczną.
aminoglikozyd, antybiotyk cefalosporynowy, cefuroksym, chlorek potasu, chlorowodorek lidokainy, fosforan hydrokortyzonu, infuzja dożylna, mleczanowy roztwór Ringera, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie parenteralne, przesuw fazowy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, sól sodowa, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ropimol 10 mg/ml
Przedawkowanie ropiwakainy chlorowodorku może prowadzić do ciężkiej toksyczności ogólnoustrojowej, manifestującej się przede wszystkim zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu sercowo-naczyniowego. Objawy takie jak drgawki, depresja OUN, niedociśnienie, bradykardia, zapaść sercowo-naczyniowa oraz zatrzymanie krążenia mogą pojawić się natychmiast po donaczyniowym podaniu leku (w ciągu kilku sekund do minut) lub z opóźnieniem do 1-2 godzin przy przedawkowaniu związanym z miejscem podania. Dodatkowo obserwuje się depresję oddechową i kwasicę metaboliczną wtórną do niewydolności oddechowej i/lub krążeniowej. Warto podkreślić konieczność długotrwałej obserwacji pacjenta ze względu na opóźnione wystąpienie objawów toksyczności przy podaniu miejscowym.
bradykardia, depresja oddechowa, depresja OUN, drgawki, kwasica, lek miejscowo znieczulający, lek obkurczający naczynia, lek przeciwdrgawkowy, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent pediatryczny, płyn infuzyjny, podanie donaczyniowe, postępowanie resuscytacyjne, ropiwakaina chlorowodorek, równowaga kwasowo-zasadowa, środek inotropowy, stężenie osoczowe ropiwakainy, toksyczność ogólnoustrojowa, układ sercowo-naczyniowy, utlenowanie krwi, wentylacja mechaniczna, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrucie lekami, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imipenem/Cilastatin Kabi 500 mg + 500 mg
Przedawkowanie leku Imipenem/Cilastatin Kabi (500 mg + 500 mg) może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, w tym drgawek, stanów dezorientacji, drżenia mięśniowego, nudności, wymiotów, hipotensji oraz bradykardii. Objawy neurologiczne, zwłaszcza drgawki, stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Monitorowanie pacjentów powinno obejmować ocenę funkcji neurologicznych, parametrów hemodynamicznych (ciśnienie tętnicze, akcja serca) oraz równowagi wodno-elektrolitowej. Warto podkreślić, że w skład produktu wchodzi 500 mg imipenemu, 500 mg cylastatyny oraz około 1,6 mEq sodu (około 37,5 mg wodorowęglanu sodu), co może wpływać na przebieg zatrucia i leczenie.
atropina, benzodiazepina, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dezorientacja, drgawka, drżenie, funkcja życiowa, hemodializa, hipotensja, imipenem-cylastatyna, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, napad drgawkowy, nudność, obniżone ciśnienie tętnicze, parametr hemodynamiczny, parestezja, płyn infuzyjny, równowaga wodno-elektrolitowa, stymulacja serca, wodorowęglan sodu, wymioty, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
żyto zwyczajne – Przedawkowanie
Żyto zwyczajne (Secale cereale) jest istotnym alergenem w preparatach immunoterapeutycznych takich jak Catalet T (stężenia 3 – 2500 JS, 4 – 10000 JS), Perosall T13 (stężenie 4 – 5000 JS) oraz Pollinex+Rye (4000 SU/ml). Przedawkowanie tych preparatów może wynikać z nieprzestrzegania protokołów dawkowania, w tym zbyt krótkich odstępów między dawkami, podania zbyt wysokiej dawki lub błędnej drogi podania (donaczyniowo lub domięśniowo zamiast podskórnie). Objawy przedawkowania obejmują reakcje miejscowe (rumień, obrzęk, świąd, ból, pieczenie), objawy ogólne łagodne (świąd uogólniony, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, nieżyt nosa), umiarkowane (duszność, skurcz oskrzeli, nudności, wymioty) oraz ciężkie (spadek ciśnienia, zaburzenia rytmu serca, utrata przytomności), a w skrajnych przypadkach wstrząs anafilaktyczny z zagrożeniem życia.
adrenalina, alergen pyłku traw, bradykardia, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia swoista, lek przeciwhistaminowy, nieżyt nosa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, płyn infuzyjny, podanie donaczyniowe, pokrzywka, preparat alergoidowy, protokół podawania leku, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, rumień, Secale cereale, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zawrót głowy, żyto zwyczajne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bespres 80 mg
Przedawkowanie walsartanu, substancji czynnej leku Bespres (80 mg), prowadzi do istotnego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować zaburzeniami świadomości, zawrotami głowy, upadkami oraz wstrząsem hipowolemicznym. Mechanizm toksyczny opiera się na nadmiernej blokadzie receptorów angiotensyny II typu 1 (AT₁), co powoduje gwałtowny spadek ciśnienia krwi i niedostateczne ukrwienie narządów, zwłaszcza mózgu i układu krążenia. Objawy kliniczne obejmują senność, dezorientację, utratę przytomności, a w najcięższych przypadkach wstrząs wymagający natychmiastowej interwencji. Warto podkreślić, że hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji walsartanu z organizmu, co ma kluczowe znaczenie dla strategii terapeutycznej.
Bespres, ciśnienie tętnicze krwi, hemodializa, koloid, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, objętość wewnątrznaczyniowa, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność krążenia, parametr hemodynamiczny, płyn infuzyjny, pozycja przeciwwstrząsowa, receptor angiotensyny II typu 1, roztwór krystaloidowy, substancja czynna, układ przedsionkowy, ukrwienie mózgu, walsartan, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius zawiera 10 mg propofolu na ml emulsji i jest dostępny w ampułko-strzykawkach o pojemnościach 10 ml (100 mg), 20 ml (200 mg) oraz 50 ml (500 mg). Przedawkowanie propofolu stanowi poważne zagrożenie, prowadząc do depresji oddechowej i sercowo-naczyniowej, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Objawy obejmują zmniejszenie częstości i głębokości oddechów, bezdech, hipoksemię, hipotensję, bradykardię, zapaść krążeniową, głęboką sedację oraz zaburzenia neurologiczne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, depresja układu sercowo-naczyniowego, elektrokardiogram, fenylefryna, hipoksemia, hipotensja, lek wazopresyjny, noradrenalina, płyn infuzyjny, pozycja Trendelenburga, propofol, saturacja krwi, sedacja, sztuczna wentylacja, zaburzenie neurologiczne, zapaść krążeniowa - Leksykon substancji czynnych
Mietlica pospolita – Przedawkowanie
Produkt Pollinex+Rye zawiera alergoidy pyłku 13 traw, w tym mietlicy pospolitej (Agrostis tenuis), przekształcone aldehydem glutarowym i zaadsorbowane na L-tyrozynie, stosowany w immunoterapii alergenowej. Przedawkowanie może wystąpić w wyniku nieprzestrzegania schematu dawkowania, podania nieprawidłowej dawki (np. 600 SU/ml, 1600 SU/ml lub 4000 SU/ml) lub błędnej drogi podania (donaczyniowo lub domięśniowo zamiast podskórnie). Objawy przedawkowania obejmują nasilone reakcje miejscowe (obrzęk, zaczerwienienie, świąd, ból), reakcje ogólnoustrojowe (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, spadek ciśnienia tętniczego), reakcje anafilaktyczne (wstrząs, ostra niewydolność oddechowa, zapaść sercowo-naczyniowa) oraz reakcje opóźnione przypominające chorobę posurowiczą.
adrenalina, aldehyd glutarowy, alergoidy pyłku traw, choroba posurowicza, immunoterapia alergenowa, kortykosteroid, L-tyrozyna, lek przeciwhistaminowy, mietlica pospolita, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność oddechowa, płyn infuzyjny, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, zapaść sercowo-naczyniowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Polhumin MIX-5 100 j.m./ml
Polhumin Mix-5 to dwufazowa insulina ludzka biosyntetyczna, zawierająca 100 j.m./ml insuliny w proporcji 50% insuliny rozpuszczalnej i 50% insuliny izofanowej. Preparat występuje w postaci białej zawiesiny o pH 6,9-7,8, dostępnej w wkładach po 3 ml (300 j.m. insuliny). Zawiera substancje pomocnicze takie jak protamina (ok. 0,19 mg/ml), disodu fosforan dwunastowodny (2,0 mg/ml), fenol (0,7 mg/ml), metakrezol (1,5 mg/ml), glicerol (16 mg/ml) oraz chlorek cynku. Wkłady są wykonane ze szkła neutralnego, zawierają dwie kulki szklane ułatwiające mieszanie i są przeznaczone do wielokrotnego użytku do wyczerpania zawartości.
chlorek cynku, Escherichia coli, fosforan disodu dwunastowodny, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina ludzka, insulina ludzka dwufazowa, insulina rozpuszczalna, jednostka międzynarodowa, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, quantum satis, rekombinacja DNA, siarczan protaminy, substancja pomocnicza, wkład insulinowy, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Działania niepożądane – Natrium chloratum 0,9% Fresenius 9 mg/ml
Roztwór do infuzji Natrium Chloratum 0,9% Fresenius (9 mg/ml) jest powszechnie stosowanym płynem infuzyjnym o osmolarności 308 mOsmol/l i pH 4,5–7,0. Niewłaściwe podanie, zwłaszcza w nadmiernej objętości, może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak hipernatremia (>145 mmol/l), hiperchloremia (>110 mmol/l) oraz kwasica hiperchloremiczna, które manifestują się zaburzeniami neurologicznymi, metabolicznymi i kwasowo-zasadowymi. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu krążenia, u których może dojść do dekompensacji niewydolności serca, obrzęku płuc oraz nasilenia objawów niewydolności serca. W miejscu podania mogą wystąpić podrażnienie żyły oraz zakrzepowe zapalenie żyły, co wymaga monitorowania stanu naczyń obwodowych.
dekompensacja niewydolności serca, duszność, hiperchloremia, hipernatremia, hipoksemia, kwasica, kwasica hiperchloremiczna, nadmierne nawodnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, osmolarność, płyn infuzyjny, podrażnienie żyły, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciążenie objętościowe, retencja płynów, roztwór chlorku sodu, rzężenie, sinica, splątanie, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zakrzepowe zapalenie żyły - Leksykon substancji czynnych
Kanrenoinian potasu – Przedawkowanie
Kanrenoinian potasu, substancja czynna m.in. w Aldactone 20 mg/ml roztworze do wstrzykiwań, w przypadku przedawkowania wywołuje głównie objawy neurologiczne (senność, zaburzenia świadomości) oraz poważne zaburzenia elektrolitowe, przede wszystkim hiperkaliemię i hiponatremię. Hiperkaliemia z poziomem potasu >6,5 mmol/l stanowi zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji, a przy stężeniu >8 mmol/l wskazana jest dializoterapia. Hiponatremia wymaga natomiast korekty sodu oraz ograniczenia podaży wody w przypadku przewodnienia. Brak swoistej odtrutki dla kanrenoinianu potasu podkreśla konieczność szybkiego i kompleksowego leczenia objawowego oraz ścisłego monitorowania pacjenta.
Aldactone, Calcium Resonium, dializa otrzewnowa, diureza osmotyczna, funkcja nerek, glukonian wapnia, glukoza z insuliną, hemodializa, hiperkaliemia, hiponatremia, kanrenoinian potasu, kreatynina, kwasica, mannitol, objawy neurologiczne, oliguria, płyn infuzyjny, Resonium A, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór NaCl, wodorowęglan sodu, wymienniki kationowe, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Primene 10% –
PRIMENE 10% to specjalistyczny roztwór do infuzji zawierający 100 g/l aminokwasów, z całkowitą zawartością azotu 15 g/l, opracowany z myślą o specyficznych potrzebach żywieniowych dzieci w żywieniu pozajelitowym. Preparat charakteryzuje się kompleksowym profilem aminokwasowym, uwzględniającym zarówno aminokwasy niezbędne (47,5% całkowitej zawartości), jak i półniezbędne, takie jak tauryna (0,060 g/100 ml) oraz obniżoną zawartość metioniny (0,240 g/100 ml), fenyloalaniny (0,420 g/100 ml) i proliny (0,300 g/100 ml), co odpowiada niedojrzałości enzymatycznej u niemowląt. Aminokwasy o łańcuchach rozgałęzionych (izoleucyna 0,670 g/100 ml, leucyna 1,000 g/100 ml, walina 0,760 g/100 ml) stanowią 24% całkowitej zawartości, co jest kluczowe dla wzrostu tkanek i metabolizmu białek. Preparat jest pozbawiony elektrolitów (chlorki 19 mmol/l), co umożliwia indywidualne dostosowanie suplementacji elektrolitowej w zależności od potrzeb pacjenta.
aminokwas niezbędny, aminokwas o łańcuchu rozgałęzionym, arginina, centralny układ nerwowy, cykl mocznikowy, elektrolit, fenyloalanina, histydyna, izoleucyna, kwas glutaminowy, L-aminokwas, leucyna, lizyna, metionina, osmolarność, płyn infuzyjny, PRIMENE 10%, prolina, roztwór do infuzji, siatkówka oka, synteza białek, tauryna, treonina, tryptofan, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań jest antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, stosowanym w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią (CINV), radioterapią (RINV) oraz w okresie pooperacyjnym (PONV). U dorosłych wskazany jest szczególnie przy schematach o wysokim i średnim potencjale emetogennym oraz w zabiegach chirurgicznych o wysokim ryzyku PONV, takich jak operacje ginekologiczne, brzuszne i okulistyczne. Preparat dostępny jest w ampułkach zawierających 4 mg ondansetronu w 2 ml lub 8 mg w 4 ml roztworu, który zawiera 3,34 mg sodu/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Podanie odbywa się dożylnie, jako powolne wstrzyknięcie (≥30 sekund) lub infuzja po rozcieńczeniu, pod nadzorem personelu medycznego.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, chemioterapia cytotoksyczna, chemioterapia przeciwnowotworowa, CINV, dysfagia, infuzja dożylna, nudności i wymioty, ondansetronu chlorowodorek, operacja brzuszna, płyn infuzyjny, PONV, potencjał emetogenny, RINV, roztwór do wstrzykiwań, sodu cytrynian, wstrzyknięcie dożylne, zabieg ginekologiczny, zabieg okulistyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Meprelon 1000 mg
Metyloprednizolon, substancja czynna leku Meprelon, wykazuje niski potencjał ostrego zatrucia, co potwierdzają brak udokumentowanych przypadków toksyczności w literaturze medycznej. Preparat dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań w dawkach 250 mg (331,48 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu, co odpowiada 250 mg metyloprednizolonu) oraz 1000 mg (1325,92 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu, równoważne 1000 mg metyloprednizolonu). Po rozcieńczeniu 1 ml roztworu zawiera odpowiednio 66,3 mg i 132,59 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu (odpowiednio 50 mg i 100 mg metyloprednizolonu). Pomimo niskiego ryzyka ostrego zatrucia, istnieje możliwość wystąpienia bardzo rzadkich reakcji nadwrażliwości, w tym wysypki, świądu, obrzęku, duszności oraz w skrajnych przypadkach wstrząsu anafilaktycznego, który stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.
adrenalina, ciśnienie tętnicze, drożność dróg oddechowych, glikokortykosteroid, kortykosteroid, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, Meprelon, metyloprednizolon, metyloprednizolonu sodu bursztynian, obrzęk krtani, ostra reakcja nadwrażliwości, ostra toksyczność, płyn infuzyjny, postępowanie przeciwwstrząsowe, profil bezpieczeństwa leku, reakcja nadwrażliwości typu natychmiastowego, spadek ciśnienia tętniczego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Skład i postać leku – Polhumin R 100 j.m./ml
Polhumin R to roztwór do wstrzykiwań zawierający biosyntetyczną, wysokooczyszczoną insulinę ludzką o stężeniu 100 j.m./ml, produkowaną metodą rekombinacji DNA z Escherichia coli. Każdy wkład zawiera 3 ml roztworu, co odpowiada 300 j.m. insuliny rozpuszczalnej. Preparat ma pH 6,9-7,8, jest bezbarwny, jałowy i przezroczysty, a jego skład uzupełniają fenol (3 mg/ml), glicerol (16 mg/ml), kwas solny i wodorotlenek sodu w roztworach 0,1 mol/l oraz woda do wstrzykiwań. Wkłady wykonane są ze szkła neutralnego, silikonowane wewnętrznie, zamknięte tłoczkiem gumowym i kapslem aluminiowym z dyskiem bromobutylowym, pakowane po 5 sztuk w blistrze PVC/Aluminium.
Escherichia coli, insulina ludzka, insulina ludzka biosyntetyczna, insulina rozpuszczalna, jednostka międzynarodowa insuliny, mieszanka bromobutylowa, płyn infuzyjny, Polhumin R, preparat insuliny, rekombinacja DNA, roztwór do wstrzykiwań, roztwór insuliny, substancja czynna, wstrzykiwacz insuliny, zakażenie