ostrość widzenia

Ostrość widzenia (visus) to jeden z najważniejszych parametrów funkcji wzrokowych, określający zdolność oka do rozróżniania drobnych szczegółów i konturów obiektów. Jest miarą sprawności układu wzrokowego w rozpoznawaniu znaków o określonej wielkości z określonej odległości. Wyrażana jest najczęściej w postaci ułamka (np. V=5/5 lub V=1,0), gdzie licznik oznacza odległość badania, a mianownik – odległość, z której osoba z prawidłowym wzrokiem widzi dany znak.

Badanie ostrości wzroku stanowi podstawowy element każdego badania okulistycznego. Najczęściej wykorzystywane są tablice Snellena, tablice ETDRS (Early Treatment Diabetic Retinopathy Study) lub tablice LogMAR. U dzieci i osób niepiśmiennych stosuje się tablice z obrazkami (tablice Allena) lub literami E ułożonymi w różnych kierunkach (tablice E Snellena). Ostrość widzenia bada się dla każdego oka osobno oraz obuocznie, z korekcją i bez korekcji wady wzroku.

Obniżona ostrość widzenia może wynikać z wielu przyczyn, takich jak wady refrakcji (krótkowzroczność, nadwzroczność, astygmatyzm), zmętnienia ośrodków optycznych oka (rogówka, soczewka), choroby siatkówki (retinopatia cukrzycowa, zwyrodnienie plamki związane z wiekiem), jaskra, zaburzenia nerwu wzrokowego czy choroby neurologiczne. Precyzyjna diagnostyka przyczyn obniżonej ostrości widzenia jest kluczowa dla wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl