delecja 5q
Delecja 5q (zespół 5q-) to zaburzenie cytogenetyczne charakteryzujące się utratą fragmentu długiego ramienia chromosomu 5. Jest to najczęściej spotykana aberracja chromosomowa w zespołach mielodysplastycznych (MDS), występująca jako izolowana zmiana u 10-15% pacjentów z MDS.
Klinicznie zespół 5q- charakteryzuje się niedokrwistością makrocytarną, prawidłową lub zwiększoną liczbą płytek krwi, niewielką neutropenią oraz obecnością nieprawidłowych megakariocytów z hipolobularnymi jądrami w szpiku kostnym. Pacjenci z izolowaną delecją 5q mają stosunkowo dobre rokowanie w porównaniu z innymi typami MDS, z niskim ryzykiem transformacji w ostrą białaczkę szpikową.
W leczeniu delecji 5q stosuje się leki immunomodulujące, przede wszystkim lenalidomid, który jest szczególnie skuteczny w tej podgrupie MDS. Pacjenci często wykazują dobrą odpowiedź hematologiczną i cytogenetyczną na tę terapię. W przypadkach opornych na leczenie lub progresji choroby może być konieczne rozważenie przeszczepu komórek macierzystych szpiku kostnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polalid 20 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe i immunomodulacyjne, głównie poprzez wiązanie z białkiem cereblon, integralną częścią kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna. Mechanizm ten prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros, co skutkuje cytotoksycznością wobec komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q. Lenalidomid zwiększa również aktywność komórek T, NK i NKT, wzmacniając nadzór immunologiczny oraz potęgując efekt ADCC w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Dodatkowo wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne, hamując produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
aberracja chromosomowa, angiogeneza, apoptoza komórkowa, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, czynnik transkrypcyjny, degradacja proteasomalna, delecja 5q, erytropoeza, immunomodulacja, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, nadzór immunologiczny, nowotwór hematologiczny, progresja choroby, rytuksymab, szpiczak mnogi, toksyczność ograniczająca dawkę, unaczynienie guza, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Fresenius Kabi 7,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), jest podawany w formie kapsułek twardych w dawkach od 2,5 mg do 25 mg. Jego mechanizm działania opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, części kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. Efektem jest cytotoksyczność oraz immunomodulacja, szczególnie skuteczna w leczeniu szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz zespołów mielodysplastycznych z delecją 5q. Lenalidomid zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT, wzmacnia ADCC w terapii skojarzonej z rytuksymabem, a także wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne oraz przeciwzapalne, co przekłada się na jego szerokie zastosowanie w hematoonkologii.
Aiolos i Ikaros, apoptoza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko DDB1, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, hematopoetyczna komórka macierzysta, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórki macierzyste CD34+, komórki Natural Killer, komórki NKT, kulina 4, ligaza E3, szpiczak mnogi, TNF-α, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polalid 5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący efekty przeciwnowotworowe, immunomodulacyjne, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, skutkując cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lenalidomid selektywnie hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Ponadto lek zwiększa aktywność cytotoksyczną komórek T, NK i NKT oraz wzmacnia ADCC, szczególnie w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Dodatkowo wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne poprzez hamowanie TNF-α i IL-6.
aberracja chromosomowa, adhezja komórek śródbłonka, ASCT, białka Aiolos i Ikaros, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, choroba hematologiczna, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie immunomodulacyjne, działanie immunosupresyjne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwnowotworowe, hemoglobina płodowa, interleukina-6, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka NKT, komórka nowotworowa, komórka T, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3, migracja komórek śródbłonka, nawrotowy szpiczak mnogi, progresja choroby, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność ograniczająca dawkę, tworzenie mikronaczyń, ubikwitynacja, wskazanie hematoonkologiczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Grindeks 5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący zarówno efekty przeciwnowotworowe, jak i immunomodulacyjne. Jego działanie polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, wywołując cytotoksyczność oraz modulację układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym komórek szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Ponadto zwiększa aktywność limfocytów T, NK i NK T oraz hamuje produkcję prozapalnych cytokin (TNF-α, IL-6). Synergistyczne działanie z rytuksymabem potęguje cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) i apoptozę komórek chłoniaka, co zwiększa skuteczność terapii chłoniaków nieziarniczych indolentnych (iNHL). Dodatkowo lenalidomid wykazuje działanie antyangiogenne oraz proerytropoetyczne, zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko cereblon, całkowity czas przeżycia, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie antyangiogenne, immunomodulacja, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórki Natural Killer, kulina RING ubikwityna, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, odpowiedź całkowita, pierwszorzędowy punkt końcowy, przeżycie bez progresji, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia hematoonkologiczna, toksyczność dawki, transplantacja komórek macierzystych, ubikwitynacja białek, właściwość proerytropoetyczna, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Fresenius Kabi 10 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (ATC: L04AX04), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący bezpośrednie wiązanie z cereblonem, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. Substancja ta hamuje proliferację i indukuje apoptozę nowotworowych komórek hematopoetycznych, w tym komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Lenalidomid dodatkowo wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczby i aktywności komórek T, NK oraz NKT, wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (stymulacja hemoglobiny płodowej w komórkach CD34+) oraz przeciwzapalne (hamowanie TNF-α i IL-6). W terapii chłoniaka grudkowego wykazano synergizm lenalidomidu z rytuksymabem, zwiększający cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) i apoptozę komórek nowotworowych.
ADCC, angiogeneza, apoptoza, ASCT, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny, cytokiny prozapalne, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, erytropoeza, komórki CD34+, komórki NK, ligaza E3, nawrotowy szpiczak mnogi, nowo rozpoznany szpiczak mnogi, progresja choroby, przeżycie wolne od progresji, szpiczak mnogi, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Pharmascience 10 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący zarówno efekty przeciwnowotworowe, jak i immunomodulacyjne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, składnikiem ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. W efekcie lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q. Dodatkowo lek wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczebności i aktywności komórek T, NK i NKT oraz nasilenie cytotoksyczności zależnej od przeciwciał (ADCC), co jest szczególnie istotne w terapii chłoniaka grudkowego w skojarzeniu z rytuksymabem. Lenalidomid wykazuje także działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne oraz przeciwzapalne, co przyczynia się do jego kompleksowego profilu terapeutycznego w onkohematologii.
ASCT, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, badanie kliniczne, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, efekt immunomodulacyjny, hemoglobina płodowa, indukcja apoptozy, komisja monitorująca dane, komórka hematopoetyczna, komórka limfatyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka plazmatyczna szpiczaka mnogiego, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, nowotwór hematologiczny, odpowiedź całkowita, PFS, podwójna ślepa próba, progresja choroby, przeżycie bez progresji, przeżywalność ogólna, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność ograniczająca dawkę, ubikwitynacja, wskazanie onkohematologiczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Gedeon Richter 20 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania, kluczowy w terapii nowotworów hematologicznych. Jego podstawowy efekt polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros, skutkując hamowaniem proliferacji i indukcją apoptozy komórek nowotworowych, w tym komórek plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz klonu z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Lenalidomid dodatkowo moduluje układ immunologiczny, zwiększając aktywność i liczebność komórek T, NK i NKT oraz wzmacniając cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), szczególnie w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Ponadto lek hamuje angiogenezę poprzez blokowanie migracji, adhezji i tworzenia mikronaczyń przez komórki śródbłonka, co ogranicza wzrost i rozprzestrzenianie się nowotworu. W leczeniu zespołów mielodysplastycznych lenalidomid stymuluje erytropoezę, zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+, oraz hamuje produkcję prozapalnych cytokin TNF-α i IL-6 przez monocyty, co przyczynia się do efektu przeciwnowotworowego i łagodzenia objawów systemowych.
ADCC, angiogeneza, apoptoza, ASCT, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, czynnik transkrypcyjny, DDB1, delecja 5q, erytropoeza, hemoglobina płodowa, IL-6, immunomodulacja, inhibitor angiogenezy, komórka hematopoetyczna, komórka śródbłonka, komórki CD34+, komórki NK, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, morfologia krwi, niedokrwistość, nowotwór hematologiczny, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 15 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunomodulacyjne oraz przeciwzapalne. Mechanizm jego działania opiera się na specyficznym wiązaniu z białkiem cereblon, będącym częścią kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. W efekcie lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q. Dodatkowo lek zwiększa odporność komórkową (T, NK, NKT), wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (wzrost hemoglobiny płodowej) oraz hamuje produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6. Synergistyczne działanie z rytuksymabem zwiększa cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) wobec komórek chłoniaka grudkowego.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblon, chłoniak grudkowy, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, komórki NK, komórki T, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3, nawrotowy szpiczak mnogi, szpiczak mnogi, właściwości antyangiogenne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Medical Valley 7,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), działa poprzez wiązanie z białkiem cereblon, kluczowym składnikiem kompleksu ligazy E3 pierścienia kulina-ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Mechanizm ten skutkuje cytotoksycznym i immunomodulacyjnym efektem, hamując proliferację i indukując apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q. Lenalidomid wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczby i aktywności komórek T, NK i NKT, a także wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne, hamując produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
Aiolos i Ikaros, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie proerytropoetyczne, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórki limfatyczne, komórki macierzyste hematopoetyczne, komórki Natural Killer, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, przeszczepienie autologicznych komórek macierzystych, rytuksymab, szpiczak mnogi, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kleder 5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), działa poprzez modulację kompleksu ligazy ubikwitynowej E3, wiążąc się z cereblonem i indukując degradację czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Mechanizm ten prowadzi do hamowania proliferacji i indukcji apoptozy komórek nowotworowych, w tym komórek plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q. Lenalidomid wzmacnia również odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczby limfocytów T, NK i NK T oraz wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne i przeciwzapalne. W terapii zespołów mielodysplastycznych z delecją 5q lek selektywnie hamuje klon patologiczny, nasilając apoptozę komórek z tą aberracją chromosomową. Synergistyczne działanie z rytuksymabem zwiększa cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) i indukuje apoptozę komórek chłoniaka grudkowego.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, działanie antyangiogenne, efekt przeciwzapalny, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórka śródbłonka, komórki hematopoetyczne nowotworowe, komórki limfatyczne, komórki macierzyste CD34+, komórki Natural Killer, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza ubikwitynowa E3, rytuksymab, środek immunosupresyjny, szpiczak mnogi, właściwości proerytropoetyczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Gedeon Richter 10 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący immunomodulację, działanie przeciwnowotworowe, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z cereblonem, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. W efekcie lenalidomid indukuje apoptozę i hamuje proliferację nowotworowych komórek hematopoetycznych, w tym komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, komórek chłoniaka grudkowego oraz klonu z delecją 5q w zespole mielodysplastycznym (MDS). Ponadto lek zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT, hamuje produkcję cytokin prozapalnych (TNF-α, IL-6) oraz wykazuje synergistyczne działanie z rytuksymabem, nasilając cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) i apoptozę komórek nowotworowych.
ADCC, angiogeneza, ASCT, badanie kliniczne, białko DDB1, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, delecja 5q, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie immunomodulujące, działanie proerytropoetyczne, hamowanie proliferacji, hemoglobina płodowa, immunomodulacja, indukcja apoptozy, komórka hematopoetyczna, komórka limfatyczna, komórka macierzysta hematopoetyczna, komórka NK, komórka NKT, komórka plazmatyczna, komórka śródbłonka, komórka T, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, oporny szpiczak mnogi, progresja choroby, rytuksymab, schorzenie hematologiczne, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność ograniczająca dawkę, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Ranbaxy 10 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), działa poprzez wiązanie z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Mechanizm ten wywołuje efekt cytotoksyczny i immunomodulacyjny, hamując proliferację i indukując apoptozę komórek nowotworowych, takich jak komórki szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórki z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Lenalidomid zwiększa również aktywność komórek T, NK i NKT oraz wykazuje właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne i przeciwzapalne. W badaniach klinicznych fazy II i III potwierdzono jego skuteczność i bezpieczeństwo w leczeniu różnych hematoonkologicznych schorzeń, w tym szpiczaka mnogiego, MDS, chłoniaka z komórek płaszcza oraz indolentnego chłoniaka nieziarniczego (iNHL).
apoptoza, białko cereblon, całkowita remisja, chemioterapia, chemoimmunoterapia, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytometria przepływowa, cytotoksyczność, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, czas trwania odpowiedzi, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwnowotworowe, efekt immunomodulacyjny, efekt przeciwzapalny, hematopoetyczna komórka macierzysta, hemoglobina płodowa, immunoterapia, komórka hematopoetyczna, leczenie indukcyjne, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza ubikwityny, nowotworowa komórka hematopoetyczna, obiektywna odpowiedź, odsetek odpowiedzi ogółem, pozytonowa tomografia emisyjna, przeciwciało monoklonalne, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od progresji, szpiczak mnogi, współczynnik ryzyka, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kleder 15 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Kleder, jest immunomodulatorem z grupy innych środków immunosupresyjnych (kod ATC: L04AX04), działającym poprzez wiązanie z cereblonem – składnikiem kompleksu ligazy ubikwitynowej E3. Mechanizm ten prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, co skutkuje cytotoksycznym i immunomodulującym efektem. Lenalidomid hamuje proliferację komórek nowotworowych hematopoetycznych, indukuje apoptozę w komórkach szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórkach z delecją 5q, a także zwiększa aktywność limfocytów T, NK i NK T. W terapii zespołów mielodysplastycznych z delecją 5q działa selektywnie na nieprawidłowy klon komórkowy. Ponadto wykazuje synergizm z rytuksymabem, nasilając cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) oraz apoptozę komórek chłoniaka grudkowego. Dodatkowo lenalidomid posiada właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne (wspomagając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne, hamując produkcję TNF-α i IL-6 przez monocyty.
Aiolos i Ikaros, apoptoza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, delecja 5q, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, indolentny chłoniak nieziarniczy, interleukina-6, komórka hematopoetyczna, komórki macierzyste CD34+, komórki NK, komórki plazmatyczne szpiczaka mnogiego, ligaza ubikwitynowa E3, metoda podwójnie ślepej próby, migracja komórek śródbłonka, progresja choroby, proliferacja, przeciwciało monoklonalne, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność ograniczająca dawkę, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 2,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie biologiczne, obejmujące immunomodulację, przeciwnowotworowe i antyangiogenne efekty. Mechanizm jego działania opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, części kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Skutkuje to cytotoksycznością oraz modulacją układu immunologicznego, w tym zwiększeniem aktywności komórek T, NK i NKT. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, szczególnie w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespole mielodysplastycznym z delecją 5q. Dodatkowo wykazuje właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne, ograniczając produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
angiogeneza, apoptoza, ASCT, białko cereblon, chłoniak grudkowy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie immunomodulacyjne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwnowotworowe, hemoglobina płodowa, komórka hematopoetyczna, komórki macierzyste CD34+, komórki NK, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, ligaza E3, mikrośrodowisko nowotworowe, nowotwór hematologiczny, progresja choroby, przeżycie całkowite, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność leku, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Linorion 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Linorion, jest immunomodulatorem o wielokierunkowym mechanizmie działania, obejmującym efekty przeciwnowotworowe, immunosupresyjne, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego mechanizm opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, kluczowym składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. Lenalidomid wykazuje silne działanie cytotoksyczne i przeciwproliferacyjne wobec nowotworowych komórek plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Dodatkowo, lek zwiększa odporność komórkową T, funkcję i liczbę komórek NK oraz potęguje cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Wykazuje także działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne, hamując produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblon, chłoniak grudkowy, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie przeciwzapalne, efekt proerytropoetyczny, komórki hematopoetyczne, komórki NK, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3, szpiczak mnogi, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Medical Valley 15 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunomodulacyjne, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, wywołując efekt cytotoksyczny i immunomodulacyjny. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespole mielodysplastycznym (MDS). Ponadto zwiększa odporność komórkową T, NK i NKT oraz wzmacnia cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Dodatkowo lenalidomid hamuje angiogenezę poprzez ograniczenie migracji, adhezji i tworzenia mikronaczyń komórek śródbłonka oraz zwiększa produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki macierzyste CD34+.
angiogeneza, ASCT, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, hemoglobina płodowa, IL-6, immunomodulacja, komórki macierzyste CD34+, komórki NK, komórki nowotworowe, komórki śródbłonka, komórki T, ligaza E3, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Eugia 25 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie immunomodulacyjne, przeciwnowotworowe oraz antyangiogenne. Jego mechanizm molekularny opiera się na wiązaniu z cereblonem, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. W efekcie lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespole mielodysplastycznym (MDS). Ponadto lek zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT oraz nasila cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), co jest szczególnie istotne w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Dodatkowo lenalidomid wykazuje działanie proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+), przeciwzapalne (hamując TNF-α i IL-6) oraz antyangiogenne (hamując migrację i adhezję komórek śródbłonka).
Aiolos, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblom, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czas przeżycia bez progresji, delecja 5q, działanie immunomodulacyjne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, hematopoetyczne komórki macierzyste, Ikaros, IL-6, indolentny chłoniak nieziarniczy, indukcja apoptozy, komórki hematopoetyczne, komórki Natural Killer, komórki NKT, komórki plazmatyczne, komórki śródbłonka, lenalidomid, ligaza E3, oporny szpiczak mnogi, szpiczak mnogi, TNF-α, ubikwitynacja, właściwości antyangiogenne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonowy – Właściwości farmakodynamiczne
Chlorek amonowy pełni kluczową rolę jako substancja pomocnicza w preparatach zawierających lenalidomid, stabilizując jego właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. W preparacie Lenalidomide Grindeks, chlorek amonowy umożliwia efektywne uwalnianie lenalidomidu z kapsułek twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, zapewniając stabilność i optymalne działanie biologiczne. Mechanizm działania lenalidomidu stabilizowanego chlorkiem amonowym opiera się na wiązaniu z cereblonem, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros. Efektem jest cytotoksyczność wobec komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespole mielodysplastycznym z delecją 5q, a także immunomodulacja poprzez zwiększenie aktywności limfocytów T, NK i ADCC, bez zakłócania tych efektów przez chlorek amonowy.
aktywność antyangiogenna, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko DDB1, biodostępność substancji czynnej, cereblon, chłoniak grudkowy, chlorek amonowy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa, czas przeżycia bez progresji, delecja 5q, hematopoetyczna komórka macierzysta, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórka hematopoetyczna, komórka śródbłonka, komórki Natural Killer, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3 kulina RING ubikwityna, limfocyt NK, szpiczak mnogi, toksyczność ograniczająca dawkę, ubikwitynacja, właściwości proerytropoetyczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Glenmark 10 mg
Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, jest lekiem immunomodulującym o wielokierunkowym mechanizmie działania, który opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, będącym częścią kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna. To prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, co skutkuje cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę w komórkach nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w komórkach z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Ponadto, lek zwiększa aktywność i liczbę komórek T, NK oraz NKT, wzmacniając odpowiedź przeciwnowotworową, a w terapii skojarzonej z rytuksymabem potęguje efekt ADCC. Dodatkowo wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne poprzez hamowanie TNF-α i IL-6.
aberracja chromosomowa, angiogeneza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynnik martwicy nowotworu, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie proerytropoetyczne, hematopoetyczne komórki macierzyste, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórki NK, komórki NKT, lek immunosupresyjny, lenalidomid, szpiczak mnogi, toksyczność ograniczająca dawkę, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Grindeks 15 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunomodulujące, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego mechanizm opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros, kluczowych dla komórek limfatycznych, wywołując cytotoksyczność i modulację układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, szczególnie w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespole mielodysplastycznym z delecją 5q. Ponadto zwiększa odporność komórkową, w tym aktywność limfocytów T, NK i NK T, oraz hamuje produkcję prozapalnych cytokin (TNF-α, IL-6). Jego działanie antyangiogenne polega na hamowaniu migracji, adhezji i tworzenia mikronaczyń przez komórki śródbłonka, co jest istotne w terapii nowotworów hematologicznych. Lenalidomid zwiększa także produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki macierzyste CD34+, co może wspierać funkcję krwiotwórczą.
ADCC, angiogeneza, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, białko cereblon, całkowity czas przeżycia, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, hamowanie proliferacji, hemoglobina płodowa, immunomodulacja, indukcja apoptozy, klon komórkowy, komórka hematopoetyczna, komórka limfatyczna, komórka macierzysta hematopoetyczna, komórka NK, kompleks ligazy E3, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, nowotwór hematologiczny, nowotwór limfoproliferacyjny, nowotwór układu krwiotwórczego, odporność komórkowa, odpowiedź całkowita, PFS, progresja choroby, przeżycie bez progresji, rytuksymab, śródbłonek naczyniowy, szpiczak mnogi, toksyczność dawki, właściwość antyangiogenna, właściwość immunomodulująca, właściwość proerytropoetyczna, właściwość przeciwnowotworowa, wskazanie onkohematologiczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Fresenius Kabi 2,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako L04AX04, wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe i immunomodulacyjne, wiążąc się z białkiem cereblon w kompleksie ligazy E3 kulina RING ubikwityna. Mechanizm ten prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros, co skutkuje cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lek hamuje proliferację komórek nowotworowych, indukuje apoptozę, a szczególnie selektywnie działa w zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q. Dodatkowo lenalidomid zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT, wzmacnia cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem oraz wykazuje działanie antyangiogenne i proerytropoetyczne, zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+. Lek hamuje także produkcję cytokin prozapalnych, co wpływa na mikrośrodowisko nowotworowe.
aberracja chromosomowa, angiogeneza, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, białko cereblon, białko DDB1, białko regulatorowe kuliny, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, czynniki transkrypcyjne Aiolos i Ikaros, delecja 5q, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, efekt antyangiogenny, efekt immunomodulacyjny, efekt proerytropoetyczny, efekt przeciwnowotworowy, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, indukcja apoptozy, komórki hematopoetyczne nowotworowe, komórki macierzyste hematopoetyczne, komórki NK, kulina 4, lenalidomid, ligaza E3 kulina RING, mikrośrodowisko nowotworowe, niedokrwistość, przeciwciało monoklonalne, rytuksymab, szpiczak mnogi, ubikwitynacja, właściwości proerytropoetyczne, wskazanie hematoonkologiczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Linorion 10 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Linorion, jest lekiem immunomodulującym o kodzie ATC L04AX04, wykazującym wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunosupresyjne oraz antyangiogenne. Jego mechanizm opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, skutkując cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację komórek nowotworowych, indukuje apoptozę w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w komórkach z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Ponadto zwiększa liczbę i aktywność komórek NK, T i NKT, wzmacnia cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), a także hamuje produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6. Działanie antyangiogenne lenalidomidu polega na hamowaniu migracji, adhezji i tworzenia mikronaczyń przez komórki śródbłonka, co jest kluczowe w terapii nowotworów hematologicznych. Dodatkowo lek zwiększa produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki macierzyste CD34+, co ma znaczenie w leczeniu zaburzeń erytropoezy w MDS.
ADCC, aktywność antyangiogenna, ASCT, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko cereblon, chłoniak grudkowy, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, DDB1, delecja 5q, działanie cytotoksyczne, działanie przeciwnowotworowe, efekt immunomodulacyjny, hematopoetyczne komórki macierzyste, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórki hematopoetyczne, komórki NK, komórki NKT, komórki śródbłonka, komórki T, kulina 4, leczenie podtrzymujące, leki immunosupresyjne, lenalidomid, ligaza E3 kulina, Linorion, modulacja układu immunologicznego, nowotwór hematologiczny, szpiczak mnogi, szpiczak mnogi nawrotowy, TNF-alfa, tworzenie mikronaczyń, ubikwitynacja, właściwości antyangiogenne, wskazanie hematoonkologiczne, zaburzenia erytropoezy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 10 mg
Lenalidomid, klasyfikowany w grupie leków immunosupresyjnych (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący immunomodulację, aktywność przeciwnowotworową oraz antyangiogenną. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, kluczowym składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. W efekcie lenalidomid indukuje cytotoksyczność oraz modulację odpowiedzi immunologicznej, zwiększając aktywność i liczebność komórek T, NK oraz NKT. Substancja wykazuje selektywne działanie przeciwnowotworowe wobec komórek szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz klonów z delecją 5q w zespole mielodysplastycznym (MDS), nasilając apoptozę nieprawidłowych komórek. Dodatkowo lenalidomid hamuje angiogenezę, stymuluje produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+ oraz wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez redukcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
aberracja cytogenetyczna, ADCC, angiogeneza, ASCT, badanie kliniczne, białko cereblon, chłoniak grudkowy, cytokina prozapalna, czynnik transkrypcyjny, DDB1, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie przeciwnowotworowe, efekt immunomodulacyjny, hemoglobina płodowa, indukcja apoptozy, interleukina-6, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka NKT, komórka T, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, morfologia krwi, nowotwór hematologiczny, oporny szpiczak mnogi, proliferacja komórek, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność dawki, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny