Autokila
Tabletki powlekane, 200 mg
Produkt leczniczy zawiera 200 mg hydroksychlorochiny siarczanu w jednej tabletce powlekanej. Zawiera również laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Stosowany jest u dorosłych w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego oraz chorób skóry związanych z nadwrażliwością na światło słoneczne. U dzieci i młodzieży wykorzystywany jest w terapii młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów oraz różnych postaci tocznia rumieniowatego.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Hydroksychlorochina w postaci tabletek powlekanych Hydroxychloroquine TZF zawiera 200 mg hydroksychlorochiny siarczanu i jest przeznaczona do podawania doustnego, zawsze z posiłkiem lub mlekiem w celu ograniczenia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Lek działa kumulatywnie, a pełen efekt terapeutyczny osiąga się po kilku tygodniach stosowania. W terapii chorób reumatycznych zaleca się ocenę skuteczności po 6 miesiącach i przerwanie leczenia w przypadku braku poprawy. W schorzeniach zaostrzających się pod wpływem światła, leczenie hydroksychlorochiną powinno być prowadzone sezonowo, w okresach największej ekspozycji na światło.
Dawkowanie u dorosłych i osób w podeszłym wieku opiera się na należnej masie ciała, nie przekraczając 6,5 mg/kg mc./dobę. Standardowa dawka wynosi 200 mg lub 400 mg na dobę, przy czym dawki 400 mg nie stosuje się u pacjentów o należnej masie ciała poniżej 62 kg. U dzieci i młodzieży dawka również nie powinna przekraczać 6,5 mg/kg mc./dobę, a tabletki 200 mg nie są zalecane u dzieci o należnej masie ciała poniżej 31 kg. Kluczowe jest uwzględnienie należnej masy ciała przy ustalaniu dawkowania oraz informowanie pacjentów o konieczności systematycznego przyjmowania leku i możliwym wczesnym występowaniu działań niepożądanych przed pojawieniem się efektu terapeutycznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Autokila 200 mg
choroba reumatyczna, dawkowanie hydroksychlorochiny, dawkowanie pediatryczne, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, ekspozycja na światło, fotowrażliwość, hydroksychlorochina siarczan, należna masa ciała, podawanie doustne, populacja pediatryczna, przewód pokarmowy, skuteczna dawka, tabletka powlekana, wywiad medyczny -
Działania niepożądane
Hydroksychlorochina (Hydroxychloroquine TZF, 200 mg) wykazuje szerokie spektrum działań terapeutycznych, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego prowadzące do niedokrwistości aplastycznej, agranulocytozy, leukopenii i małopłytkowości, wymagające regularnego monitorowania morfologii krwi. Reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli) oraz zaburzenia metaboliczne (jadłowstręt, hipoglikemia, nasilenie porfirii) występują z nieznaną częstością. Hydroksychlorochina może indukować poważne zaburzenia psychiatryczne (psychoza, depresja, zachowania samobójcze), neurologiczne (napady drgawkowe, zaburzenia pozapiramidowe) oraz okulistyczne, w tym retinopatię z zaburzeniami pola widzenia i zmianami barwnikowymi, które mogą być nieodwracalne i postępować mimo odstawienia leku. Często obserwuje się bóle i zawroty głowy, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, biegunka, wymioty), które ustępują po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu terapii.
Zaburzenia kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, kardiomiopatia i niewydolność serca, stanowią istotne zagrożenie, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka, wymagając monitorowania przewodnictwa i funkcji mięśnia sercowego. Hydroksychlorochina może wywoływać ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS, AGEP) oraz zaburzenia pigmentacji i nadwrażliwość na światło. Miopatia mięśni szkieletowych i neuromiopatia prowadzą do osłabienia i zaniku proksymalnych grup mięśniowych, z możliwą długotrwałą regeneracją po odstawieniu leku. Uszkodzenie wątroby, w tym polekowe uszkodzenie wątroby (DILI) i piorunująca niewydolność, występuje z nieznaną częstością i może zagrażać życiu. Wczesne rozpoznanie i odpowiednia modyfikacja terapii są kluczowe dla minimalizacji ryzyka powikłań i poprawy rokowania pacjentów leczonych hydroksychlorochiną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Autokila 200 mg
agranulocytoza, badanie przewodnictwa nerwowego, blok przedsionkowo-komorowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, częstoskurcz komorowy, dyskineza, efekt halo, hipoglikemia, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neuromiopatia, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunująca niewydolność wątroby, pokrzywka, polekowe uszkodzenie wątroby, porfiria, retinopatia, retinotoksyczność, rumień wielopostaciowy, siarczan hydroksychlorochiny, skurcz oskrzeli, światłowstręt, testy czynności wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Sweeta, złuszczające zapalenie skóry -
Profil bezpieczeństwa leku
Hydroksychlorochina wymaga szczególnej ostrożności w grupach pacjentów takich jak kobiety karmiące, osoby powyżej 65. roku życia oraz pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek przenika do mleka matki, co może prowadzić do kumulacji toksycznej u niemowląt, dlatego decyzja o stosowaniu powinna być oparta na ocenie ryzyka i korzyści. U seniorów zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki oraz regularne badania okulistyczne ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym toksycznego wpływu na siatkówkę. W przypadku zaburzeń nerek i wątroby konieczne jest monitorowanie stężenia leku i dostosowanie dawkowania, aby uniknąć poważnych powikłań, takich jak polekowe uszkodzenie wątroby.
Podczas terapii hydroksychlorochiną należy również zachować ostrożność w kontekście prowadzenia pojazdów, ze względu na możliwe zaburzenia widzenia, w tym akomodacji, które mogą pojawić się na początku leczenia. Pacjentów należy poinformować o ryzyku, a w przypadku utrzymywania się objawów rozważyć przerwanie terapii. Brak jest natomiast danych dotyczących interakcji hydroksychlorochiny z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny i monitorowania pacjentów spożywających alkohol podczas leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Autokila 200 mg
-
Przeciwwskazania
Hydroxychloroquine TZF (siarczan hydroksychlorochiny) w dawce 200 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, pochodne 4-aminochinoliny oraz składniki pomocnicze preparatu, w tym laktozę jednowodną (36,0 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z istniejącą makulopatią oka, gdyż hydroksychlorochina może powodować nieodwracalne uszkodzenia siatkówki i pogorszenie widzenia. Przeciwwskazania obejmują także dzieci poniżej 6 lat oraz osoby o masie ciała poniżej 35 kg (lub należnej masie ciała poniżej 31 kg), ze względu na brak możliwości precyzyjnego dostosowania dawki i ryzyko przedawkowania. U pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy zachować ostrożność.
Wskazane jest unikanie stosowania Hydroxychloroquine TZF u pacjentów z retinopatiami, planujących terapię długoterminową (>5 lat) oraz u osób przyjmujących inne leki o potencjalnej toksyczności dla siatkówki, co wymaga szczegółowej oceny okulistycznej przed i w trakcie leczenia. Lekarz powinien również odradzić stosowanie leku u pacjentów z historią alergii na chlorochinę, inne leki przeciwmalaryczne lub składniki preparatu. W przypadku podejrzenia reakcji nadwrażliwości konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu alergologicznego i rozważenie alternatywnych terapii. Dostosowanie dawki do masy ciała jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii hydroksychlorochiną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Autokila 200 mg
4-aminochinolina, działanie niepożądane, hydroksychlorochina, Hydroxychloroquine TZF, laktoza jednowodna, lek przeciwmalaryczny, makulopatia oka, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, plamka żółta, przedawkowanie, reakcja anafilaktyczna, retinopatia, siarczan hydroksychlorochiny, toksyczność siatkówkowa, uszkodzenie siatkówki, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zaburzenie narządu wzroku, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie hydroksychlorochiny (Hydroxychloroquine TZF 200 mg) stanowi poważne zagrożenie życia, szczególnie u niemowląt i małych dzieci, gdzie dawki rzędu 1-2 g (5-10 tabletek) mogą być śmiertelne. Toksyczność objawia się głównie zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego (zapaść, wydłużenie QT, torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, blok przedsionkowo-komorowy), ośrodkowego układu nerwowego (bóle głowy, drgawki, utrata przytomności), a także zaburzeniami widzenia i depresją oddechową. Objawy mogą pojawić się gwałtownie, dlatego wymagana jest natychmiastowa interwencja medyczna.
Postępowanie terapeutyczne obejmuje pilne opróżnienie żołądka (wymioty lub płukanie), podanie węgla aktywowanego w dawce co najmniej pięciokrotnie przekraczającej przyjętą dawkę leku, a także rozważenie pozajelitowego podania diazepamu w celu odwrócenia kardiotoksyczności. W zależności od stanu pacjenta konieczne może być wspomaganie oddechowe i leczenie wstrząsu. Monitorowanie powinno obejmować ciągły zapis EKG, kontrolę elektrolitów (szczególnie potasu z uwagi na ryzyko hipokaliemii nasilającej arytmie) oraz ocenę funkcji oddechowych i neurologicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Autokila 200 mg
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja oddechowa, diazepam, drgawka, hipokaliemia, hydroksychlorochina, kardiotoksyczność, migotanie komór, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pochodna 4-aminochinoliny, siarczan hydroksychlorochiny, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie siatkówki, węgiel aktywowany, wspomaganie oddechowe, wydłużony odstęp QT, zaburzenie widzenia, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie oddechu -
Skład i postać leku
Hydroxychloroquine TZF jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawce 200 mg hydroksychlorochiny siarczanu, co odpowiada 154,80 mg hydroksychlorochiny w formie zasady. Tabletki mają wypukły, okrągły kształt, średnicę 9 mm i jasnożółty kolor, uzyskany dzięki pigmentom takim jak tlenek żelaza (E172) i dwutlenek tytanu (E171). Substancje pomocnicze rdzenia to skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna (36,0 mg na tabletkę) oraz magnezu stearynian, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Otoczka zawiera m.in. hypromelozę (6 mPa) i makrogol 6000, które wpływają na właściwości farmaceutyczne leku.
Lek jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających 28, 30, 56 lub 60 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 30 miesięcy od daty produkcji. Hydroxychloroquine TZF nie wymaga specjalnych warunków przechowywania ani szczególnych środków ostrożności dotyczących usuwania. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych, co potwierdza stabilność i jakość produktu w standardowych warunkach magazynowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Autokila 200 mg
blister PVC/PVDC/Aluminium, hydroksychlorochina, hydroksychlorochiny siarczan, hypromeloza, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, skrobia kukurydziana, substancja błonotwórcza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty -
Specjalne ostrzeżenia
Hydroksychlorochina wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko toksycznego uszkodzenia siatkówki, szczególnie przy dawce przekraczającej 6,5 mg/kg beztłuszczowej masy ciała na dobę. Zaleca się wykonanie pełnego badania okulistycznego przed rozpoczęciem terapii oraz kontrolnych badań co 12 miesięcy, obejmujących ocenę ostrości wzroku, widzenia barwnego, oftalmoskopię, fundoskopię oraz badanie pola widzenia z czerwoną diodą. Częstsze kontrole są wskazane u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak niewydolność nerek, wiek >65 lat, dawka skumulowana >200 g czy zmniejszona ostrość wzroku. Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia zaburzeń pigmentacyjnych lub ubytków pola widzenia, gdyż zmiany mogą postępować nawet po zakończeniu terapii. Jednoczesne stosowanie z lekami toksycznymi dla siatkówki, np. tamoksyfenem, jest przeciwwskazane.
Hydroksychlorochina może powodować ciężką hipoglikemię, wydłużenie odstępu QTc oraz kardiomiopatię, dlatego wymagana jest ostrożność u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami rytmu, hipokaliemią lub hipomagnezemią. W przypadku objawów zaburzeń rytmu serca należy przerwać terapię i wykonać EKG. Notowano również ciężkie reakcje skórne (SCAR), polekowe uszkodzenie wątroby (w tym piorunującą niewydolność) oraz zaburzenia psychiczne, w tym zachowania samobójcze. Monitorowanie parametrów wątroby, morfologii krwi oraz funkcji mięśni szkieletowych jest niezbędne, a leczenie należy przerwać przy wystąpieniu nieprawidłowości. Hydroksychlorochina jest przeciwwskazana u pacjentów z nietolerancją laktozy i wymaga szczególnej ostrożności u dzieci oraz osób z chorobami wątroby, nerek, układu nerwowego i hematologicznymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Autokila
4-aminochinolina, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba serca, ciężka hipoglikemia, ciężkie skórne działania niepożądane, fundoskopia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksychlorochina, kardiomiopatia, lek hepatotoksyczny, łuszczyca, morfologia krwi, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niewydolność serca, odstęp QTc, oftalmoskopia, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunująca niewydolność wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, porfiria skórna późna, reaktywacja HBV, retinopatia, siatkówka, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, toksyczność siatkówki, wydłużenie QT, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychiczne, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona -
Właściwości farmakokinetyczne
Hydroksychlorochina, składnik aktywny Hydroxychloroquine TZF, charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną wynoszącą 79% (±12%) i osiąga maksymalne stężenia w osoczu po 3-4 godzinach. Lek wykazuje bardzo dużą objętość dystrybucji (5500 l w krwi, 44 000 l w osoczu) oraz kumuluje się w tkankach takich jak oczy, nerki, wątroba i płuca, a także w krwinkach (współczynnik krew/osocze 7,2). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP2C8, CYP3A4, CYP2D6, FMO-1 i MAO-A, bez dominacji pojedynczego izoenzymu CYP. Hydroksychlorochina ma długi okres półtrwania 30-50 dni, a 20-25% dawki jest wydalane z moczem w formie niezmienionej. W stanie stacjonarnym u pacjentów z toczniem lub RZS stężenia we krwi wynoszą 450-490 ng/ml przy dawce 200 mg/dobę oraz 870-970 ng/ml przy dawce 400 mg/dobę, a farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 200-500 mg/dobę.
Hydroksychlorochina jest łagodnym inhibitorem CYP2D6 i CYP3A4, co może wpływać na metabolizm leków współistniejących, natomiast nie hamuje istotnie innych izoenzymów CYP ani większości białek transportowych, z wyjątkiem potencjalnego hamowania P-glikoproteiny w wysokich stężeniach. U pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek ekspozycja na lek może wzrosnąć do 46%, co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Zaburzenia czynności wątroby prawdopodobnie zwiększają ekspozycję na hydroksychlorochinę, choć brak jest dedykowanych badań farmakokinetycznych. U osób starszych ekspozycja jest porównywalna do młodszych pacjentów, natomiast brak danych u dzieci poniżej 18 roku życia. Znajomość tych właściwości jest kluczowa dla optymalizacji terapii, monitorowania skuteczności i bezpieczeństwa oraz zarządzania interakcjami lekowymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Autokila 200 mg
białko transportowe, biodostępność bezwzględna, cytochrom P450, dystrybucja leku, farmakokinetyka liniowa, hydroksychlorochina, inhibitor CYP2D6, interakcja lekowa, izoenzym CYP2C8, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, kumulacja tkankowa, monoaminooksydaza A, monooksygenaza flawinowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, populacja pediatryczna, profil eliminacji, reumatoidalne zapalenie stawów, siarczan hydroksychlorochiny, toczeń rumieniowaty, wiek podeszły -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Stosowanie Hydroxychloroquine TZF (200 mg, tabletki powlekane) może powodować zaburzenia akomodacji oczu, które pojawiają się zwykle w początkowym okresie terapii i wpływają na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Objawy te obejmują nieostre widzenie, trudności w ocenie odległości oraz problemy z widzeniem w zmiennych warunkach oświetleniowych, co stanowi istotne ryzyko dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza na początku leczenia, oraz o obowiązku powstrzymania się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia. Monitorowanie i ocena funkcji wzrokowych powinny być integralną częścią wizyt kontrolnych.
W przypadku utrzymujących się lub nasilających się zaburzeń akomodacji, lekarz może rozważyć redukcję dawki hydroksychlorochiny lub przerwanie terapii. Objawy mogą ustąpić samoistnie lub wymagać modyfikacji leczenia, dlatego ważne jest aktywne zgłaszanie przez pacjenta wszelkich niepokojących symptomów. Zaleca się również dokumentowanie w historii choroby informacji o poinformowaniu pacjenta o ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów podczas stosowania Hydroxychloroquine TZF, co ma znaczenie prawne w kontekście ewentualnych zdarzeń komunikacyjnych. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jazdy nocą oraz w warunkach ograniczonej widoczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Autokila 200 mg
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, hydroksychlorochina, modyfikacja terapii, narząd wzroku, nieostre widzenie, objaw niepożądany, redukcja dawki leku, substancja aktywna, tabletka powlekana, terapia hydroksychlorochiną, zaburzenie akomodacji, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie oceny odległości, zaburzenie widzenia -
Wskazania do stosowania
Hydroxychloroquine TZF, w postaci tabletek powlekanych zawierających 200 mg hydroksychlorochiny siarczanu (odpowiadające 154,80 mg hydroksychlorochiny), jest stosowany w leczeniu chorób autoimmunologicznych o podłożu reumatologicznym i dermatologicznym. W populacji dorosłych wskazania obejmują reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy i krążkowy oraz fotodermatozy nasilane przez ekspozycję na światło słoneczne. U dzieci i młodzieży lek jest zalecany w młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów (jako element terapii skojarzonej), a także w toczniu rumieniowatym układowym i krążkowym. Tabletki mają średnicę 9 mm, są jasnożółte, zawierają 36 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy nietolerancji laktozy u pacjentów.
Hydroxychloroquine TZF powinien być przepisywany przez specjalistę lub pod jego nadzorem, zwłaszcza na początku terapii. Efekt terapeutyczny w chorobach reumatologicznych pojawia się zwykle po 4-12 tygodniach stosowania. W przypadku młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów lek stosuje się jako część kompleksowego programu terapeutycznego. Przy fotodermatozach zaleca się podawanie leku przed ekspozycją na promieniowanie słoneczne. Ze względu na udowodnioną skuteczność i profil bezpieczeństwa, Hydroxychloroquine TZF stanowi istotną opcję terapeutyczną w leczeniu wymienionych chorób autoimmunologicznych, pod warunkiem odpowiedniego monitorowania pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Autokila 200 mg
choroba autoimmunologiczna, choroba dermatologiczna, choroba reumatologiczna, choroba wielonarządowa, fotodermatoza, hydroksychlorochina, laktoza jednowodna, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, nietolerancja laktozy, reumatoidalne zapalenie stawów, siarczan hydroksychlorochiny, tabletka powlekana, toczeń rumieniowaty krążkowy, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie stawów